Komotini Blogs » Καραφατμέ

Feeds

11189 άρθρα από 74 πηγές

Aa - Zz (2377)

• Antipolon (145)
• Art Clay Komotini (16)
• Bloody Sunday (28)
• Ermiss (35)
• flitzani.gr (280)
• FunEL βαρύ πακέτο (33)
• George Skoutaridis (100)
• Jim Stoik (28)
• karafatme sport (361)
• Komo Sapiens (4)
• Komotini On-Line (5)
• Piazza del Popolo (1273)
• Piazza del Popolo - Web Radio (17)
• Piazza del Popolo - Web TV (21)
• Programming and DBA (25)
• Vlepyros (9)

Αα - Ωω (8812)

• Ἀντιφωνητής (52)
• Άκουσα... (4)
• Όλα στα κάρβουνα (3)
• Αιρετικός (7)
• Αναμνήσεις ενός πολίτη (34)
• Βγάλε το σκασμό! (3)
• Βηματάκια (282)
• Γαία (92)
• Γενικό Λύκειο Διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης Σαπών (103)
• Γιώργος Παπαλεξάνδρου (67)
• Γιώργος Πεταλωτής (421)
• Δευτερολογία (6)
• Ε.Ρ.ΚΟ. (285)
• ΕΒΕ Ροδόπης (7)
• Εγώ και το μυαλό μου (1)
• Ελληνικός Ορειβατικός Σύλλογος Κομοτηνής (77)
• Ενωση Τεχνικών (ΕΤΕ-ΔΕΗ) ΑΗΣ Κομοτηνής (31)
• Ενημέρωση εκπαιδευτικών ειδικοτήτων ΠΕ19-20 N.Ροδόπης (39)
• Ζαχαροπλάστες (3)
• Η σουΐτα (979)
• Η Κομοτηνή μας (31)
• Η Παρέμβαση (3610)
• Θρακική Γή (94)
• Κώστας Χουβαρδάς (111)
• Κίνητρο και Ευκαιρία (7)
• Καραφατμέ (80)
• Κοινότητα Νέων (11)
• Κομοτη-νέοι (59)
• Κομοτηνή (246)
• Κομοτηνή (Komitini) (20)
• Κομοτηνή @ Athens Voice (1)
• Κομοτηνή @ YouTube (118)
• Λέσχη Ανάγνωσης Κομοτηνής (16)
• Λέσχη Φίλων Ηρακλή Κομοτηνής (28)
• Μπουκιές Catering (2)
• Μαμά στην Κομοτηνή (130)
• Μανόλης (με όμικρον) (2)
• Μορφωτικός Σύλλογος Σαρακατσάνων Θράκης (33)
• Νέα Πορεία Δημοτική Παράταξη για τον Δήμο Κομοτηνής (36)
• Νεκταρία Χουβαρδά (10)
• Ο φρονιμίτης (65)
• Ο Ασχολίαστος (30)
• ΟΕΒΕΣ Ν. Ροδόπης (3)
• Ομάδα Αστροπαρατήρησης Θράκης - Ο.Α.Θ. (1)
• Προξενείο Στοπ! (103)
• Προοδευτική Κομοτηνής (100)
• Πίτσα Μπύρα Μπάλα (37)
• Πολίτες Θράκης (65)
• Ροδοπέος (202)
• Συνταγές (3)
• Σωτήρης Μπουζάρας (47)
• Σύλλογος Κομοτηναίων Φίλων Ξανθιώτικου Καρναβαλιού (18)
• ΣΥΡΙΖΑ Ροδόπης (86)
• Σίλ@ς Σερ@φείμ (11)
• ΤΚ69100 (83)
• Τα Νέα της Ροδόπης (787)
• Τεχνούπολη (18)
• Φιλελεύθεροι Θρακομακεδόνες (13)

Καραφατμέ (80 unread)

• Κομοτηνή, 11.03.2010
• 20:08

  gamato.info

   »  Καραφατμέ
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κομοτηνή, 10.03.2010
• 18:12

  gamato.info

   »  Καραφατμέ
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κομοτηνή, 20.10.2009
• 19:59

  Σε ποιον ανήκει η Σελήνη ?

   »  Καραφατμέ

  Η Σελήνη δεν είναι κανενός, προς το παρόν τουλάχιστον, είναι η απάντηση στο «καυτό» αυτό ερώτημα, το οποίο επανήλθε στο προσκήνιο μετά το βομβαρδισμό της Σελήνης με δύο διαστημόπλοια της NASA την περασμένη εβδομάδα, προκειμένου να εξακριβωθεί η ύπαρξη νερού και άλλων στοιχείων.

  Το διάστημα 2007-2011 έχουν πραγματοποιηθεί και προγραμματιστεί συνολικά οκτώ αποστολές στη Σελήνη, μία από την Ιαπωνία, δύο από την Κίνα, μία από την Ινδία, μία από τη Ρωσία και τρεις από τις ΗΠΑ. Η «συνάθροιση» των υπερδυνάμεων στη Σελήνη δημιουργεί υποψίες σχετικά με τις βλέψεις τους και υποδεικνύει ότι η στιγμή που ο άνθρωπος θα αξιοποιήσει το δορυφόρο της Γης δεν βρίσκεται πολύ μακριά.

  Τα Ηνωμένα Έθνη επιχείρησαν τη δεκαετία του 1990 να δημιουργήσουν ένα θεσμικό πλαίσιο σχετικά με τη Σελήνη καταρτίζοντας τη Συνθήκη της Σελήνης (Lunar Treaty) –η οποία, ωστόσο, δεν έχει υπογραφεί από τις «διαστημικές υπερδυνάμεις». Αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχει μέχρι στιγμής νομικό πλαίσιο που να προστατεύει τη Σελήνη από τις «ορέξεις» των ισχυρών.

  Η ιστορία έχει δείξει ότι το πρώτο βήμα σε αυτές τις περιπτώσεις είναι η αποίκηση –χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η Ανταρκτική, με τη Νορβηγία και τη Βρετανία να διεκδικούν σήμερα το ένα έκτο αυτής έκαστη, βασιζόμενες στις αποστολές των εξερευνητών Άμουντσεν και Σκοτ.

  «Αυτοί που θα κατακτήσουν πρώτοι τη Σελήνη θα είναι οι πλέον κερδισμένοι», είχε δηλώσει στο BBC ο Ουγιάνγκ Ζιγουάν, κορυφαίος κινέζος οικονομολόγος ειδικός στα εξερευνητικά προγράμματα στη Σελήνη.

  Τις «ορέξεις» αυτές των κρατών μπορούν να αξιοποιήσουν οι επιστήμονες ζητώντας ολοένα υψηλότερους προϋπολογισμούς για τα διαστημικά προγράμματα. Πρόκειται για ένα χρονοβόρο και ακριβό παιχνίδι, αλλά πολλοί είναι αυτό που φαίνονται πρόθυμοι να το παίξουν.

  Πηγή: NewScientist

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κομοτηνή, 19.10.2009
• 21:44

  Μαύρη τρύπα "τσέπης"

   »  Καραφατμέ

  Για πρώτη φορά στον κόσμο, κινέζοι επιστήμονες δημιούργησαν πάνω στη Γη μια ηλεκτρομαγνητική μαύρη τρύπα «τσέπης», διαμέτρου μόλις 22 εκατοστών, η οποία ρουφά το γύρω φως και το μετατρέπει σε θερμότητα.

  Η συσκευή, που προς το παρόν λειτουργεί σε συχνότητες μικροκυμάτων, δηλαδή μόνο με αόρατο φως, μπορεί σύντομα να επεκταθεί έτσι ώστε να παγιδεύει και το ορατό φως, κάτι που θα οδηγούσε πιθανώς σε ένα νέο τρόπο αξιοποίησης της ηλιακής ενέργειας για την παραγωγή ηλεκτρισμού.

  Οι μαύρες τρύπες στο σύμπαν είναι ασφαλώς γιγάντιες. Αυτή που βρίσκεται στο κέντρο του δικού μας γαλαξία έχει υπολογιστεί ότι έχει μάζα περίπου 3,6 εκατομμύρια φορές μεγαλύτερη από τη μάζα του ήλιου μας.

  Η τεχνητή μαύρη τρύπα «τσέπης» μιμείται τις ιδιότητες της κοσμολογικής μαύρης τρύπας, η έντονη βαρύτητα της οποίας κάμπτει τον περιβάλλοντα χωρο-χρόνο ρουφώντας την πέριξ ύλη.

  Η αρχική ιδέα προτάθηκε φέτος από τους Εβγκένι Ναριμάνοφ και Αλεξάντερ Κιλντίσεφ του πανεπιστημίου Περντιού των ΗΠΑ. Οι δύο επιστήμονες υποστήριξαν ότι είναι δυνατό να κατασκευαστεί μια συσκευή που να καμπυλώνει το φως προς το κέντρο της, ρουφώντας το με παρόμοιο τρόπο.

  Την ιδέα ανέλαβαν πολύ γρήγορα να υλοποιήσουν οι Τιε Τζουν Κούι και Τσιανγκ Τσινγκ του Νοτιοανατολικού Πανεπιστημίου του Ναντζίνγκ στην Κίνα. Η συσκευή που έφτιαξαν αποτελείται από 60 ομόκεντρες δακτυλιοειδείς λωρίδες «μετα-υλικών» (τα οποία έχουν στο παρελθόν χρησιμοποιηθεί για να δημιουργηθούν οι λεγόμενοι "μανδύες αορατότητας") που αποτελούν ένα είδος μεταλλικών «ηλεκτρομαγνητικών αντηχείων».

  Όταν ένα ηλεκτρομαγνητικό κύμα πέφτει στη συσκευή, παγιδεύεται, όχι από τη βαρύτητά της, όπως συμβαίνει στις κοσμολογικές μαύρες τρύπες, αλλά από τα ηλεκτρομαγνητικά αντηχεία που επηρεάζουν τα ηλεκτρικά και μαγνητικά πεδία του κύματος. Έτσι το κύμα καθοδηγείται προς τον πυρήνα της «μαύρης τρύπας», απ’ όπου και απορροφάται.

  Το κύμα δεν ξαναβγαίνει ποτέ από τη «μαύρη τρύπα», καθώς το αόρατο φως που απορροφάται, μετατρέπεται σε θερμότητα.

  Η επέκταση της συσκευής, ώστε να απορροφά και το ορατό φως, θα είναι πιο δύσκολη, καθώς τα μήκη κύματος του ορατού φωτός είναι πολύ μικρότερα απ’ αυτά των μικροκυμάτων, με συνέπεια να πρέπει και η συσκευή να γίνει πολύ πιο μικρή. Οι κινέζοι επιστήμονες πάντως, δήλωσαν αισιόδοξοι ότι μπορούν να το κάνουν, ίσως μάλιστα μέχρι το τέλος του 2009.

  Μια τέτοια συσκευή, αν όντως κατασκευαστεί, μεταξύ άλλων, θα μπορούσε να συλλέγει την ηλιακή ενέργεια σε μέρη όπου η ηλιακή ακτινοβολία είναι πολύ διάχυτη για να εστιαστεί σε μια ηλιακή κυψέλη.

  Η ανακάλυψη παρουσιάστηκε στο περιοδικό εφαρμοσμένης φυσικής “Applied Physics Letters”, σύμφωνα με τo “New Scientist” και το “Nature”.
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 08:01

  Αγοράστε υπεύθυνα με επίγνωση

   »  Καραφατμέ
  Γιατί αυτό το φρούτο είναι τόσο φθηνό?
  Τι κρύβεται πίσω από τα προϊόντα που αγοράζουμε?
  
  
  Τα μέλη της εκστρατείας "Αγοράζετε Υπεύθυνα" ζητούν από τους καταναλωτές να προβληματίζονται και να ενημερώνονται για τα τρόφιμα και τα αγαθά που αγοράζουν γιατί άθελα τους συμβάλλουν σε ένα σύγχρονο τρόπο δουλείας και αναγκαστικής εργασίας με τις αγορές τους.
  
  Η τηλεοπτική διαφημιστική εκστρατεία ....
  
  
  " Αγοράστε Υπεύθυνα" (Buy Responsibly) η οποία θα προβληθεί σε ολόκληρη την Ευρώπη, παρουσιάζει υπό εκμετάλλευση εργαζόμενους να έχουν παγιδευτεί κάτω από ένα αναποδογυρισμένο καροτσάκι αγορών.
  
  " Βρίσκονται εδώ για να συλλέξουν τις τομάτες που εμείς αγοράζουμε καθημερινά", αναφέρει το μήνυμα διάρκειας 30 δευτερολέπτων δείχνοντας τους παγιδευμένους ανθρώπους.
  
  Λαθρομετανάστες και εργάτες που τους εκμεταλλεύονται παρέχουν φτηνή εργασία στις κατασκευές, στη γεωργία, στην αλιεία, στην υφαντουργία και σε άλλους τομείς της παραγωγής τα προϊόντα της οποίας καταλήγουν στις προθήκες των καταστημάτων των πλουσίων χωρών, σύμφωνα με τα στοιχεία της Παγκόσμιας Οργάνωσης για τη Μετανάστευση (ΙΟΜ).
  
  "Συλλέγουν γεωργικά προϊόντα ή παράγουν καταναλωτικά αγαθά που όλοι εμείς πηγαίνουμε να αγοράσουμε" δηλώνει ο Ρίτσαρντ Ντάνζιγκερ, επικεφαλής του προγράμματος κατά της παράνομης διακίνησης εργατών του ΙΟΜ .
  
  " Δεν ζητάμε από τους καταναλωτές να μποϊκοτάρουν κάποια συγκεκριμένη εταιρία παραγωγής ή κάποια αλυσίδα καταστημάτων ή σουπερμάρκετ. Απλά ζητάμε από το κοινό να ανακαλύψει τί κρύβεται πίσω από τα προϊόντα που αγοράζει, ζητάμε από τον κόσμο να αγοράζει με υπευθυνότητα", δήλωσε ο ίδιος μιλώντας στην ενημέρωση του τύπου στη Γενεύη όπου εδρεύει ο ΙΟΜ.
  
  Περίπου 12,3 εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον Κόσμο βρίσκονται σε συνθήκες αναγκαστικής εργασίας ή κακώς αμειβόμενης ή παρέχουν αναγκαστικές σεξουαλικές υπηρεσίες, σύμφωνα με τα στοιχεία της Παγκόσμιας Οργάνωσης Μετανάστευσης.
  
  Όποιος καταναλωτής επιθυμεί να ενημερωθεί περισσότερο για το πώς μπορεί να συνδράμει ή να βοηθήσει στην αντιμετώπιση της παράνομης διακίνησης ανθρώπων ή περισσότερα στοιχεία για την εκστρατεία " Αγοράζετε Υπεύθυνα" μπορεί να απευθυνθεί στην ηλεκτρονική διεύθυνση www.buyresponsibly.org.
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κομοτηνή, 17.10.2009
• 08:42

  Ενέργεια από φυτική και αιολική προέλευση.

   »  Καραφατμέ

  Φανταστείτε μια "μίνι" μονάδα παραγωγής ενέργειας, που κινείται από ...χωράφι σε χωράφι συγκεντρώνοντας πρώτη ύλη για να τη μετατρέψει επιτόπου σε ...κιλοβάτ. Ή ένα πλωτό πάρκο ανεμογεννητριών στη μέση του Αιγαίου Πελάγους, που τροφοδοτεί με ενέργεια από τον Αίολο νησιά μας!..... ή ακόμη και το πιο προχωρημένο να γίνουν οι βραχονησίδες μας στο Αιγαίο οι "μπαταρίες" του ενεργειακού μας ελλείματος.

  Μπορεί οι παραπάνω εικόνες να θυμίζουν σενάριο επιστημονικής φαντασίας, αλλά θα μπορούσαν να γίνουν πραγματικότητα στην Ελλάδα μετά το 2015 , καθώς έχουν μπει ήδη στην αφετηρία, είτε ως ερευνητικά έργα είτε ως λεπτομερή σχέδια -επί χάρτου προς το παρόν, αλλά εφαρμόσιμα.

  Ηδη, οι πρώτες κινητές μονάδες (αντιδραστήρες) παραγωγής θερμικής ενέργειας από βιομάζα με αεροποίηση, ισχύος 5 KW, δοκίμασαν τις "αντοχές" τους στα εργαστήρια του ΑΠΘ, ενώ τώρα ξεκίνησε η έρευνα για μία μεγαλύτερη (25 KW), στο πλαίσιο του έργου SMART-CHP του ευρωπαϊκού προγράμματος LIFE.

  «Έστω μία μονάδα ‘’επίδειξης’’ θα είναι έτοιμη το 2012, ώστε ακολούθως να γίνει πιο μαζική παραγωγή, αναλόγως του ενδιαφέροντος που θα επιδειχθεί», επεσήμανε η αναπληρώτρια καθηγήτρια του Τμήματος Χημικών Μηχανικών του ΑΠΘ, Αναστασία Ζαμπανιώτου, στο περιθώριο συνεδρίου που διοργάνωσαν στη Θεσσαλονίκη, το Εθνικό Κέντρο Ερευνας και Τεχνολογικής Ανάπτυξης (ΕΚΕΤΑ), η γαλλική πρεσβεία στην Αθήνα και το γαλλικό προξενείο.

  Όπως εξήγησε κατά την εισήγησή της στην εκδήλωση, οι μονάδες παραγωγής ενέργειας από βιομάζα με αεροποίηση πρέπει να είναι μεγάλου μεγέθους για να είναι οικονομικά βιώσιμες και αποδοτικές. Ωστόσο, στην περίπτωση χωρών όπως η Ελλάδα, όπου "η πρώτη ύλη είναι αποκεντρωμένη σε διάφορα σημεία", μια μεγάλη κεντρική μονάδα θα είχε ασύμφορα υψηλό κόστος αποθήκευσης και μεταφοράς.

  "Έτσι αποφασίσαμε να σχεδιάσουμε μια μικρή κινητή μονάδα που θα πηγαίνει ακόμη και στο χωράφι", σημείωσε, διευκρινίζοντας ότι οι ερευνητές δεν θα σταματήσουν στα 25 KW, αλλά στοχεύουν σε μονάδες μεγαλύτερης ισχύος. Πυρηνόξυλο (παραπροϊόν της ελιάς), υπολείμματα βάμβακος, αγριοαγκινάρα, καλαμιές και άλλα παραπροϊόντα μπορούν να αποτελέσουν την πρώτη ύλη για τις μονάδες, σύμφωνα με την κα Ζαμπανιώτου, που διευκρίνισε ότι στο έργο συμμετέχουν ακόμη εταιρίες, δήμοι και η περιφέρεια δυτικής Μακεδονίας.

  "Αν καταφέρναμε να αξιοποιήσουμε όλα τα διαθέσιμα αγροτικά παραπροϊόντα στη Μακεδονία και τις υπόλοιπες αγροτικές περιοχές, τότε θα μπορούσαμε να αντικαταστήσουμε το 10% της ενέργειας που χρησιμοποιούμε σήμερα με ενέργεια από βιομάζα", σημείωσε η κα Ζαμπανιώτου.

  Πλωτές ανεμογεννήτριες μεσοπέλαγα στο Αιγαίο

  Στις παγωμένες θάλασσες της Νορβηγίας, κοντά στις ακτές, ο πανύψηλος άξονας μιας ανεμογεννήτριας, ύψους 65 μέτρων, τραβάει αμέσως το βλέμμα. Η βάση της μισοκρύβεται από τα κύματα: είναι η πρώτη πλωτή ανεμογεννήτρια σε εμπορική εφαρμογή και μπορεί να παράγει ενέργεια 2,3 MW. Κι αν οι νορβηγικοί άνεμοι μπορούν να αποδώσουν στο μέλλον ακόμη περισσότερη ενέργεια μέσω πλωτών ανεμογεννητριών, τα μελτέμια του Αιγαίου σίγουρα μπορούν να συνεισφέρουν σημαντικά στην ενεργειακή τροδοφοσία της Ελλάδας.

  Σύμφωνα με τον πρόεδρο του Κέντρου Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΚΑΠΕ), Γιάννη Αγαπητίδη, το σχέδιο πάνω στο οποίο δουλεύει το κέντρο διερευνά την εγκατάσταση πλωτών γεννητριών μεσοπέλαγα του Αιγαίου. Φυσικά, το όλο εγχείρημα είναι σύνθετο και παρουσιάζει σημαντικές τεχνικές δυσκολίες -από τα φυσικά φαινόμενα μέχρι το κόστος μεταφοράς της παραγόμενης ενέργειας- αλλά η υλοποίησή του δεν βρίσκεται χρονικά τόσο μακριά όσο θα φανταζόταν κάποιος. "Πιστεύω ότι μετά το 2015 θα μπορούμε να δούμε κάτι τέτοιο", σημείωσε ο κ.Αγαπητίδης. Πρόσθεσε ότι, αν οι πλωτές ανεμογεννήτριες γίνουν, η συνεισφορά τους στο ενεργειακό ισοζύγιο της Ελλάδας θα είναι αρκετά σημαντική.

  Πάντως, οι πλωτές ανεμογεννήτριες δεν είναι η μόνη εξέλιξη που κομίζει η επόμενη δεκαετία σε επίπεδο Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας. Οπως τόνισε στο συνέδριο ο κ.Αγαπητίδης, μέχρι το 2020, τα φωτοβολταϊκά συστήματα (PV) θα έχουν προχωρήσει τόσο τεχνολογικά, ώστε ένα πάνελ θα παράγει μέχρι και 30 φορές την ενέργεια που δαπανήθηκε για την κατασκευή του! Στην επόμενη δεκαετία θα δούμε πιθανότατα "φωτοβολταϊκά τρίτης γενιάς, ακόμη και από οργανικά υλικά"!

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κομοτηνή, 16.10.2009
• 21:54

  Δρυός πεσούσης, πας ανήρ ξυλεύεται ...μηδέ εξαιρουμένων των όχι και τόσο φανατικών

   »  Καραφατμέ
  Ολες αυτές τις μέρες αισθάνομαι την ανάγκη και την υποχρέωση να εκφράσω σεβασμό και συμπάθεια στον υπό παραίτηση πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας, τον κ. Κώστα Καραμανλή. Οχι γιατί έχει κάποια σημασία, καμιά απολύτως. Ως πολίτης αισθάνομαι την ανάγκη και την υποχρέωση να εκφρασθώ δημόσια.
  
  Νομίζω ότι δεν είμαι ο μόνος που αισθάνεται έτσι, αλλά και πολλοί άλλοι, πολιτικοί οπαδοί και αντίπαλοι του Κώστα Καραμανλή. Είναι πρώτα οι ορατές και αδιόρατες εκφράσεις και χειρονομίες, τα ρητά και τα άρρητα του πολιτικού κόσμου στο σύνολο, ο σιωπηλός σεβασμός στο πέρασμά του, όπως μερικές στιγμές συμβαίνει όταν το πλήθος παραμερίζει και ανοίγει δρόμο για να περάσει ο ένας που αποχωρεί. Να μαρτυρούν άραγε όλα αυτά κάποια ελαφρά έστω, αλλαγή στα πολιτικά μας ήθη και έθιμα; Ας το ελπίσουμε γιατί μας το οφείλουν. Το οφείλουν κυρίως στο δημοκρατικό αντιπροσωπευτικό πολίτευμά μας, σαν μια έμπρακτη αναγνώριση ότι δεν υπάρχει άλλος τρόπος ζωής και ανανέωσης από την εναλλαγή της αποδοκιμασίας και επιδοκιμασίας από τον λαό. Είναι το έσχατο όριο του πολιτεύματός μας. Δεν πρόκειται ούτε για ήττα ούτε για νίκη. Απλώς είναι η ζωή που συνεχίζεται και ανανεώνεται.
  
  Μερικοί αναφέρονται στον «πολιτικό πολιτισμό». Είναι κάτι περισσότερο, είναι η ουσία της δημοκρατίας όταν σεβόμαστε τον «άλλο», τον «διαφορετικό» σε οποιαδήποτε θέση και αν βρίσκεται. Πιστεύω ότι τα αισθήματα σεβασμού και συναντίληψης προς τον «ηττηθέντα» ηγέτη συμμερίζεται και ο νεοεκλεγείς πρωθυπουργός, ο κ. Γιώργος Παπανδρέου. Και το δείχνει.
  
  Ελειψαν, ευτυχώς, οι πολλές και συνήθως εκ του πονηρού θρηνώδεις και υποκριτικές κραυγές για την «καμένη γη» που παρέλαβαν. Ο λαός καταδίκασε πολιτικά τη Ν.Δ. και έδωσε την εντολή στο ΠΑΣΟΚ, και σημασία πλέον έχει πώς θα χειριστεί αυτήν την εντολή με το βλέμμα στραμμένο στο μέλλον και όχι στο παρελθόν. Από το παρελθόν, το δικό του και των άλλων θα αντλήσει μαθήματα, αλλά θα κριθεί από πράξεις του μέλλοντος.
  
  Ο Κώστας Καραμανλής αποδείχθηκε άξιος του σεβασμού μας. Με πολιτική ευθύτητα ανέλαβε τις ευθύνες του και δεν προσπάθησε να τις επιρρίψει σε άλλους. Και με αξιοπρέπεια αποχωρεί. Αφοσιωμένοι συνεργάτες του μέχρι χθες, υμνητές και κόλακες τον κατηγορούν τώρα, φανερά και κρυφά, για μύρια όσα. Χωρίς ποτέ να αναφέρονται στη δική τους πολιτεία και συμπεριφορά. Αλλοι με την επιπολαιότητά τους, άλλοι με αδεξιότητα και άλλοι με προκλήσεις ή απλώς απολαμβάνοντας νωχελικά τα αγαθά της εξουσίας ύψωσαν σιγά σιγά τα τείχη γύρω του, αυτόν τον ασφυκτικό κλοιό που ακύρωνε κάθε προσπάθεια να κυβερνηθεί η χώρα. Τώρα τον κατηγορούν και για όσα οι ίδιοι έπραξαν ή δεν έπραξαν...... Αιδώς Αργείοι......
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κομοτηνή, 29.04.2009
• 07:40

  Ένας ιος γρίπης όπως ο σημερινός

   »  Καραφατμέ

  O Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος τελείωσε το 1918 με 9 εκατομμύρια νεκρούς. Η ισπανική γρίπη που ξέσπασε την ίδια χρονιά είχε 40 εκατομμύρια θύματα. Ηταν η χειρότερη από τις τρεις παγκόσμιες επιδημίες γρίπης του 20ού αιώνα (1918, 1957 και 1968) και η χειρότερη πανδημία οποιουδήποτε τύπου που έχει καταγραφεί στην ιστορία. Ο ιός που την προκάλεσε δεν προήλθε από τους χοίρους, αλλά από τα πτηνά. Ηταν όμως ένας ιός H1N1, όπως ο σημερινός.

  Ο Η1Ν1 ήταν ένας ιός των πτηνών μέχρι το 1918, και η ισπανική γρίπη ήταν εκείνη που τον μετέτρεψε σε ανθρώπινο στέλεχος.

  Στην πραγματικότητα, η ισπανική γρίπη οφείλει το όνομά της στη λογοκρισία (Οι χώρες που είχαν εμπλακεί στον πόλεμο δεν έδιναν πληροφορίες για την επιδημία προκειμένου να μην πέσει το ηθικό των στρατιωτών, κι έτσι οι μόνες πληροφορίες ήταν εκείνες που δημοσιεύονταν στον ισπανικό Τύπο) και όχι στην προέλευσή της: το πρώτο κρούσμα καταγράφηκε στο Καμπ Φένστον του Τέξας, στις 4 Μαρτίου 1918. Τον επόμενο μήνα είχε διαδοθεί πια σε όλη τη βόρεια Αμερική και είχε φτάσει στην Ευρώπη, με τους αμερικανούς στρατιώτες.

  Το πρώτο κρούσμα του δεύτερου φονικού κύματος καταγράφηκε στις 22 Αυγούστου στο γαλλικό λιμάνι της Βρέστης, μια από τις βασικές εισόδους των αμερικανικών στρατευμάτων. Ο ιός μετατράπηκε σε δολοφόνο. Προκαλούσε ταχύτατα πνευμονία και ο θάνατος ερχόταν δύο ημέρες μετά τα πρώτα συμπτώματα.

  Στο Καμπ Ντίβενς της Μασαχουσέτης, έξι ημέρες μετά την καταγραφή του πρώτου κρούσματος υπήρχαν ήδη 6.674 μολυσμένοι. Οι εστίες επεκτείνονταν σε όλες σχεδόν τις κατοικημένες περιοχές του κόσμου, με πρώτα τα λιμάνια, και η ασθένεια μεταδιδόταν μέσω των οδικών αρτηριών. Μόνο στην Ινδία έχασαν τη ζωή τους 12 εκατομμύρια άνθρωποι.

  Πριν από τέσσερα χρόνια, ο συνταξιούχος γιατρός Γιόχαν Χάλτιν και η ομάδα του γενετιστή Τζέφρι Τάουμπενμπεργκερ κατόρθωσαν να απομονώσουν τα γονίδια του ιού από τους πνεύμονες ενός από τα θύματά του, μιας παχύσαρκης γυναίκας που πέθανε το 1918 σε ένα χωριό της Αλάσκας. Το υλικό διατηρήθηκε καλά χάρη στο κρύο.

  Αποκαλύφθηκε έτσι ότι ο ιός του 1918 δεν είχε κανένα γονίδιο ανθρώπινου τύπου. Ηταν ένας ιός της γρίπης των πτηνών. Περιείχε όμως 25 μεταλλάξεις που τον ξεχώριζαν από ένα χαρακτηριστικό ιό της γρίπης των πτηνών. Και ανάμεσα σ' εκείνες τις μεταλλάξεις πρέπει να περιλαμβάνονταν εκείνες που επέτρεψαν την προσαρμογή του στο ανθρώπινο είδος. Οπως έγινε γνωστό, ο ιός της ισπανικής γρίπης πολλαπλασιάζεται 50 φορές ταχύτερα από τη συνηθισμένη γρίπη, μια ημέρα μετά τη μόλυνση, και 39.000 φορές ταχύτερα ύστερα από τέσσερις ημέρες. Ο ιός σκοτώνει όλα τα ποντίκια του εργαστηρίου σε διάστημα μικρότερο της μιας εβδομάδας.

  Οι επιστήμονες αναρωτήθηκαν στη συνέχεια ποιες μεταλλάξεις του ιού της ισπανικής γρίπης θα μπορούσαν να εμποδίσουν τη μετάδοση μεταξύ ανθρώπων. Το συμπέρασμά τους ήταν ότι είναι αρκετές δύο μεταλλάξεις στην αιμαγλουτινίνη του (το Η του Η1Ν1). Οι ίδιες αυτές μεταλλάξεις, λειτουργώντας αντίστροφα, θα ήταν αρκετές για να προσδώσουν σε έναν ιό των πτηνών την ικανότητα να μεταδίδεται μεταξύ ανθρώπων.

  Η αιμαγλουτινίνη είναι ο παράγων που προσδίδει σε έναν ιό την ιδιαιτερότητά του. Το σημαντικό δεν είναι τόσο οι αριθμοί που συνοδεύουν την Η (Η5, Η1.), όσο η ακριβής διάταξη των αμινοξέων της.

  Οι δύο βασικές μεταλλάξεις επηρεάζουν την αλληλεπίδραση της Η με τους υποδοχείς της στα ζωικά κύτταρα, που είναι δύο ειδών: άλφα-2,3 ή άλφα-2,6.

  Οι ιοί της γρίπης των πτηνών ενώνονται κατά προτίμηση με τον υποδοχέα άλφα-2,3, που συναντάται σε υψηλές ποσότητες στα κύτταρα του εντέρου των πτηνών. Οι ανθρώπινοι ιοί, αντίθετα, ενώνονται πιο αποτελεσματικά με τους άλφα-2,6, που συναντώνται στο αναπνευστικό σύστημα των ανθρώπων.

  Πηγή: El Pais
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κομοτηνή, 28.04.2009
• 07:53

  Το σενάριο της ταυτόχρονης οικονομικής κρίσης και της πανδημίας γρίπης.

   »  Καραφατμέ

  Την ώρα που ο κόσμος αντιμετωπίζει τη χειρότερη οικονομική κρίση των τελευταίων δεκαετιών και το ενδεχόμενο μιας πανδημίας γρίπης, το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ 2009 επισημαίνει ότι η πολυπλοκότητα της σύγχρονης παγκοσμιοποιημένης οικονομίας είναι πιθανόν να μας καταστήσει περισσότερο ευάλωτους από ποτέ στις καταστροφές.

  Ωστόσο η αλληλεξάρτηση δεν είναι πάντοτε αρνητική. Η πολυπλοκότητα της παγκόσμιας οικονομίας σημαίνει ότι ο κίνδυνος μπορεί να κατανεμηθεί και συχνά να αμβλυνθεί πιο εύκολα.

  Τα πολύπλοκα συστήματα τείνουν να είναι περισσότερο ευπροσάρμοστα. Eάν το ένα σταματήσει να λειτουργεί, άλλα τμήματα του δικτύου μπορούν να αναλάβουν το βάρος.

  Σύμφωνα με τη θεωρία των δικτύων, πολύπλοκα διαφοροποιημένα συστήματα συχνά δίνουν μεγαλύτερη σταθερότητα. Αλλά μόνο μέχρι ενός σημείου.

  "Αν και αυτό βοηθά ένα σύστημα να εκτονώνεται μέσω μικρών σοκ, εκθέτει επίσης τη λειτουργία του σε μεγάλα συστημικά σοκ", έγραφε σε έκθεσή του το 2005 ο Ραγουράμ Ρατζάν, πρώην επικεφαλής οικονομολόγος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και σύμβουλος του πρωθυπουργού της Ινδίας Μανμοχάν Σινγκ. "Είναι πιθανόν αυτές οι εξελίξεις να δημιουργήσουν μια ισχυρότερη (ωστόσο μικρή) πιθανότητα καταστροφικής αποσύνθεσης".

  Ένα σημαντικό ζήτημα είναι το αποκαλούμενο "φαινόμενο της πεταλούδας" σε αλληλοεξαρτώμενα συστήματα, που οργανώνονται γύρω από κόμβους κλειδιά. Εάν ένας από αυτούς πληγεί, ολόκληρο το οικοδόμημα μπορεί να καταρρεύσει σαν πύργος από τραπουλόχαρτα.

  Αυτός είναι ένας από τους λόγους που η ζημία από την κρίση των ενυπόθηκων δανείων είχε τόσο καταστροφικές συνέπειες στις μεγάλες επενδυτικές τράπεζες. Και ενώ η εξειδίκευση στις παγκόσμιες αλυσίδες τροφοδοσίας απέφερε σημαντικά οφέλη ως προς την αποτελεσματικότητα, τις κατέστησε ταυτόχρονα περισσότερο ευάλωτες. Η διάσπαση ενός κομβικού σημείου στην αλυσίδα τροφοδοσίας μπορεί να επιφέρει δραματική και απρόβλεπτη αναταραχή σε ολόκληρο το σύστημα.

  Για τον λόγο αυτόν οι τιμές που λειτουργούν ως ημιαγωγοί στην παγκόσμια οικονομία σχεδόν διπλασιάσθηκαν μετά τον σεισμό της Ταϊβάν το 1999 και για τον ίδιο λόγο ο τυφώνας Κατρίνα προκάλεσε αναταραχή στις παγκόσμιες χρηματαγορές.

  Αναλυτές θεωρούν επίσης ότι μια και μόνη τρομοκρατική επίθεση μπορεί να έχει δυσανάλογα μεγάλες συνέπειες , εάν έχει ως στόχο ένα σημείο κλειδί στο παγκόσμιο σύστημα τροφοδοσίας - για παράδειγμα ένα μεγάλο λιμάνι.

  Η πολυπλοκότητα που καθιστά τα οικονομικά σοκ εν δυνάμει πιο επικίνδυνα σημαίνει επίσης ότι οι πανδημίες είναι καταστροφικότερες.

  Αναλυτές επισημαίνουν ότι όταν ο "Μαύρος Θάνατος", η επιδημία της πανώλης, έπληξε τον 14ο αιώνα την Ευρώπη, σκοτώνοντας το εν τρίτον του πληθυσμού, η κοινωνία δεν κατέρρευσε, διότι τα οικονομικά και τα κοινωνικά συστήματα ήταν σχετικά απλά και απομονωμένα από τα σοκ.

  Αντίθετα, η πανώλη που έπληξε την Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία τον 2ο αιώνα, με αντίστοιχες απώλειες, προκάλεσε χάος, καθώς η ρωμαϊκή κοινωνία ήταν περισσότερο περίπλοκη και οικονομικά εξελιγμένη.

  Στη σύγχρονη κοινωνία, εάν σημεία κλειδιά πληγούν από επιδημία, οι συνέπειες θα είναι δυσανάλογα μεγάλες. Τα κομβικά αυτά σημεία μπορεί να είναι πρόσωπα ουσιαστικά για τη λειτουργία της κοινωνίας και της οικονομίας- γιατροί, οδηγοί φορτηγών, μηχανικοί, λιμενεργάτες.

  Και όπως και στην οικονομική κρίση, η συμπεριφορά του πλήθους, ο πανικός και η διασπορά ανακριβών ή ατελών πληροφοριών, μπορεί να έχουν ως αποτέλεσμα αρνητικές αντιδράσεις, επιδεινώνοντας την καταστροφή.

  Στην έκθεσή του για τους παγκόσμιους κινδύνους (2007) το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ φαντάζεται τις συνέπειες μιας ταυτόχρονης πανδημίας και κρίσης ρευστότητας, ένα σενάριο απολύτως φανταστικό.

  Το αποτέλεσμα θα είναι "ένα ισχυρό πλήγμα στην παγκοσμιοποίηση, η οποία με τη σειρά της αντανακλά το πλήγμα στην παγκόσμια ζήτηση". Η ενίσχυση του μιλιταρισμού και των τάσεων αυταρχισμού σε ολόκληρο τον κόσμο επαναπροσδιορίζει, σύμφωνα με την έκθεση, τη διεθνή γεωπολιτική κατάσταση.

  Τα γεγονότα των αμέσως επομένων μηνών θα δείξουν πόσο ακριβές μπορεί να είναι ένα τέτοιο σενάριο.

  ΑΠΕ-Reuters

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κομοτηνή, 27.04.2009
• 07:53

  Η Ισλανδική λύση στην κρίση είναι γυναικείου φύλου

   »  Καραφατμέ
  
  

  Οι γυναίκες της Ισλανδίας κατηγορούν τους άνδρες για τη χρηματοπιστωτική κρίση που γονάτισε τη χώρα. Δεν είναι λοιπόν τυχαίο ότι φαβορί στις βουλευτικές εκλογές είναι μια γυναίκα, η Γιοχάνα Σιγκουρνταρντοτίρ, που εκτελεί ήδη χρέη πρωθυπουργού.

  «Η κρίση δημιουργήθηκε από άνδρες», λέει η Χάλα Τομασντοτίρ, πρώην γενική διευθύντρια του εμπορικού επιμελητηρίου, που παραιτήθηκε πριν από δύο χρόνια για να ιδρύσει τη δική της εταιρεία, μαζί με την τραπεζίτη Κριστίν Πετουρσντοτίρ. «Πρόκειται πάντα για τους ίδιους ανθρώπους. Το 99% από αυτούς πήγαν στο ίδιο σχολείο, οδηγούν τα ίδια αυτοκίνητα, φορούν τα ίδια ρούχα και έχουν τις ίδιες συνήθειες. Αυτοί μας οδήγησαν στη σημερινή κατάσταση, και το διασκέδασαν πολύ».

  Η οικονομική κατάσταση της χώρας είναι πολύ κρίσιμη. Η ανεργία εκτινάχθηκε από το 1,2 στο 10%. Το καλοκαίρι, υπάρχουν φόβοι ότι θα φτάσει το 17%. Ο πληθωρισμός ξεπερνά το 15%, το νόμισμα της χώρας σημειώνει ελεύθερη πτώση και η έξοδος από το τούνελ δεν φαίνεται πουθενά.

  Η Audur Capital, την οποία ίδρυσαν η Χάλα και η Κριστίν, είναι σήμερα μια από τις λίγες εταιρείες του ισλανδικού χρηματοπιστωτικού τομέα, ίσως η μόνη, που παρουσιάζει κέρδη. «Φέραμε γυναικείες αξίες στον χρηματοπιστωτικό τομέα», τονίζει η 40χρονη Χάλα, που όπως όλοι οι Ισλανδοί είναι γνωστή με το μικρό της όνομα. Η εταιρεία δεν ενδιαφέρεται για επενδύσεις που φέρνουν γρήγορα κέρδη. Οι δύο γυναίκες προτιμούν να μιλούν για «κέρδη με αρχές». Τα υπόλοιπα παραπέμπουν στους ανταγωνισμούς μεταξύ των ανδρών για το ποιος έχει το μεγαλύτερο γεννητικό όργανο.

  Οι γυναίκες της Ισλανδίας διεκδικούν τώρα μεγαλύτερο ρόλο στη διακυβέρνηση της χώρας. Το νέο αστέρι είναι η 66χρονη Σιγκουρνταρντοτίρ, που έχει τη φήμη τίμιας και μετριοπαθούς πολιτικού. Στις αρχές του περασμένου Φεβρουαρίου διαδέχθηκε τον Γκέιρ Χάαρντε στην πρωθυπουργία κι έγινε η πρώτη γυναίκα που αναλαμβάνει αυτό το πόστο στην Ισλανδία. Σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, το 60% με 70% των πολιτών θα ήθελαν να τη δουν να ηγείται της χώρας και μετά τις εκλογές, ανεξαρτήτως της σύνθεσης της κυβέρνησης.

  «Ο κόσμος εδώ είναι πολύ κουρασμένος και πολύ καχύποπτος απέναντι στο παλιό σύστημα», λέει ο συγγραφέας Χαλγκριμούρ Χέλγκασον, που έγραφε για τις προοπτικές χρεοκοπίας της χώρας ήδη πριν από δέκα χρόνια. «Η Γιοχάνα μας κατέπληξε όλους».

  Η κομψή ασπρομάλλα πολιτικός είναι μέλος του κοινοβουλίου εδώ και 31 χρόνια και έχει υπηρετήσει πολλές φορές ως υπουργός κοινωνικών υποθέσεων. Παρά ταύτα, εξακολουθεί να ενσαρκώνει την επιθυμία των Ισλανδών για μια νέα αρχή. Δεν έχει κηλιδωθεί από κανένα σκάνδαλο και απολαμβάνει της πλήρους εμπιστοσύνης των πολιτικών. Από τότε που ανέλαβε την εξουσία, δεν έχει δώσει καμιά συνέντευξη, ούτε σε εφημερίδα ούτε στην τηλεόραση. Δεν επιζητεί την προβολή, αλλά την έχει κατακτήσει προ καιρού, όταν δήλωσε ανοιχτά ότι είναι λεσβία.

  Το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα λαμβάνει στις δημοσκοπήσεις 35%, το μεγαλύτερο ποσοστό που έχει λάβει ποτέ ένα κόμμα στην Ισλανδία. Το Ανεξάρτητο Κόμμα, που έμεινε στην εξουσία χωρίς διακοπή για 18 χρόνια, λαμβάνει το 26%. Στην Ισλανδία μιλούν πολύ αυτές τις ημέρες για μια νέα κουλτούρα και καινούργιες αξίες. Και οι γυναίκες θέλουν να αποτελέσουν το σύμβολο αυτών των αξιών. Τα 5 από τα 11 μέλη του μεταβατικού υπουργικού συμβουλίου της Γιοχάνα είναι γυναίκες - το μεγαλύτερο ποσοστό στην ιστορία της χώρας.

  Μια απ' αυτές είναι η υπουργός Παιδείας και Επιστήμης, η 33χρονη Κατρίν Γιακομπσντοτίρ. Είναι αντιπρόεδρος των Πρασίνων και μαζί με τον υπουργό Οικονομικών Στεϊνγκριμούρ Σίγκφουσον θα ηγηθούν του κόμματος σε μια συμμαχία με τους σοσιαλδημοκράτες. «Η διαχείριση της κρίσης πρέπει να είναι πράσινη», τονίζει. Είναι οι γυναίκες καλύτερες στη διακυβέρνηση της χώρας; «Είχαμε συνηθίσει στις παλιές δομές, τώρα πρέπει να δούμε τα πράγματα διαφορετικά».

  Πηγή: Der Spiegel
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κομοτηνή, 21.04.2009
• 08:44

  Αμήχανη η Δύση απέναντι στη Ρωσία

   »  Καραφατμέ

  Οι 28 ηγέτες των ισάριθμων χωρών - μελών της δυτικής συμμαχίας δαπάνησαν πολύ χρόνο στην πρόσφατη σύνοδο του Στρασβούργου (απ' όπου και η φωτογραφία) για να πείσουν τους Τούρκους να άρουν το βέτο τους για τον νέο γενικό γραμματέα του ΝΑΤΟ και υποβάθμισαν τις σχέσεις με τη «ρωσική αρκούδα».

  Η κυβέρνηση Ομπάμα λέει πως θέλει να πατήσει το πλήκτρο του reset για τη Ρωσία, αλλά το ΝΑΤΟ παραμένει διχασμένο για τη στάση που πρέπει να κρατήσει.

  Σε πρόσφατο άρθρο του στην επιθέωρηση The National Interest, ο Ρίτσαρντ Μπετς από το Council on Foreign Relations και το Πανεπιστήμιο Κολούμπια αναφέρεται στην κρίση ταυτότητας που διέρχεται το ΝΑΤΟ. Oπως λέει, η Συμμαχία προσπαθεί να ανταποκριθεί σε τρεις ρόλους που συχνά συγκρούονται μεταξύ τους. Ο ένας είναι να συγκρατεί συγκρούσεις που σημειώνονται έξω από τα σύνορά του. Ο δεύτερος είναι να συσπειρώνει τις φιλελεύθερες χώρες της Δύσης. Και ο τρίτος είναι να διαχειρίζεται τη μετασοβιετική κληρονομιά.

  Η Ευρωπαϊκή Ενωση είναι ζωτικής σημασίας και για τη Ρωσία, αφού της αναλογεί το μισό του διμερούς της εμπορίου και το 80% των εξαγωγών της. Τελευταία, η Μόσχα έχει υιοθετήσει ένα συμφιλιωτικό τόνο και αντιμετωπίζει θετικά την πολιτική του Ομπάμα. Η Ουάσινγκτον και η Μόσχα έχουν συμφωνήσει προς το παρόν να ξεκινήσουν διαπραγματεύσεις για το πιο συγκεκριμένο και πιο εύκολο πρόβλημα που τις χωρίζει: τη μείωση των στρατηγικών όπλων, που μπορεί να οδηγήσει σε πιο περίπλοκες συζητήσεις για την πυραυλική άμυνα και το Ιράν.

  Η Ρωσία εξακολουθεί πάντως να πιέζει για θεμελιώδεις αλλαγές στην Ευρώπη, και συγκεκριμένα για μια νέα «αρχιτεκτονική ασφαλείας» που θα αντικαταστήσει το ΝΑΤΟ και τον ΟΑΣΕ.

  Ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες, όπως η Πολωνία και άλλα πρώην μέλη του ανατολικού μπλοκ, υποστηρίζουν ότι η Μόσχα προσπαθεί απλώς να διχάσει το δυτικό στρατόπεδο. Αλλες χώρες, όπως η Γαλλία, η Γερμανία και η Ιταλία, πιστεύουν ότι οι ιδέες της Ρωσίας πρέπει να ληφθούν σοβαρά υπόψη.

  «Η Ρωσία θέλει ευθύτητα», τόνισε τον περασμένο μήνα ο ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ σε ομιλία του στις Βρυξέλλες. «Δεν καταλαβαίνουμε γιατί το ΝΑΤΟ επεκτείνεται. Δεν καταλαβαίνουμε γιατί η στρατιωτική του υποδομή μετακινείται προς τα σύνορά μας».

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κομοτηνή, 14.04.2009
• 07:45

  Το πρόβλημα του φρέσκου νερού ΤΩΡΑ , στον κόσμο

   »  Καραφατμέ
  
  

  Η ανατροπή του προέδρου της Μαδαγασκάρης τον περασμένο μήνα ήταν εν πολλοίς αποτέλεσμα της έλλειψης νερού... στη Νότια Κορέα. Ένας νοτιοκορεατικός όμιλος, ο Daewoo, υπέγραψε συμφωνία ενοικίασης των μισών καλλιεργήσιμων εδαφών της Μαδαγασκάρης προκειμένου να παράγει τρόφιμα για τους Νοτιοκορεάτες, που έχουν μεγάλο πρόβλημα νερού. Οι όροι της συμφωνίας προκάλεσαν οργή στο νησί, ο πρόεδρος αναγκάστηκε να παραιτηθεί και η πρώτη ενέργεια του διαδόχου του ήταν να ακυρώσει τη συμφωνία.

  Τρεις εβδομάδες νωρίτερα, στην άλλη άκρη του πλανήτη, ο κυβερνήτης της Καλιφόρνια Αρνολντ Σβαρτσενέγκερ είχε κηρύξει την πολιτεία σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, απειλώντας να επιβάλει δελτίο στο νερό.

  Οι τοπικές ελλείψεις νερού πολλαπλασιάζονται. Η Αυστραλία πάσχει εδώ και μια δεκαετία από ξηρασία. Η Βραζιλία και η Νότια Αφρική, που εξαρτώνται από την υδροηλεκτρική ενέργεια, διαπιστώνουν συχνά ότι το νερό δεν φτάνει για να λειτουργήσουν σωστά τα μηχανήματα. Στην Κεντρική Ασία, έχει αντληθεί τόσο πολύ νερό από τους ποταμούς που τροφοδοτούν την Αράλη, ώστε η λίμνη στέρεψε τη δεκαετία του '80 και μόλις τώρα αρχίζει να ανακάμπτει.

  Οι τοπικές ελλείψεις, που προκαλούνται από την κακοδιαχείριση ή τα περιφερειακά προβλήματα, δεν οδηγούν όμως κατ' ανάγκη σε μια παγκόσμια κρίση νερού. Σύμφωνα με μια μελέτη του 2007, οι περισσότερες χώρες εκτός του Κόλπου χρησιμοποιούσαν λιγότερο από το ένα πέμπτο του νερού που λαμβάνουν. Τόσο η Λατινική Αμερική όσο και η Αφρική χρησιμοποιούσαν λιγότερο από το 6%. Εκ πρώτης όψεως, λοιπόν, φαίνεται πως όλα τα προβλήματα με το νερό έχουν τοπικό χαρακτήρα.

  Το πρόβλημα με αυτό το συμπέρασμα, είναι ότι κανείς δεν ξέρει πόσο νερό μπορούν να χρησιμοποιούν οι άνθρωποι με ασφάλεια. Δεν μπορεί βέβαια να είναι το 100%, αφού νερό χρειάζονται και τα άλλα πλάσματα της φύσης. Σε πολλές περιοχές, το ασφαλές ποσοστό μπορεί να είναι 20%, όσο δηλαδή χρησιμοποιεί κατά μέσο όρο η Ασία. Πολλά εξαρτώνται από τον τρόπο με τον οποίο το νερό επιστρέφει στο σύστημα. Υπάρχουν όμως ενδείξεις ότι οι ποσότητες που χρησιμοποιούνται σήμερα κινούνται επικίνδυνα προς το όριο ασφαλείας, και σε μερικές περιπτώσεις το ξεπερνούν. Πολλά μεγάλα ποτάμια, όπως ο Ρίο Γκράντε, ο Κολοράντο και ο Κίτρινος Ποταμός, δεν φτάνουν πια στη θάλασσα. Και οι πληθυσμοί των ψαριών στις λίμνες και τους ποταμούς έχουν μειωθεί από το 1970 κατά 30%.

  Δύο γεγονότα έχουν συμβάλει στην πίεση που ασκείται στο νερό.

  Το ένα είναι η δημογραφία. Τα τελευταία 50 χρόνια, καθώς ο πληθυσμός του πλανήτη αυξήθηκε από 3 σε 6,5 δισεκατομμύρια, η χρήση του νερού σχεδόν τριπλασιάστηκε. Με βάση τις σημερινές εκτιμήσεις, ο πληθυσμός αναμένεται να αυξηθεί κατά 2 ακόμη δισεκατομμύρια μέχρι το 2025 και 3 δισεκατομμύρια μέχρι το 2050. Η ζήτηση νερού θα αυξηθεί αναλόγως. Η ακόμη περισσότερο, αφού η μεγαλύτερη διαφορά στη χρήση νερού δεν προκαλείται από τον απόλυτο αριθμό των ατόμων αλλά από την αλλαγή της διατροφής και των συνηθειών.

  Το δεύτερο γεγονός είναι οι κλιματικές αλλαγές. Το φαινόμενο του θερμοκηπίου επιταχύνει τον υδρολογικό κύκλο. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα μακρότερες περιόδους ξηρασίας ανάμεσα σε εντονότερες περιόδους βροχών. Τα φυτά αναπτύσσονται με διαφορετικό τρόπο, τα δάση καίγονται πιο εύκολα.

  Για να επιλυθεί το πρόβλημα, πρέπει το νερό να χρησιμοποιείται με αποτελεσματικότερο τρόπο. Οι κυβερνήσεις όμως παρουσιάζουν πολύ κακές επιδόσεις στον τομέα αυτό. Και οι αγρότες, που χρησιμοποιούν το 70-80% του νερού, δυσκολεύονται να κάνουν την οικονομία που απαιτείται. Σύμφωνα με ορισμένες μελέτες, η αλλαγή των αρδευτικών μεθόδων μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση της αποτελεσματικότητας κατά 30%.
  

  Η βιομηχανία βρίσκεται από πολλές πλευρές μπροστά από τις κυβερνήσεις. Μεγάλες εταιρείες αναψυκτικών, έχουν βάλει στόχο να μειώσουν τις ποσότητες νερού που χρησιμοποιούν για την παραγωγή των προϊόντων τους. Κι αυτό είναι ένα πρώτο βήμα σε μια μεγάλη και δύσκολη πορεία, που μόλις αρχίζει.

  Πηγή: The Economist
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κομοτηνή, 13.04.2009
• 07:51

  Ο Θαλής, το πηγάδι και η κοινή λογική

   »  Καραφατμέ
  H σύγχρονη επιστήμη έχει μια σχέση αντιπαλότητας με την κοινή λογική, τη θεωρεί ανεξέταστη, μη ορθολογική, και γι’ αυτό μια κατώτερη μορφή γνώσης. Ο Αϊνστάιν εξέφρασε χαρακτηριστικά αυτή τη στάση: «Η κοινή λογική είναι μια συλλογή προκαταλήψεων που αποκτά κανείς μέχρι τα δεκαοχτώ του». Ο μεγάλος επιστήμονας, βέβαια, παρακάμπτει κάτι ουσιώδες: ότι ακόμη κι ο ευφυέστερος των ανθρώπων δεν μπορεί ποτέ να απαλλαγεί πλήρως από τις «προκαταλήψεις» του – ούτε μετά τα δεκαοχτώ του! Οι πολιτικές πεποιθήσεις του Αϊνστάιν, λ. χ., ή οι μάλλον εκκεντρικές συμπεριφορές του ως συζύγου, δεν ήταν το ίδιο ορθολογικά θεμελιωμένες όπως οι επιστημονικές θεωρίες του!

  Η συμπεριφορά μας ως κοινωνικά όντα ερείδεται αναπόδραστα, κατά μη εξαλείψιμο τρόπο, στην κοινή λογική – σε άτυπους κανόνες συμπεριφοράς που ρυθμίζουν την ανθρώπινη συνύπαρξη. Θέλουμε δεν θέλουμε μετέχουμε της κοινής λογικής. Πρώτα μαθαίνουμε να μιλάμε και μετά αναλύουμε τη γλώσσα μας. Πρώτα αποκτούμε εμπειρική εξοικείωση με τον κόσμο και μετά τον υπάγουμε στην αναλυτική σκέψη μας.

  Από τότε που οι οικονομολόγοι πήραν στα σοβαρά τους θεσμούς εντός των οποίων αναπτύσσεται η οικονομική δραστηριότητα, άρχισαν να αναγνωρίζουν τη σπουδαιότητα των άτυπων κανόνων συμπεριφοράς που τη διαπερνούν – λ. χ. τους τύπους εμπιστοσύνης που επιδεικνύουν οι άνθρωποι στις συναλλαγές τους. Διαπιστώνουμε την αξία της κοινής λογικής όταν αυτή θραύεται – όταν η επιταγή μένει ακάλυπτη, η υπόσχεση δεν υλοποιείται, ο δάσκαλος προπηλακίζεται, η βιβλιοθήκη πυρπολείται.

  Η κοινή λογική δεν είναι μόνο άτυποι κανόνες συμπεριφοράς, είναι και ενεργητική μετοχή στην κοινή εμπειρική πραγματικότητα. Ο Πλάτων αναφέρει την περίπτωση του αμόρφωτου κοριτσιού από τη Θράκη, το οποίο ξέσπασε στα γέλια όταν είδε τον αστρονόμο Θαλή να πέφτει στο πηγάδι ενώ παρακολουθούσε τα ουράνια σώματα. «Ήταν τόσο πρόθυμος να μάθει τι υπήρχε στον ουρανό», αναφώνησε η κοπέλα, «που του διέφυγε τι υπήρχε στα πόδια του». Η κοινή λογική εδώ έχει να κάνει με την κοινώς αναγνωρίσιμη εμπειρική πραγματικότητα, την οποία τείνει να αποστρέφεται η αφηρημένη σκέψη. Ο μορφωμένος Θαλής, απορροφημένος στην αστρονομική του παρατήρηση, αγνόησε το πηγάδι, στο οποίο κανείς λογικός άνθρωπος, όσο αμόρφωτος κι αν είναι, δεν θα ’θελε να πέσει!

  Το δίδαγμα από την ιστορία αυτή το αναδεικνύει υπέροχα η Χάνα Αρεντ: η αφηρημένη σκέψη, ιδιαίτερα όταν καθίσταται ιδεοληπτική, συχνά αποκόπτεται από την κοντινή κοινή εμπειρία, προκειμένου να επιτρέψει στο μακρινό «όλον», το «πραγματικό», το «αληθινό», να εμφανιστεί. Ο, τι είναι εμπειρικά πλησίον απομακρύνεται, ό, τι είναι θεωρητικά απόμακρο εμφανίζεται. Σε αυτό, νομίζω, συνίσταται η πολιτική σημασία της κοινής λογικής και της ανάγκης για την υπεράσπισή της στην Ελλάδα, σήμερα.

  Τι νόημα έχει να μιλάμε για «πράσινη ανάπτυξη» όταν δεν μπορούμε να διαχειριστούμε ούτε τα σκουπίδια; Πόσο πιστευτοί υπερασπιστές της «αξιοκρατίας» είναι οι αρχηγοί των δύο μεγάλων κομμάτων, όταν το κύριο προσόν για την ανάδειξη στο ηγετικό αξίωμά τους ήταν το επώνυμό τους. Πώς θα αποκτήσουμε σύγχρονη δημόσια διοίκηση όσο αυτή διοικείται από κομματανθρώπους; Πώς θα χτίσουμε εύρωστη οικονομία όταν ασυλλόγιστα συσσωρεύουμε δημόσιο χρέος; Πώς θα δημιουργήσουμε καλά πανεπιστήμια όταν αυτά καταλαμβάνονται με την παραμικρή αφορμή;

  Αυτή είναι η αξία της κοινής λογικής: μας καλεί να μην αγνοούμε την εμπειρική πραγματικότητα, να μην εγκλωβιζόμαστε σε αυτο-εξυπηρετικές ιδεοληψίες, καταπραϋντικούς μύθους, ψυχολογικές θωρακίσεις και ψευδαισθησιογόνες ουτοπίες – να μην παραμυθιαζόμαστε. Όποιος δεν θέλει να πέσει στο πηγάδι, καλείται να κάνει αυτό που συμβούλευε ο Λούντβιχ Βίτγκενσταϊν: «Κοίτα, μη σκέφτεσαι». Κοίτα το χάλι μιας χώρας που φλερτάρει με την οικονομική χρεοκοπία, κοίτα την παρακμή των θεσμών, κοίτα την παραλυσία του κράτους, κοίτα τη θλιβερή ποιότητα του πολιτικού προσωπικού, κοίτα την αναξιοπρέπεια που έχει διεισδύσει στη ζωή σου… Κοίτα, άκου, μυρίσου, άγγιξε.

  Όχι, δεν προκύπτουν συνταγές πολιτικής συμπεριφοράς από την κοινή λογική. Έχει δίκιο ο Γιώργος Παγουλάτος («ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ», 5/4/2009) να μας θυμίζει την ύπαρξη διαφορετικών ερμηνειών για τα πολιτικά προβλήματα. Το «διά ταύτα» δεν προκύπτει αυτομάτως σε μια υγιή δημοκρατία. Αυτός όμως είναι ένας αφηρημένος συλλογισμός. Όποιος συντονίζεται με την εμπειρική πραγματικότητα γύρω του γνωρίζει ότι, στην Ελλάδα, σήμερα, το μείζον δεν είναι, π. χ., η σχέση κράτους - αγοράς, ο κύριος άξονας της πολιτικής διαμάχης στις προηγμένες δημοκρατίες, αλλά κάτι πολύ πιο θεμελιώδες: να απαλλαγούμε από την αθλιότητα στην οποία έχουμε περιέλθει – τόσο απλά. Όταν ασυλλόγιστα έχεις πέσει στο πηγάδι, μπορείς φυσικά να κοιτάς χαζοχαρούμενα τα άστρα, αλλά, αν διαθέτεις κοινό νου, μάλλον θέλεις να βγεις.

  Άρθρο του Χαρίδημου Κ. Τσουκα (htsoukas@alba. edu. gr) στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ. Ο κ. Χ. Τσούκας που είναι καθηγητής στο ALBA και στο University of Warwick.

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κομοτηνή, 10.04.2009
• 08:37

  Δύσκολοι καιροί για .... συνδικάτα.

   »  Καραφατμέ

  Σε μια Ευρώπη που χαρακτηρίζεται από κοινωνικές παραδόσεις που διαφέρουν από χώρα σε χώρα, η Ευρωπαϊκή Συνομοσπονδία συνδικάτων -στην οποία ανήκουν 82 συνδικάτα από 36 χώρες- προσπαθεί να συντονίσει την απάντηση στην κρίση.

  Οι επόμενες διαδηλώσεις που οργανώνει η Συνομοσπονδία είναι στις 14 Μαϊου στη Μαδρίτη, στις 15 Μαϊου στις Βρυξέλλες και στις 16 Μαϊου στο Βερολίνο και την Πράγα. Ο στόχος είναι να υπάρξουν πανευρωπαϊκές, και όχι μεμονωμένες απαντήσεις στα προβλήματα που δημιουργεί η κρίση. «Ολοι συμφωνούμε σε ορισμένες διαπιστώσεις», λέει ο γενικός γραμματέας της Συνομοσπονδίας Τζον Μονκς, που τάσσεται εναντίον του προστατευτισμού και του εθνικισμού. «Τα σχέδια ανάκαμψης, όταν υπάρχουν, είναι ανεπαρκή, το κοινωνικό ζήτημα δεν έχει ισχυρή παρουσία και η ευρωπαϊκή απάντηση είναι αδύναμη».

  Οι απεργίες που έγιναν στις αρχές Φεβρουαρίου στη Βρετανία, με σύνθημα «οι αγγλικές δουλειές στους Άγγλους», προκάλεσαν ανησυχία. «Έπρεπε να καταγγείλουμε τους κινδύνους του προστατευτισμού, χωρίς να στιγματίσουμε κανέναν, όπως και να καταγγείλουμε τις επιχειρήσεις που δεν προσφέρουν ίση μεταχείριση σε όλους τους εργαζομένους, ανεξαρτήτως της χώρας προέλευσής τους», τονίζει ο Μονκς.

  Είναι γεγονός πάντως πως είναι δύσκολο να γίνουν κοινοί αγώνες, με δεδομένες τις διαφορές που υπάρχουν. «Η Γαλλία διαθέτει ένα ισχυρό κοινωνικό κράτος, κάτι που δεν ισχύει σε άλλες χώρες», εξηγεί ο Γάλλος Ζοέλ Ντεκαγιόν, από τα ηγετικά στελέχη της Συνομοσπονδίας. «Στην Τσεχική Δημοκρατία, για παράδειγμα, το επίδομα ανεργίας χορηγείται μόλις για τρεις ή τέσσερις μήνες. Στη Ρουμανία και τη Βουλγαρία, η μισή οικονομία είναι αδήλωτη και δεν παρέχει καμιά κοινωνική προστασία».

  «Στις σκανδιναβικές χώρες είναι σπάνιο τα συνδικάτα να αντιτίθενται στο κλείσιμο μιας επιχείρησης», σημειώνει ο Μαρσέλ Γκρινιάρ, εκπρόσωπος του γαλλικού συνδικάτου CFDT στην εκτελεστική επιτροπή της Συνομοσπονδίας. «Αν η επιχείρηση πρέπει να κλείσει, θα κλείσει. Αυτό που χρειάζεται είναι να προστατευθούν οι εργαζόμενοι. Στη Γαλλία, αντίθετα, η αντίσταση θα είναι σθεναρή».

  Τα γερμανικά και τα σκανδιναβικά συνδικάτα καταφεύγουν πολύ σπανιότερα από άλλα σε διαδηλώσεις διαμαρτυρίας. Όταν η Συνομοσπονδία θέλησε λοιπόν να οργανώσει μια σειρά διαδηλώσεων στην Ευρώπη, οι Σουηδοί απέρριψαν την πρόταση να γίνει διαδήλωση και στη Στοκχόλμη. «Δεν το συνηθίζουμε», είπαν.

  Σύμφωνα με τον Τζον Μονκς, «σε χώρες όπου η παράδοση του κοινωνικού διαλόγου είναι ισχυρή, όπως η Ολλανδία, η Αυστρία και οι σκανδιναβικές χώρες, τα πράγματα θα πάνε καλύτερα», αλλά σε άλλες υπάρχουν ενδείξεις σκλήρυνσης. Στην Ισπανία, ο κοινωνικός διάλογος κατέρρευσε και η κυβέρνηση προσπαθεί να πείσει τους κοινωνικούς εταίρους να τον επαναλάβουν. Στην Ιταλία, το συνδικάτο CGIL κατήγγειλε τα άλλα δύο μεγάλα συνδικάτα που υπέγραψαν συμφωνίες με τον Μπερλουσκόνι και οργάνωσε ξεχωριστή διαδήλωση στις 4 Απριλίου. Αλλά και στη Γερμανία, η κλασική διαπραγμάτευση δείχνει να φτάνει στα όριά της. Το συνδικάτο IG Metall ζητά ένα νέο σχέδιο ανάκαμψης και τη δημιουργία ενός κρατικού ταμείου 100 δισεκατομμυρίων ευρώ για τη συμμετοχή στο κεφάλαιο των βιομηχανικών ομίλων.

  Πηγή: Le Monde
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κομοτηνή, 09.04.2009
• 08:07

  Επιστολές Καραθεοδωρή στο υπ. Παιδείας

   »  Καραφατμέ

  Στα Γενικά Αρχεία του Κράτους θα κατατεθεί μεγάλος αριθμός επιστολών του μεγάλου μαθηματικού Κωνσταντίνου Καραθεοδωρή (1873-1950), που αγόρασε το υπουργείο Παιδείας σε πρόσφατη δημοπρασία του οίκου «Π. Βέργος» στην Αθήνα. «Είναι η αλληλογραφία ανάμεσα στον Καραθεοδωρή και τον καθηγητή Αρτουρ Ρόζενταλ (1887-1959), επιστολές στα γερμανικά που παρουσιάζουν μεγάλο ενδιαφέρον για τους ερευνητές», είπε στην «Κ» η κ.α Ευγενία Κεφαλληναίου, πρόεδρος του Γενικού Συμβουλίου Βιβλιοθηκών του υπουργείου Παιδείας. Το υπουργείο Παιδείας κατόρθωσε να αγοράσει τις 38 επιστολές σε σχετικά προσιτή τιμή (29.900 ευρώ) προωθώντας την πολιτική αγοράς σημαντικών κειμηλίων ή ιστορικών τεκμηρίων. Στην ίδια δημοπρασία, το υπ. Παιδείας αγόρασε και ένα άλλο ιστορικό αρχείο με θέμα την Ύδρα στα χρόνια της Ελληνικής Επανάστασης. Ορισμένα από τα αποκτήματα πηγαίνουν στην Εθνική Βιβλιοθήκη και άλλα στα Γενικά Αρχεία του Κράτους.

  Δύο μεγάλες μορφές

  Οι επιστολές, που ανήκαν σε ιδιωτική συλλογή, φέρουν την υπογραφή C. Caratheodory και γράφτηκαν σε δύο χρονικές περιόδους. Το 1916-17, όταν δούλευε το έργο του «Μαθήματα Πραγματικών Συναρτήσεων» που εκδόθηκε το 1918 (και αλληλογραφούσε για το θέμα αυτό με τον Ρόζενταλ στη Γοτίγγη και στο Μόναχο) και το 1938-39 όταν επρόκειτο να κυκλοφορήσει η τρίτη αναθεωρημένη έκδοση του ιδίου έργου. Οι επιστολές αφορούν επίσης τη «Θεωρία του Μέτρου», μία εργασία του Ρόζενταλ για τη συμβολή του Καραθεοδωρή στην επιστήμη των Μαθηματικών. Στη δεύτερη ενότητα των επιστολών, από τα τέλη της δεκαετίας του ’30, διαφαίνεται η αγωνία του Ρόζενταλ να διαφύγει στις ΗΠΑ, όπου και εγκαταστάθηκε και συνέχισε το ακαδημαϊκό του έργο. Στη συλλογή που αγόρασε το υπ. Παιδείας περιλαμβάνονται επίσης ταχυδρομικά δελτάρια, 20 επιστολές πλήρεις με τους φακέλους τους και μία επιστολή του Καραθεοδωρή προς την κ. Ρόζενταλ το 1938.

  Η απόκτηση αυτού του αρχείου έχει ήδη χαιρετισθεί με μεγάλη ικανοποίηση από τους πολλούς θαυμαστές του έργου του Κωνσταντίνου Καραθεοδωρή, όπως είναι ο Σύνδεσμος των Φίλων του. Είναι σημαντικό να εμπλουτίζεται στην Ελλάδα το υλικό που αφορά αυτήν την κορυφαία προσωπικότητα.
  
  Νίκος Βατόπουλος ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ (29/1/08)
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κομοτηνή, 08.04.2009
• 08:13

  «Εάν θέλεις να φτάσεις έως το άπειρο, γνώρισε το πεπερασμένο σε όλες τις εκφράσεις του» Κωνσταντίνος Καραθεοδωρής

   »  Καραφατμέ

  Τα μαθηματικά αποτελούν πεδίο έντονων συναισθημάτων με διαφορετική αντιμετώπιση από τον κάθε ενασχολούμενο με αυτά. Οι περισσότεροι τα αντιμετωπίζουν ως μία επίπονη διαδικασία που είναι υποχρεωμένοι να υποστούν ώστε να προάγουν τη μόρφωσή τους. Άλλοι, λιγότεροι συνήθως, αποκτούν μια ιδιαίτερη σχέση με το αντικείμενο που τους δίδει απίστευτα ερεθίσματα για την ανάπτυξη αλλά και την κατανόησή τους. Άλλωστε, δεν είναι τυχαίο ότι η μαθηματική διανόηση εφαρμόζεται καθημερινά σε πάμπολλες πτυχές της ζωής με τους περισσότερους να αγνοούν την ύπαρξη αλλά και τη χρησιμότητά τους.

  Ένας από τους ανθρώπους που γοητεύτηκε από την ύπαρξή τους αλλά και γοήτευσε με την προσφορά του στην επιστήμη, είναι ο Κωνσταντίνος Καραθεοδωρή. Ο άνθρωπος που γοήτευσε τον Αϊνστάιν, που συνεργάστηκε με πολύ μεγάλους μαθηματικούς της εποχής του, που δημιούργησε δικό του θεώρημα, που αποτέλεσε ένας από τους μεγαλύτερους θετικούς επιστήμονες του 20ου αιώνα, γεννήθηκε σαν σήμερα(12/9) πριν από 135 χρόνια.

  O Κωνσταντίνος Καραθεοδωρή, ένας από τους ταγούς της μαθηματικής επιστήμης και της θεωρητικής φυσικής ανά την υφήλιο στον 20ό αιώνα, αποτελεί πρόσωπο- ορόσημο για την ελληνική επιστημονική κοινότητα. Γεννήθηκε στο Βερολίνο στις 13 Σεπτεμβρίου του 1873 όπου ο πατέρας του είναι πρεσβευτής της τότε Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Οι γονείς του ήταν Έλληνες. O πατέρας του, Στέφανος Καραθεοδωρή, γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη και σπούδασε νομικά, ήταν γόνος της μεγάλης οικογένειας των Καραθεοδωρή. Ο Στέφανος Καραθεοδωρή, αφού αντιπροσώπευε πολλές φορές την Οθωμανική Αυτοκρατορία, εισήλθε τελικά στη διπλωματική υπηρεσία της Υψηλής Πύλης ως γραμματέας και αργότερα ως πρεσβευτής της στις Βρυξέλλες, στην Πετρούπολη και στο Βερολίνο. Η μητέρα του ονομαζόταν Δέσποινα Πετροκοκκίνου και καταγόταν από τη Χίο. Όλη η οικογένεια των Καραθεοδωρή καταγόταν από το Βοσνοχώρι, προάστιο της Ανδριανούπολης στη σημερινή Ανατολική Θράκη. Οι κάτοικοι του Βοσνοχωρίου μετά τη μικρασιατική καταστροφή, εγκαταστάθηκαν στο Αχυροχώρι, το οποίο μετονομάστηκε σε Νέα Βύσσα.

  Ο Κωνσταντίνος μεγάλωσε σε ένα αριστοκρατικό περιβάλλον. Πέρασε τα παιδικά του χρόνια στις Βρυξέλλες, όπου ο πατέρας του ήταν πρεσβευτής από το 1875. Μιλούσε Ελληνικά και Γαλλικά σαν μητρικές του γλώσσες. Το 1879 χάνει τη μητέρα του με αποτέλεσμα η ανατροφή του να αναληφθεί εξ' ολοκλήρου από τη γιαγιά του, Ευθαλία Πετροκοκκίνου.

  Φοιτά στη Σχολή της Ριβιέρας και του Σαν Ρέμο. Στο γυμνάσιο των Βρυξελλών, από όπου αποφοιτά, αισθάνεται την αμεσότητα με τη γεωμετρία δείχνοντας από τότε ότι η σχέση του με τα μαθηματικά θα είναι δια βίου.

  Ένας διαγωνισμός μαθηματικών έμελλε να είναι η απαρχή της απέραντης «διαδρομής» του, μέσα στον κόσμο των μαθηματικών και των ασυνεχών διαφορικών εξισώσεων. Και στα δύο χρόνια που έλαβε μέρος στο διαγωνισμό κατέλαβε την πρώτη θέση. Τη δεύτερη χρονιά μάλιστα δεν απονεμήθηκε άλλο βραβείο πέρα από το δικό του, καθώς τέθηκε προς λύσιν ένα δυσεπίλυτο πρόβλημα που μόνος αυτός κατάφερε να λύσει.

  Όνειρό του, η ενασχόληση με τα μαθηματικά. Ο πατέρας του θεωρεί τη μαθηματική επιστήμη «επάγγελμα χωρίς μέλλον». Δεν τον αφήνει να σπουδάσει την αγαπημένη του επιστήμη και ο Κωνσταντίνος, ακολουθώντας την πατρική προτροπή, εγγράφεται (1891) στη Στρατιωτική Σχολή του Βελγίου (Ecole Militaire de Belgique), από την οποία αποφοιτά ως αξιωματικός του Μηχανικού.

  Τον Ιούλιο του 1895 δέχεται την πρόσκληση του θείου του, Αλεξάνδρου Στεφάνου Καραθεοδωρή, ο οποίος ήταν γενικός διοικητής της Κρήτης, και τον επισκέπτεται στα Χανιά. Εκεί θα γνωρίσει τον Ελευθέριο Βενιζέλο, μια γνωριμία που θα καταλήξει σε μια επιστήθια και μακρόχρονη φιλία.

  Το φθινόπωρο του 1898 μεταβαίνει στην Αίγυπτο καθώς είχε προσληφθεί ως βοηθός μηχανικός, από τη Βρετανική εταιρεία που κατασκεύαζε τα φράγματα του Ασουάν και του Ασιούτ. Ο ελεύθερός του χρόνος αφιερωνόταν στη μελέτη επιφανών μαθηματικών όπως ο C. Jordan και ο Salmon-Fiedler. Την εποχή αυτή δημοσιεύει και την πρώτη εργασία του στα ελληνικά με τίτλο «Η Αίγυπτος» ενώ παράλληλα μελετούσε την κατασκευή των πυραμίδων.

  Έτσι, λοιπόν το 1900 πήρε την απόφαση να εγκαταλείψει το επάγγελμα του μηχανικού και να αφοσιωθεί στα αγαπημένα του μαθηματικά. Το μόνο που απέμενε ήταν η επιλογή του πανεπιστημίου. Καταληκτική επιλογή ήταν το Πανεπιστήμιο του Βερολίνου όπου εγγράφηκε σε ηλικία 27 ετών. Εκεί δίδασκαν μερικοί από τους καλύτερους μαθηματικούς της εποχής, όπως ο Σβαρτς (Schwarz) και ο Φρομπένιους (Frobenius). Μετά από λίγο καιρό συμμετείχε στο σεμινάριο του Schwarz, όπου γνώρισε τον Σμιτ (Schmidt) με τον οποίο συνδέθηκε σε όλη του τη ζωή. Το 1902, παρακινούμενος από τον Schmidt μεταγράφηκε στο Πανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν, όπου δίδασκαν τρεις μεγάλοι της μαθηματικής επιστήμης, ο Κλάιν (Klein), ο Χίλμπερτ και ο Μινκόφσκι.

  Δημήτρης Νίκογλου ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
  

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κομοτηνή, 07.04.2009
• 07:52

  Ο Καραθεοδωρή, οι Ναζί και η Ακαδημία Αθηνών

   »  Καραφατμέ

  «Τα παραπάνω βρίσκονται σε πλήρη αντίθεση με ανακριβείς κατηγορίες και αυθαίρετες και μειωτικές για τον Καραθεοδωρή απόψεις που υπάρχουν στο πρόσφατα εκδοθέν βιβλίο της κυρίας Μαρίας Γεωργιάδου. Η Ακαδημία Αθηνών τίμησε τον μεγάλο Ελληνα, εκλέγοντάς τον ως το πρώτο τακτικό μέλος της, αμέσως μετά την ίδρυσή της στις 28 Νοεμβρίου 1926».

  Το απόσπασμα είναι η τελευταία παράγραφος της πρόσφατης απόφασης της Συγκλήτου της Ακαδημίας Αθηνών για μία από τις καλύτερες βιογραφίες που έχουν εκδοθεί στην Ελλάδα, αλλά φαίνεται πως η Ακαδημία Αθηνών έχει άλλη γνώμη. Η συγκεκριμένη βιογραφία (μάλιστα, πρώτα εκδόθηκε στα αγγλικά, το 2004, και την προλογίζει ο Γιώργος Παπανικολάου, καθηγητής του Stanford) έχει αποσπάσει διεθνώς τα καλύτερα σχόλια, οπότε το ερώτημα είναι προφανές: Γιατί η Ακαδημία Αθηνών επιτίθεται εναντίον αυτού του βιβλίου (που στα ελληνικά κυκλοφορεί από τις Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης);

  Στην επιστημονική κοινότητα είθισται οι διαφωνίες να προέρχονται από πρόσωπα. Και μάλλον δεν θεωρείται δεοντολογικό ένας φορέας, ή πολύ περισσότερο ένας θεσμός, να επιτίθεται εναντίον ενός ερευνητή ο οποίος καταθέτει την άποψή του.

  Πριν από λίγους μήνες, στην παρουσίαση του βιβλίου στην Αθήνα, δημιουργήθηκαν μικροεπεισόδια από «κάποιους» οι οποίοι κατήγγειλαν συγκεκριμένο κεφάλαιο του βιβλίου επειδή ασχολήθηκε και με τη σχέση του κορυφαίου μαθηματικού Κωνσταντίνου Καραθεοδωρή με τους Ναζί. Ωστόσο από το βιβλίο δεν προκύπτει κάτι τέτοιο, απλώς η συγγραφέας στο πλαίσιο της έρευνάς της αναζήτησε τους λόγους για τους οποίους ο Καραθεοδωρή επέλεξε την παραμονή του στη ναζιστική Γερμανία. Και καταγράφει τη ζωή του υπό το χιτλερικό καθεστώς.

  Στη «συνείδηση» της αγοραίας ελληνολατρείας ο μεγάλος Καραθεοδωρή έχει μυθοποιηθεί περίπου ως ο Μέγας Αλέξανδρος των σύγχρονων μαθηματικών και μάλιστα έχει πολλές φορές υπερτονιστεί η συμβολή του στη διατύπωση της θεωρίας της σχετικότητας από τον Αϊνστάιν. Ενώ αντίθετα, όπως σημειώνει ο Αλέξανδρος Κύρτσης (καθηγητής στο πανεπιστήμιο Αθήνας), ήταν «σπουδαία και η δουλειά του πάνω στη Θερμοδυναμική».

  Από άλλον κόσμο

  Ο Καραθεοδωρή ήταν μια προσωπικότητα ενός άλλου κόσμου. Εζησε σ’ έναν άλλο κόσμο. Και η προσπάθεια από εθνικιστικούς κύκλους να ενταχθεί σ’ ένα αιώνιο πάνθεον «Μεγαλοϊδεατισμού» ουσιαστικά δημιούργησε αντί για την εικόνα, την αγιογραφία ενός σημαντικού επιστήμονα. Και αυτήν την κατασκευή καταφέρνει να την αναδείξει, να τη διαχειριστεί και να την ξεπεράσει με την έρευνά της η Μαρία Γεωργιάδου (φυσικός) στην υπό συζήτηση βιογραφία.

  Ο Καραθεοδωρή εντάχθηκε στην «κατασκευή ηρώων - αγίων» ουσιαστικά λόγω της στενής του σχέσης με τον Ελευθέριο Βενιζέλο, οπότε και ανέλαβε την ίδρυση στη Σμύρνη του «Πανεπιστημίου της Ιωνίας». Ο Καραθεοδωρή, δέκα χρόνια μετά, και πάλι ασχολήθηκε με την αναδιοργάνωση των ελληνικών πανεπιστημίων. Ωστόσο επέλεξε, όπως πολλοί άλλοι συνάδελφοί του, να παραμείνει στη ναζιστική Γερμανία τα κρίσιμα χρόνια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Για να εξηγηθούν οι λόγοι που ο Καραθεοδωρή δεν αντιτάχθηκε στο Γ΄ Ράιχ και το εκπροσώπησε στα διεθνή συνέδρια μαθηματικών καθώς και γιατί δεν υπάρχει πουθενά μια δήλωση αντίθεσής του στη γερμανική εισβολή και κατοχή στην Ελλάδα, χρειάζονται επιχειρήματα τα οποία η Μαρία Γεωργιάδου τα αναζήτησε από τον 16ο αιώνα βρίσκοντας τις ρίζες της οικογένειάς του μεταξύ Χίου, Μασσαλίας και Κωνσταντινούπολης. Η συγγραφέας προτίμησε από τη συνήθη τακτική της αποσιώπησης ή του θυμιάματος, την επιστημονική - αρχειακή έρευνα. Και τα κατάφερε τόσο καλά ώστε να αναδειχθεί όχι μόνο η έντονη προσωπικότητα ενός μαθηματικού, αλλά και το πλαίσιο μιας εποχής που είναι πιο σύνθετη απ’ όσο θέλουν οι οπαδοί της ιστορίας του «καλού και των κακών».

  Ο Καραθεοδωρή ήταν ελληνο-οθωμανός. Γεννήθηκε στη Γερμανία το 1873. Ο πατέρας του Στέφανος ήταν σημαντικό στέλεχος του οθωμανικού υπουργείου Εξωτερικών, εκείνη την εποχή, α΄ γραμματέας της οθωμανικής διπλωματικής αποστολής στη Γερμανία. Ανάμεσα στο 1840 και στο 1912, 15 ελληνο-οθωμανοί (ή «νεοφαναριώτες») διπλωμάτες υπηρέτησαν επικεφαλής διπλωματικών αποστολών της οθωμανικής αυτοκρατορίας. Από αυτούς οι 12 ήταν συγγενείς του Καραθεοδωρή (και πάντως δεν υπηρέτησαν τα ελληνικά συμφέροντα).

  Άλλωστε και ο Κωνσταντίνος έγινε δεκτός ως Οθωμανός στη στρατιωτική ακαδημία του Βελγίου, όπου ο πατέρας του υπηρέτησε μετά τη Γερμανία. Η επαφή του με τον ελληνισμό έγινε αρκετά αργότερα, με το Κρητικό ζήτημα και τον ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897.

  Στη Γερμανία των Ναζί

  Οπως εξηγεί ο Κώστας Γαβρόγλου (καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αθήνας), «η κ. Γεωργιάδου μέσα από την εξαντλητική μελέτη ενός εντυπωσιακού αριθμού αρχείων σε χώρες της Ευρώπης, των ΗΠΑ, το Ισραήλ και την Τουρκία που έχουν άμεση ή έμμεση σχέση με τον Καραθεοδωρή, ανασυγκροτεί το εξαιρετικά σύνθετο κλίμα στα Πανεπιστήμια της Κεντρικής Ευρώπης και των σχέσεων ανάμεσα στους επιστήμονες, οι οποίοι ήταν και «υπεύθυνοι» για τις ριζοσπαστικότερες αλλαγές που έγιναν σχετικά με τους τρόπους θέασης της φύσης μετά τον 17ο αιώνα. Ανάμεσα στα πολλά που πραγματεύεται η κ. Γεωργιάδου, είναι και η παραμονή του Καραθεοδωρή στη Γερμανία μετά την άνοδο των Ναζί και καθ’ όλη τη διάρκεια του Πολέμου, παρά το γεγονός ότι είχε τη δυνατότητα να μεταναστεύσει στις ΗΠΑ».

  Αυτή είναι και η «ταμπακιέρα». Η Μαρία Γεωργιάδου παραθέτει όλες τις διώξεις φίλων και συνεργατών του Καραθεοδωρή ώστε είναι δύσκολο κανείς να υποστηρίξει πως «δεν ήξερε». Αλλά δεν απαιτεί από αυτόν ηρωισμούς. Η βαθιά ελιτίστικη αντίληψη του κοσμοπολίτη Καραθεοδωρή μοιάζει με αυτήν των αξιωματικών της πρωσικής αριστοκρατίας, οι οποίοι πολέμησαν για τη Γερμανία υπό τον Χίτλερ, ενώ ταυτόχρονα οργάνωναν τη δολοφονία του. Οπως λέει ο Κώστας Γαβρόγλου, η απόφαση του Καραθεοδωρή να μείνει στη Γερμανία στη διάρκεια των Ναζί ήταν μία απόφαση ίδια με αυτήν που είχαν πάρει εκατοντάδες Γερμανοί πανεπιστημιακοί, μεγάλο τμήμα των οποίων δεν ήταν Ναζί ούτε καν συμπαθούντες.

  Η αφήγηση της κ. Γεωργιάδου πραγματεύεται ένα σύνθετο πλέγμα συνθηκών μέσα στις οποίες πορεύεται ο Καραθεοδωρή με τις αντιφάσεις του: «Το 1915 υπογράφει την περίφημη διακήρυξη ότι ο γερμανικός πολιτισμός είναι συνώνυμος με τον μιλιταρισμό. Δεν υπογράφει καμία διακήρυξη υπέρ των Ναζί, αλλά και δεν κάνει απολύτως τίποτα για να υπερασπισθεί τους συναδέλφους του που πρέπει να εγκαταλείψουν τα πανεπιστήμια μέσα σε λίγες εβδομάδες το 1933 – ό,τι ακριβώς έκαναν και άλλοι πολλοί γνωστοί Γερμανοί καθηγητές. Δεν είπε τίποτα για να υπερασπισθεί τον Αϊνστάιν, ενώ τo 1935 το βαυαρικό υπουργείο Παιδείας τον διορίζει να εκπροσωπήσει τη Γερμανία στη Διεθνή Μαθηματική Ενωση».

  Αυτά είναι ντοκουμέντα που περιλαμβάνονται στη βιογραφία που έγραψε η Μαρία Γεωργιάδου. Όπως και η συχνή του αλληλογραφία με τον Suss, τον ναζιστή «κομισάριο» των μαθηματικών.

  Η Σύγκλητος της Ακαδημίας επιχειρώντας να «απαντήσει» στη Μαρία Γεωργιάδου αναφέρεται σε (ευνοϊκά) σχόλια των σημαντικών επιστημόνων της ίδιας περιόδου Behtke, Perron και του Ν. Κριτικού, χωρίς ωστόσο να διευκρινίζεται ότι ο μεν πρώτος υποστηρίχθηκε επαγγελματικά στη ναζιστική Γερμανία από τον Καραθεοδωρή, ο δεύτερος ήταν στενός του συνεργάτης την ίδια εποχή στη Γερμανία, ενώ για τον Ν. Κριτικό η Μαρία Γεωργιάδου αναφέρει πως όταν μίλησε για τον Καραθεοδωρή αγνοούσε πως από το βιβλίο επισκεπτών της οικογένειας Καραθεοδωρή στη Γερμανία λείπουν οι σελίδες από το 1941 ώς το 1945. «Γιατί άραγε;», αναρωτιέται η βιογράφος…

  Ο Καραθεοδωρή, καταλήγει η Μαρία Γεωργιάδου, ήταν μεγάλος επειδή ήταν αυτός που ήταν και όχι επειδή ανταποκρινόταν στην απλοϊκή εικόνα που δημιουργήθηκε μεταγενέστερα γι’ αυτόν...

  ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
  

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κομοτηνή, 06.04.2009
• 09:00

  O Albert Einstein, o Constantin Carathéodory και ο χρόνος

   »  Καραφατμέ
  
  

  Για να κατανοήσουμε τη συμβολή του Carathéodory στη θεμελίωση της Γενικής Σχετικότητας του Einstein, το μόνο στοιχείο που είναι αντικειμενικό είναι οι ιστορικές πηγές.

  O Albert Einstein δημοσίευσε στο γερμανικό περιοδικό Annalen der Physik, το άρθρο του Die Grundlage der allgemeinen Relativitätstheorie το 1916. Ακριβέστερα το άρθρο του στάλθηκε στις 20 Μαρτίου 1916. Στην πρώτη σελίδα (βλ. Relativitatstheorie) αναφέρονται ονόματα μαθηματικών που ανέπτυξαν τον διαφορικό λογισμό «absoluten Differential Kalkül» ο Gauss, o Riemann και ο Christoffel. O Einstein αναφέρεται και στον Minkowski, αλλά μόνο για την ειδική σχετικότητα. Ενώ διευκρινίζει τον ρόλο του Ricci και του Levi-Civita στη θεωρητική φυσική. Είναι οι πρώτοι που εισήγαγαν την έννοια του τανυστή που γενικεύει το διάνυσμα. Η πιο σημαντική του αναφορά, όμως, γίνεται για τον φίλο του, τον μαθηματικό Marcel Grossmann. Πιο συγκεκριμένα, γράφει:
  «Endlich sei an dieser Stelle dank bar meines Freundes, des Mathematikers Grossmann, gedacht, der mir durch seine Hilfe nicht nur das Studium der einschlägigen mathematischen Literatur ersparte, sondern mich auch beim Suchen nach den Feldgleichungen der Gravitation unterstützte.»

  Και γράφει συγκεκριμένα για τη βοήθεια (Hilfe) που του πρόσφερε ο φίλος του. Όμως ο ίδιος ο Einstein είχε ήδη δημοσιεύσει ένα άλλο άρθρο το 1915 με τίτλο Die Feldgleichungen der Gravitation (βλέπε άρθρο) και ακόμα ένα πάλι το 1915 με τίτλο Erklarung der Perihelionbewegung der Merkur aus der allgemeinen Relativitätstheorie όπου εξηγούσε το φαινόμενο της μετακίνησης του περιήλιου του πλανήτη Ερμή.

  Από την άλλη πλευρά, αν εξετάσουμε τις πρώτες ανταλλαγές επιστολών του Einstein και του Carathéodory, έχουμε τα εξής αποτελέσματα:

  - Επιστολή Einstein προς Carathéodory 6 Σεπτεμβρίου 1916
  - Επιστολή Einstein προς Carathéodory 10 Σεπτεμβρίου 1916
  - Επιστολή Carathéodory προς Einstein 16 Δεκεμβρίου 1916

  Κατά συνέπεια η συμβολή του Carathéodory δεν αφορά καθόλου τη δημιουργία της Γενικής Θεωρίας της Σχετικότητας. Και η χρονολογία είναι ξεκάθαρη όσον αφορά σ’ αυτό το θέμα. Βλέπουμε επιπλέον ότι ο Einstein δεν παραλείπει να αναφέρει ονόματα επιστημόνων που τον βοήθησαν στα άρθρα. Και θα κάνει το ίδιο και με τον Carathéodory για την αξιωματική θεμελίωση της θεωρίας του. Κατά κάποιο τρόπο ό,τι έκανε ο Minkowski για την Ειδική Θεωρία της Σχετικότητας, το έκανε ο Carathéodory για τη Γενική Θεωρία της Σχετικότητας. Και μάλιστα είναι ο ίδιος ο Einstein που παρουσίασε το έργο του Carathéodory στην Ακαδημία. Οι σχέσεις τους ήταν καθαρά επιστημονικές, αλλά υπήρχε μια ειλικρινής αλληλοεκτίμηση γενικά ως επιστήμονες. Αυτό είναι λοιπόν το πλαίσιο της έρευνας περί συμβολής του Carathéodory στη θεωρία του Einstein και τίποτα άλλο.

  Νίκος ΛΥΓΕΡΟΣ
  

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κομοτηνή, 03.04.2009
• 08:01

  Καραθεοδωρή (Karathe 'odory) και τουριστική ανάπτυξη

   »  Καραφατμέ
  Για την επιστημονική εμβέλεια και την πνευματική ευρύτητα του Κωνσταντίνου Καραθεοδωρή έχουν γραφτεί αρκετά και μάλιστα από επιστήμονες που έχουν αφιερώσει τη ζωή τους στην ανάδειξη ενός επιστήμονα παγκοσμίου κύρους.

  Ωστόσο, η ζωή και το έργο του μεγάλου Έλληνα μαθηματικού ευτύχησε πρόσφατα να αποκτήσει «στέγη» σ' έναν μουσειακό χώρο στην Κομοτηνή και να γίνει ευρύτερα γνωστός στο ελληνικό κοινό.

  Ήδη οι επισκέψεις έχουν ξεπεράσει τις αρχικές προσδοκίες καθώς το Μουσείο έχει φιλοξενήσει περισσότερα από 1.100 παιδιά την πρώτη εβδομάδα της λειτουργίας του. «Τα τηλέφωνα χτυπάνε συνέχεια, σε σημείο που είμαστε αναγκασμένοι να μεταθέτουμε τα ραντεβού άλλες ημέρες», λέει με περισσή ικανοποίηση ο Σάκης Λιπορδέζης, διευθυντής του Μουσείου Καραθεοδωρή και ένας εκ των ερευνητών που πάσχισαν για τη δημιουργία του χώρου. «Περιμένουμε παιδιά από Αθήνα, Θεσσαλονίκη ακόμη και από Κύπρο», σημειώνει.

  «Υπάρχει μεγάλη απήχηση από τα σχολεία που επισκέπτονται το Μουσείο. Να φανταστείτε ότι αυτό το Σαββατοκύριακο έχουμε δώδεκα ραντεβού από σχολεία που έρχονται για εκδρομή», συμπληρώνει ο δήμαρχος της Κομοτηνής και αποκαλύπτει τα μελλοντικά σχέδια που θα συνδεθούν με το όνομα Καραθεοδωρή.

  «Πέρα από το Μουσείο έχουμε και ένα ίδρυμα Καραθεοδωρή το οποίο θέλουμε να το μετατρέψουμε σταδιακά σ' ένα χώρο όπου κάθε δύο χρόνια θα παρουσιάζονται τα νέα δεδομένα της μαθηματικής επιστήμης. Πιστεύουμε ότι και σε συνεργασία με το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο της Θράκης θα το πετύχουμε».

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κομοτηνή, 02.04.2009
• 07:54

  Νίκολα Τέσλα - ο θαυμαστός κόσμος της επιστήμης

   »  Καραφατμέ

  «Eχουμε πολλά μνημεία των παρελθόντων χρόνων, έχουμε παλάτια, πυραμίδες, ελληνικούς ναούς και καθεδρικές εκκλησίες του χριστιανικού κόσμου. Σε αυτά αποδεικνύεται η ισχύς των ανθρώπων, η σπουδαιότητα των εθνών, η αγάπη για την τέχνη και η αφοσίωση στη θρησκεία.

  Αλλά, το μνημείο στο Νιαγάρα έχει κάτι ξεχωριστό, σε μεγάλη αρμονία με τις τωρινές σκέψεις και τάσεις μας. Είναι μνημείο αντάξιο της επιστημονικής εποχής μας, πραγματικό μνημείο διαφωτισμού και ειρήνης. Σηματοδοτεί την αρχή της καθυπόταξης των φυσικών δυνάμεων στην υπηρεσία του ανθρώπου, την κατάργηση πρωτόγονων μεθόδων και την ανακούφιση εκατομμυρίων ανθρώπων από την ανέχεια και τη δυστυχία».

  σύντομο αυτό κείμενο, από την ομιλία του φυσικού και εφευρέτη Νίκολα Τέσλα, στα εγκαίνια του υδροηλεκτρικού σταθμού στο Νιαγάρα, περιγράφεται το κίνητρο του πλούσιου επιστημονικού του έργου.

  Γνωστές και άγνωστες εφευρέσεις, μακέτες και λειτουργικά μοντέλα, του Νίκολα Τέσλα, του ανθρώπου που χαρακτηρίστηκε ως ένας από τους σημαντικότερους επιστήμονες της σύγχρονης εποχής, κείμενα, σημειώσεις από τα ημερολόγιά του και φωτογραφίες από τη ζωή του παρουσιάζονται στην έκθεση «Ο θαυμαστός κόσμος του ηλεκτρισμού του Τέσλα», που θα φιλοξενήσει το Τελλόγλειο Ίδρυμα Τεχνών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης από την Κυριακή 5 Απριλίου έως τις 12 Απριλίου του 2009.

  Πρόκειται για την περιοδεύουσα έκθεση του Μουσείου Νίκολα Τέσλα του Βελιγραδίου, η οποία παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα, με προηγούμενους σταθμούς το Περθ της Αυστραλίας, το Βανκούβερ του Καναδά, τη Βιέννη της Αυστρίας και το Στρασβούργο της Γαλλίας.

  Ο Νίκολα Τέσλα ήταν εφευρέτης του εναλλασσόμενου μαγνητικού πεδίου, της επαγωγικής μηχανής, του πολυφασικού εναλλασσόμενου ρεύματος, της γεννήτριας και του πλήρους συστήματος παραγωγής και διανομής ηλεκτρικής ενέργειας, των ραδιοκυμάτων κ.ά.

  Το 1912 του απονεμήθηκε από κοινού με τον Έντισον το Νόμπελ Φυσικής, αλλά αρνήθηκε να το δεχθεί.

  H μοναδική μάρκα αποκλειστικά ηλεκτρικών αυτοκινήτων φέρει το όνομά του για να τιμήσει αυτόν τον μεγάλο Σέρβο επιστήμονα. Το τελευταίο της χλιδάτο μοντέλο (sport coupe) έχει αυτονομία 450 χλμ και τελική 250 km/hr , ενώ η τιμή του αναμένεται γύρω στις 100.000 ευρώ.
  

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κομοτηνή, 01.04.2009
• 08:13

  Ένας ομαδικός τάφος ερμητικά κλειστός

   »  Καραφατμέ

  «... βγήκα ψηλά και πλάγιασα σε πέτρα σε λιθάρι
  κι εκεί ήταν μνήμα κλέφτικο, θαμμένο παλικάρι
  δεν τόειδα και το πάτησα απάνω στο κεφάλι
  κι ακούω το μνήμα να βογγά βαριά ν’ αναστενάζει:
  για πάρε μάνα μ’ το κορμάκι μου και θάψτο στο χωριό μου..»
  Δημοτικό τραγούδι

  Tα φαντάσματα του Νίκου Ζαχαριάδη, του Γούσια (Γιώργκ Βοντίτσιου) και του Μήτσου Βλαντά πλανώνται πάνω από την ακριτική Φλώρινα, εκεί όπου τον Φεβρουάριο του 1949 οδήγησαν τον Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας (ΔΣΕ) σε μια από τις πλέον οδυνηρές ήττες του που σηματοδότησε τη οριστική συντριβή του ένοπλου κινήματος του ΚΚΕ λίγους μήνες μετά στον Γράμμο.

  Στις παρυφές της ακριτική πόλης, επτακόσιοι και πλέον νεκροί βρίσκονται παραχωμένοι σε ένα χωράφι, όπου μαχητές του ΔΣΕ ετάφησαν μετά τη μάχη της Φλώρινας κρατώντας ανοιχτή μια πληγή του εμφυλίου πολέμου. Είναι ίσως ο μοναδικός γνωστός ομαδικός τάφος σε όλη την Ευρώπη που παραμένει ερμητικά κλειστός, δείγμα ότι οι συνέπειες της αδελφοκτόνας σύγκρουσης δεν έχουν εξαλειφθεί εξήντα χρόνια μετά.

  Μυστικό οι 713 νεκροί

  Νύχτα 11ης Φεβρουαρίου 1949. Ισχυρή δύναμη του ΔΣΕ υπό τ διοίκηση του Γούσια και την πολιτική καθοδήγηση του Βλαντά επιτίθεται στη Φλώρινα με σκοπό να την καταλάβει και να την ανακηρύξει πρωτεύουσα της «Ελεύθερης Ελλάδας». Η μάχη με τις δυνάμεις του Εθνικού Στρατού (ΕΣ) και της Χωροφυλακής που υπερασπίζονταν την πόλη ήταν λυσσώδης και τελείωσε μια μέρα αργότερα με υποχώρηση των αντάρτικων μονάδων.

  Ο ΔΣΕ άφησε στο πεδίο της σύγκρουσης 713 νεκρούς και δεκάδες τραυματίες, πολλοί εξ αιτών αμούστακα παιδιά που είχαν στρατολογηθεί βίαια κατά την επίσης αποτυχημένη επιχείρηση κατάληψης της Νάουσας. Οι απώλειες του Εθνικού Στρατού ήταν 44 νεκροί και 35 τραυματίες.

  Αφού οι αντάρτες ετράπησαν σε φυγή, ο στρατός συγκέντρωσε τους νεκρούς του αντιπάλου και με μπουλντόζες τους έθαψε σε μεγάλο ομαδικό τάφο στην τοποθεσία «Άγιος Γεώργιος», στην άκρη της πόλης.

  Έκτοτε η Φλώρινα, τυλιγμένη στο σάβανο της τραγωδίας, έκρυψε στα σπλάχνα της το φοβερό μυστικό, για το οποίο όλοι συζητούσαν χαμηλόφωνα, αλλά ουδείς τολμούσε να μιλήσει ανοιχτά.

  Η μετεμφυλιακή περίοδος υπήρξε ιδιαίτερα σκληρή στην περιοχή, καθώς οι συνέπειες της σύγκρουσης πολλαπλασιάστηκαν από το ενδεχόμενο ενοχοποίησης με αντεθνικά χαρακτηριστικά κάθε διαφορετικής προσέγγισης - λόγω και του μακεδονικού ζητήματος. Η έκφραση οποιασδήποτε συμπάθειας για τους ηττημένους ήταν απαγορευμένη, ο φόβος της στοχοποίησης μεγάλος. Η πόλη, κλεισμένη στον εαυτό της προκειμένου να επιβιώσει, δεν τολμούσε να ανοίξει συζήτηση για τέτοιο θέμα ακόμη και έως τα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης.

  Τότε για πρώτη φορά τέθηκε ζήτημα στο δημοτικό συμβούλιο Φλώρινας από τον πρόεδρό του κ. Τάσο Βασιλείου, που έφερε πρόταση να χαρακτηριστεί το χωράφι με τον ομαδικό τάφο «χώρος ειδικού προορισμού». Όπως λέει, η πρόταση όχι μόνο δεν συζητήθηκε αλλά δεν την ψήφισαν ούτε μέλη της παράταξής του. Ο κ. Βασιλείου επισημαίνει τον ρόλο του παντοδύναμου τότε μητροπολίτη Αυγουστίνου Καντιώτη: «Ο Καντιώτης έδειξε σε αυτό το θέμα μικροψυχία, επειδή σκεπτόταν σαν πολιτικός που δεν είχε να κερδίσει τίποτα».

  Ανέγερση μνημείου

  Κάποιοι συγγενείς αγνοούμενων ανταρτών μετέβαιναν κατά καιρούς στη Φλώρινα και άναβαν κρυφά ένα κερί στο χωράφι, με την ελπίδα ότι στον ομαδικό τάφο ήταν ο δικός τους άνθρωπος. Σκέψη βεβαίως για εκταφή και αναγνώριση των νεκρών δεν γινόταν.

  Το ΚΚΕ και άλλες δυνάμεις της Αριστεράς επιδόθηκαν σε αγώνα για τ μετατροπή του χωραφιού σε ιστορικό χώρο, αλλά η έκταση ανήκει σε ιδιώτη, που ζητάει οικονομικά ανταλλάγματα τα οποία κρίνονται ασύμφορα από τους διεκδικητές Κατά καιρούς το ΚΚΕ οργανώνει εκδηλώσεις στον χώρο και μάλιστα τοποθετεί επιτύμβιες στήλες τις οποίες όμως καταστρέφουν άγνωστοι.

  Η οικονομολόγος κ. Κατίνα Λατίφη, που έχει ξεκινήσει διαδικασία συγκέντρωσης υπογραφών για την ανάδειξη του χώρου, αφήνει αιχμές εναντίον του ΚΚΕ για τους χειρισμούς του και λέει πως «η αριστερά είναι υπεύθυνη που ξέχασε τόσα χρόνια τα παιδιά της».

  Σε κάθε περίπτωση, η Φλώρινα κουβαλάει επί μισό και πλέον αιώνα ένα βαρύ φορτίο. Ο δήμαρχός της κ. Στέφανος Παπαναστασίου λέει ότι ο χρόνος έχει ωριμάσει για να διευθετηθεί η εκκρεμότητα. Πώς θα γίνει αυτό; «Ο δήμος έχει συγκροτήσει φάκελο για την τροποποίηση της πολεοδομικής μελέτης. Το χωράφι θα μετατραπεί σε χώρο πρασίνου και με αυτόν τον τρόπο ανοίγει ο δρόμος για την ανέγερση μνημείου».

  
  

  Άρθρο του Σταύρου Τζίμα στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ (31/3/09)
  

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κομοτηνή, 31.03.2009
• 08:20

  Παγκόσμια κυριαρχία μέσω νομισμάτων

   »  Καραφατμέ

  Η λέξη νόμισμα προέρχεται από το «νόμο» και σημαίνει αυτό που η κοινωνία έχει θεσμοθετήσει ως μέσο για τις συναλλαγές της και την αποθήκευση αξίας.

  Χιλιάδες χρόνια το ίδιο το νόμισμα είχε ακριβώς την αξία που του έδινε ο νόμος, ως περιεχόμενο μετάλλου. Η ιστορία της αρχαίας αθηναϊκής δραχμής είναι χαρακτηριστική, αφού πρόκειται για το μακροβιότερο νόμισμα του κόσμου, δεδομένου ότι διατήρησε αφαλκίδευτο το περιεχόμενό της σε άργυρο επί έξι τουλάχιστον αιώνες. Αυτά όμως μέχρι το 1971. Τη χρονιά εκείνη, το διεθνές νομισματικό σύστημα, που είχε θεμελιωθεί στο Bretton Woods και στηριζόταν στην ισοδυναμία του δολαρίου με το χρυσό, κατέρρευσε και οι ΗΠΑ μονομερώς κατάργησαν τη μετατρεψιμότητα του δολαρίου στο πολύτιμο μέταλλο.

  Στη συνέχεια, το δολάριο, που παρέμεινε «άγκυρα» του διεθνούς νομισματικού συστήματος, δεν στηριζόταν πια στην εσωτερική του αξία, αλλά στην αμερικανική οικονομία, ως παγκόσμια δύναμη, και φυσικά στην πολιτική ισχύ της χώρας. Επιβλήθηκε έτσι η πλήρης κυριαρχία του «χάρτινου» πλέον δολαρίου στις διεθνείς αγορές, αλλά και στις κεντρικές τράπεζες ως αποθεματικού νομίσματος.

  Ωστόσο, οι Αμερικανοί δεν ήταν... Αθηναίοι και υπέκυψαν στο πειρασμό να φαλκιδεύσουν την αξία του νομίσματός τους. Δηλαδή, στην προκειμένη περίπτωση, τύπωσαν δολάρια και δολαριακές αξίες, με βάση όχι τα θεμελιώδη της δικής τους οικονομίας, αλλά της παγκόσμιας, που, αναπτυσσόμενη, ζητούσε να χρησιμοποιεί όλο και περισσότερα δολάρια για συναλλαγές και αποθεματοποίηση αξίας. Με τον τρόπο αυτόν, το δολάριο και κατ' επέκταση οι ΗΠΑ στηρίζονται στο γεγονός ότι σχεδόν όλη η υφήλιος χρησιμοποιεί το «χάρτινης» πλέον αξίας νόμισμά τους.

  Ετσι, η μεγαλύτερη οικονομία του κόσμου μπορεί να λειτουργεί με τεράστια ελλείμματα τόσο στον εξωτερικό της τομέα όσο και στα δημόσια οικονομικά της. Με τον τρόπο αυτόν, χρηματοδοτεί και την πολιτική και στρατιωτική υπεροχή της, που της διασφαλίζουν συνέχεια στην παγκόσμια χρήση του δολαρίου. Με λίγα λόγια, η παγκόσμια αποταμίευση παραμένει στη διάθεση των ΗΠΑ, για μια γερή «βουτιά» κάθε τόσο, όπως και τώρα με τις επενδυτικές τράπεζες της Νέας Υόρκης.
  

  ΠΗΓΗ : ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ
  

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κομοτηνή, 30.03.2009
• 11:02

  Πού είναι η Ευρώπη στο G20 ??

   »  Καραφατμέ
  
  Όταν ο πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα επισκεφθεί την ερχόμενη εβδομάδα το Λονδίνο, θα διαπιστώσει την απουσία μιας μεγάλης δύναμης από τη σύνοδο G20: της Ευρώπης. Τόσο στο Πεκίνο όσο και στην Ουάσινγκτον, ακούει κανείς όλο και περισσότερο G2 αντί για G20. Και G2 σημαίνει ΗΠΑ και Κίνα. Η Ευρώπη δεν περιλαμβάνεται στην εξίσωση.
  
  Πέντε από τους 20 ηγέτες που θα παραστούν στη σύνοδο θα είναι Ευρωπαίοι, εκπροσωπώντας τη Γαλλία, τη Γερμανία, τη Βρετανία, την Ιταλία και την Ευρωπαϊκή Ενωση. Το όλον θα είναι όμως λιγότερο από το άθροισμα των μερών. Θα υπάρχουν πολλοί Ευρωπαίοι, αλλά όχι Ευρώπη.
  
  Ο Γκόρντον Μπράουν είπε αυτή την εβδομάδα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ότι η Ευρώπη έχει τη δυνατότητα να ηγηθεί του πλανήτη στην προσπάθεια εξεύρεσης λύσεων στην κρίση. Ακόμη κι αν αυτό είναι αλήθεια, γράφει στην «Guardian» ο Βρετανός ιστορικός Τίμοθι Γκάρτον Ας, η Ευρώπη χαρακτηρίζεται από την παταγώδη αποτυχία της να βρει αυτές τις λύσεις.
  
  Τόσο η Κίνα όσο και οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν υιοθετήσει μαζικά οικονομικά πακέτα. Η Ευρώπη, αντίθετα, συνεισφέρει στο γεύμα με ψίχουλα. Ο Γάλλος οικονομολόγος Νικολά Μπαβερέζ υπολόγισε ότι το οικονομικό πακέτο της Ευρώπης ισοδυναμεί με το 1,5% του ΑΕΠ, έναντι 12% για το πακέτο των Ηνωμένων Πολιτειών. Εκτός του ότι συνεισφέρουν τόσο λίγο, οι Ευρωπαίοι επιδίδονται και σε δύο άλλες συνηθισμένες δραστηριότητες: τσακώνονται για το ποιος θα πάρει ποια ακριβώς ψίχουλα και τα βάζουν με την «κακή» Αμεριική.
  
  Ο Γερμανός οικονομολόγος Κρίστοφ Σμιτ για παράδειγμα, ένας από τους πέντε «σοφούς» που συμβουλεύουν τη γερμανική κυβέρνηση, κατηγορεί τις Ηνωμένες Πολιτείες ότι διογκώνουν το εθνικό τους χρέος και ότι μπορεί να προκαλέσουν αύξηση του πληθωρισμού τυπώνοντας χρήματα. Η κριτική αυτή είναι ενδεχομένως σωστή. Την ίδια στιγμή, όμως, η Γερμανία περιμένει από την Αμερική να ενισχύσει την εξαγωγική της βιομηχανία δαπανώντας αυτά τα επιπλέον δολάρια. Με άλλα λόγια, δαγκώνει το χέρι που την ταϊζει.
  
  Η ευρωπαϊκή αλληλεγγύη δεν αφορά ούτε καν όλους τους Ευρωπαίους. Η Γαλλία παραβιάζει ανοιχτά τους κανόνες ανταγωνιστικότητας στο εσωτερικό της ενιαίας αγοράς. Οσο για τις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, έχουν αφεθεί στην τύχη τους. Το μόνο που κάνουν οι πλούσιοι συγγενείς τους είναι να παρεμβαίνουν στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο ζητώντας να τους χορηγηθεί μεγαλύτερη βοήθεια.
  
  Το ταξίδι του Ομπάμα, που θα συνεχιστεί στη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ και στη συνέχεια στη σύνοδο Ε.Ε.-ΗΠΑ στην Πράγα, θα έχει επίσης ως αντικείμενο την εξωτερική πολιτική και την πολιτική ασφαλείας. Αλλά σε ό,τι αφορά τους τομείς αυτούς, το μοναδικό κεφάλαιο στο οποίο οι Ευρωπαίοι επιδεικνύουν κάποια ενότητα είναι το Ιράν. Σε όλα τα υπόλοιπα ζητήματα που περιλαμβάνονται στην ατζέντα του Ομπάμα -Αφγανιστάν, Πακιστάν, σχέσεις με Ρωσία και Κίνα, πυρηνικά όπλα- δεν υπάρχει Ευρώπη. Υπάρχουν μεμονωμένες ευρωπαϊκές χώρες.
  
  Αντίθετα με τον προκάτοχό του, ο Ομπάμα είναι διατεθειμένος να συνεργαστεί με μια πιο ισχυρή, πιο ενωμένη Ευρώπη. Αλλά, δεν μπορεί να συνεργαστεί με κάτι που δεν υπάρχει.
  
  Πηγή: The Guardian
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κομοτηνή, 27.03.2009
• 09:16

  Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΓΗΣ

   »  Καραφατμέ
  
  
  Πλησιάζει η ώρα που θα πρέπει να κάνουμε κάτι για την μητέρα όλων μας ... την ΓΗ μας. Για να καταλάβετε πόσο μοναδικός είναι πάρτε το πιο δυνατό τηλεσκόπιο όλων των εποχών και ψάξτε να βρείτε στο σύμπαν άλλον φιλόξενο πλανήτη...... δυστυχώς είναι μονάκριβος. Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε την βλακεία που μας δέρνει και τον καταστρέφουμε καθημερινά. Ας ξεκινήσουμε με την άσκηση που πρέπει να κάνουμε όλοι αύριο στις 20:30 και να το κάνουμε καθημερινότητα και τρόπο ζωής μειώνοντας τις καθημερινές μας ενεργειακές ανάγκες.
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κομοτηνή, 26.03.2009
• 09:36

  Κοινωνικά δίκτυα και διαφάνεια

   »  Καραφατμέ

  Το Yelp.com, μία από τις πιο γνωστές ιστοσελίδες στην οποία οι χρήστες μπορούν να γράψουν κριτικές για μέρη που επισκέπτονται, προκαλεί παράπονα από τις επιχειρήσεις που φιλοξενούνται στην υπηρεσία. Η ανάπτυξη της ιστοσελίδας στηρίζεται στη δημιουργία μιας συμπαγούς διαδικτυακής κοινότητας που συνεισφέρει εντατικά με περιεχόμενο και κριτικές, ωστόσο η διαφάνεια της τίθεται σε αμφισβήτηση, με τις επιχειρήσεις αλλά και πολλούς καταναλωτές να προσπαθούν να κατανοήσουν πώς ακριβώς λειτουργεί.

  Μάλιστα, από τη στιγμή που υπηρεσίες όπως το Yelp αλλά και κοινωνικά δίκτυα όπως το Facebook, το Twitter και το MySpace γνώρισαν την απότομη άνθιση των τελευταίων ετών, το φαινόμενο εντάθηκε. Η εύρεση της ιδανικής ισορροπίας μεταξύ των στοιχείων που υποστηρίζουν την ύπαρξη και ανάπτυξη τους, αλλά και η διατήρηση της βάσης χρηστών, πιθανόν μέσα από βελτιωμένα κανάλια επικοινωνίας, θα προσδιορίσουν κατά πόσο θα εξακολουθήσουν να χαρακτηρίζονται από ζωντάνια και κερδοφορία.

  Κάποιοι αναρωτιούνται γιατί πολλές από τις κριτικές των χρηστών εξαφανίζονται μυστηριωδώς από τις σελίδες του Yelp. Η Λέσλι Ταγκόρντα, ιδιοκτήτρια εταιρείας web design παρατήρηση ότι πολλές κριτικές για την επιχείρηση της εξαφανίστηκαν τα τελευταία δύο χρόνια. Αυτό της προκαλεί ανησυχία, αφού όσο περισσότερες κριτικές, τόσα περισσότερα τηλεφωνήματα μπορεί να δεχθεί από πιθανούς πελάτες, όπως εξήγησε η ίδια.

  Κατόπιν επικοινωνίας με την ίδια την εταιρεία, της εξήγησαν ότι πολλές κριτικές ενδέχεται να σβηστούν από ένα αυτοματοποιημένο πρόγραμμα που φιλτράρει όσες δε θεωρούνται αξιόπιστες. Αν και αρχικά η απάντηση της εταιρείας την ικανοποίησε, η Ταγκόρντα εξακολουθεί να μην αισθάνεται άνετα με τους σκοπούς που εξυπηρετεί η υπηρεσία. «Πιστεύω ότι θα πρέπει να είναι πιο ξεκάθαροι σχετικά με τον τρόπο που δημοσιεύονται οι κριτικές αλλά και τι συμβαίνει με τις κακές κριτικές».

  Ο διευθύνων σύμβουλος του Yelp, Τζέρεμι Στόπελμαν, υπεραμύνθηκε του τρόπου που το Yelp σταματάει τη δημοσίευση κάποιων κριτικών, αναφέροντας ότι αν η εταιρεία παρήχε λεπτομερή εξήγηση της διαδικασίας, οι χρήστες θα έβρισκαν τρόπο να την παρακάμψουν. Ο ίδιος αναγνώρισε ότι αυτή η τακτική μπορεί να προκαλέσει έκπληξη και προβληματισμό σε πολλές επιχειρήσεις. Κάποιες εξηγήσεις μπορεί κάποιος να βρει στο αντίστοιχα των «Συχνών Ερωτήσεων» της ιστοσελίδας, ωστόσο δεν κατευθύνονται όλοι οι χρήστες εκεί. «Θα πρέπει να το κάνουμε τόσο κατανοητό ώστε όλοι να καταλάβουν ότι αυτό θα συμβαίνει», εξηγεί ο Στόπελμαν, επισημαίνοντας ότι τέτοιες συμπεριφορές είναι ως ένα βαθμό κατανοητές, αφού το περιεχόμενο παράγεται εξ' ολοκλήρου από τους χρήστες-καταναλωτές, οι οποίοι είναι συχνά απρόβλεπτοι.

  Μέσα σε αυτό το κλίμα έρχονται να προστεθούν και αναφορές σε μέσα ενημέρωσης σχετικά με την απόκρυψη αρνητικών κριτικών, ή την καλύτερη προβολή αντίστοιχων θετικών, με χρηματικό αντάλλαγμα. Το Yelp ωστόσο αντικρούει τις κατηγορίες λέγοντας ότι πρόκειται για παρεξήγηση. Σε μια προσπάθεια εξομάλυνσης αυτής της κατάστασης, η ιστοσελίδα αφιερώνει πλέον περισσότερες πηγές στην ερμηνεία των δραστηριοτήτων της. Πρόσφατα μάλιστα προχώρησε σε αναπροσαρμογή του περιεχομένου του προφίλ της εταιρείας, προσθέτοντας μία λίστα δέκα πραγμάτων που οι επισκέπτες θα πρέπει να γνωρίζουν για την υπηρεσία.

  Το Yelp δεν είναι η μόνη ιστοσελίδα κοινωνικού περιεχομένου που έρχεται αντιμέτωπη με θέματα διαφάνειας. Το Facebook πρόσφατα βρέθηκε να κατηγορείται από χιλιάδες χρήστες του για παραβίαση της ιδιωτικότητας του περιεχομένου που ανεβάζουν οι χρήστες, μετά από αλλαγή των Όρων Χρήσης της υπηρεσίας, σύμφωνα με τους οποίους το Facebook αποκτούσε πλήρη έλεγχο στο περιεχόμενο των μελών του. Τελικά, υπό τις πιέσεις των ίδιων των χρηστών του και της έκτασης που έλαβε το θέμα στα μέσα ενημέρωσης, ο Μαρκ Ζούκερμπεργκ, εκ των ιδρυτών της υπηρεσίας, διαβεβαίωσε τους χρήστες ότι το Facebook δεν έχει κανένα έλεγχο στο περιεχόμενο των χρηστών αλλά και ότι δεν θα άλλαζε τους όρους χρήσης του.

  Το ζήτημα της διαφάνειας ανάγεται σε μείζονος σημασίας για πολλές ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης, ειδικά από τη στιγμή που αναζητούν τρόπους να δημιουργήσουν έσοδα. Τι ποσοστό της πληροφορίας σχετικά με τους χρήστες μπορούν να διαθέσουν στις διαφημιστικές χωρίς να προκαλέσουν αντιδράσεις; Φυσικά, δεν μπορεί να μείνουν όλοι ευχαριστημένοι από αυτή την ιστορία. Η Λι Ρέινι, του Ινστιτούτου Pew στις ΗΠΑ, θεωρεί ότι τα κοινωνικά δίκτυα στο Web περνούν τη φάση των δοκιμών και λαθών, ελπίζοντας να καταλήξουν σε ένα μοντέλο που θα δεχθούν όχι μόνο οι χρήστες, αλλά και οι μέτοχοι.

  Associated Press και ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
  

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κομοτηνή, 24.03.2009
• 09:13

  Θα επανέλθει το δολλάριο στην αναφορά σε απόθεμα χρυσού?

   »  Καραφατμέ
  Η παγκόσμια οικονομία ζει εδώ και δεκαετίες με βάση τον κανόνα του δολαρίου, γεγονός που επέτρεψε στις ΗΠΑ να συσσωρεύσουν «ελλείμματα χωρίς δάκρυα», αλλά κανείς δεν ζητά την επιστροφή στον κανόνα του χρυσού.
  
  ΠΡΙΝ και ΜΕΤΑ την κρίση

  Όλα θα πάνε καλά στις αρχές Απριλίου, στο Λονδίνο, στη σύνοδο G20. Οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων, μαζί με τους διοικητές των κεντρικών τραπεζών, θα φορέσουν ένα πλατύ χαμόγελο στην αναμνηστική φωτογραφία, διαβεβαιώνοντας ότι είναι ενωμένοι μπροστά στην κρίση. Όλοι ξέρουν ότι η δημοσιοποίηση οποιασδήποτε διαφωνίας θα θέσει σε κίνδυνο την ανάκαμψη. Αντιμέτωπος στη χώρα του με τον κίνδυνο κοινωνικής έκρηξης, κανείς ηγέτης δεν θα ρισκάρει να κάνει το λάθος. Τα προσχήματα λοιπόν θα σωθούν.

  Ενας λόγος ακόμη να είμαστε αισιόδοξοι, γράφει ο Πιερ-Αντουάν Ντελομέ στη «Monde», είναι ότι η G20 δεν πρόκειται να ασχοληθεί με επίμαχα ζητήματα. Η οργάνωση του Διεθνούς Νομισματικού Συστήματος, για παράδειγμα, δεν βρίσκεται καν στην ημερήσια διάταξη. Περίεργη παράλειψη για μια σύνοδο που ο Νικολά Σαρκοζί έχει χαρακτηρίσει «νέο Μπρέτον Γουντς»: η επανίδρυση του ΔΝΣ βρισκόταν στην καρδιά των συμφωνιών του Ιουλίου του 1944.

  Περίεργη παράλειψη, αν λάβει κανείς υπόψη τη νομισματική σύγχυση που επικρατεί αυτή τη στιγμή. Τα νομίσματα των χωρών της ανατολικής Ευρώπης έχουν αποσυντονιστεί, το γεν έχει απογειωθεί, η λίρα έχει βυθιστεί, το δολάριο είναι μετέωρο και οι Κινέζοι διατηρούν το γιουάν υποτιμημένο. Οσο για την Ελβετία, παραβιάζοντας τις ειρηνικές της παραδόσεις, εξαπέλυσε ένα νομισματικό πόλεμο λαμβάνοντας μέτρα για τη διολίσθηση του φράγκου.

  Περίεργη παράλειψη, τέλος, όταν όλοι γνωρίζουν ότι ο καπιταλισμός «πονάει» στο νόμισμά του. Η παγκόσμια οικονομία ζει εδώ και δεκαετίες με βάση τον κανόνα του δολαρίου, γεγονός που επέτρεψε στις Ηνωμένες Πολιτείες να συσσωρεύσουν ελλείμματα και χρέη. Αν οι ΗΠΑ δεν κατείχαν το νόμισμα αναφοράς (στη σύνθεση των αποθεμάτων των κεντρικών τραπεζών, στην αγορά πετρελαίου και μετάλλων, στο παγκόσμιο εμπόριο), δεν θα μπορούσαν να ζουν όλο αυτό το διάστημα πάνω από τις δυνατότητές τους και δεν θα είχαν απορροφήσει τα τρία τέταρτα των παγκοσμίων αποταμιεύσεων. Αν δεν είχαν αυτό το «εξωφρενικό προνόμιο», όπως είπε κάποτε ο Βαλερί Ζισκάρ ντ' Εστέν, δεν θα φορτώνονταν τόσο εύκολα με όλα αυτά τα «ελλείμματα χωρίς δάκρυα».

  Δύο γάλλοι οικονομολόγοι, ο Εντουάρ Ισόν και ο Νορμάν Παλμά, υπολόγισαν ότι το συνολικό έλλειμμα του αμερικανικού ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών από το 1972 ως το τέλος του 2007 φτάνει τα 8,38 τρισεκατομμύρια δολάρια. «Είναι σαν να είχαν οι Ηνωμένες Πολιτείες στα χέρια τους τη φιλοσοφική λίθο», εξηγούν.

  Οποιαδήποτε άλλη χώρα, με ένα τέτοιο έλλειμμα, θα είχε χρεοκοπήσει. Οχι όμως οι Ηνωμένες Πολιτείες με το πράσινο χαρτονόμισμά τους που όλοι οι κάτοικοι του πλανήτη, από την Αφρική μέχρι τη Ρωσία και την Ασία, θα ήθελαν να διαθέτουν.

  «Πρόκειται για ξέπλυμα χρήματος», έγραψε χαρακτηριστικά μια μέρα ο Τόμας Φρίντμαν στους «Νew Υork Τimes». «Δανειζόμαστε χρήμα από την Κίνα για να το στείλουμε στη Σαουδική Αραβία, φροντίζοντας στο μεταξύ να γεμίσουμε τα ρεζερβουάρ των αυτοκινήτων μας».

  Να όμως που κάτι φαίνεται να αλλάζει. Με την κρίση των subprimes, με την κατάρρευση των μεγάλων επενδυτικών τραπεζών της Wall Street, με τη δημιουργία του ευρώ και με την απογείωση της Κίνας, υπάρχει η αίσθηση ότι η περίοδος του κανόνα του δολαρίου φτάνει στο τέλος της. Τα «ελλείμματα χωρίς δάκρυα» δεν υπάρχουν πια. Για την ακρίβεια, έχουμε πάντα ελλείμματα, αλλά πλέον έχουμε και δάκρυα. Τα δάκρυα εκατομμυρίων Αμερικανών που έχασαν τη δουλειά τους.

  Σε μια συνέντευξη Τύπου που έμεινε στην ιστορία, στις 4 Φεβρουαρίου 1965, ο στρατηγός ντε Γκωλ είχε διαμαρτυρηθεί για το σύστημα που επιτρέπει στις Ηνωμένες Πολιτείες να χρεώνονται δωρεάν. «Αυτή η μονομερής ευκολία αφήνει να εννοηθεί ότι το δολάριο είναι μια αντικειμενική και διεθνής μονάδα, ενώ στην πραγματικότητα ανήκει σε μια χώρα», είχε τονίσει.

  Οι δηλώσεις εκείνες του ντε Γκωλ είχαν τότε ερμηνευτεί ως το ξέσπασμα ενός ηλικιωμένου ανθρώπου, που είχε ξεπεραστεί από τις οικονομικές εξελίξεις.

  Ιδιαίτερα, μάλιστα, καθώς ο Γάλλος στρατηγός είχε ζητήσει τότε την επιστροφή στον κανόνα του χρυσού, «που δεν αλλάζει χαρακτήρα και δεν έχει εθνικότητα».

  Η σύνοδος G20 θα επιδιώξει την ανοικοδόμηση του παγκοσμίου χρηματοπιστωτικού συστήματος χωρίς να αλλάξει σε τίποτα το παγκόσμιο νομισματικό σύστημα. Ο Σαρκοζί θα μπορούσε να γίνει στο Λονδίνο ο εκπρόσωπος όλων εκείνων που θέλουν να γυρίσει οριστικά η σελίδα του κανόνα του δολαρίου. Oμως ο Σαρκοζί δεν είναι ντε Γκωλ.

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κομοτηνή, 13.03.2009
• 09:27

  Το φάσμα της επερχόμενης αναταραχής

   »  Καραφατμέ

  Οι ταραχές του Δεκεμβρίου μπορεί να είχαν τη γνωστή αφορμή, αλλά προσέλαβαν διαστάσεις εξέγερσης, επειδή υπήρχε το ευνοϊκό κοινωνικό, οικονομικό και πολιτικό υπόστρωμα. Οι αιτίες της νεανικής αναταραχής όχι μόνο συνεχίζουν να υφίστανται, αλλά και παροξύνονται από τη διεθνή κρίση. Αυτό δεν σημαίνει υποχρεωτικά ότι θα έχουμε επανάληψη των «Δεκεμβριανών». Σημαίνει, όμως, ότι ο κάμπος είναι τόσο ξερός, που μία μικρή σπίθα μπορεί να προκαλέσει μεγάλη πυρκαγιά.

  Οι πολίτες παρακολουθούν με έκδηλη ανησυχία μία κρίση, που απειλεί στην καλύτερη περίπτωση να επιδεινώσει την καθημερινότητά τους και στη χειρότερη να επιφέρει δραματική ανατροπή της. Ολα δείχνουν ότι από οικονομικής απόψεως τα χειρότερα είναι μπροστά κι όχι πίσω. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι αυξάνονται οι πιθανότητες ενός κραχ, το οποίο θα πλήξει αυτά που οι άνθρωποι θεωρούν σταθερές στη ζωή τους: την εργασία, τη σύνταξη, την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη κ.λπ. Η βαθμιαία αποσταθεροποίηση του κοινωνικού ιστού συντελείται σ' ένα περιβάλλον που έχει διαφοροποιηθεί ποιοτικά σε σύγκριση με το παρελθόν. Η Αθήνα -κι όχι μόνο- έχει μετεξελιχθεί σ' ένα πολυσύνθετο μητροπολιτικό κέντρο με αρκετά απροσπέλαστα επίπεδα. Η ολοένα και μεγαλύτερη δυσκολία έστω και περιστασιακής απασχόλησης του πολύ μεγάλου αριθμού λαθρομεταναστών, που ήδη φυτοζωούν στο περιθώριο, προσθέτει μία νέα διάσταση στο ήδη εκρηκτικό μίγμα.

  Θα ήταν παράλειψη εάν δεν αναφέραμε την παράλληλη έξαρση αφενός της εγκληματικότητας όλων των βαθμίδων κι αφετέρου της τρομοκρατίας (υψηλής και χαμηλής έντασης). Και τα δύο φαινόμενα δεν είναι τέκνα της κρίσης, αλλά η έξαρσή τους σχετίζεται μ' αυτήν. Κατά πάσα πιθανότητα, μάλιστα, η αναμενόμενη όξυνση της κρίσης θα προκαλέσει περαιτέρω έξαρσή τους. Έξαρση της τρομοκρατίας, επειδή οι ένοπλες ομάδες θεωρούν ότι αντλούν από την κρίση ηθικοπολιτικό έρεισμα και ταυτοχρόνως επειδή η κρίση ωθεί κάποιους εξεγερμένους σε τέτοιες πρακτικές. Έξαρση της εγκληματικότητας, επειδή η κρίση τροφοδοτεί τον λούμπεν χώρο και διευκολύνει τη διολίσθηση στην παρανομία. Εάν οι τρομοκρατικές επιθέσεις δημιουργούν ένα κλίμα γενικής ανασφάλειας, οι κλοπές και οι ληστείες αντιπροσωπεύουν μία απτή και συγκεκριμένη απειλή για τους απλούς πολίτες.

  Προς το παρόν, η μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών δυσκολεύεται περισσότερο ή λιγότερο να τα βγάλει πέρα, αλλά δεν έχει εξωθηθεί στη ζώνη της απόγνωσης. Εάν η κρίση μετατρέψει μαζικά νοικοκυραίους σε απελπισμένους, η κοινωνική αναταραχή θα προσλάβει εκρηκτικές διαστάσεις, χωρίς προηγούμενο στη μεταπολεμική Ελλάδα. Ορισμένοι θα αναπολήσουν την εποχή, που το παιχνίδι το έκανε η οργανωμένη Αριστερά.

  άρθρο του Σταύρου Λυγερού στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
  

  
  

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κομοτηνή, 12.03.2009
• 09:25

  Μη σκοτώνετε το ποδόσφαιρο.

   »  Καραφατμέ

  Για να πειστούμε ότι «το πρώτο θύμα της βίας είναι το ποδόσφαιρο», η Σούπερ Λίγκα και ο ΟΠΑΠ έφτιαξαν μια παιδαγωγική διαφήμιση: Δώδεκα παίκτες του πρωταθλήματός μας τραυματίζονται στο γήπεδο, όχι από σκληρό τάκλινγκ αλλά με κάποιον από τους συνήθεις τρόπους που τραυματίζονται στα γήπεδά μας οι παίκτες: κροτίδες, βίδες, πέτρες, μπουκάλια άδεια ή και γεμάτα (στη Θεσσαλονίκη με την παραδοσιακή Μαλαματίνα, στην Κέρκυρα με το επίσης παραδοσιακό κουμκουάτ, και ας είναι ακριβό, αφού η «αρρώστια» δεν ξέρει από τσιγκουνιά)... Για σενάριο και σκηνοθεσία πρόκειται. Κανείς δεν τραυματίζεται στ’ αλήθεια, απλώς «οι χορηγοί αθλητικού πνεύματος» θεώρησαν πως αυτός ο κινηματογραφικός τρόπος είναι ο πιο πρόσφορος για να περάσουν το αγαθό μήνυμά τους: Μπάλα παίζουμε. Οχι πόλεμο.

  Μπάλα παίζουμε; Σοβαρά; Έμεινε κανείς που να πιστεύει κάτι τέτοιο; Έχουν δει ποτέ αυτοί οι καλοί άνθρωποι γονείς να συνοδεύουν τα παιδιά τους, ούτε καν δεκάχρονα, στα γήπεδα πέντε επί πέντε, με τι φανατισμό ουρλιάζουν δηλητηριάζοντας τα παιδόπουλα; Μήπως έχουν διαβάσει ποτέ αθλητικές εφημερίδες, οι μισές από τις οποίες, οι πιο βαμμένες (με κόκκινο, με πράσινο, με κίτρινο, με ασπρόμαυρο), θα μπορούσαν να κατηγορηθούν για διακίνηση ναρκωτικών, ηθικοπνευματικής σύνθεσης και δράσεως ναρκωτικών εννοείται, όχι φαρμακευτικών (αυτά τα τελευταία τα βρίσκουν μόνοι τους πολλοί εκ των χουλιγκαναίων). Μήπως έχουν ακούσει ποτέ ποδοσφαιρολογική εκπομπή σε ραδιοφωνικό σταθμό (πολιτικό ή αθλητικό), για να διαπιστώσουν πως υπάρχουν ρεπόρτερ ομάδων πιο φανατικοί από τους προέδρους των ομάδων (όπως συμβαίνει και με ρεπόρτερ κομμάτων, πιο φανατικούς και από τους προέδρους των κομμάτων); Εχουν διαβάσει πύρινες ανακοινώσεις προέδρων πριν από το ματς και έπειτα από αυτό; Έχει τύχει να δουν ποτέ, έστω στην τηλεόραση, μεγαλοπαράγοντες, στελέχη του έθνους, να επιτίθενται εναντίον των διαιτητών, πνιγμένοι τάχα από το δίκιο τους; Έχει τύχει να ακούσουν για υπουργούς Πολιτισμού και υφυπουργούς Αθλητισμού που δωρίζουν υπέρογκα χρέη συλλόγων τόσο εύκολα όσο δεν θα χάριζαν ούτε τα λίγα που τους χρωστάει ο αδερφός τους;

  Αν κάτι είχαν δει και είχαν ακούσει οι κεφαλές του ποδοσφαίρου μας, θα είχαν καταλάβει ότι δεν χρειαζόταν να στήσουν σκηνές τραυματισμού ποδοφαιριστών ώστε να διοχετεύσουν το φιλειρηνικό μήνυμά τους. Υπάρχουν αναρίθμητα αυθεντικά στιγμιότυπα στη διάθεσή τους από όλα τα γήπεδα και όλα τα αθλήματα. Και μόνο η πλούσια σοδειά της περασμένης Κυριακής θα τους έλυνε τα χέρια. Μάλιστα θα μπορούσαν να ποικίλουν το φιλμάκι με λίγες εικόνες από τα παλιά: με τον νυν υπουργό Αθλητισμού να πετάει σακάκια σαν προπονητής και να πυροδοτεί παντοιοτρόπως τη βία. Οσο για το πώς θα έπρεπε να κλείνει το φιλμ, εύκολο είναι: με μια νεκροφόρα να χάνεται στο βάθος, προς ενταφιασμόν του φιλάθλου πνεύματος. Μια νεκροφόρα ίδια με εκείνη με την οποία φυγαδεύτηκε ο διαιτητής στην Κέρκυρα...

  άρθρο του ΠΑΝΤΕΛΗ ΜΠΟΥΚΑΛΑ από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
  

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κομοτηνή, 11.03.2009
• 08:50

  Το πρώτο θύμα της ΕΕ επειγόντως στην οικονομική "εντατική"

   »  Καραφατμέ
  Ε ξι εκατομμύρια θέσεις απασχόλησης θα χαθούν φέτος και του χρόνου στις χώρες της Ε.Ε., ενώ ο αρμόδιος επίτροπος προαναγγέλλει νέα αναθεώρηση προς το χειρότερο των προβλέψεων για την ευρωπαϊκή οικονομία, μεταθέτοντας πλέον την ανάκαμψη για το 2010.
  
  Η Ρουμανία είναι η πρώτη βαλκανική χώρα της Ε.Ε. που απειλείται με κατάρρευση, με το Βουκουρέστι να ζητάει επειγόντως κοινοτική στήριξη, ενώ ο επικεφαλής του ΔΝΤ Ντομινίκ Στρος-Καν ήδη κάνει λόγο για είσοδο σε μεγάλη ύφεση.
  
  «Θα έχουμε αρνητικό αναπτυξιακό ρυθμό για πρώτη φορά σε διάστημα 60 ετών το 2009 κατά την ανακοίνωση των εκτιμήσεων του Οργανισμού την άνοιξη», τόνισε ο κ. Στρος-Καν.
  
  Τη δραματική επιδείνωση της ευρωπαϊκής οικονομίας επιβεβαίωσαν χθες στις Βρυξέλλες ο πρόεδρος της ευρωζώνης κ. Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, ο επίτροπος κ. Χοακίν Αλμούνια, αλλά και οι υπουργοί Απασχόλησης της Ευρωπαϊκής Ενωσης.
  
  Σύμφωνα με τον Ισπανό επίτροπο, στο διάστημα που μεσολάβησε από τις τελευταίες προβλέψεις (19ης Ιανουαρίου) διαπιστώθηκε ραγδαία επιδείνωση όλων των δεικτών της οικονομίας, με αποτέλεσμα η Κομισιόν να προχωρήσει το Μάιο σε νέα δυσμενέστερη αναθεώρηση.
  
  Ο κ. Αλμούνια ομολόγησε ότι έπεσε έξω όταν έλεγε τον Ιανουάριο ότι από το δεύτερο εξάμηνο του 2009 θα αρχίσει η ανάκαμψη της ευρωπαϊκής οικονομίας. Τώρα τη μεταθέτει για το 2010 και βλέπουμε...
  
  Στο ίδιο πνεύμα και οι δηλώσεις του κ. Γιούνκερ, ο οποίος διαπιστώνει ότι η ύφεση είναι πολύ βαθιά και στον ορίζοντα δεν διαφαίνεται κανένα απολύτως σημάδι όχι ανάκαμψης, αλλά έστω και σταθεροποίησης της κατάστασης.
  
  Επιπλέον, τα μέτρα που έχουν ληφθεί μέχρι τώρα από τα κράτη-μέλη έχουν εξαντλήσει όλα τα δημοσιονομικά περιθώρια, αφού κόστισαν 400 δισ. ευρώ ή 3,3% του κοινοτικού ΑΕΠ. Για το λόγο αυτό οι «27» αποφάσισαν να απαντήσουν αρνητικά στην έκκληση του Αμερικανού προέδρου κ. Μπαράκ Ομπάμα για νέα πακέτα ανάκαμψης από την πλευρά των Ευρωπαίων. Η εξέλιξη αυτή ερμηνεύθηκε ως «κόντρα» μεταξύ Ευρώπης και ΗΠΑ, με αποτέλεσμα ο Λευκός Οίκος να προχωρήσει σε σχετική διάψευση.
  
  Οι δραματικές εξελίξεις έχουν και το πρώτο θύμα στα Βαλκάνια. Πρόκειται για τη Ρουμανία, της οποίας το ισοζύγιο βρίσκεται πλέον σε τραγική κατάσταση, εξαιτίας της μαζικής εξόδου ξένων κεφαλαίων. Ο Ρουμάνος υπουργός Οικονομικών έστειλε επιστολή στον κ. Αλμούνια, ζητώντας επισήμως να κάνει χρήση του κοινοτικού ταμείου για τη στήριξη του ισοζυγίου.
  
  Ο Ισπανός επίτροπος απάντησε θετικά, αλλά, όπως είπε, στο «τραπέζι» θα κάτσει και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, ενώ η ρουμανική κυβέρνηση θα πρέπει να συμφωνήσει για τους όρους υπό τους οποίους θα δοθούν τα δάνεια. Το κοινοτικό ταμείο έχει ήδη διαθέσει 10 από τα 25 δισ. ευρώ σε Ουγγαρία και Λετονία.
  
  Το χειρότερο, όμως, νέο ήρθε από το Συμβούλιο Υπουργών Απασχόλησης και Κοινωνικής Πολιτικής. Σε έγγραφο που υιοθέτησε χθες και θα στείλει στην προσεχή Σύνοδο Κορυφής (19 και 20 Μαρτίου στις Βρυξέλλες) επισημαίνει ότι η ύφεση μπορεί να οδηγήσει στην απώλεια 6 εκατ. θέσεων εργασίας φέτος και του χρόνου, πλήττοντας πολίτες και νοικοκυριά με σοβαρές κοινωνικές παρενέργειες.
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κομοτηνή, 10.03.2009
• 09:09

  Το πλυντήριο είναι το λάβαρο της γυναικείας απελευθέρωσης

   »  Καραφατμέ

  Το πλυντήριο έχει έναν απελευθερωτικό ρόλο για τις γυναίκες από ό,τι το αντισυλλυπτικό χάπι, σύμφωνα με δηλώσεις του Βατικανού με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας. «Το ηλεκτρικό πλυντήριο και η απελευθέρωση των γυναικών - Βάλτε το απορρυπαντικό, κλείστε το καπάκι και χαλαρώστε», αυτός είναι ο τίτλος ενός άρθρου για τη Γυναίκα στην εφημερίδα του Βατικανού, Osservatore Romano.

  Τι συνετέλεσε περισσότερο στη χειραφέτηση των γυναικών της Δύσης στον 20 ο αιώνα; Μερικοί λένε πως ήταν το αντισυλλυπτικό χάπι, άλλοι η απελευθέρωση των αμβλώσεων ή ότι η γυναίκα πλέον εργάζεται και εκτός σπιτιού. Ορισμένοι πηγαίνουν ακόμη πιο μακριά και πιστεύουν πως ήταν: το πλυντήριο.

  Το «εγκώμιο» για το πλυντήριο, του οποίου τα πρώτα μοντέλα εμφανίστηκαν το 18 ο αιώνα, αναφέρει πως «έδωσε τη δυνατότητα αλλαγής των σεντονιών του κρεβατιού δύο φορές την εβδομάδα αντί για μία», όπως έχει δηλώσει η Αμερικανίδα φεμινίστρια, Μπέτι Φρίνταν.

  Παρόλο που αρχικά οι μηχανές ήταν αναξιόπιστες, η τεχνολογία εξελίχθηκε τόσο γρήγορα, ώστε τώρα να υπάρχει η εικόνα της σούπερ γυναίκας, που χαμογελά, μακιγιάρεται και ακτινοβολεί ανάμεσα στα οικιακά σκεύη της.
  

  ΥΓ. Της περισσεύει χρόνος για να ασχοληθεί με το ..... σιδέρωμα. Γι αυτό ο αγώνας για απόλυτη ισότητα πρέπει να συνεχιστεί.
  

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κομοτηνή, 09.03.2009
• 09:55

  Η ημέρα της γυναίκας πρέπει να είναι κάθε μέρα

   »  Καραφατμέ

  Την 8η Μαρτίου 1857 (όταν εργαζόμενες στη Νέα Υόρκη έκαναν απεργία για ίση αμοιβή με τους άντρες και η συγκέντρωση πνίγηκε στο αίμα), οφείλουμε να την υπενθυμίζουμε .......όχι σε επετείους....... αλλά συχνότερα. Αντ' αυτού βαυκαλιζόμαστε με κενολογίες του τύπου «η ημέρα εκείνη άνοιξε το δρόμο για την εξίσωση των μισθών», όταν 152 χρόνια μετά αυτός ο δρόμος παραμένει ακόμα υπό κατασκευή - οι γυναίκες και στην πεφωτισμένη Ευρώπη λαμβάνουν 17% λιγότερο μισθό από τους άντρες (στην Ελλάδα, 21% λιγότερο). Μπορεί οι γυναίκες να μη βιώνουν πλέον σχέσεις υποτέλειας με το άλλο φύλο, κοινωνικές απαγορεύσεις, όμως η έξοδος στην αγορά εργασίας δεν στέφθηκε με την πολυπόθητη ισότητα, οι κατακτήσεις τους δεν μείωσαν και κοινωνικά το οδυνηρό μοίρασμα αρμοδιοτήτων με το "ισχυρό φύλο" ανάμεσα στη δουλειά και το σπίτι,...... οι ελεύθερες επαγγελματικές σχέσεις έφεραν νέους καταναγκασμούς.

  Το «δεύτερο φύλο» απελευθερώθηκε, έπαψε να ζει αποκλεισμένο από την ιστορία στο σπίτι. Οι γυναίκες αρνήθηκαν και ξαναγάπησαν το σώμα τους, τη μητρότητα, μετέτρεψαν το ζευγάρι σε τόπο σκέψης, ......... Στο μεταξύ κύλησε νερό στ’ αυλάκι. Επήλθε το τέλος της κυριαρχίας του γάμου, παρακμή της διπλής ηθικής, μαζική είσοδος στην εργασία, υπογεννητικότητα, υπερπροστασία των παιδιών... Πολλές μάχες χάθηκαν, περισσότερες κερδήθηκαν, μαζί όμως πλάστηκε ο «μύθος της εξίσωσης», που δεν ερμηνεύει την κόπωση, τη σύγχυση, τη δυστυχία πολλών σημερινών γυναικών.

  Ωστόσο οι νευρώσεις, η μοναξιά, το άγχος, τα διλήμματα δεν είναι αποτέλεσμα μόνο της ανισότητας, αλλά και της σύνθλιψης, της υποβάθμισης και των δύο φύλων σε μια κοινωνία που δεν έχει λύσει βασικά προβλήματα ελευθερίας, συνοχής, δημοκρατίας, δικαιοσύνης.

  Οι επέτειοι υπακούουν στην Δυτική λογική που θέλει τη φύση σε αντιπαράθεση με τον πολιτισμό και τα δύο φύλα σε αντιθετικούς πόλους. Και ο φεμινισμός στηρίχθηκε (αναγκαστικά) στην αντίληψη ότι τα νοήμονα όντα χωρίζονται σε δυο ξεκάθαρες ομάδες (άντρες - γυναίκες).
  

  Γυναίκα, άντρας, πολίτης-άτομο. Πρέπει να παλέψουν σκληρά για την ποιότητα και τη συνοχή της ζωής τους. Πρέπει να δουν ο ένας τον άλλον στα μάτια και να καταλάβουν τα πάντα...........
  

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κομοτηνή, 06.03.2009
• 09:42

  Οργή φίλου αναγνώστη για θάνατο αστυνομικού.

   »  Καραφατμέ
  
  Δεν πρόλαβε να χαρεί την έλευση του νέου μέλους της οικογένειάς του ο 36χρονος υπαρχιφύλακας, Μιχάλης Σπανουδάκης, ο οποίος έπεσε νεκρός το μεσημέρι στη Νίκαια και πριν περίπου 40 ημέρες είχε γίνει πατέρας.
  Ο αστυνομικός, που βρισκόταν εκτός υπηρεσίας και καταγόταν από την Κρήτη, είχε πάει σε κατάστημα ειδών κατάδυσης φιλικού του προσώπου για να πάρει ψάρια που του είχαν στείλει συγγενείς του από τα Χανιά.
  Σε απόσταση 800 μέτρων περίπου μακριά από το υποκατάστημα, στη συμβολή των οδών Χρήστου Μάτικα και Παρασκευοπούλου, δίπλα από δημοτικό σχολείο της περιοχής, ο ληστής πυροβόλησε τέσσερις φορές εναντίον του αστυνομικού, πιθανότατα με πιστόλι των 9 χιλιοστών. Μία σφαίρα τον βρήκε στο στήθος με αποτέλεσμα να εκπνεύσει επί τόπου.
  Αυτόπτης μάρτυρας μάλιστα κατέθεσε ότι ο αστυνομικός και ο ληστής "ήρθαν στα χέρια", ενώ άκουσε τον αστυνομικό να φωνάζει: "Άσε κάτω το όπλο".
  Ξαφνικά, είδε έναν ένοπλο να διαφεύγει από το υποκατάστημα της Τράπεζας Κύπρου που βρίσκεται στην οδό Σολωμού 4, στην πλατεία Δαβάκη, και τον καταδίωξε.
  Ο 36χρονος υπαρχιφύλακας υπηρετούσε στο αστυνομικό τμήμα Παλαιού Φαλήρου και σύμφωνα με την Αστυνομία, είχε στο τσαντάκι του όπλο, ωστόσο δεν πρόλαβε να το χρησιμοποιήσει.
  
  Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα τον σκεπάσει...... την ειλικρινή συμπάθεια της στήλης στην οικογένειά του.
  
  ΟΡΓΗ ΦΙΛΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ
  Μόλις τώρα άκουσα στην τηλεόραση για τον θάνατο ενός αστυνομικού στην Νίκαια κυνηγώντας έναν ληστή. Πατέρας ενός παιδιού ηλικίας έξι...μηνών. Τα συναισθήματα μου ανάμικτα...λύπη, πόνος για τον χαμό ενός 36χρονου που έπεσε πάνω στο καθήκον...ταυτόχρονα όμως ΟΡΓΗ και ΜΙΣΟΣ...ναι,ναι ΜΙΣΟΣ για ΟΛΟΥΣ που δεν φροντίζουν να "θωρακίσουν" τους αστυνομικούς με γιλέκα....και ξέρεις γιατί δεν αγοράζουν τον εξοπλισμό?...ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΣΥΜΦΩΝΗΣΕΙ(κάτω από το τραπέζι βέβαια) για την ΜΙΖΑ(προμήθεια)!!!! ΚΑΤΑΡΑ..σε όλους!!!!!!! Φίλος αναγνώστης.
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 07:44

  Πορτογαλία όπως Ελλάδα στα έθιμα της διαφθοράς

   »  Καραφατμέ

  Η μικροκαμωμένη εισαγγελέας Μαρία Ζοζέ Μοργκάντο μόλις που διακρίνεται πίσω από στοίβες φακέλων πάνω στο γραφείο της. Χρόνια τώρα αγωνίζεται κατά της διαφθοράς στην Πορτογαλία, διευθύνει μάλιστα ένα δικό της τμήμα πάταξης της διαφθοράς. «Θα χαιρόμουνα, αν άλλαζε κάτι. Αλλά έχω της αμφιβολίες μου. Δεν βλέπω καμία ένδειξη. Η σάρξ, βλέπετε, είναι αδύναμη, οι άνθρωποι δεν είναι άγιοι. Επίσης, κανένας δεν φοβάται ότι θα τιμωρηθεί. Μήπως τιμωρήθηκε μέχρι τώρα κανένας για διαφθορά;»

  Η Μοργκάντο αναφέρει δημάρχους που διατηρούν «μαύρα ταμεία» ή έκαναν χρυσές δουλειές με παράνομες αγοραπωλησίες ακινήτων και υψηλά ιστάμενους παράγοντες ποδοσφαιρικών ομάδων που εξαγοράζουν ξεδιάντροπα διαιτητές.

  Η διαφθορά ανήκει στην καθημερινότητα της Πορτογαλίας επιβεβαιώνει και ο Πένδρο Μπασελάρ Βασκονσέλος, καθηγητής συνταγματικού δικαίου στη Μπράγκα. «Η Πορτογαλία είναι βαθύτατα διεφθαρμένη, με την πλήρη έννοια της λέξης. Σε βαθμό μάλιστα που ο όρος μας ξενίζει. Διότι ορίζουμε αυτό που οι εξελιγμένες κοινωνίες ονομάζουν διαφθορά με αρχαίες πρακτικές, που δεν έχουν σχέση με ένα σύγχρονο κράτος».

  Ο συνταγματολόγος επισημαίνει ότι «δεν υπάρχει η συνείδηση της παραβατικότητας», θεωρείται «αυτονόητο» ο αστυνομικός της τροχαίας να σβήνει το πρόστιμο ενός φίλου ή ο πρόεδρος μιας ποδοσφαιρικής ομάδας να κυκλοφορεί με πανάκριβα αυτοκίνητα και ταυτόχρονα να δηλώνει ατιμωρητί ότι δεν πληρώνει φόρους.

  Για να μη μιλήσουμε για τους γιατρούς που επειδή ο κατάλογος για τις εγχειρήσεις είναι μακρύς, προτείνουν στους ασθενείς το γνωστό «φακελάκι». Η τους τεχνικούς, υδραυλικούς, μαραγκούς, που δουλεύουν μόνον εάν ευθύς εξ αρχής τους υποσχεθείς ότι δεν χρειάζεσαι απόδειξη.

  Στον κατάλογο της Transparency International για τη διαφθορά η Πορτογαλία το 2008 κατείχε την 32η θέση. (H Ελλάδα είναι στην 57η, η Κύπρος στην 31η, η Τουρκία στην 58η η Βουλγαρία στην 72η και η Αλβανία στην 85η)
  

  Πηγή : Deutsche Welle

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κομοτηνή, 05.03.2009
• 07:54

  Η ανάγκη δημιουργίας μιας πραγματικής Ευρωπαϊκής Ένωσης σε όλα τα επίπεδα

   »  Καραφατμέ

  Η Ευρώπη, γράφει ο οικονομολόγος Αλέν Μενκ στο νέο του βιβλίο με τίτλο «Οι δέκα ημέρες που θα συγκλονίσουν τον κόσμο» (εκδ. Grasset), είναι ένα «απροσδιόριστο πολιτικό αντικείμενο». Ο πρώην πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζακ Ντελόρ συμφωνεί, άλλωστε είχε χρησιμοποιήσει και ο ίδιος αυτή την έκφραση πριν από 15 χρόνια. «Με δυσφορία βλέπω τους Ευρωπαίους ηγέτες να χορεύουν τον χορό της κοιλιάς μπροστά στον Μεντβέντεφ και τον Πούτιν για το θέμα της ενέργειας», τονίζει. «Είναι απαραίτητο να ιδρυθεί μια ευρωπαϊκή κοινότητα της ενέργειας από εκείνους που θέλουν και μπορούν. Αν περιμένουμε να συμφωνήσουν όλοι οι ηγέτες για να προσδώσουν λίγο δυναμισμό στην πολιτική τους, δεν θα οδηγηθούμε πουθενά. Στις συνθήκες αυτές δεν θα φτάναμε ποτέ στην εισαγωγή του ευρώ. Σήμερα δίνουμε περισσότερο βάρος στην Ευρώπη των κοινών συμφερόντων απ' ό,τι στην κοινή Ευρώπη. Χρειάζονται θεσμοί που να σκέφτονται κάθε μέρα την Ευρώπη».

  Αν κοιτάξει κανείς την ιστορία, συνεχίζει ο Ζακ Ντελόρ, θα διαπιστώσει ότι η Ευρώπη προόδευε πάντα εν μέσω των κρίσεων. Αυτό έγινε, για παράδειγμα, όταν η Γαλλία και η Βρετανία γνώρισαν μια παταγώδη αποτυχία στη διάρκεια της κρίσης του Σουέζ, το 1956. Μετά την αποτυχία εκείνη, έξι χώρες (στις οποίες δεν περιλαμβανόταν η Βρετανία) αποφάσισαν τη συνθήκη της Ρώμης. Η κρίση μπορεί να οδηγήσει τους Ευρωπαίους σε κοινές αποφάσεις και σε μια καλύτερη θεσμική λειτουργία Ευρωκοινοβούλιο - Συμβούλιο υπουργών -Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

  Συμφωνεί ο πρώην πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής με την πρόβλεψη του Αλέν Μενκ ότι η Ευρώπη αντιμετωπίζει τον κίνδυνο «βαλκανοποίησης», που θα μπορούσε να προέλθει από την ανεξαρτητοποίηση της Σκοτίας ή τον διαμελισμό του Βελγίου;

  «Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι υπεύθυνη γι' αυτή την εξέλιξη. Οι πραγματικοί λόγοι είναι η ανησυχία των πολιτών μπροστά στην παγκοσμιοποίηση, που τους οδηγεί σε μια αναζήτηση ταυτότητας. Ο Φρόιντ μιλούσε για τον ναρκισσισμό των μικρών διαφορών: ο άνθρωπος που βρίσκεται δίπλα σου γίνεται πιο μισητός από εκείνον που βρίσκεται μακρυά σου. Μας κυβερνά η δικτατορία του στιγμιαίου. Δεν σκεφτόμαστε τις συνέπειες κάθε πράξης για το μέλλον. Είκοσι χρόνια μετά την πτώση του τείχους του Βερολίνου, οι μεθόριοι έχουν αυξηθεί κατά χιλιάδες χιλιόμετρα!

  Υπάρχει μια ιδιαιτερότητα του μικρού έθνους, που η Δυτική Ευρώπη δεν έχει λάβει αρκετά σοβαρά υπόψη της».

  Και ο Ομπάμα; Πώς θα διαμορφωθούν τώρα οι σχέσεις της Αμερικής με την Ευρώπη; Σύμφωνα με τον Μενκ, για τον νέο Αμερικανό πρόεδρο η Ευρώπη είναι κάτι σαν αυτό που είναι η Ελβετία για τη Γαλλία: μια περιφερειακή, πλούσια και καλλιεργημένη ζώνη, που στερείται όμως ενδιαφέροντος. Ο Ντελόρ, πάλι, βλέπει να ανατρέπονται τα σχήματα που ίσχυαν παλιά. Κάποτε έλεγαν ότι στην αμερικανική κοινωνία το άτομο είναι πιο σημαντικό από την κοινωνία, ενώ στην Ευρώπη η σχέση ανάμεσά τους είναι πιο ισορροπημένη. «Σήμερα παρατηρεί κανείς ότι στην Ευρώπη το άτομο έχει αποκτήσει πιο κεντρικό ρόλο από την κοινωνία. Έχω την αίσθηση ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες, σε σχέση με την Ευρώπη, χαρακτηρίζονται σήμερα από μεγαλύτερη κοινωνική συνοχή και πατριωτισμό. Να γιατί πρέπει να ξαναβρούμε το αυθεντικό πνεύμα της ευρωπαϊκής οικοδόμησης, που στηρίζεται στην ικανότητά μας να υπερασπιζόμαστε τις αξίες μας και τα συμφέροντά μας στον κόσμο».

  Από την Le Figaro
  

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κομοτηνή, 04.03.2009
• 07:57

  Ποδόσφαιρο και πολιτική (φάουλ του Ζιντάν?)

   »  Καραφατμέ
  Ο Ζινεντίν Ζιντάν ετοιμάζει άλλη μια έκπληξη για την οποία μπορεί μια μέρα να μετανιώσει. Φυσικά δεν έχει πει σε κανέναν τίποτα, όπως το συνηθίζει. Oπως μεταδίδει όμως ο ανταποκριτής της Corriere della sera στο Παρίσι, ο πρώην άσσος της Εθνικής Γαλλίας έχει αποφασίσει να στηρίξει την εκστρατεία επανεκλογής του προέδρου της Αλγερίας Αμπντελαζίζ Μπουτεφλίκα.

  Ο «Ζιζού» μετέβη στην Αλγερία στην αρχή της περασμένης εβδομάδας με το ιδιωτικό αεροσκάφος του Μπουτεφλίκα, συνοδευόμενος από τη σύζυγό του, τη μητέρα του και τα τρία παιδιά του. Επισκέφθηκε τις οάσεις της ερήμου, έμεινε σε ξενοδοχεία πέντε αστέρων, παρακολούθησε θεάματα με παραδοσιακούς χορούς και τραγούδια και υποσχέθηκε στήριξη στον πρόεδρο.

  Ο συνδυασμός ποδοσφαίρου και πολιτικής φέρνει ψήφους σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης, από την Ιταλία του Μπερλουσκόνι μέχρι τη Λιβερία του κεντρικού επιθετικού και παρά λίγο προέδρου Ζορζ Ουεά. Ηταν λογικό λοιπόν να προσπαθήσει και ο πρόεδρος της Αλγερίας να εκμεταλλευτεί τη φιλία του με τον πρώην ποδοσφαιριστή. Η φιλία αυτή γεννήθηκε το 2006, όταν ο Ζιντάν επισκέφθηκε ύστερα από χρόνια τη γη των προγόνων του και έγινε δεκτός με τιμές μεγαλύτερες από εκείνες των προέδρων. Η αλγερινή τηλεόραση παρακολούθησε λεπτό προς λεπτό την επίσκεψή του, από την ώρα που κατέβηκε από το αεροπλάνο μέχρι την επιστροφή του στη Γαλλία.

  Τα γαλλικά μέσα ενημέρωσης, πάλι, κάλυψαν αυτή την επίσκεψη με φανερή επιφυλακτικότητα. Ισως να ήθελαν να προστατεύσουν τον Ζιντάν, τον οποίο δεν κατάφερε να βγάλει από τις καρδιές των Γάλλων ούτε η περίφημη κεφαλιά του στο στήθος του ιταλού ποδοσφαιριστή Ματεράτσι, που στοίχισε στην Εθνική Γαλλίας το Μουντιάλ. Θα αλλάξει άραγε αυτή η κατάσταση μετά την επίμαχη απόφασή του να στηρίξει τον Μπουτεφλίκα;

  Γεννημένος στη Μασσαλία από αλγερινούς γονείς, ο Ζιντάν ήταν και παραμένει το έμβλημα της πολιτιστικής ενοποίησης που προωθεί εδώ και χρόνια το Παρίσι. Ο ίδιος και η εθνική του ομάδα, φτιαγμένη από μετανάστες, αποτέλεσαν την απόδειξη της συνύπαρξης των πολιτισμών. Η στήριξη που παρέχει όμως σε έναν πολιτικό ο οποίος δεν ακολουθεί ακριβώς το τρίπτυχο «ελευθερία, ισότητα, αδελφοσύνη» απειλεί να χαλάσει αυτή την εικόνα. Ολοι θυμούνται ότι το 2001, στο απόγειο της δόξας του, είχε αρνηθεί πρόσκληση σε δείπνο του βασιλιά της Ισπανίας με αφορμή την επίσκεψη του Μπουτεφλίκα. «Συγγνώμη, αλλά είμαι Γάλλος, όχι Αλγερινός», είχε απαντήσει. Είναι φανερό ότι από τότε κάτι έχει αλλάξει.

  O πρώην ποδοσφαιριστής της Γιουβέντους και της Ρεάλ έχει ασχοληθεί με την πολιτική μόνο μία φορά μέχρι τώρα: όταν ζήτησε εμμέσως το 2002 από τους Γάλλους να μην ψηφίσουν τον Ζαν-Μαρί Λεπέν. «Σας ζητώ να προσέλθετε στις κάλπες», είχε τονίσει πριν από τον δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών, «γιατί η αποχή μπορεί να ευνοήσει ένα κόμμα που δεν σέβεται τις αρχές της Γαλλίας».

  Οι προεδρικές εκλογές θα διεξαχθούν στην Αλγερία σε τρεις εβδομάδες. Ο Μπουτεφλίκα έχει εκλεγεί ήδη δύο φορές πρόεδρος, το 1999 και το 2004, αλλά χάρις στην τροπολογία του Συντάγματος που ψηφίστηκε τον περασμένο Νοέμβριο έχει το δικαίωμα να διεκδικήσει και τρίτη θητεία. Πρώην υπουργός του Μπεν Μπέλα, ο Μπουτεφλίκα προώθησε την εθνική συμφιλίωση, αλλά μπήκε στο στόχαστρο των οργανώσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων για την πολιτική που ακολούθησε στον τομέα αυτό.

  Από την Corriere della sera
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κομοτηνή, 03.03.2009
• 08:01

  Η παραγωγή οικολογικών καυσίμων μπορεί να συμβάλει στην έξοδο από την κρίση.

   »  Καραφατμέ
  Αισιόδοξες είναι οι εκτιμήσεις για τις εργασιακές προοπτικές της «πράσινης» οικονομίας. Της οικονομίας που είναι στο στόχαστρο του σχεδίου Ομπάμα και σύντομα πρέπει να ασπασθούν όλοι οι λαοί, η ηγέτες ας ακολουθήσουν απλώς το ρεύμα.

  Ο σύνδεσμος αμερικανικών επιχειρήσεων βιοκαυσίμων εκτιμά ότι οι προηγμένες μονάδες διύλισης βιοκαυσίμων είναι ικανές να δημιουργήσουν πολλές χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας στις ΗΠΑ μέσα στα ερχόμενα χρόνια.

  Έκθεση, που δημοσιεύθηκε την προηγούμενη Τετάρτη από το σύνδεσμο Biotechnology Industry Organization, αναφέρει ότι ο τομέας αυτός των προηγμένων βιοκαυσίμων που δεν προέρχονται από καλαμπόκι, μπορεί να οδηγήσει στη δημιουργία περισσότερων από 800.000 θέσεων εργασίας μέχρι το 2022.

  Ο Μπρεντ Έρικσον, διευθύνων σύμβουλος του τομέα βιομηχανίας και περιβάλλοντος του συνδέσμου ΒΙΟ, λέει ότι η συνεχιζόμενη οικονομική κρίση απειλεί να καθυστερήσει την ανάπτυξη των προηγμένων βιοκαυσίμων. «Πάνω από 20 προγράμματα προηγμένων βιοκαυσίμων είναι έτοιμα για εκκίνηση, αλλά δεν βρίσκουν χρηματοδότηση», λέει ο κ. Έρικσον.

  Παρά την ύφεση, όμως, δύο όμιλοι προηγμένων βιοκαυσίμων ετοιμάζονται να εγκαινιάσουν τις δραστηριότητές τους. Η Verenium Corp. και ο κολοσσός του πετρελαίου ΒΡ PLC σχεδιάζουν να κατασκευάσουν διυλιστήριο βιοκαυσίμων αξίας 300 εκατ. δολαρίων στην κομητεία Χάιλαντς της Φλόριντα. Το εργοστάσιο θα έχει παραγωγική ικανότητα 36 εκατ. γαλονιών καυσίμου το χρόνο, που θα προέρχονται από ζαχαροκάλαμο και υποπροϊόντα κυτταρίνης.

  Την ίδια ώρα, η DuPont Co. και η δανέζικη Danisco A/S δημιούργησαν όμιλο, με στόχο την κατασκευή εργοστασίου επίδειξης στο Τενεσί, που θα παράγει αιθανόλη από υποπροϊόντα καλαμποκιού.

  Ο νέος όμιλος ευελπιστεί το εργοστάσιο-πρότυπο να είναι έτοιμο μέχρι το τέλος του έτους και τα πρώτα εμπορικά τέτοια διυλιστήρια να τεθούν σε λειτουργία μέχρι το 2012, σύμφωνα με τον Τζακ Χάτνερ, αντιπρόεδρο του ομίλου.

  Ο κ. Χάτνερ εκτιμά ότι η κυριότερη πρόκληση αφορά στη βελτίωση της μεθόδου παραγωγής, έτσι ώστε η κυτταρινική αιθανόλη να καταστεί ανταγωνιστική των βιοκαυσίμων που βασίζονται στο καλαμπόκι.

  Σύμφωνα με τη μελέτη του ΒΙΟ, η παραγωγή και διύλιση προηγμένων βιοκαυσίμων θα συνεισφέρει 5,5 δισ. δολάρια το 2012 στην αμερικανική οικονομική ανάπτυξη και 37 δισ. δολάρια το 2022.

  Το συνολικό οικονομικό όφελος των προηγμένων βιοκαυσίμων μπορεί να φθάσει τα 150 δισ. δολάρια μέχρι το 2022, σύμφωνα πάντα με το ΒΙΟ.

  Τα πορίσματα της έκθεσης του ΒΙΟ ενισχύονται από μελέτη των εργαστηρίων Sandia και της General Motors, που εκτιμά ότι οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να παράγουν αρκετή αιθανόλη, ώστε να υποκαταστήσουν με αυτή το ένα τρίτο των αναγκών τους σε βενζίνη, μέχρι το 2030.

  Ιδού η Ρόδος ιδού και το πήδημα. Η πράσινη οικονομική λύση θα μας βγάλει από τα αδιέξοδα του διεφθαρμένου (και αποδομημένου) τον τελευταίο καιρό καπιταλισμού. Θα δώσει λύσεις στο οικονομικό αδιέξοδο αγροτών (παραγωγών) και εργατών στην βιομηχανία.
  

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κομοτηνή, 27.02.2009
• 07:46

  Μια απάντηση στην ανακοίνωση της ΕΣΗΕΣΑ

   »  Καραφατμέ

  «Οι επαγγελματίες δημοσιογράφοι μάχονται καθημερινά για το δικαίωμα ενημέρωσης της κοινής γνώμης. Αυτούς όμως διάλεξαν να απειλήσουν και να στοχοποιήσουν αόρατες οργανώσεις, αόρατοι μπλόκερς, ορατοί αρθρογράφοι», λέει μεταξύ άλλων η ανακοίνωση της ΕΣΗΕΑ.

  Είναι φυσικό να ανησυχούν για την καριέρα τους, όχι φυσικά αυτοί που πραγματικά μάχονται για την ενημέρωση, αλλά αυτοί που χρησιμοποιούν την ενημέρωση για διάφορους άλλους σκοπούς.. Αφού υποκατέστησαν κάθε νόμιμη και θεσμοθετημένη εξουσία, αφού έγιναν οι καθημερινοί εισαγγελείς και δικαστές μας, οι κριτές και τιμητές των πάντων, οι εξυπηρετητές παντός είδους πολιτικών και άλλων συμφερόντων, μας λένε ότι τους στοχοποιούν οι «αόρατοι μπλόγκερς» επειδή μάχονται καθημερινά για την ενημέρωση(!)

  Αυτοί λοιπόν που υποτίθεται ότι πρέπει να ελέγχουν την εξουσία έχουν γίνει η πιο ανεξέλεγκτη εξουσία όλων των εποχών και η πιο κακομαθημένη.. Όλες οι άλλες εξουσίες, στον ένα ή τον άλλο βαθμό, κάπως ελέγχονται, κάποιοι θεσμοί υπάρχουν που ενίοτε λειτουργούν έστω και πλημμελώς. Οι πάντες ελέγχονται εκτός από αυτούς. Και ξέρουμε πολύ καλά ότι δεν υπάρχει τίποτα το χειρότερο από μια παντελώς ανεξέλεγκτη εξουσία. Ποιος λοιπόν τους εξέλεξε; Ποιος ελέγχει τους ελεγκτές; Ποιος κρίνει τους κριτές;

  –Κρινόμαστε καθημερινά από τους αναγνώστες μας, τους τηλεθεατές μας, κλπ, κλπ.. Απαντούν ανοήτως προσπαθώντας να μας πείσουν ότι η αναγνωσιμότητα του dvd και η τηλεθέαση του θεάματος και της χυδαιότητας σημαίνει και την αποδοχή και νομιμοποίηση τους από το κοινό!

  Τώρα λοιπόν ξέρουν ότι υπάρχει και μία άλλη φωνή, εκείνη των αληθινών μπλόγκερς και όχι η φωνή των ιδίων που παριστάνουν τους μπλόγκερς βυσσοδομώντας και καρφώνοντας ο ένας τον άλλον και μεταφέροντας όλο το σκουπιδαριό των παραδοσιακών μίντια στην μπλογκόσφαιρα.. Τώρα ξέρουν πολύ καλά τι θα πει «και οι κρίνοντες κρίνονται». Κανείς από μας δεν τους απειλεί και προ παντός κανείς δεν κατηγορεί αυτούς που πραγματικά μάχονται για την ενημέρωση. Απλώς, για πρώτη φορά στην ιστορία, ένα πραγματικά επαναστατικό μέσο επικοινωνίας τους μετατρέπει από κρίνοντες σε κρινόμενους και αυτό το λένε «στοχοποίηση»! Άμα έχεις συνηθίσει στην εξουσία είναι φυσικό να μην αντέχεις την δημοκρατία και τον έλεγχο της......

  Η ανακοίνωση της ΕΣΗΕΑ
  

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 07:36

  Το όραμα είναι τολμηρό για χαλεπούς καιρούς

   »  Καραφατμέ

  Είχε όλες τις παγίδες της ομιλίας για την Κατάσταση του Έθνους αλλά επειδή δεν ήταν αυτή, ο πρόεδρος δεν αναγκάσθηκε να εκστομίσει τη φράση: «η κατάσταση του έθνους είναι καλή». Για να είμαστε ειλικρινείς, δεν είναι καλή. Ήταν η χρονιά που μπήκαν στην άκρη τα προσχήματα και η υπερηφάνεια και ο πρόεδρος ανακοίνωσε στο έθνος ότι η κατάσταση έχει εκτροχιασθεί κακήν κακώς. Και τότε μέσα σε κάτι λιγότερο από μια ώρα, ο κ. Ομπάμα προσπάθησε να πείσει τους εξαγριωμένους Αμερικανούς ότι μια περίοδος κρίσης είναι ο κατάλληλος καιρός για να επεκτείνουν τις φιλοδοξίες τους και όχι για να περιορίσουν τους ορίζοντές τους.

  Ο νέος στην ηλικία και στο αξίωμα πρόεδρος ζήτησε εμπιστοσύνη από ένα κοινό, του οποίου η εμπιστοσύνη βρίσκεται στο χαμηλότερο επίπεδο από την εποχή που ο κ. Ομπάμα ήταν ακόμη φοιτητής. Ο ίδιος επενδύει τη δημοτικότητά του σε ένα σχέδιο που, όπως είπε, όχι μόνον θα «κινήσει την ατμομηχανή της ευμάρειάς μας» αλλά και θα μετασχηματίσει τη χώρα με «τολμηρές δράσεις και μεγάλες ιδέες». Μολονότι προσπαθούσε να γεφυρώσει το χάσμα ανάμεσα στην ελπίδα και τον ρεαλισμό, ο λόγος που άρθρωσε δεν γεφύρωνε χάσματα. Οι προτάσεις του για αύξηση των φόρων στους έχοντες, αναμόρφωση του συστήματος κοινωνικών ασφαλίσεων και αντιστροφή της κλιματικής αλλαγής πλήττουν τον σκληρό πυρήνα των ιδεών της αντίπαλης παράταξης. Και μολονότι δήλωσε πως δεν πιστεύει στη διεύρυνση του κράτους, πρότεινε έναν πολύ πιο ενεργό ρόλο του κράτους από ό,τι έχουμε γνωρίσει μετά τον Λίντον Τζόνσον.

  Ο κ. Ομπάμα προσπάθησε να προωθήσει ένα τεράστιο πακέτο μέτρων για την τόνωση της οικονομίας κατά τον πρώτο μήνα της θητείας του αλλά δεν κατόρθωσε να αποσπάσει τη συναίνεση των δύο κομμάτων. Η ομιλία αυτή ενώπιον κοινού που τον παρακολουθούσε από εθνικό τηλεοπτικό δίκτυο ήταν η ευκαιρία να μετατραπεί από πρώτος νομοθέτης του έθνους σε εθνικό ηγέτη. «Καθώς βρισκόμαστε σε αυτό το σταυροδρόμι της ιστορίας, τα μάτια όλων των χωρών είναι και πάλι στραμμένα πάνω μας περιμένοντας να δουν τι θα κάνουμε εμείς» είπε.

  Έχει προηγηθεί η δυναμική παρέμβαση του πακέτου μέτρων για την τόνωση της οικονομίας ύψους 787 δισ. δολαρίων, ένα πρόγραμμα στήριξης της στέγης και μια επιχείρηση διάσωσης των τραπεζών. Και όμως οι κακές οικονομικές ειδήσεις συνεχίζουν να καταφθάνουν διαρκώς. Οι μεγαλύτερες τράπεζες της χώρας φαίνεται πως βρίσκονται στα πρόθυρα κατάρρευσης. Οι αγορές βυθίζονται. Η καταναλωτική εμπιστοσύνη έχει υποχωρήσει σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα. Αν και προσπαθούσε να κατευνάσει τους φόβους για ενδεχόμενη κατάρρευση και κρατικοποίηση των τραπεζών, ο πρόεδρος της Fed, Μπεν Μπερνάνκι, τόνισε πως δεν διαφαίνεται καμία ανάκαμψη πριν το 2010. Ο Λευκός Οίκος ήλπιζε να χρησιμοποιήσει την ομιλία του για να διαβεβαιώσει τη χώρα πως επίκεινται καλύτερες ημέρες και να θυμίσει την ομιλία του Φραγκλίνου Ρούζβελτ κατά τη Μεγάλη Ύφεση. Μετά από εβδομάδες προσπαθειών για να πειστεί το Κογκρέσο να εγκρίνει τη δέσμη μέτρων για την τόνωση της οικονομίας, ο κ. Ομπάμα μίλησε σε έναν πιο αισιόδοξο τόνο υποσχόμενος πως η χώρα «θα αναδυθεί ισχυρότερη από πριν».

  Ταυτοχρόνως επιχείρησε να ταυτιστεί με όσους έχουν εξοργισθεί με τους τιτάνες της Wall Street και τους ανεύθυνους κατόχους κατοικιών. «Δεν είμαστε λιποτάκτες» τόνισε «το θέμα δεν είναι να βοηθήσουμε τις τράπεζες αλλά τους ανθρώπους». Ισχυρίστηκε πως αν σταθεροποιηθούν οι τράπεζες, θα ανακάμψει η πίστωση και οι Αμερικανοί θα αρχίσουν να παίρνουν δάνεια για να αγοράσουν αυτοκίνητα και σπίτια. Η εναλλακτική, προειδοποίησε, θα είναι μια δεκαετία δυσκολιών. Θα μπορούσε εναλλακτικά να ζητήσει υπομονή και πίστωση χρόνου για να αποδώσουν τα μέτρα του. Επέλεξε, αντιθέτως, να προωθήσει μια ατζέντα που είχε επινοήσει σε καλύτερες εποχές. Τόνισε πως η παιδεία, η υγεία και η ενέργεια αποτελούν ζωτικό μέρος της μακροπρόθεσμης βιωσιμότητας της οικονομίας. Οπως το χαρακτήρισε ο ίδιος, το όραμά του είναι τολμηρό για χαλεπούς καιρούς.

  New York Times
  

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κομοτηνή, 26.02.2009
• 08:01

  Ο ορατός φόβος της αποσταθεροποίησης

   »  Καραφατμέ

  Όσο το "φάντασμα" του Μαρξ τρομοκρατεί τη Γουόλ Στριτ, άλλο τόσο το "φάντασμα" της κοινωνικής και πολιτικής αποσταθεροποίησης στις χώρες της Νοτιοανατολικής Ευρώπης κάνει την εμφάνισή του, σχεδόν είκοσι χρόνια μετά την κατάρρευση του "υπαρκτού σοσιαλισμού".

  Οι μαζικές απολύσεις, η αναθεώρηση της ανάπτυξης των οικονομιών από διεθνείς οίκους, τα κάθε άλλο παρά ευχάριστα νέα από το παγκόσμιο οικονομικό περιβάλλον, λειτουργούν πολλαπλασιαστικά στις χρόνιες παθογένειες των οικονομιών τη περιοχής.

  Η δυνατότητα εξωτερικού δανεισμού των χωρών της ΝΑ Ευρώπης παρουσιάζει σημάδια "κόπωσης". Η συνεχιζόμενη διολίσθηση των τοπικών νομισμάτων, σε συνδυασμό με την κατάρρευση των χρηματιστηρίων και το "πάγωμα" των εισροών κεφαλαίων, προκαλούν τη συρρίκνωση των διαθέσιμων εισοδημάτων των πολιτών.

  Τα πρώτα σημάδια των κοινωνικών αναταραχών είναι ορατά, από τις αρχές του 2009, με διαδηλώσεις στη Βουλγαρία, τη Ρουμανία, αλλά και τη Βοσνία - Ερζεγοβίνη, όπου, στη Μπάνια Λούκα (Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας) διαδήλωσαν οι εργαζόμενοι στη μοναδική βιομηχανία αλουμινίου της χώρας, την Birac, που έχουν μείνει απλήρωτοι. Kαι στο Μαυροβούνιο, οι εργαζόμενοι στη βιομηχανία αλουμινίου Kombinat Aluminijua Podgorica προχώρησαν σε κινητοποιήσεις.

  Σλοβενία και Κροατία καταλαμβάνουν μια θέση στο "χάρτη" των εργασιακών ανατροπών, καθώς εκτός των απολύσεων που ανακοινώθηκαν από μεγάλες βιομηχανίες, υπήρξαν και τροποποιήσεις στο εργασιακό καθεστώς.

  Υπό το φόβο των απολύσεων ζουν οι περισσότεροι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα στις χώρες της ΝΑ Ευρώπης, σύμφωνα με στοιχεία που προκύπτουν από έρευνα της αμερικανικής εταιρείας Hewitt Associates. Η έρευνα διενεργήθηκε το Νοέμβριο του 2008 σε 17 ευρωπαϊκές χώρες, συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας. Όπως προκύπτει, το 75% των ιδιωτικών εταιρειών έχουν προχωρήσει σε δραστικούς περιορισμούς των εξόδων τους, ενώ το 60% δηλώνει έτοιμο να προχωρήσει σε απολύσεις εάν χρειαστεί. Είναι χαρακτηριστικό, πάντως, ότι μόνο το 25% των εταιρειών δήλωσε ότι θα περιορίσει τα bonus των ανώτερων στελεχών του, ενώ μόνο ένα 4% είναι διατεθειμένο να διαφοροποιήσει τα κονδύλια που προβλέπονται για τους γενικούς διευθυντές και τους διευθύνοντες συμβούλους.

  Ρουμανία. Συγκεχυμένη παραμένει η εικόνα για το εάν τελικά η χώρα θα ζητήσει βοήθεια από την Ευρωπαϊκή Ενωση ή το ΔΝΤ.

  Η Εθνική Υπηρεσία Απασχόλησης (ANOFM) ανακοίνωσε ότι τουλάχιστον 38.000 άτομα θα χάσουν τη δουλειά τους μέχρι τον ερχόμενο Μάιο, ενώ εκφράζονται φόβοι για απολύσεις τουλάχιστον 100.000 ατόμων μέχρι το τέλος του έτους.

  Σερβία Η Σερβία έλαβε 412 εκ. ευρώ δάνειο από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και η συμφωνία των δύο πλευρών προβλέπει, μεταξύ άλλων, μαζικές περικοπές στις δημόσιες δαπάνες.

  ΒουλγαρίαΠαρά τα δημοσιονομικά μέτρα στήριξης της οικονομίας που ανακοίνωσε πρόσφατα η βουλγαρική κυβέρνηση, τα εργατικά σωματεία σε όλη τη χώρα υπολογίζουν ότι στη διάρκεια του 2009, τουλάχιστον 50.000 άτομα θα χάσουν τη δουλειά τους.

  Βοσνία - Ερζεγοβίνη Η ανεργία εκτιμάται ότι θα "εκτιναχθεί" πάνω από το 43% κατατάσσοντας τη χώρα στη λίστα των χωρών με τους υψηλότερους ρυθμούς ανεργίας στην Ευρώπη. Ο πρόεδρος της Ενωσης Εργοδοτών, Νιχάντ Ιμάμοβιτς, επισήμανε πως δίχως την ύπαρξη πιστώσεων, δεν θα υπάρξουν επενδύσεις αλλά ούτε και νέες θέσεις εργασίας με αποτέλεσμα οι επιχειρήσεις να οδηγούνται σε απολύσεις εργαζομένων.

  ΠΓΔΜ Στα επίπεδα του 6% αναμένεται, σύμφωνα με τους διεθνείς οίκους, πως θα διαμορφωθεί ο ρυθμός ανάπτυξης και ο πληθωρισμός στο 2,7% από 6% το 2008. Η κυβέρνηση της ΠΓΔΜ ανακοίνωσε πρόσφατα δέσμη μέτρων, για την αντιμετώπιση της διεθνούς οικονομικής κρίσης. Στα μέτρα περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, η μείωση των δασμών για υλικά που εισάγονται από βιομηχανίες της ΠΓΔΜ.

  Σλοβενία Η ανεργία ανήλθε στο 7% το Δεκέμβριο του 2008. Οι μεγαλύτερες μειώσεις εργατικού δυναμικού καταγράφηκαν στους τομείς της μεταποίησης, των κατασκευών, καθώς και του τουρισμού.

  Μαυροβούνιο Η ανεργία διαμορφώθηκε στο 10,71% στο τέλος του 2008, ενώ το δημόσιο χρέος αντιστοιχούσε στο 26,8% του ΑΕΠ.

  Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κομοτηνή, 25.02.2009
• 07:36

  Σε βαθειά κρίση η κεντροαριστερά.στην Ευρώπη

   »  Καραφατμέ

  Αρνητικές είναι οι δημοσκοπήσεις για το μέλλον ενός μεγάλου μέρους της Αριστεράς στην Ευρώπη, εν μέσω της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης. Οι Γερμανοί σοσιαλδημοκράτες μπορεί να μείνουν έξω από την κυβέρνηση του Βερολίνου για πρώτη φορά από το 1998. Οι Γάλλοι σοσιαλιστές, που δεν μπορούν να κερδίσουν μια προεδρική εκλογή από το 1988, βλέπουν ένα καινούργιο ριζοσπαστικό κόμμα να απειλεί την εκλογική τους βάση. Αλλά στη χειρότερη θέση βρίσκεται η κεντροαριστερά στην Ιταλία.

  Πώς έφτασε σε αυτό το σημείο η άλλοτε πανίσχυρη ιταλική Αριστερά; Τι συνέβη στη χώρα, και οι διάδοχοι του Ενρίκο Μπερλινγκουέρ και του ισχυρότερου Κομμουνιστικού Κόμματος της Ευρώπης έχουν εκφυλιστεί σε μια ομάδα πολιτικών πτωμάτων;

  Πολλοί πιστεύουν ότι η απάντηση έχει ονοματεπώνυμο: Σίλβιο Μπερλουσκόνι.

  Άλλοι λένε ότι δεν μπορεί να ονομάζεται Αριστερά μια κάστα «σικ ριζοσπαστών», όπως αποκαλούσε παλιότερα ο δημοσιογράφος Ίντρο Μοντανέλι τους επαναστάτες του σαλονιού, που προτιμούν να πίνουν μαρτίνι στις ιδιωτικές παραλίες της Τοσκάνης από το να ασχολούνται με τα πραγματικά προβλήματα του λαού.

  Η ιταλική Αριστερά δεν μπόρεσε καν να ψηφίσει ένα νόμο που να αφορά τη σύγκρουση των συμφερόντων τα οποία συγκεντρώνονται στο πρόσωπο του Μπερλουσκόνι. Όπως είπε ο Βάλτερ Βελτρόνι , υποβάλλοντας την παραίτησή του από την ηγεσία του κόμματος: «Ο Μπερλουσκόνι κέρδισε τη μάχη της κοινωνικής ηγεμονίας».

  Ο Βελτρόνι απέφυγε να χρησιμοποιήσει τη λέξη «Αριστερά» από τότε που πήρε το τιμόνι του Δημοκρατικού Κόμματος, τον Οκτώβριο του 2007. Αλλά το ομπαμικό του όνειρο μετατράπηκε σε εφιάλτη. Και εγκατέλειψε το κόμμα χωρίς να καταφέρει ούτε να το ανανεώσει ούτε να το συνδέσει με την κοινωνία. Δύσκολα θα το κάνει ο προσωρινός του διάδοχος, ο 50χρονος Ντάριο Φραντσεσκίνι, που θα οδηγήσει το κόμμα μέχρι το συνέδριο, τον ερχόμενο Οκτώβριο.

  Μεγάλα προβλήματα έχουν όμως και οι σοσιαλδημοκράτες στη Γερμανία, όπου το Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα της Άγγελα Μέρκελ σχεδιάζει να κυβερνήσει μετά τις εκλογές του Σεπτεμβρίου μαζί με τους Φιλελεύθερους. Αν οι σοσιαλδημοκράτες μείνουν τελικά έξω από την κυβέρνηση, θα είναι η πρώτη φορά από τότε που ο Γκέρχαρντ Σρέντερ ανέλαβε την εξουσία, το 1998. Σύμφωνα με δημοσκόπηση που δημοσίευσε το περιοδικό Stern, αν γίνονταν σήμερα εκλογές το SPD θα λάμβανε μόλις 22%. Την ώρα ακριβώς που αμφισβητείται το φιλελεύθερο καπιταλιστικό μοντέλο, εμφανίζεται ενισχυμένο (με 18%) το Φιλελεύθερο Κόμμα, που το πρόγραμμά του υμνεί τις αρετές της ελεύθερης αγοράς.

  Για ένα πολιτικό κόμμα με ιστορία 136 ετών, που από το 1957 δεν έχει πέσει σε καμιά ομοσπονδιακή εκλογική αναμέτρηση κάτω από το 30%, ένα 22% θα αποτελούσε ένα καταστροφικό αποτέλεσμα: το χειρότερο μετά την απαγόρευση του SPD από τους Ναζί, το 1933. Μεγάλη ευθύνη για τη σημερινή του κρίση φέρουν οι ηγέτες του: μετά την αποτυχία του Κουρτ Μπεκ, αποφασίστηκε ο μεν υπουργός Εξωτερικών Φρανκ-Βάλτερ Σταϊνμάγιερ να είναι υποψήφιος για την καγκελαρία, ο δε βετεράνος Φραντς Μιντερφέρινγκ να αναλάβει το τιμόνι του κόμματος.

  Ο μόνος τρόπος να κυβερνήσουν οι σοσιαλδημοκράτες στο Βερολίνο είναι να συμμαχήσουν με την Αριστερά του Όσκαρ Λαφοντέν - κάτι που ο Σταϊνμάγιερ απορρίπτει. Υπάρχει βέβαια κι ένα άλλο σενάριο: η τριπλή συμμαχία με τους Πράσινους και τους Φιλελεύθερους. Αλλά πρόκειται μάλλον για σενάριο επιστημονικής φαντασίας.

  Στη Γαλλία, τέλος, το Σοσιαλιστικό Κόμμα ουσιαστικά κόπηκε στα δύο τη νύχτα της 22ας Νοεμβρίου 2008, όταν η Μαρτίν Ομπρί νίκησε τη Σεγκολέν Ρουαγιάλ με διαφορά 42 ψήφων σε μια ψηφοφορία όπου έλαβαν μέρος 130.000 άτομα. Είναι αλήθεια ότι το τελευταίο διάστημα γίνονται προσπάθειες προσέγγισης των δύο ρευμάτων. Στην εξίσωση όμως εισέβαλε ξαφνικά o Ολιβιέ Μπεζανσενό του νέου Αντικαπιταλιστικού Κόμματος. Σύμφωνα με τις τελευταίες δημοσκοπήσεις, οι Γάλλοι θεωρούν τον τελευταίο ικανότερο πολιτικό αντίπαλο του προέδρου Σαρκοζί (με ποσοστό 23%) από την Ομπρί (13%) και τη Ρουαγιάλ (6%).

  Επιπλέον, παρά τις προσπάθειες της Ομπρί, πρωταγωνιστής των αντικυβερνητικών διαδηλώσεων των τελευταίων εβδομάδων δεν είναι το Σοσιαλιστικό Κόμμα, αλλά τα συνδικάτα. Στις διαδηλώσεις της 29ης Ιανουαρίου έλαβαν μέρος πάνω 1,5 εκατομμύριο άτομα. Όσο για την Ομπρί και τους συνεργάτες της, παρέστησαν ως προσκεκλημένοι.

  Πηγή: El Pais
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κομοτηνή, 24.02.2009
• 07:43

  Έχουμε απόλυτη ελευθερία σκέψης, αλλά δεν σκεφτόμαστε τίποτα πια

   »  Καραφατμέ

  Κρίστιαν Μάιερ, 80 ετών. Κορυφαίος Γερμανός ιστορικός της ελληνικής αρχαιότητας. Την προηγούμενη εβδομάδα είχε γενέθλια, και το έργο του ήταν πρώτο θέμα στις πολιτιστικές σελίδες των μεγάλων εφημερίδων, άρα υπάρχει υπολογίσιμο αναγνωστικό κοινό στη Γερμανία για την ελληνική αρχαιότητα.

  Η «Die Zeit» κυκλοφόρησε το φιλολογικό της ένθετο με τίτλο «Ερχόμαστε από την Αθήνα». Αυτό είναι όλο. Η ιστορική συνείδηση του σημερινού Κεντροευρωπαίου ότι η πολιτιστική και πνευματική του καταγωγή αρχίζει από την αρχαία Ελλάδα. Είναι προϊόν πνευματικού στοχασμού και αναμέτρησης αιώνων αυτή η συνείδηση, δεν είναι εύκολη και άκοπη διακήρυξη φυσικού κληρονόμου.

  Τι υποστηρίζει στο νέο βιβλίο του «Πολιτισμός για χάρη της ελευθερίας. Οι ελληνικές απαρχές – απαρχές της Ευρώπης;» ο Κρίστιαν Μάιερ; Οτι από τον πρώιμο 8ο αιώνα π.Χ. και μετά οι Έλληνες μέσα στο πολιτικό σύστημα της πόλης δημιούργησαν την έννοια της ελευθερίας που ήταν: ελευθερία από την εξουσία ενός ξένου, ελευθερία προσωπικής ανέλιξης ενταγμένης όμως πάντα σε ένα ευρύτερο σύνολο με κοινά συμφέροντα, την πόλη. Μια ισοζυγισμένη ελευθερία του ατόμου μέσα στο όλο. Και η δημιουργία του ελληνικού πολιτισμού υπήρξε απόρροια αυτής της ελευθερίας, δεν ήταν αποκύημα μιας προσπάθειας για την καθυπόταξη του κόσμου. Οι Έλληνες μπορεί να μην ήταν σε θέση να δημιουργήσουν μια αυτοκρατορία, αλλά δημιούργησαν την πράξη και την έννοια της ελευθερίας. Γι αυτό η ιστορία της Ευρώπης αρχίζει με τους Έλληνες.

  Τι γνώμη όμως έχει ο Μάιερ για τη σημερινή δημοκρατία στην Ευρώπη, όπως τη διατύπωσε σε συνέντευξή του σε μια άλλη γερμανική εφημερίδα; «Η παλιά σημασία της δημοκρατίας εμπεριείχε το στοιχείο ότι κάτι έχουμε να πούμε. Σήμερα λέμε τα πάντα μόνο που κανείς δεν τα παίρνει στα σοβαρά, ενώ παλιότερα ορισμένες απόψεις οδηγούσαν στη φυλακή ή το απόσπασμα. Σήμερα οι κυβερνήτες αφήνουν τον κόσμο να λέει ό,τι θέλει. Μένει η κάλπη. Και τι κάνουμε εκεί; Ρίχνουμε την ψήφο μας σαν να έχουμε να επιλέξουμε ανάμεσα σε εκπροσώπους διάφορων ασφαλιστικών εταιρειών. Σήμερα πια τα καθαυτά πολιτικά ζητήματα, αυτά δηλαδή που αφορούν το κράτος και την κοινωνία συνολικά, δεν τίθενται στη δημόσια συζήτηση. Eχουμε ελευθερία σκέψης, αλλά δεν σκεφτόμαστε τίποτα πια!»

  από την Die Zeit
  

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κομοτηνή, 23.02.2009
• 07:47

  Πόσο ηθική είναι η βιοηθική;

   »  Καραφατμέ

  H επιστήμη της βιοτεχνολογίας προχωρεί πιο γρήγορα από τον φιλοσοφικό στοχασμό για τις επιπτώσεις της στην κοινωνία με αποτέλεσμα να αντιμετωπίζεται επιφανειακά κάθε πρόοδος σ’ αυτόν τον τομέα της επιστήμης, ισχυρίζεται ο ιδρυτής της «Αμερικανικής Επιθεώρησης Βιοηθικής», Γκλεν ΜακΓκι. «Σ’ αυτόν τον κόσμο είναι δύσκολο να ξοδεύουμε χρόνο προβλέποντας ή κριτικάροντας μελλοντικές ουτοπίες», λέει. «Ομως, αν θεωρούμε σημαντικά τα σημερινά προβλήματα και πιστεύουμε πως υπάρχει ανάγκη να διδαχθούμε από τις παρελθόντα γενετικά εγκλήματα που έκανε η ανθρωπότητα, είναι πολύ σημαντικό να σχεδιάσουμε. Tα επόμενα εκατό χρόνια θα δούμε αλλαγές πολύ πιο δραματικές από εκείνες που είδαμε στον 20ό αιώνα ο οποίος έφερε την μοριακή γενετική, την άνοδο και πτώση της ευγονικής, και το Πρόγραμμα για το Aνθρώπινο Γονιδίωμα... Η γενετική διάγνωση και θεραπεία θα γίνονται όλο και πιο αποτελεσματικές και το κόστος των γενετικών υπηρεσιών θα πέφτει συνεχώς... Kάθε πολιτισμός θα πρέπει να αντιμετωπίσει πρωτοφανείς πιέσεις να διατηρήσει τις κοινωνικές του δομές πιέζοντας με τη σειρά του τα άτομα να αλλάξουν την αναπαραγωγική τους συμπεριφορά και άλλες επιλογές της ζωής.

  Ο βασικός ρόλος της βιοηθικής είναι να σκεφτούμε από τώρα πως η κατανομή των πόρων, η δημιουργία νέων νόμων και η εκπαίδευση θα πρέπει να χρησιμοποιηθούν για να προετοιμαστούμε για το γενετικό μας μέλλον. H βιοηθική μπορεί να είναι “θεσμική κριτική”, εξετάζοντας πως οι κατεστημένοι θεσμοί προετοιμάζουν κάθε κοινωνία να αντιμετωπίζει τα θέματα υγείας και επιστήμης...».

  Η βιοηθική δεν έχει να κάνει μόνο με την προετοιμασία για τον νέο κόσμο. Οι ερευνητές της βιοτεχνολογίας σκοντάφτουν, όλο και πιο συχνά, σε ερωτήματα που παλιότερα ανήκαν στην σφαίρα της θρησκείας ή έστω της φιλοσοφίας. Από την κλωνοποίηση μέχρι και για κάποιες μορφές τεχνητής γονιμοποίησης γεννώνται ποικίλα ερωτήματα, οι απαντήσεις των οποίων δεν βρίσκονται στα ιατρικά εγχειρίδια. Το ζήτημα δεν είναι απλώς ηθικό. Κοστίζει και λεφτά. Η έρευνα έχει γίνει εξαιρετικά ακριβή υπόθεση και η επένδυση κάποιων εκατομμυρίων σε ένα πείραμα αμφιβόλου ηθικής, μπορεί –αν μαθευτεί– να καταλήξει στην χειρότερη περίπτωση σε καταστροφή δημοσίων σχέσεων ή και στην καλύτερη σε διακοπή του πειράματος. Η βιοηθική, λοιπόν, έγινε απαραίτητο εργαλείο –ειδικά στην γενετική έρευνα– για όχι και τόσο... ηθικούς λόγους.

  Τα ζητήματα ηθικής όμως στην Ιατρική δεν είναι νέα υπόθεση. Από την εποχή του Ιπποκράτη είχαν ήδη τεθεί. Ο όρκος του αρχαίου Ελληνα φιλοσόφου–ιατρού δεν είναι παρά ένας μπούσουλας ηθικής για όλους όσους ασχολούνται με την ανθρώπινη ζωή. Από την δεκαετία του 1960 όμως τα ερωτήματα άρχισαν να τίθενται πολύ πιο επιτακτικά. Τότε είχαν βγει οι πρώτες μηχανές υποστήριξης των νεφροπαθών. Ηταν όμως τόσες λίγες που κάποιοι έπρεπε να αποφασίσουν ποιοι θα κάνουν την θεραπεία και ποιοι όχι, μια απόφαση που πολλοί την συνέκριναν με το να «υποδύεται κάποιος τον Θεό». Τότε δημιουργήθηκαν οι πρώτες επιτροπές γιατρών και ιερέων στα νοσοκομεία και τα πανεπιστήμια, για να αποφανθούν σε τέτοιου είδους ακανθώδη ερωτήματα. Αυτές οι επιτροπές αποτέλεσαν και την μαγιά μιας νέας γνωστικής περιοχής που αργότερα πήρε το όνομα «βιοηθική».

  Σήμερα, οι ασχολούμενοι με τη βιοηθική, που θα μπορούσαν να ονομασθούν βιοηθικιστές, είναι αναγκαίοι σε κάθε ερευνητικό κέντρο και περιζήτητοι. Μόνο που η βιοηθική δεν είναι «ακριβής επιστήμη» και το πρώτο μεγάλο ερώτημα είναι: πώς κρίνεται η ηθική της βιοηθικής; «Είμαστε ηθικοί όταν προσδιορίζουμε το τι είναι ηθικό;», αναρωτήθηκε η Λόρι Ζόλοθ, καθηγήτρια του Πανεπιστημίου «Νορθγουέστερν» και πρόεδρος του Κέντρου Βιοηθικής. Σημείωση η κ. Ζόλοθ είναι πρώην καθηγήτρια Εβραϊκών Σπουδών. Μια θεολόγος στον χώρο της βιοηθικής; «Ναι, γιατί όχι;», μπορεί να απαντήσει κάποιος, αλλά εδώ εδράζεται το δεύτερο μεγάλο πρόβλημα της βιοηθικής. Ποιος «δικαιούται διά να ομιλεί» και να κατευθύνει την πολιτική γι’ αυτά τα ζητήματα;

  Τα πρώτα πάνελ βιοηθικής που είχαν φτιαχτεί στα πανεπιστήμια και τα νοσοκομεία αποτελούνταν από κληρικούς και γιατρούς. Μετά, μαθητευόμενοι φοιτητές Φιλοσοφικής άρχισαν να εμβαθύνουν σε ιατρικά ηθικά ερωτήματα. Το πεδίο επεκτάθηκε με δικηγόρους, θεολόγους, νοσηλευτές ακόμη και ανθρωπολόγους. «Ολοι, χωρίς άδεια», λέει η Αλτα Κάρο, καθηγήτρια νομικής και ιατρικής ηθικής στο Πανεπιστήμιο Ουισκόνσκιν. «Οι βιοηθικιστές έχουν χρίσει τους εαυτούς τους όπως ο Ναπολέων έχρισε τον εαυτό του αυτοκράτορα», λέει στον Economist ο Γουέλσεϊ Σμιθ, συγγραφέας του “Ο Πολιτισμός του θανάτου: H επίθεση κατά της ιατρικής ηθικής στην Αμερική”». «Αντίθετα, μια κομμώτρια πρέπει να διαθέτει άδεια άσκησης του επαγγέλματός της.»

  Αφού λυθούν τα ζητήματα του «ποιος δικαιούται διά να ομιλεί», πρέπει να τεθούν και οι κανόνες για εκείνους που συμβουλεύουν. Πολλοί θεωρούν ότι οι βιοηθικιστές αυτοαναγορεύτηκαν ως απόλυτοι άρχοντες ηθικής, ενώ οι ίδιοι είναι ανήθικοι. Κάποιοι από τους πανεπιστημιακούς δέχονται δωρεές εταιρειών για την έρευνά τους, άλλοι είναι πληρωμένοι σύμβουλοι των εταιρειών που ελέγχουν. Ο φιλόσοφος και πρόεδρος του Κέντρου Βιοηθικής στο Πανεπιστήμιο της Πενσιλβάνια, Αρθουρ Κάπλαν, εργάσθηκε ως επιστημονικός σύμβουλος σε διάφορες εταιρείες, μεταξύ των οποίων την «Celera Genomics», η οποία χαρτογράφησε το ανθρώπινο γονιδίωμα. Η Celera τον πλήρωσε με μετοχές τις οποίες αμέσως μετατρέπει σε ρευστό και το επενδύει στο κέντρο του. Αλλοι βιοηθικιστές παίρνουν μισθό. Κάποιοι λένε ότι τα χρήματα είναι ελάχιστα και άλλοι ικανοποιητικά. Η Advanced Cell Technology πληρώνει το κάθε ένα που συμμετέχει στα ηθικά συμβούλια 80.000 δρχ. τη συνάντηση συν τα έξοδα. Η Geron είναι μια άλλη βιοτεχνολογική εταιρεία, πρόεδρος του ηθικού συμβουλίου της οποίας υπήρξε η Λόρι Ζόλοθ.

  «Επικρατεί μια ημι-σκανδαλώδης κατάσταση στον τομέα μου», λέει ο Ντάνιελ Κάλαχαν, συνιδρυτής από το 1966 του Κέντρου Βιοηθικής «Χάστινγκ» στην Νέα Υόρκη. «Οι επιχειρήσεις βιοτεχνολογίας είναι αρκετά έξυπνες. Γνωρίζουν ότι υπάρχει μια ποικιλία ιδεών στον τομέα της βιοηθικής και με λίγο ψάξιμο βρίσκουν κάποια ομάδα βιοηθικιστών η οποία θα συμφωνήσει με ότι κι αν κάνει.» Εξ ου και η κατηγορία ότι η βιοηθική έγινε κολυμβήθρα νομιμοποίησης κάθε ερευνητικής προσπάθειας ή εργαλείο δημοσίων σχέσεων των εταιρειών βιοτεχνολογίας.

  άρθρο του Πάσχου Μανδραβέλη από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
  

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κομοτηνή, 20.02.2009
• 07:43

  Τρομοκράτες και κουκουλοφόροι. Δεν είναι όλοι τους παιδιά μας. Ή μήπως είναι;

   »  Καραφατμέ
  Δεν είναι παιδιά μας οι κουκουλοφόροι και οι τρομοκράτες. Ή μήπως είναι;
  
  Κάποια μάνα τους γέννησε κι αυτούς. Από γεννησιμιού του κανείς δεν μπορεί να είναι κακός και τρομοκράτης. Πώς γίνεται, μεγαλώνοντας, να σκαρτεύει;
  Μήπως, γιατί η μάνα δεν ήταν εκεί, όταν τη χρειαζόταν; Μήπως η αγκαλιά της ήταν παγωμένη. Ο κόρφος της στείρος; Οι γονείς αποξενωμένοι; Οι δικοί αδιάφοροι;

  Δεν είναι παιδιά μας οι τρομοκράτες. Ή μήπως είναι;

  Κάποια κοινωνία τους γέννησε. Τους ανέθρεψε. Κανείς δε είναι τρομοκράτης από γεννησιμιού του. Γίνεται. Γιατί;Μήπως η κοινωνία ήταν απούσα όταν την χρειαζόταν; Ήταν αδιάφορη για το αν υπάρχει η όχι; Τον έβαλε στο περιθώριο; Τον έκανε να την μισήσει, γιατί τον πλήγωνε με τη διαφθορά της; Με την αναξιοκρατία της. Με την κομματική ασυδοσία και τον ξύλινο λόγο της;

  Δεν είναι παιδιά μας η τρομοκράτες. Ή μήπως είναι;

  «Όλοι οι άνθρωποι, από τη φύση τους, λαχταρούν τη γνώση: Πάντες οι άνθρωποι του ειδέναι ορέγονται φύσει», φωνάζει ο Αριστοτέλης. Πώς μπορεί κάποιος, που από τη ανθρώπινη φύση του ζητά να μάθει, να είναι κακός; Κάποιος που ζητά τη γνώση, ταυτόσημη με την ηθική και της αισθητική, να γίνεται, τρομοκράτης; Μήπως η κοινωνία του στέρησε την ανθρώπινη γνώση, την ανθρώπινη-ανθρωπιστική παιδεία, που, μόνο, αυτή προάγει την ανθρώπινη γνώση; Μια κοινωνία που αδιαφορεί για τα μέλη της, γιατί έχει αποδεχθεί το, αμερικανικής κατασκευής και προελεύσεως, σύνθημα του παγκοσμιοποιημένου κυνισμού: «φα’ τους πριν σε φάνε: get them before they get you». Μια τέτοια κοινωνία, θρέφει τη βία, στα στείρα σπλάχνα της. Την παντοειδή βία, που βιώνουμε όλοι στις μέρες μας. Μια πολιτεία που, ανοήτως, λησμόνησε της πολιτική της κληρονομιά και τη μαχητική της παράδοση του:

  «εις οιωνός άριστος αμύνεσθαι περί πάτρης» και βυιοθέτησε το βλακώδες παγκοσμιοποιημένο σλόγκαν « αμύνεσθαι περί πάρτης».

  Μια τέτοια πολιτεία, καταντά θηριοτροφείο μαζανθρώπων καταναλωτών. Μισών και μίζερων ανθρώπων, που τελικά την καταναλώνουν και την ίδια..Και οι κουκουλοφόροι και οι τρομοκράτες, νέοι άνθρωποι, στρεβλωμένοι από την αμάθεια, με το νεανικό τους αίμα να κοχλάζει και το λογικό τους σε χειμερία νάρκη, αντιδρούν με την αλόγιστη τυφλή βία, νομίζοντας πως, έτσι, θα αλλάξουν τον κόσμο, καταστρέφοντάς τον. Όμως δεν αλλάζει ο κόσμος, ούτε καταστρέφεται (αν αυτό επιθυμείτε) με τα δειλά, ανώνυμα χτυπήματα της κουκούλας και με την ανυπαρξία του λόγου, καλυμμένη κάτω από την δειλή ανωνυμία της βίας. Μπορεί, την πολιτική να την έχουν καταντήσει οι πολιτικατζήδες (υπάρχουν όμως και πολιτικοί) εκφυλισμένο διαχειριστικό εργαλείο και όργανο των κελευσμάτων της νέας τάξης πραγμάτων, αλλά αυτό δεν πολεμιέται με κουκουλοφόρους πυροβολισμούς. Μπορεί, αρκετοί πολιτικατζήδες (όχι πολιτικοί) να έχουν καταστεί υπηρέτες των νέο-ευρωπαίων Νεάντερνταλ, που φορούν και θέλουν να φορέσουν σε όλους μας το φαιό πουκάμισο του παγκοσμιοποιημένου ολοκληρωτισμού, όμως αυτό δεν το μάχεσαι με το φασισμό της παράλογης βίας και με το θυμωμένο, τυφλό ξέσπασμα, πάνω σε πράγματα και ανθρώπους. Μπορεί, η Νέα Οικονομική Ιδεολογία να περιθωριοποιεί τους ανθρώπους, να τους αλλοτριώνει, να τους αποξενώνει από τις αρχές και την ανθρωπιά τους,αλλά αυτό δεν το αντιμάχεσαι με την απανθρωπιά της κουκούλας και τη βδελυρότητα του κρυμμένου προσώπου. Μπορεί, οι πολίτες να εκφυλίστηκαν σε πανελοπολίτες, κανοναρχούμενοι και ποδηγετούμενοι από την τηλετύφλωση των γυάλινων ΜΜΕ (Μέσων Μαζικού Εξανδραποδισμού). Όμως, η απάντηση σ’ αυτό δεν είναι η καταστροφική μανία της κουκούλας, που, συνάμα, επιδιώκει τη γνωστοποίηση των κατορθωμάτων της, μέσω των ιδίων μέσων, που θέλει να αφανίσει. Με σημαίες και με ταμπούρλα, η ζωή τραβάει την ανηφόρα.

  Με τα λάβαρά τους να ανεμίζουν έκαναν, πάντα, τους αγώνες τους οι Έλληνες.

  Με καθαρά πρόσωπα, δήλωση ταυτότητας και ανάληψη προσωπικής ευθύνης, οι αγωνιστές αγωνίζονται, για ν’ αλλάξουν τον κόσμο. Με την δύναμη του λόγου, που «κοκάλα δεν έχει και κοκάλα τσακίζει», πολεμούν οι μαχητές την παρακμή μιας πολιτείας, που δεν θέλει πολίτες. «Ο καθείς και τα όπλα του», λέει ο ποιητής. Μα αυτός, που για όπλο έχει την αλόγιστη, τυφλή, κουκουλωμένη βία, δεν είναι πολεμιστής. Δεν είναι αγωνιστής. Ούτε, καν, του δικού του άδικου, που θεωρεί δίκιο. Μαϊμουδίζοντας πολυπολιτισμικές παρλαπίπες, διανοουμενίζοντας, σπάζοντας, καίγοντας, λεηλατώντας, τρομοκρατώντας, πατώντας πάνω στο άδειο του κεφάλι, αγνοεί, γιατί ποτέ δεν του το μάθανε; Γιατί δεν θέλησε να το ακούσει Γιατί δεν το πιστεύει; (Όμως, δεν μπορεί, κάτι ανθρώπινο έχει κι αυτός μέσα του) πως ο άνθρωπος «δεν γεννήθηκε για να μισεί, αλλά για ν’ αγαπά μονάχα.»

  Έτσι φωνάζει κατάμουτρα στον εξουσιαστή Κρέοντα η επαναστάτρια Αντιγόνη. Ξέμαθες πια ν’ αγαπάς. Και γεμίζεις το κενό της ύπαρξής σου, με την κτηνώδη βία. Ξαναβρές την ανθρωπιά σου, μέσα στην αγάπη για τον Άνθρωπο.Ξαναβρές τη νιότη σου μέσα στον αγώνα για το καλύτερο. Βγες από το περιθώριο της απελπισίας, που σε έχουν χώσει οι σύγχρονοι χαλασοχώρηδες. Σάρκωσε την οργή σου στον αγωνιστικό Λόγο και όχι στην παράλογη, τυφλή βία.

  Η Βία δεν είναι η μαμή της ιστορίας. Και ξεγεννά ανάπηρα παιδιά.

  Και σεις Κυβερνήτες και πολιτικοί ξαναβρέστε την πολιτική και ασκείστε την. Σταματήστε να ψηφοθηρείτε, αλαζόνες πολιτικατζήδες του ιδίου κομματικού συμφέροντος θεράποντες και υπηρετήστε το κοινόν συμφέρον των πολιτών και το συμφέρον της Πατρίδας.

  Παντί, ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΩ, τρόπω!

  ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ του ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ ΑΝΕΥΛΑΒΗ (www.anevlavis.gr) από το zougla.gr
  

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κομοτηνή, 19.02.2009
• 08:20

  Η ευρωπαϊκή προοπτική των "νεκρών" αλόγων

   »  Καραφατμέ

  «Δεν θέλω να είμαι ο καβαλάρης ενός νεκρού αλόγου». Δύσκολα θα μπορούσε να περιγράψει κανείς την κατάσταση στα Βαλκάνια καλύτερα από τον Μίροσλαβ Λάιτσακ, που από το 2007 ήταν ύπατος εκπρόσωπος της διεθνούς κοινότητας στη Βοσνία, για να παραιτηθεί ξαφνικά τον περασμένο μήνα και να αναλάβει υπουργός Εξωτερικών της Σλοβακίας. Η μη διπλωματική του γλώσσα, όμως, σόκαρε τους Βόσνιους περισσότερο από την αποχώρησή του.

  Η Βοσνία δεν είναι η μόνη χώρα των δυτικών Βαλκανίων που αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα. Eνα χρόνο μετά την κήρυξη της ανεξαρτησίας του, το Κόσοβο εξακολουθεί να έχει τεταμένες σχέσεις με τη Σερβία. Η τελευταία, καθώς και η Κροατία και η ΠΓΔΜ, συναντούν διάφορα εμπόδια στην προσπάθειά τους να ενταχθούν στην Ευρωπαϊκή Ενωση.

  Αλλά η Βοσνία έχει τα μεγαλύτερα προβλήματα απ' όλους. Ο Λάιτσακ κατέστησε σαφές ότι το νεκρό άλογο στο οποίο αναφερόταν δεν ήταν η Βοσνία, αλλά το γραφείο του. Θεωρητικά, ο ύπατος εκπρόσωπος έχει σημαντικές νομικές εξουσίες ως προς τη διοίκηση της χώρας. Οι προκάτοχοί του τις χρησιμοποίησαν εκτενώς. Χωρίς στήριξη από τις ΗΠΑ και την Ε.Ε., όμως, κάτι τέτοιο δεν είναι δυνατό. Φαίνεται λοιπόν ότι μόλις βρήκε μια καλύτερη δουλειά, ο Λάιτσακ τα παράτησε.

  Αλλά και οι άλλες βαλκανικές χώρες χαρακτηρίστηκαν την περασμένη εβδομάδα από τον Λάιτσακ «ανέτοιμες» να ενταχθούν στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Η Κροατία, που βρίσκεται πιο κοντά απ' όλες, έχει κάποιες μεθοριακές διαφορές με τη Σλοβενία, που εμποδίζουν την πρόοδό της. Η ΠΓΔΜ, που έχει προεδρικές εκλογές στις 22 Μαρτίου, αρνείται να δείξει διαλλακτικότητα στο θέμα του ονόματός της. Και η Σερβία έχει ειδοποιηθεί ότι δεν θα υπογράψει το σύμφωνο σταθερότητας με την Ε.Ε. αν δεν παραδώσει τον σερβοβόσνιο στρατηγό Ράτκο Μλάντιτς στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης. Παρά ταύτα, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησής της Μπόζινταρ Τζέλιτς γνωστοποίησε ότι τον ερχόμενο Ιούνιο η χώρα του θα υποβάλει αίτηση για ένταξη στην Ενωση.

  Ανάλογη αίτηση έχει υποβάλει ήδη το Μαυροβούνιο, χωρίς να πάρει απάντηση. Αλλά και η αίτησή του να ενταχθεί στον Διεθνή Οργανισμό Εμπορίου προσκρούει στις αντιρρήσεις της Ουκρανίας.

  Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, τα δυτικά Βαλκάνια έχουν υποστεί ισχυρό πλήγμα από την οικονομική κρίση. Οι εκτιμήσεις για την ανάπτυξη έχουν τροποποιηθεί προς τα κάτω, οι επενδυτές αποσύρονται και οι κυβερνήσεις επεξεργάζονται σχέδια διάσωσης. Μέχρι στιγμής, δεν έχουν ξεσπάσει εδώ ταραχές ανάλογες με εκείνες που σημειώθηκαν στη Βαλτική και σε άλλες περιοχές. Οι λαοί των Βαλκανίων δεν βλέπουν όμως με καθόλου καλό μάτι την ευκολία με την οποία η Ευρώπη ετοιμάζεται να δεχθεί στους κόλπους της την Ισλανδία.

  Φαίνεται πως στην καλύτερη θέση απ' όλους βρίσκεται το Κόσοβο. Oπως έδειξε πρόσφατη έρευνα του Ευρωπαϊκού Ταμείου για τα Βαλκάνια, ο λαός του Κοσόβου είναι ο πιο ικανοποιημένος από τους λαούς επτά κρατών των δυτικών Βαλκανίων. Κάτι είναι κι αυτό.

  Πηγή: The Economist
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κομοτηνή, 18.02.2009
• 11:51

  Οικολογική διαμαρτυρία σήμερα στις 19:00

   »  Καραφατμέ
  
  Σήμερα στις 19:00 στην πλατεία Κομοτηνής θα γίνει συγκέντρωση με στόχο την διαμαρτυρία:
  

  • για την κακή κατάσταση της καθημερινότητας της πόλης μας,

  • για την ταλαιπωρία που υφιστάμεθα, πεζοί, οδηγοί, ποδηλάτες, ανάπηροι, πεζοί με καρότσια και γενικώς όσοι κυκλοφορούν σε δρόμους και σε πεζοδρόμια

  • για να αλλάξουμε μυαλά όλοι μας και ακόμη περισσότερο αυτοί που μπορούν αλλά δεν πράττουν

  • για να γίνουν οι μετακινήσεις μας πιο εύκολες, με σεβασμό στο περιβάλλον, γιατί η Κομοτηνή προσφέρεται για ποδηλασία και περπάτημα
    

  • για την άσκηση πίεσης ώστε να γίνουν ποδηλατόδρομοι και περισσότεροι πεζόδρομοι

  • για να πρασινίσει και να αναπνεύσει λίγο ο τόπος μας

  
  για να δώσουν λύση οι πολίτες!!
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 07:49

  Η άβολη σχέση θρησκείας και επιστήμης

   »  Καραφατμέ
  Στη Βρετανία ο θρησκευτικός πόλεμος πήρε μια νέα μορφή. Στη διαφημιστική καμπάνια των άθεων με το σλόγκαν «Ο Θεός πιθανότατα δεν υπάρχει, γι’ αυτό σταματήστε να στενοχωριέστε και χαρείτε τη ζωή σας», απαντούν μια σειρά θρησκευτικών οργανώσεων με τα αντίθετα συνθήματα. Η Trinitarian Bible Society βάζει αφίσες με σλόγκαν «Ο ανόητος βαθιά μέσα του έχει πειστεί ότι δεν υπάρχει Θεός». Το Χριστιανικό Κόμμα Αγγλίας απαντά με το «Υπάρχει σίγουρα Θεός. Γι’ αυτό, γίνε μέλος του Χριστιανικού Κόμματος και απόλαυσε τη ζωή σου», ενώ μια άλλη ομάδα πολιτών ετοιμάζεται με το σύνθημα «Υπάρχει Θεός. Μη στενοχωριέσαι. Απόλαυσε τη ζωή σου».

  Αυτός ο πόλεμος της αφίσας, βέβαια, είναι προτιμότερος από τις σφαγές προτεσταντών και καθολικών που επί αιώνες σημάδεψαν τη Βρετανία, αλλά έχει ένα στοιχείο που πρέπει να προσέξουμε. Τη σιγουριά του δόγματος και την αμφιβολία των άθεων. Οι δεύτεροι λένε ότι «πιθανότατα» ο Θεός δεν υπάρχει. Οι πρώτοι -αν και δεν ξέρουμε τον βαθμό σιγουριάς τους- δεν μπορούν να εκφράσουν αντιρρήσεις. Σε ένα θρησκευτικό δόγμα η πίστη ή θα είναι απόλυτη ή δεν θα υπάρχει.

  Το δόγμα είναι μια αυτοαποδεικνυόμενη θεωρία και η δύναμή του είναι αφενός η άρνηση της αμφιβολίας και αφετέρου η κατήχηση του απόλυτου. Δεν είναι τυχαίο ότι τέσσερις από τις δέκα εντολές του Μωυσή δεν αναφέρονται στη συμβίωση των ανθρώπων, αλλά στην ενίσχυση του δόγματος: «1. Εγώ ειμί ο Κύριος ο Θεός σου, όστις εξήγαγόν σε εξ οίκου δουλείας, ουκ έσονταί σοι Θεοί έτεροι πλην εμού. 2. Ου ποιήσεις σεαυτώ είδωλον, ουδέ παντός ομοίωμα όσα εν τω ουρανώ άνω και όσα εν τη γη κάτω και όσα εν τοις ύδασιν υπό κάτω της γης, ου προσκυνήσεις αυτοίς ουδέ μη λατρεύσεις αυτοίς. 3. Ου λήψει το όνομα Κυρίου του Θεού σου επί ματαίω. 4. Μνήσθητι την ημέραν του Σαββάτου αγιάζειν αυτήν, εξ ημέρας εργά και ποιήσεις πάντα τα έργα σου, τη δε εβδόμη Σάββατα Κυρίω τω Θεώ σου».

  Εκεί βρίσκεται η διαφορά των επιστημονικών με τις θρησκευτικές θεωρίες. Η επιστήμη είναι αμφιβολία και διαψευσιμότητα. Η θρησκεία είναι πίστη και απόλυτη αλήθεια. Στο θρησκευτικό οικοδόμημα δεν υπάρχει κανένα φαινόμενο που να διαψεύδει τον πυρήνα της θεωρίας. Αν όμως δούμε ένα αντικείμενο να ανεβαίνει αντί να πέφτει, ο Νεύτωνας και η θεωρία της βαρύτητας πάνε στα σκουπίδια της επιστήμης.

  Αυτή η θεμελιακή διαφορά έκανε πάντα στη Δύση άβολη τη σχέση θρησκείας και επιστήμης. Ενα διάστημα ήταν και αιματηρή. Η πολιτική ισχύς της Καθολικής Εκκλησίας εμπόδισε επί μακρόν την ανάπτυξη της γνώσης. Ο Γαλιλαίος σύρθηκε στην Ιερά Εξέταση διότι το ηλιοκεντρικό σύστημα έρχεται σε ευθεία αντίθεση με την Παλαιά Διαθήκη σύμφωνα με την οποία ο Ιησούς του Ναυή διέταξε τον ήλιο να σταματήσει και όχι τη γη. Ο Κάρολος Δαρβίνος έκρυψε χρόνια το θεμελιώδες σύγγραμμά του «Η Καταγωγή των Ειδών» ακριβώς επειδή φοβόταν την ισχύ της εκκλησίας. Εκκλησιαστικοί παράγοντες επιχείρησαν ακόμη και να σταματήσουν την αποκρυπτογράφηση των ιερογλυφικών διότι υπήρχε η πιθανότητα να αποκαλυφθεί ότι ο κόσμος είναι παλιότερος από 4.800 χρόνια, όπως προκύπτει από την Αγία Γραφή.

  Αυτή η άβολη σχέση διευθετήθηκε με ένα άρρητο ιστορικό συμβιβασμό. Τον διαχωρισμό των ρόλων. Οι μεν δεν θα καίνε τους δε στην πυρά και οι δεύτεροι δεν θα παρενοχλούν πολύ τους πρώτους σε ό,τι αφορά τα βασικά δόγματα. Ο Θεός, έτσι κι αλλιώς, είναι εκτός και των ορίων της επιστήμης, οπότε η ενασχόληση των επιστημόνων με το θεϊκό, εκτός από επικίνδυνη, είναι και άγονη. Από την άλλη όλοι ευεργετούνταν από την πρόοδο της επιστήμης και το τίμημα της ελευθερίας των επιστημόνων ήταν πολύ μικρό σε σχέση με τα οφέλη.

  Αυτός ο ιστορικός συμβιβασμός διερράγη στις αρχές του 21ου αιώνα εξαιτίας της 11ης Σεπτεμβρίου (όπου πολλοί είδαν ότι η πίστη σε απόλυτα δόγματα μπορεί να οδηγήσει κάποιους στην απόλυτη φρίκη), αλλά και στην άνοδο της θρησκευτικής δεξιάς στις ΗΠΑ. Ο φράχτης που χώριζε την εκκλησία με το εργαστήριο άρχισε να καταρρέει μόλις η θρησκευτική δεξιά διά του Τζορτζ Μπους και των νεοσυντηρητικών πήρε την εξουσία. Πρώτον απαγορεύτηκε η χρηματοδότηση της έρευνας σε βλαστικά κύτταρα (παρ’ όλο που η πρόοδος εκεί μπορεί να σώσει πολλές ζωές) και δεύτερον επιχειρείται ακόμη με πολιτικά μέσα να βαπτισθεί ο «ευφυής σχεδιασμός» ως αντίπαλη θεωρία της «εξέλιξης» του Δαρβίνου. Ο «ευφυής σχεδιασμός» είναι μια πιο επεξεργασμένη εκδοχή του «δημιουργισμού», αλλά κουβαλά το αμάρτημα όλων των δογμάτων: δεν μπορεί να διαψευσθεί.

  Το «κριτήριο της διαψευσιμότητας», που εισήγαγε ο Καρλ Πόπερ, είναι μια ασφαλής μέθοδος για να ξεχωρίσουμε την επιστήμη από την μεταφυσική. Επιστημονικός είναι κάθε ισχυρισμός, για τον οποίο υπάρχει μέθοδος που να τον διαψεύδει. Οταν, για παράδειγμα, ρωτήθηκε ο βιολόγος J.B.S. Haldane τι είδους αποδείξεις χρειάζεται για να πάψει να ισχύει η θεωρία της εξέλιξης αυτός απάντησε αμέσως: «να βρεθούν απολιθώματα κουνελιών στην προκάμβριο περίοδο». Για τον πιστό του «δημιουργισμού» δεν υπάρχει κάτι που να διαψεύσει την θεωρία του. Ολα είναι «θέλημα του δημιουργού» και επομένως ακόμη κι αν «βρεθούν απολιθώματα κουνελιών στην προκάμβριο» δεν διαψεύδεται η θεωρία. Και τα κουνέλια εκείνης της περιόδου «θέλημα του δημιουργού» είναι. Επομένως ο ισχυρισμός κατατάσσεται στη μεταφυσική. Δεν είναι κακός και δεν είναι ψευδής· απλώς δεν είναι επιστημονικός.

  Η επιχείρηση των νεοσυντηρητικών να εντάξουν με πολιτικά μέσα ένα μεταφυσικό δόγμα στην καρδιά της επιστημονικής έρευνας ήταν μια ακόμη αφορμή για τη διάρρηξη του ιστορικού συμβιβασμού. Πολλοί πείσθηκαν ότι ένα δόγμα -οποιοδήποτε δόγμα- αν αποκτήσει τα μέσα ή πολιτική ισχύ στην καλύτερη περίπτωση δεν θα σεβαστεί τον χώρο του άλλου, και στη χειρότερη θα στέλνει αεροπλάνα να σκάνε στους πύργους των «άπιστων». Και όχι επειδή οι δογματικοί είναι κακοί άνθρωποι. Οι περισσότεροι πιστοί είναι καλοί καγαθοί. Το πρόβλημα βρίσκεται στο ότι η ανθρώπινη συμβίωση προϋποθέτει αυτό το «πιθανότατα», την αμφιβολία. Αν κάποιος πεισθεί για το ιερό και συνεπώς αναλλοίωτο των ισχυρισμών του, τότε στο μυαλό κάποιων -έστω ελάχιστων- το δόγμα απέχει από τον εξτρεμισμό μόνο μερικές αράδες σαν το «Σκοτώστε εκείνους που συνδέουν άλλους θεούς με τον Θεό, όπου τους βρείτε» (Κοράνι» IX. 5-6) ή το «θέλεις λιθοβολήσει αυτόν με λίθους, ώστε να αποθάνη» (Δευτερονόμιον 13:11).

  Tου Πάσχου Μανδραβέλη από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

  Βιβλιογραφία
  

  -Richard Dawkins, «Η περί Θεού αυταπάτη», εκδ. Κάτοπτρο.

  -Richard Dawkins, «Ο εφημέριος του διαβόλου», εκδ. Τραυλός.

  -Daniel C. Dennett, «Απομυθοποίηση. Καταρρίπτοντας τον μύθο της θρησκείας», εκδ. Βάνιας.

  -Christopher Hitchens, «Ο Θεός δεν είναι μεγάλος», εκδ. Scripta.

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κομοτηνή, 17.02.2009
• 07:58

  Το φαινόμενο Τσάβες στην Βενεζουέλα

   »  Καραφατμέ

  Για το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος στη Βενεζουέλα εκφράζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον ο Αλβαρο Ουρίμπε της Κολομβίας και ο Ντανιέλ Ορτέγκα της Νικαράγουας, που θέλουν να καταργήσουν κι αυτοί τους νομικούς περιορισμούς στην επ' αόριστον επανεκλογή τους.

  Ο πρόεδρος της Βενεζουέλας Ούγκο Τσάβες κέρδισε άνετα το δημοψήφισμα χάρις σε δύο παράγοντες: την αντοχή του, δέκα χρόνια μετά την ανάληψη της εξουσίας, και τον κατακερματισμό της αντιπολίτευσης, που μόλις τον περασμένο Νοέμβριο είχε κερδίσει σημαντικούς δήμους και κρατίδια.

  Το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας επιτρέπει στον Τσάβες να διεκδικήσει και νέα θητεία μετά τη λήξη της σημερινής, το 2013, και ενισχύει το κύρος του στη Λατινική Αμερική. Επιπλέον, η νίκη του αποτελεί μια πρόκληση για την κυβέρνηση Ομπάμα, αφού ο Τσάβες αποτελεί το αντίβαρο της αμερικανικής πολιτικής στη Λατινική Αμερική, αν και φάνηκε να ανοίγει την πόρτα για μια διαφορετική σχέση με την υπερδύναμη.

  Ενώ ο Τσάβες αποθεωνόταν από το πλήθος λίγα λεπτά μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων, χαρακτηρίζοντας τον εαυτό του «στρατιώτη του λαού», ένας φόβος διαπερνούσε την αντιπολίτευση ότι αυτός ο πρώην αξιωματικός του στρατού ίσως να γίνει ένας ισόβιος πρόεδρος.

  Είναι λοιπόν η Βενεζουέλα μια δημοκρατία; Ναι, απαντά με άρθρο του στην Ελ Παϊς ο Μοϊσές Ναϊμ, διευθυντής του περιοδικού «Foreign Policy».

  Ναι, αν δημοκρατία σημαίνει διεξαγωγή εκλογών όπου η κυβέρνηση κάνει αδιάκριτη και καταχρηστική χρήση των δημοσίων πόρων για να επηρεάσει το αποτέλεσμα.

  Αν δημοκρατία σημαίνει ένα σύστημα όπου ο πρόεδρος προκηρύσσει δημοψήφισμα όσες φορές χρειαστεί για να το κερδίσει.

  Αν δημοκρατία σημαίνει ότι ο πρόεδρος ελέγχει άμεσα τη Βουλή, το Ανώτατο Δικαστήριο, τις ένοπλες δυνάμεις, την κεντρική τράπεζα και τη βιομηχανία.

  Ετσι κι αλλιώς, τονίζει ο Ναϊμ, ο Ούγκο Τσάβες θα κληθεί να κυβερνήσει τα επόμενα χρόνια μια χώρα πολύ διαφορετική, σε έναν κόσμο πολύ διαφορετικό. Θα έχει λιγότερα χρήματα για να ικανοποιήσει ανάγκες που αυξάνονται με μεγάλη ταχύτητα και θα κληθεί να ανταποκριθεί σε κοινωνικές προσδοκίες που αυξάνονται ακόμη πιο γρήγορα. Ο δημόσιος τομέας από τον οποίο εξαρτάται το μοντέλο Τσάβες φημίζεται για την αναποτελεσματικότητά του. Και το πρόβλημα αυτό θα οξύνεται όσο μειώνονται οι διαθέσιμοι πόροι. Τα επόμενα χρόνια, ο Τσάβες θα τραγουδά λιγότερο και θα κραυγάζει περισσότερο.

  Πηγές: New York Times , El Pais
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κομοτηνή, 16.02.2009
• 08:04

  Ποια κρίση? ποια ύφεση?

   »  Καραφατμέ
  «Ποιά κρίση;» φέρεται να ρώτησε ο βραζιλιάνος πρόεδρος, Ινάθιο Λούλα ντα Σίλβα, την ώρα που η διεθνής οικονομία, προς τα τέλη του 2008, γλιστρούσε στην ύφεση.

  Το προεδρικό ερώτημα μοιάζει να συμμερίζεται ένας πολύ μεγάλος αριθμός Βραζιλιάνων, παρά την αύξηση τελευταία του αριθμού των απολύσεων.

  Το 51% πιστεύει ότι η βραζιλιάνικη οικονομία σύντομα θα ξεπεράσει την κρίση, κάτι που άλλωστε εκτιμά αυτή η πλειοψηφία ότι θα φανεί και στις αποδοχές και στον συνολικό αριθμό των απασχολούμενων, στο ορατό μέλλον.

  Στην έμφυτη βραζιλιάνικη αισιοδοξία συμβάλλει και η συλλογική μνήμη, καθώς η χώρα διήλθε και ξεπέρασε, τελικά, για ένα τέταρτο του αιώνα, φάσεις οικονομικών κρίσεων και υψηλού πληθωρισμού. Κατά γενική δε ομολογία, μετά το 2003 τα οικονομικά πράγματα βελτιώνονταν διαρκώς, με 15 εκατομμύρια πολίτες να αγοράζουν για πρώτη φορά στη ζωή τους αυτοκίνητο, ή ψυγείο.

  Τον Ιανουάριο για δεύτερο συνεχή μήνα αυξήθηκαν οι πωλήσεις νέων αυτοκινήτων, οι σοκολατοποιοί αναμένουν πωλήσεις ρεκόρ σοκολατένιων αυγών το Πάσχα, και στα μαγαζιά, γενικώς, δεν επικρατεί η καθοδική τάση των πωλήσεων, όπως στην Ευρώπη και στις Ηνωμένες Πολιτείες.

  Πιο συνετοί όμως, οι βραζιλιάνοι οικονομολόγοι εκτιμούν ότι ο ρυθμός ανάπτυξης από 5% θα συρρικνωθεί φέτος σε 2% και πως θα μείνουν αδιάθετες πρώτες ύλες, που στήριζαν την ανάπτυξη της οικονομίας στη «Γη του Καρναβαλιού, της Σάμπα αλλά και του Ποδοσφαίρου».

  Πάλι, όμως, διαπιστώνεται βάσει επίσημων στοιχείων ότι το εμπόριο αντανακλά μόνον στο 22% του βραζιλιάνικου ΑΕΠ. Αξιοσημείωτο δε είναι ότι δεν παρατηρείται τώρα στη βραζιλιάνικη αγορά πιστωτική κρίση, όπως συμβαίνει αλλού...ενώ οι τράπεζες της χώρας δεν είχαν εκτεθεί στα τοξικά αμερικανικά ομόλογα. (από το Reuters και το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων)

  Ενώ οι Ελβετοί διασκεδάζουν την δικιά τους κρίση οργανώνοντας ιπποδρομίες στην παγωμένη λίμνη του St. Moritz.

  Έναν από τους πιο εντυπωσιακούς αγώνες ιπποδρομίας «επί πάγου» είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν χθες εκατοντάδες θαυμαστές των αλόγων στην Ελβετία.

  Η παγωμένη λίμνη του Σαν Μόριτς, από την οποία είναι και το φωτογραφικό στιγμιότυπο, μετατράπηκε για λίγη ώρα σε πίστα ιπποδρομιών, πάνω στην οποία οι αναβάτες είχαν την ευκαιρία να δοκιμάσουν την αντοχή των αλόγων τους, αλλά και των ίδιων σε μια κούρσα 1.700 μέτρων.

  Η συγκεκριμένη κούρσα διεξάγεται κάθε χρόνο στο Σαν Μόριτς στο πλαίσιο ιπποδρομιών γνωστών υπό την ονομασία «Λευκός Χλooτάπητας». (Ναυτεμπορική)

  
  

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κομοτηνή, 13.02.2009
• 14:39

  Ο προτεινόμενος κωδικας δεοντολογίας των blog

   »  Καραφατμέ
  ΑΝΤΩΝΙΑ ΞΥΝΟΥ
  ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 27/02/2008
  Εάν ορισμένα μπλογκ θεωρούνται ειδησεογραφικά και αντίστοιχα οι μπλόγκερ δημοσιογράφοι, έστω και ερασιτέχνες, θα έπρεπε να διαθέτουν έναν κώδικα δεοντολογίας, παρόμοιο με αυτό της παραδοσιακής δημοσιογραφίας; Το ερώτημα έχει τεθεί επανειλημμένες φορές στο Διαδίκτυο, χωρίς όμως να έχει δοθεί απάντηση.
  Το πρώτο εγχειρίδιο δεοντολογίας εκδόθηκε το 2002 από την Αμερικανίδα συγγραφέα και μπλόγκερ Ρεμπέκα Μπλουντ, με τίτλο «Weblog Handbook». Το ζήτημα, πάντως, έχει πάρει μεγάλες διαστάσεις στις ΗΠΑ και ύστερα από χρόνια συζήτηση αρκετοί έχουν αποφασίσει να ακολουθούν τον επίσημο κώδικα δεοντολογίας που ορίζεται και για τους επαγγελματίες δημοσιογράφους.
  
  Στην Ελλάδα έχει γίνει λόγος για τη σύνταξη ενός κώδικα δεοντολογίας και τη θέσπιση ενός αυτορυθμιστικού οργάνου, όμως είναι δύσκολο να βρεθεί μία κοινή γραμμή. Παρ' όλα αυτά, τις τελευταίες μέρες, με αρχή την υπόθεση του press-gr.blogspot.com, ορισμένοι χρήστες προχώρησαν στην αναδημοσίευση και αποδοχή ενός "Μανιφέστου των μπλογκ", το οποίο συνέταξε το nylon.gr. Στόχος του να διαδοθεί η ιδέα τού τι πραγματικά είναι ένα μπλογκ, με τελικούς αποδέκτες όχι μόνο τον κόσμο, αλλά και την Πολιτεία και τα μίντια:
  
  1 Τα μπλογκ είναι διάλογος -ελεύθερος ανεμπόδιστος διάλογος ανάμεσα σε πολίτες.
  
  2 Τα μπλογκ είναι μια πρόσκληση σε διάλογο, σε διαφωνία και επικοινωνία.
  
  3 Τα μπλογκ δεν κέρδισαν το ενδιαφέρον της κοινωνίας επειδή λένε ψέματα ή συκοφαντούν. Το κέρδισαν επειδή η κοινωνία έχει ανάγκη από μια αυθεντική φωνή.
  
  4 Τα μπλογκ είναι το δικαίωμα του καθενός να εκφέρει την άποψή του. Δεν υπάρχουν «ενημερωτικά» και «μη ενημερωτικά» μπλογκ. Μέσα από τον διάλογο όλοι κάτι μαθαίνουμε.
  
  5 Τα μπλογκ δεν τα γράφουν επαγγελματίες -τα γράφουν πολίτες. Μπορεί να αξιοποιούν την όποια επαγγελματική τους εμπειρία, μπορεί και όχι.
  
  6 Ο μπλόγκερ δεν χρησιμοποιεί εθνικούς πόρους (όπως οι τηλεραδιοσυχνότητες) και συνεπώς, δεν μπορεί να μπαίνει σε καλούπια ο τρόπος και το περιεχόμενο της έκφρασής του. Ο μπλόγκερ αξιοποιεί το απεριόριστο μέγεθος του παγκόσμιου δικτυακού ιστού για να εκφράσει και τη δική του άποψη.
  
  7 Η Πολιτεία, τα μίντια, οι επιχειρήσεις και όλοι οι θεσμοθετημένοι οργανισμοί της ελληνικής κοινωνίας αξίζει να παρακολουθούν τους μπλόγκερ και τον διάλογό τους. Ακόμα καλύτερο θα είναι να συμμετέχουν ισότιμα σε αυτό τον διάλογο. Θα μπορέσουν και οι ίδιοι να γίνουν σοφότεροι μαθαίνοντας την άποψη του απλού πολίτη, αντί να προσπαθούν να την περιορίσουν στα δικά τους καλούπια.
  
  8 Το δικαίωμα του μπλόγκερ να γράφει ελεύθερα την άποψή του είναι ιερό. Αν με αυτά που γράφει καταπατά συγκεκριμένες νομοθετικές διατάξεις, υπάρχουν νόμιμες διαδικασίες για τη δίωξή του.
  
  9 Στον βαθμό που δεν παραβιάζει με σαφή τρόπο διατάξεις του νόμου, η ανωνυμία είναι δικαίωμα του μπλόγκερ.
  
  Η karafatmesport και η καραφατμέ συντάσσονται ανεπιφύλακτα και τηρούν τον κώδικα
  
  
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 08:02

  Οι εξελίξεις δείχνουν ότι βιώνουμε "μεταλλαγμένο" καπιταλισμό

   »  Καραφατμέ

  Η βασική αρχή του καπιταλισμού είναι πως οι επιχειρήσεις επιβραβεύονται ή τιμωρούνται από την αγορά. Υποτίθεται ότι ούτε οι τράπεζες ούτε οι μεγάλες βιομηχανίες εξαιρούνται από τον κανόνα. Υποτίθεται, γιατί τα γεγονότα απέδειξαν το αντίθετο. Οι δυτικές κυβερνήσεις έκριναν ότι δεν πρέπει να αφήσουν τις τράπεζες να χρεοκοπήσουν. Τις χρηματοδότησαν αφειδώς με το επιχείρημα ότι η χρεοκοπία τους θα είχε καταστροφικές συνέπειες για τις οικονομίες. Παρεμφερή επιχειρήματα επιστρατεύθηκαν για τη χρηματοδότηση και μεγάλων βιομηχανιών.

  Παρακάμπτουμε το γεγονός ότι όσοι θεωρούν «ιερή» και απαραβίαστη αρχή τον ανταγωνισμό σήμερα τον κατακρεουργούν. Παρακάμπτουμε, επίσης, ότι την ίδια ώρα το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο επιβάλλει πρόστιμα στην Ολυμπιακή για παραβίαση της αρχής του ανταγωνισμού! Για την οικονομία της συζήτησης δεν θα αμφισβητήσουμε τα επιχειρήματα των κυβερνήσεων. Εάν ισχύουν, όμως, η επιβίωση των εν λόγω επιχειρήσεων είναι εγγυημένη. Η δοκιμασία της αγοράς δεν περιορίζεται μόνο στον μεταξύ τους ανταγωνισμό(;) σε περιόδους θετικής ανάπτυξης. Δοκιμασία της αγοράς είναι και ο αγώνας επιβίωσης σε συνθήκες κρίσης. Η κρίση είναι μέρος του οικονομικού κύκλου και με αυτή την έννοια οι επιχειρήσεις πρέπει από το «καλοκαίρι» να προετοιμάζονται για τις δυσκολίες της «βαρυχειμωνιάς».

  Είναι απαράδεκτο σε συνθήκες κρίσης οι τράπεζες (και όποιες άλλες επιχειρήσεις) να χρηματοδοτούνται πλουσιοπάροχα από τους φορολογουμένους και στις περιόδους παχιών αγελάδων να αποκομίζουν υπερκέρδη, τα οποία, βεβαίως, δεν μοιράζονται με το κράτος. Εάν οι κυβερνήσεις θεωρούν ότι στα δύσκολα πρέπει να στηρίζουν τις τράπεζες με δημόσιο χρήμα και οι τράπεζες αποδέχονται την προστατευτική ομπρέλα του κράτους, τότε πρέπει να υπάρξει ένα ειδικό καθεστώς γι’ αυτές. Δεν αρκεί η διασφάλιση πως το Δημόσιο θα πάρει πίσω τα χρήματά του, όταν η κρίση ξεπερασθεί. Με την ίδια λογική και άλλες (μικρές ή μεγάλες) επιχειρήσεις θα μπορούσαν να απαιτήσουν κρατική χρηματοδότηση για να αποφύγουν την κατάρρευση λόγω κρίσης.

  Το γεγονός ότι ένα κρατικοποιημένο τραπεζικό σύστημα είναι αντιπαραγωγική λύση δεν σημαίνει πως όταν φτιάξουν τα πράγματα θα πρέπει να επιστρέψουμε στην ασυδοσία, που ευθύνεται και για την εκδήλωση της κρίσης. Η κοινωνία, που τελικώς πληρώνει τον λογαριασμό έχει ζωτικό συμφέρον να αποτρέψει την επανάληψη φαινομένων, όπως είναι τα τοξικά ομόλογα, αλλά και τα προκλητικά μπόνους. Για να συμβεί αυτό δεν αρκούν οι νομοθετικές ρυθμίσεις. Απαιτείται και η άσκηση κάποιας μορφής θεσμοποιημένου μόνιμου εσωτερικού κρατικού ελέγχου, που θα εγγυάται τον σεβασμό των νέων κανόνων και τη χρηματοδότηση της οικονομίας.(Πάσχος Μανδραβέλης ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)
  

  Οι μεταλλάξεις αυτές του καπιταλισμού, στην ουσία τον κάνουν να αλλάξει μορφή τόσο πολύ που στην ουσία να αυτοκαταργείται. Προσωπικά βλέπω το "ΠΡΑΣΙΝΟ" μοντέλο οικονομίας να βρίσκεται στα πρώτα του βήματα και να αποτελεί την μόνη λύση αξιοπρεπούς επιβίωσης στον πλανήτη μας. Όταν στην ουσία γίνει ο περιορισμός της υπερβολικής κερδοφορίας θα δούμε την αειφόρο ανάπτυξη. Ήδη ο νυν πρόεδρος των ΗΠΑ αρχίζει να δείχνει τον δρόμο με ερεθίσματα που πήρε από την πιο ώριμη "πράσινη" Ευρώπη.
  

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κομοτηνή, 12.02.2009
• 07:53

  Πολίτες με "ταυτότητα"

   »  Καραφατμέ

  H περίφημη παγκοσμιοποίηση, το παγκόσμιο χωριό, στο οποίο ήλπιζαν αφελείς και μη, οι «χρήσιμοι ανόητοι» του Λένιν, αποδεικνύεται μία απόπειρα ισοπέδωσης των παγκόσμιων, παραδεδεγμένων αξιών. Τα πολλά χωριά - κράτη - έθνη δεν θα έχουν τους δικούς τους προέδρους και ηγεσίες, αλλά θα κατευθύνονται φαινομενικά από ένα, ουσιαστικά από μία αόρατη ομάδα, που ελέγχοντας την οικονομία, έχοντας το χρήμα, θα ελέγχει τις χώρες και τις ψυχές μας. Κι αν υπάρχουν χωριά - κράτη - έθνη, ανθεκτικά ισχυρά, που μπορεί να μας δημιουργήσουν προβλήματα, τότε θα τα διαμελίζουμε, θα δημιουργούμε πριγκιπάτα, εύκολα ελεγχόμενα. Κι όσο περισσότερο αποδομείται η ψυχή μιας κοινωνίας, μιας χώρας, που αποτελεί τη μεγάλη οικογένεια, όσο πιο πολύ σπάει ο συνδετικός κρίκος και μάλιστα σε πολλά κομμάτια, τόσο πιο ευάλωτος είναι ο λαός και εύκολη η επιβολή των όποιων λύσεων.

  Όταν η παιδεία υποβαθμίζεται και έχει αρχίσει να διαστρεβλώνει το νόημα των αγώνων για τις έννοιες δημοκρατία, ελευθερία, πατρίδα, ανθρώπινα δικαιώματα, τότε όλο και περισσότερο ολισθαίνουμε και αποδεχόμαστε να ζούμε με τις ψευδαισθήσεις και σ’ αυτές τις έννοιες. Έννοιες που μηχανικά τις προβάλλουμε, χωρίς να κατανοούμε τη σημασία τους, το αληθινό περιεχόμενό τους, ταυτισμένο με την πρόοδο και την εξέλιξη, την ανθρώπινη αναγέννηση. Δεν είναι όμως εύκολο, σήμερα, να πείσεις για την αξία των εννοιών αυτών και τις θυσίες που χρειάζονται.

  Η συνεχής απαξίωση των όσων μας συνδέουν, ο χλευασμός των αξιών αυτών, στις οποίες βασίσθηκε η χώρα μας σε δύσκολες στιγμές και μεγαλούργησε, η απαξίωση των θεσμών, σε μεγάλο βαθμό από τους ίδιους που τάχθηκαν να τους υπηρετούν, οι κομματικοί στρατοί, που σκόπιμα η πελατειακή σχέση που διατρέχει τον δημόσιο βίο τούς κρατά με την τάση να τους επεκτείνει, οδηγεί σε αδιέξοδα τα νέα ιδίως παιδιά και σε αναξιοπιστία το όλο σύστημα. Η πελατειακή σχέση οδηγεί σε εκτραχηλισμό της κοινωνικής ζωής, σε αποθράσυνση τακτικών και ατάκτων ομάδων, που παρανομούν με την κρατική ανοχή. Λίγοι, όμως, ενοχλούνται απ’ αυτό και όλος ο αγώνας έγκειται στο να ενταχθούν όλο και πιο πολλοί, ως μόνη ελπίδα τακτοποίησης στο Δημόσιο. Καθιστάμενοι έτσι όμηροι.

  Αυτή είναι λίγο πολύ η πραγματικότητα σήμερα, όπως εμφανίζεται. Υγιείς δυνάμεις υπάρχουν, μη έχοντας όμως δυνατότητα προβολής από τα ΜΜΕ, συνασπίζονται, οργανώνονται και μυούνται σε μία άλλη λογική. Στη λογική της επανασύνδεσης, της αλληλοϋποστήριξης στην υπεράσπιση της δημοκρατίας, της ελευθερίας, της στήριξης των θεσμών, της πατρίδας. Για μεγάλο χρονικό διάστημα, αυτή η λέξη ήταν ξεχασμένη και σπάνια αναφερόταν.

  Ακουγόταν όμως συχνά από πατριδοκάπηλους και θιασώτες του πολιτικαντισμού, με αποτέλεσμα την αποδυνάμωσή της εννοιολογικά και ουσιαστικά, και περαιτέρω συνέπεια την αποδόμησή της. Οσο πιο πολύ όμως αποδομείται η λαϊκή ψυχή, τόσο πιο εύκολα προχωρούν οι σχεδιασμοί. Και όποιος υποτιμά τους σχεδιασμούς αυτούς, υποτιμά την ιστορία, υποτιμά τον ίδιο, ως προσωπικότητα. Γιατί χωρίς ουσιαστική δημοκρατία και ελευθερία δεν μπορεί να υπάρξει ελεύθερη και δημοκρατική χώρα.

  Άρθρο του κ. Δημήτρη Χ. Παξινού , προέδρου του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κομοτηνή, 11.02.2009
• 08:03

  Κοινωνικά δίκτυα η εξέλιξη του web 1.0 στο web 2.0

   »  Καραφατμέ

  Η κοινωνική δικτύωση στο Ίντερνετ και τα κοινωνικά δίκτυα στο web δημιουργήθηκαν και αναπτύχθηκαν μετά τη μετάβαση από το λεγόμενο web 1.0, όπου ο χρήστης απλά επισκέπτονταν σελίδες χωρίς μεγάλες δυνατότητες δικής του συνεισφοράς στο web 2.0. Η εξέλιξη αυτή μετέβαλε τη δομή και ανάπτυξη του Παγκόσμιου Ιστού με πολλούς τρόπους, με τα κοινωνικά δίκτυα να συνιστούν ενδεχομένως τη σημαντικότερη αλλαγή.

  Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό στοιχείο των κοινωνικών δικτύων του web αποτελεί το γεγονός ότι η ανάπτυξη τους ξεκίνησε από τους ίδιους τους χρήστες. «Τα κοινωνικά δίκτυα γεννήθηκαν από κάτω προς τα πάνω, δεν είναι προϊόν κάποιας εταιρείας και άλλαξαν το Διαδίκτυο ποικιλοτρόπως.», εξηγεί ο Δρ. Γιώργος Μητακίδης, καθηγητής του Πανεπιστημίου Πατρών και επικεφαλής του RISEPTIS - Research and Innovation for Security, Privacy and Trustworthiness in the Information Society.. Μάλιστα, από ένα σημείο και μετά, όταν πλέον έγιναν δημοφιλή στους χρήστες και απέκτησαν την ιδιαίτερη δυναμική που τα χαρακτηρίζει σήμερα, κατέστησαν η σημαντικότερη διαφορά μεταξύ των web 1.0 και web 2.0.

  Παροδικό φαινόμενο ή ζωτικό κομμάτι του Διαδικτύου;

  Ένα από τα ερωτήματα που προκύπτουν εξετάζοντας τα κοινωνικά δίκτυα στο web είναι ο βαθμός στον οποίο συνιστούν μία μόδα, μία τάση της εποχής και πρόσκαιρο φαινόμενο της εξελικτικής πορείας του Ίντερνετ. «Τα μέχρι τώρα στοιχεία δείχνουν ότι δεν υπάρχει λόγος να αμφιβάλλει κανείς ότι είναι κάτι που θα συνεχίζει να αυξάνεται και να παγιώνεται, τα ποσοστά χρήσης και συμμετοχής στην Ελλάδα αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο είναι εντυπωσιακά», σχολιάζει ο κ. Μητακίδης.

  Τα κοινωνικά δίκτυα έχουν ξεπεράσει πλέον τον στενό κλοιό μιας περιορισμένης σε αριθμό ομάδας και αφορούν τους χρήστες όλων των στρωμάτων και επιπέδων. Σε πολλές χώρες του εξωτερικού, τα κοινωνικά δίκτυα έχουν έρθει στο προσκήνιο της πολιτικής ζωής, με τον Μπάρακ Ομπάμα να αποτελεί την πιο χαρακτηριστική περίπτωση πολιτικού που χρησιμοποίησε και εκμεταλλεύτηκε προς όφελός του το μέσο σε τόσο μεγάλο βαθμό. Μάλιστα, ο νέος πρόεδρος των ΗΠΑ, όπως εξηγεί ο κ. Μητακίδης, «σκοπεύει να χρησιμοποιήσει τα κοινωνικά δίκτυα ως ένα δίαυλο επικοινωνίας που παρακάμπτει τα παραδοσιακά κανάλια, όπως το κόμμα και τα συνδικάτα, απευθυνόμενος απευθείας στον κόσμο, παραπέμποντας κατά κάποιο τρόπο σε μια πιο άμεση μορφή δημοκρατίας».

  Οι λόγοι που θα κάνουν ένα χρήστη να συμμετέχει σε ένα κοινωνικό δίκτυο στο web είναι πολλοί, κάποιοι από τους οποίους προϋπήρχαν ως μέρος της καθημερινότητας. Ο σχολιασμός σε κοινωνικό επίπεδο για παράδειγμα, το λεγόμενο «κουτσομπολιό», είναι μία τέτοια περίπτωση. Ταυτόχρονα, υπάρχουν λόγοι που οφείλονται καθαρά στη φύση και τα χαρακτηριστικά του Διαδικτύου, όπως η συμμετοχή στο εικονικό περιβάλλον του Second Life, όπου οι χρήστες φτιάχνουν ένα καινούργιο εαυτό, συμπεριφέρονται διαφορετικά και δημιουργούν κοινωνικά δίκτυα με γνώμονα την ψηφιακή εικόνα, ενώ συμμετέχουν σε αυτά με τρόπους που δεν ήταν παλαιότερα εφικτοί.

  Μεταξύ των δύο αυτών άκρων, υπάρχουν και οι κοινότητες ανθρώπων που έχουν κοινά ενδιαφέρονται και εκμεταλλεύονται τα χαρακτηριστικά του μέσου για να μοιραστούν και να αναπτύξουν περαιτέρω το ενδιαφέρον τους. Οι δυνατότητες του μέσου είναι τόσο μεγάλες, όπως αναφέρει ο κ. Μητακίδης, που επιτρέπει μέχρι και σε μουσικές κοινότητες να συναντηθούν στο web και να «παίξουν» μαζί μουσική χωρίς να απαιτείται η φυσική παρουσία των ατόμων στον ίδιο χώρο.

  Σε ότι αφορά τις όποιες, θετικές ή αρνητικές, επιπτώσεις της χρήσης και συμμετοχής των κοινωνικών δικτύων του web σe κοινωνικό επίπεδο, ο κ. Μητακίδης επισημαίνει ότι βρισκόμαστε ακόμη στην αρχή τέτοιων κοινωνιολογικών αναλύσεων. Ένα από τα πρώτα συμπεράσματα ωστόσο, που έχουν καταλήξει οι ερευνητές, είναι ότι τα δίκτυα αυτά φαίνεται να ισχυροποιούν τους λεγόμενους «ασθενείς δεσμούς» μεταξύ των ανθρώπων, εκείνων δηλαδή που αφορούν κοινωνικές σχέσεις έξω από την οικογένεια και τους στενούς συγγενείς, τους «ισχυρούς δεσμούς». Οι τελευταίοι, αντίθετα φαίνεται να ισχυροποιούνται από την χρήση κινητών.

  Ασφάλεια και αξιοπιστία

  Από τα κύρια θέματα που απασχολούν τους ειδικούς και ερευνητές, είναι αυτό της ασφάλειας των δεδομένων, του χρήστη και της γενικότερης αξιοπιστίας των κοινωνικών δικτύων. Έχουν υπάρξει πολλά περιστατικά που πλήττουν το μέσο σε ότι αφορά την ασφάλεια των προσωπικών δεδομένων, τα οποία ωστόσο δε δικαιολογούν σε καμία περίπτωση την τάση «δαιμονοποίησης» του, όπως σχολιάζει χαρακτηριστικά ο κ. Μητακίδης. «Σαφώς και υπάρχουν μειονεκτήματα, υποθέσεις πορνογραφίας, εθισμού και εξάρτησης, αλλά σε καμία περίπτωση δεν νοείται δαιμονοποίηση του Ίντερνετ και αρνητική αντιμετώπιση όπως παρατηρείται συχνά στη χώρα μας».

  Παράλληλα με την αξιοπιστία των δικτύων, ακόμη σημαντικότερο και πολύπλοκο είναι το ζήτημα των προσωπικών δεδομένων που δημοσιεύουν οι ίδιοι οι χρήστες και ο βαθμός που αυτά μπορεί να χρησιμοποιηθούν για άλλους σκοπούς. Σε πρόσφατο δημοσίευμα της γαλλικής εφημερίδας Le Figaro, ο δημοσιογράφος απέστειλε ανοιχτή επιστολή σε τυχαίο χρήστη του Facebook, παραθέτοντας εκπληκτικές λεπτομέρειες για την προσωπική του ζωή, μόνο από τα γραπτά και τις φωτογραφίες που ο ίδιος είχε δημοσιεύσει σε ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης.

  Συζητήσεις στην Ε.Ε.

  Ακόμη ένα θέμα που απασχολεί σήμερα την Ευρωπαϊκή Ένωση, είναι αυτό της χρήσης των προσωπικών δεδομένων των χρηστών και της online συμπεριφοράς τους από τους παρόχους υπηρεσιών πρόσβασης στο Ίντερνετ. Σήμερα, οι πάροχοι πωλούν αυτά τα στοιχεία σε εταιρείες που αποστέλλουν στοχευμένα emails με βάση τις ιστοσελίδες που επισκέπτονται οι χρήστες και τις προτιμήσεις τους όπως σκιαγραφούνται στις περιηγήσεις τους στο Διαδίκτυο. Άξονας των συνομιλιών είναι η διάρκεια για την οποία οι εταιρείες θα διατηρούν αρχείο των κινήσεων και προτιμήσεων των χρηστών. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει ζητήσει από τις εταιρείες να κρατούν τα στοιχεία μέχρι έξι μήνες, ενώ η Yahoo έχει κάνει αρχικά λόγο για 18μηνο και η Google για εννέα μήνες.

  «Τα ζητήματα αυτά δεν υπήρχαν την εποχή του Web 1.0, κύριο χαρακτηριστικό τότε ήταν η ανωνυμία» εξηγεί ο κ. Μητακίδης. Σήμερα, λειτουργούν εταιρείες που ασχολούνται με το λεγόμενο «Profiling», τη συγκέντρωση δηλαδή στοιχειών σχετικά με διάφορες δραστηριότητες ενός χρήστη, είτε από τα όσα ο ίδιος έχει δημοσιεύσει σε διάφορες ιστοσελίδες, είτε από τα όσα έχουν δημοσιεύσει άλλοι για αυτόν, αλλά και από τα όσα προκύπτουν για τον χρήστη από το υπάρχον δημοσιευμένο υλικό. Ταυτόχρονα, το υλικό αυτό δεν διαγράφεται εύκολα, ενδεχομένως και καθόλου. «Από τη στιγμή που κάποιος δημοσιεύσει μια φωτογραφία στο Facebook, αυτή ταξιδεύει με χίλιους τρόπους, ακόμη κι αν τη σβήσει ο ίδιος από το προφίλ του ή ακόμη κι αν κάποιος σβήσει το προφίλ του από την υπηρεσία, τα όσα έχει δημοσιεύσει δεν χάνονται», αναλύει ο κ. Μητακίδης.

  Προς μια κεντρική διαχείριση των πληροφοριών;

  Μία από τις ιδέες που επεξεργάζονται οι ερευνητές σχετικά και που διατυπώθηκε από τον Sir Tim Berners-Lee, τον «πατέρα» του www, του πρωτοκόλλου δηλαδή μεταφοράς δεδομένων πάνω στο οποίο στηρίζεται όλο το Διαδίκτυο, αφορά την ίδρυση και καθιέρωση μιας «αξιόπιστης αρχής κεντρικής διαχείρισης», από όπου οι χρήστες θα επιλέγουν τις πληροφορίες που θα δίνουν και σε ποιους θα τις δίνουν, ενώ παράλληλα θα έχουν τη δυνατότητα να σβήσουν ό,τι επιθυμούν.

  Ένα από τα ζητούμενα για τους ερευνητές της Επιστήμης του Ιστού είναι η ανεύρεση της ισορροπίας ανάμεσα στην ελευθερία που προσφέρει η ανωνυμία του χρήστη και την ευθύνη που προκύπτει από τις πράξεις του στο Διαδίκτυο. «Αυτές είναι δύο έννοιες αντικρουόμενες» εξηγεί ο καθηγητής. «Δεν θέλουμε να μας παρακολουθούν «φακελώνουν» συστηματικά (και να πουλάνε τους φακέλους σε τρίτους!)όταν επισκεπτόμαστε σελίδες στο Διαδίκτυο, εκτός όταν εμείς δεχόμαστε σαν όρο το να δώσουμε κάποια στοιχεία», καταλήγει ο κ. Μητακίδης.

  Άρθρο του Παναγιώτη Αθανάσαινα από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
  

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κομοτηνή, 10.02.2009
• 08:04

  Το παράδειγμα του Γιώργου Παντελάκη

   »  Καραφατμέ
  
  Ο Γιώργος Παντελάκης έφυγε από τη ζωή τη Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου 2009 σε ηλικία 83 ετών, όταν παρασύρθηκε από μοτοσικλέτα στο κέντρο της Θεσσαλονίκης. Υπήρξε κατά γενική ομολογία ο κορυφαίος παράγοντας του συλλόγου, συνδέοντας το όνομά του με τις μεγαλύτερες επιτυχίες του ποδοσφαιρικού ΠΑΟΚ, σε Ελλάδα και Ευρώπη.
  Από τα μέσα της δεκαετίας του ’60, όταν και ενεπλάκη ο Γιώργος Παντελάκης στα διοικητικά πράγματα του ποδοσφαιρικού ΠΑΟΚ, η εξέλιξη της ομάδας που συνδέθηκε ήταν ραγδαία. Η είδηση του θανάτου του, την προηγούμενη Δευτέρα, συγκλόνισε όσους τον έζησαν, αλλά και όλους εκείνους που είχαν μάθει για τη συμβολή του στη δημιουργία του μεγάλου ΠΑΟΚ.
  

  Πολλά ήταν τα σημαντικά γεγονότα που σημάδεψαν την πορεία του Δικεφάλου, αλλά και τα όσα ο ίδιος και οι στενοί του συνεργάτες προσέφεραν. Η διαδρομή του Γιώργου Παντελάκη στο ποδόσφαιρο σημαδεύτηκε από εντιμότητα, αγάπη για την ομάδα του, αναγνώριση αξιών και επιμονή, κάτι που θα μπορούσε να αποτελέσει οδηγό συμπεριφοράς για τους νεότερους παράγοντες. Κάθε χαρακτηριστικό του, συνοδεύεται από ιστορίες, για του λόγου το αληθές.
  
  ΕΝΤΙΜΟΤΗΤΑ
  Η εντιμότητα, στοιχείο το οποίο τον χαρακτήριζε ήταν σπάνια για την εποχή και ένα γεγονός είναι ενδεικτικό.
  Την περίοδο 1965-1966 ο ΠΑΟΚ αντιμετώπιζε τον Παναιγιάλειο στην Τούμπα και με ήττα οι αντίπαλοι αποχαιρετούσαν την κατηγορία. Πολλοί πίστευαν πως ο ΠΑΟΚ είχε αρκετούς λόγους για να μη χτυπήσει το παιχνίδι, μεταξύ των οποίων και η παραχώρηση του αείμνηστου Μιχάλη Κρητικόπουλου (μετέπειτα παίκτης του Ολυμπιακού). Την όρεξη για οποιαδήποτε πονηρή σκέψη χάλασαν οι προτροπές του Γιώργου Παντελάκη, μιλώντας σε συνεργάτες και παίκτες: ‘‘Όποιος δεν αποδώσει βάσει της αξίας του, ας ψάξει να βρει άλλη ομάδα’’, τους είπε. Ο ΠΑΟΚ νίκησε εκείνη την ημέρα τον Παναιγιάλειο με 2-0, τον έριξε στη Β’ εθνική και από τότε η πελοποννησιακή ομάδα δεν επανήλθε ποτέ στη μεγάλη κατηγορία.
  
  ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ
  Το ΠΑΟΚτσηλίκι που έτρεφε μέσα του ήταν σπάνιο και όσοι στην πορεία προσπάθησαν να το αμφισβητήσουν, διαψεύστηκαν από την ίδια την ιστορία. Από το 1966 και για δύο χρόνια ο Κούδας βρισκόταν στον Πειραιά, (ακούσια η εκούσια δεν έχει σημασία), έχοντας πειστεί από τους παράγοντες του Ολυμπιακού, πως αν θέλει να κάνει μεγάλη καριέρα, αυτήν θα του την προσέφερε ο Ολυμπιακός και καμία άλλη ομάδα. Λογάριαζαν όμως χωρίς τον ξενοδόχο, που στην προκειμένη περίπτωση ήταν ο Γιώργος Παντελάκης. Οι πιέσεις του καθεστώτος των συνταγματαρχών ήταν εντονότατες και όταν λοιπόν κλήθηκε ο Γιώργος Παντελάκης να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά, ενώπιον του ΓΓΑ Κώστα Ασλανίδη, η απάντησή του ήταν αφοπλιστική: ‘‘Εγώ στη Γυάρο μπορεί να πάω, ο Κούδας όμως στον Ολυμπιακό ποτέ’’. Λίγες μέρες αργότερα ο Κούδας επέστρεφε στη Θεσσαλονίκη, αποτελώντας τη σημαία του μεγάλου ΠΑΟΚ με τον οποίο καταξιώθηκε.
  
  ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΑΞΙΩΝ
  Ως μεγάλος ποδοσφαιράνθρωπος ο Γιώργος Παντελάκης επόμενο ήταν να αναγνωρίζει τις ποδοσφαιρικές αξίες και να εμπιστεύεται τους συνεργάτες του. Όταν ο ΠΑΟΚ απέκτησε το Χρήστο Δημόπουλο από τον Παναιτωλικό έστειλε τον Γιάννη Γακουμή αρχικά και τον Τούλη Μουρατίδη μερικές μέρες αργότερα, για να τον παρακολουθήσουν. Ζήτησε από το καθένα ξεχωριστά να ενημερωθεί όχι προφορικά, αλλά γραπτά. Αμφότεροι στις σημειώσεις ανέφεραν, ότι επρόκειτο για έναν ικανό επιθετικό. Κι εφ’ όσον οι γνώμες συνέπιπταν έπρεπε να αποκτηθεί, με οποιαδήποτε θυσία.
  
  ΕΠΙΜΟΝΗ
  Η επιμονή του και η αχαλίνωτη πίστη του για τη δημιουργία του μεγάλου ΠΑΟΚ δεν τον εμπόδισε να συγκρουστεί πολλές φορές με τους αντιπάλους, όταν έκρινε πως ήταν για το καλό της ομάδας του. Οι προσωπικές του παρεμβάσεις για την απόκτηση κάποιων παικτών στους οποίους πίστευε, τους απέκτησε με μεγάλο αγώνα, όμως και αυτοί με τη σειρά τους τον δικαίωσαν. Τον Τάκη Παντέλη, ανιψιό του Ματζαβελάκη, τον απέκτησε ο ΠΑΟΚ από τον Απόλλωνα, παρά το ενδιαφέρον του Παναθηναϊκού χάρη στην επιμονή του Παντελάκη να τον αποκτήσει, ενώ τον Σωτήρη Μαυρομάτη, ο ΠΑΟΚ τον απέκτησε, ενώ ενδιαφερόταν για τον Καρσιώτη του Ολυμπιακού Λουτρακίου, η ομάδα του οποίου έπαιζε στο Λουτράκι με τον Εθνικό Αλεξανδρούπολης, στον οποίο ανήκε ο Μαυρομάτης. Τέτοιο ένστικτο είχε ο Παντελάκης, αφού ο Μαυρομάτης έκανε καριέρα στον ΠΑΟΚ, στον Ολυμπιακό και την Εθνική, ενώ ο Καρσιώτης εκτός από την Κόρινθο, όπου μεταγράφηκε δεν έπαιξε πουθενά αλλού.
  Απαράμιλλο παραγοντικό έργο
  Λίγοι, ίσα που μετριούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού, είναι οι μεγάλοι ποδοσφαιρικοί παράγοντες που ανέδειξε το ποδόσφαιρο της Θεσσαλονίκης. Ασχολήθηκαν με το χώρο, αντιμετωπίζοντας το λαοφιλέστατο άθλημα όχι απαραίτητα ως μία εμπορική επιχείρηση, αλλά γιατί λάτρευαν τις ομάδες τους, τις οποίες με σύνεση και παντοτινή αφοσίωση υπηρέτησαν. Πρώτος όλων, ο Γιώργος Παντελάκης, ο θρυλικός πρόεδρος του ΠΑΟΚ.
  Aν o Γιώργος Παντελάκης είχε γεννηθεί τρεις δεκαετίες αργότερα και η θητεία του συνέπιπτε με τη σύγχρονη εποχή, θα μιλούσαμε για έναν ΠΑΟΚ που θα κατάπινε τους αντιπάλους και τα πρωταθλήματα θα έρχονταν ένα μετά το άλλο στη Θεσσαλονίκη, υποστηρίζουν οι άνθρωποι που τον γνώρισαν ή συνεργάστηκαν μαζί του. Έναν τέτοιο ΠΑΟΚ οραματιζόταν ο αείμνηστος πρόεδρος, όταν αποχώρησε από τα κοινά της ομάδας, αλλά δεν πρόλαβε να τον δει. Έφυγε από τη ζωή στις αρχές της εβδομάδας αφήνοντας την τελευταία του πνοή στην άσφαλτο μερικές δεκάδες μέτρα μακριά από το σπίτι του. Πρόλαβε όμως, να δημιουργήσει την υπερομάδα εκείνη που εμείς οι νεότεροί του θαυμάσαμε στη δεκαετία του ’70 με τα δύο κύπελλα και το ένα πρωτάθλημα το 1976 (ακολούθησε και δεύτερο το 1985, που έφερε τη δική του σφραγίδα).
  Απαράμιλλο ήταν το παραγοντικό έργο του κορυφαίου άνδρα για τον ΠΑΟΚ, που τον έβαζε πάνω κι από αυτό ακόμη το προσωπικό, το ατομικό του συμφέρον. Γιατί, ο Γιώργος Παντελάκης ήταν το άπαν του συλλόγου. Από αυτόν αντλούσαν δύναμη, πιστεύω, αφοσίωση και τόλμη οι πολυάριθμοι φίλοι του, έστω κι αν με ορισμένους από αυτούς δεν δίστασε να έρθει σε κόντρα. Ο Γιώργος Παντελάκης είχε ατέλειωτη αύρα ως προσωπικότητα. Ενέπνεε τους συνεργάτες του με την ηγετική του φυσιογνωμία και την πειθώ που είχε απέναντι στους συνομιλητές του. Γεννημένος νικητής, με στόφα πρωταθλητή, αυθεντικός ΠΑΟΚτσής, ποτέ δεν δείλιασε, δεν ολιγώρησε μπρος στην επιτυχία της ομάδας. Μόνο τολμούσε ο Παντελάκης, όποιο κι αν ήταν το κόστος. Πόσο δίκιο έχουν όλοι αυτοί από την οικογένεια του ΠΑΟΚ που τον χαρακτήρισαν ως ‘‘πρόεδρος των προέδρων!’’
  Στήθος με στήθος, πρόσωπο με πρόσωπο, έδινε τις μάχες του ο Γιώργος Παντελάκης και ποτέ πίσω από την πλάτη ή με χτυπήματα κάτω από τη μέση. Για τον ΠΑΟΚ έδινε και τη ζωή του κι όταν ακόμη εισέπραξε αχαριστία, δεν έκανε πίσω. Αποσύρθηκε σεμνά και ταπεινά, όπως σεμνός και ταπεινός ήταν σε όλη του τη ζωή. Παρακολουθούσε όμως τον ΠΑΟΚ νοερά, μέχρι και τις τελευταίες μέρες της ζωής, θέλοντας να είναι πάντα ενήμερος για την παντοτινή του αγάπη.
  Ακολούθησαν πολλοί πρόεδροι, παράγοντες στον ΠΑΟΚ, αλλά κανείς, μα κανείς, δεν μπόρεσε να τον αντιγράψει. Γιατί ο Γιώργος Παντελάκης ήταν ένας και μοναδικός. Αναντικατάστατος!

  Ακόμη και μετά το θάνατό του απέδειξε το μεγαλείο της ψυχής του και την αγάπη του για την ομάδα. Στην διαθήκη του άφησε ένα μεγάλο μέρος της περιουσίας του στον ΠΑΟΚ και στον τάφο του ζήτησε επάνω στο μάρμαρο να χαραχθεί ο δικέφαλος αετός.
  

  Η ζωή του
  Ο Γιώργος Παντελάκης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη από πρόσφυγες γονείς, προερχόμενοι από τη Σμύρνη. Εγκαταστάθηκε στην Τούμπα, πριν ακόμη ταυτιστεί με τον ΠΑΟΚ. Αποφοίτησε από τη Δημόσια Εμπορική Σχολή και από μικρή ηλικία ασχολήθηκε με το μπάσκετ. Παρακολουθούσε αγώνες στο ανοιχτό γήπεδο μπάσκετ της ΧΑΝΘ, όταν γνωρίστηκε με τον τότε έφορο του ΠΑΟΚ, Κρυστάλη Παπαγιαννόπουλο, που του ζήτησε λίγα χρόνια αργότερα να ασχοληθεί με τα διοικητικά. Το 1954 έγινε βοηθός εφόρου στον ΠΑΟΚ, που περιλάμβανε όλα τα αθλήματα ως ερασιτεχνικός σύλλογος και το 1956 ανέλαβε έφορος της ομάδας. Την περίοδο 1958-59 κατέκτησε το πρώτο πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης ως κόουτς-έφορος του μπάσκετ και στη συνέχεια το πρώτο πανελλήνιο πρωτάθλημα της ιστορίας του ΠΑΟΚ.
  

  Από το 1960 έως το 1971 υπήρξε γενικός γραμματέας του συλλόγου, σε μία εποχή που αργά αλλά σταθερά άρχισε να χτίζεται ο μεγάλος ποδοσφαιρικός ΠΑΟΚ, που εξελίχθηκε σε αυθεντική έκφραση του ποδοσφαίρου της περιφέρειας. Με πρόεδρο τον Γιώργο Αρβανιτάκη και γενικό γραμματέα τον Γιώργο Παντελάκη ο ΠΑΟΚ κατέκτησε τα δύο κύπελλα (1972-1974). ΤΟ 1975 ανέλαβε πρόεδρος και με προπονητή τον Γκιούλα Λόραντ ο ΠΑΟΚ κατέκτησε το πρώτο πρωτάθλημα της ιστορίας του ένα χρόνο μετά. Το 1976 ηττήθηκε στις εκλογές από τον Πέτρο Καλαφάτη, ένα χρόνο πριν ο ΠΑΟΚ κατακτήσει το δεύτερο πρωτάθλημα (1985), με την ομάδα που ουσιαστικά είχε στηθεί από τον Παντελάκη και τους συνεργάτες του. Λίγο αργότερα μετά άρχισε η αντίστροφη μέτρηση για τον ΠΑΟΚ, που βρισκόταν σε μόνιμη βάση στη σκιά των τριών μεγάλων της Αθήνας.
  

  Του Παναγιώτη Χαραλαμπίδη από την εφημερίδα ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ
  
  Την σημερινή ανάρτηση την αφιερώνω σε κάποιους ιντερνετικούς φίλους ΠΑΟΚτσήδες για να την κρατήσουν στο αρχείο τους. 'Οπως και το σύνθημα που ακούστηκε στο αεροδρόμιο την Κυριακή το βράδυ "ΠΑΟΚ σ'αγαπώ.... ΠΑΟΚ είσ' ο ένας ..... γκόλ από τον Βύντρα .... δεν έφαγε ΚΑΝΕΝΑΣ"
  
  Σε καμιά προηγούμενη ζωή μου δεν ήμουν ΠΑΟΚ.
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κομοτηνή, 09.02.2009
• 07:55

  Το τσουνάμι και η σταγόνα

   »  Καραφατμέ
  Ενα μικρό μόνο μέρος της κάρτας ανεργίας έχει αναρτήσει στο μπλoγκ του, αλλά είναι αρκετό. Διακρίνονται τα αρχικά Ο.Α.Ε.Δ, ο τόπος έκδοσης και η λεζάντα: «...και επισήμως άνεργος». Πάνω αριστερά, αναγράφεται το ποσό της μηνιαίας αποζημίωσης: 473,82. Αναρωτιέμαι: μένει μόνος ή έχει οικογένεια. Απολύθηκε ύστερα από χρόνια προϋπηρεσίας ή ύστερα από λίγους μήνες απασχόλησης. Και ακόμη: γιατί θέλησε να αναρτήσει την κάρτα; Για να το «συνειδητοποιήσει», να το ξορκίσει ή να το ελέγξει;

  Ο μπλόγκερ έχει ταυτότητα. Γράφει, επικοινωνεί με τους αναγνώστες του, μοιράζεται σκέψεις ή ανησυχίες. Γύρω του εκατομμύρια «ανώνυμοι» άνεργοι που πυκνώνουν σε εκκωφαντικές μετρήσεις και ακόμη πιο δυσοίωνες προβλέψεις: Στην Κίνα θα φθάσουν τα 25 εκατομμύρια από 20 που είναι σήμερα... Ο αριθμός των αιτήσεων για επιδόματα ανεργίας στις ΗΠΑ ανήλθε στα 4,8 εκατομμύρια, φθάνοντας στα υψηλότερα επίπεδα από το 1967... Σε μία μόνο ημέρα οι απολύσεις φθάνουν στις 200.000 παγκοσμίως... Η παγκόσμια ανεργία θα αυξηθεί φέτος στο 6,5%, κατά 0,8 της ποσοστιαίας μονάδας έναντι του 2007, και ο αριθμός των ανέργων διεθνώς κατά 30 εκατ. άτομα σε σχέση με το 2007 («Κ» 1/02).

  Από τη μία, το «οικονομικό τσουνάμι». Από την άλλη, η σταγόνα στον ωκεανό. Και οι παράπλευρες απώλειες. Τα δεκάδες ζητήματα που ανακύπτουν: πιέσεις των εργοδοτών για συμβάσεις με χαμηλότερες αποδοχές, ωρομίσθιοι, εργασία τριών ημερών, κ.ο.κ. Και ερωτήματα. Πολλά και χωρίς περαιτέρω ερμηνείες. Με κυρίαρχο: Ποιες είναι οι συνέπειες όταν κάποιος εκτοπίζεται (βιαίως) από την αγορά εργασίας; Οταν περνάει στο περιθώριο σε μια κοινωνία που η εργασία καθορίζει όχι μόνο την καθημερινότητα αλλά και τις σχέσεις, την ποιότητα ζωής, επικοινωνίας, ψυχικής διάθεσης και ισορροπίας; Οταν η ανεργία ισοδυναμεί με κοινωνική ασθένεια αν όχι με μορφή τιμωρίας;

  Σε μια συνέντευξη με έναν άνεργο, δεν υπάρχουν διαφωτιστικές απαντήσεις. Στην αρχή μένει εμβρόντητος, μετά προσπαθεί κάτι να ψελλίσει, με σαρκασμό ή επιθετικότητα, στη συνέχεια θυμώνει, καταθλίβεται, περνάει χρόνος για να ισορροπήσει – αν τα καταφέρει. Η ανεργία βιώνεται ως πένθος, ο άνεργος περνάει τα στάδια του πένθους, χρειάζεται στήριξη και συμπαράσταση. «Αισθανόμουν σαν να ήθελα να μπω σε κάποιο γλέντι αλλά δεν με άφηναν γιατί δεν γνώριζαν ποιος είμαι και ούτε ήθελαν να ακούσουν και να μάθουν. Αφού στριμώχτηκα και με τσαλαπάτησαν, μου έδωσαν μια ευκαιρία να μπω αλλά επειδή δεν υπήρχαν αρκετές θέσεις για όλους έπρεπε να πετάξουν κάποιον άλλον έξω».

  Η αφήγηση, αλιευμένη από το Διαδίκτυο. Μαρτυρία προσωπική. Για τον καθένα είναι κάπως διαφορετικά. Την επόμενη μέρα, μετά την απόλυση, αρνείσαι να σηκωθείς από το κρεβάτι. Τα μέλη βαραίνουν. Ο φόβος και η αταξία ορίζουν κάθε σκέψη. Η διαδικασία ανασυγκρότησης –αν υποθέσουμε ότι υπάρχει– είναι αργόσυρτη και έχει μεγάλο κόστος. Αγωνία και χαμηλή αυτοεκτίμηση, σε πρώτο πλάνο. Και πού κουράγιο για αναζήτηση νέας εργασίας. Κοκαλώνεις, παγώνεις, τσακίζεις.

  Πριν από τέσσερα χρόνια ο Κώστας Γαβράς, είχε γυρίσει «Το τσεκούρι», μια μαύρη κωμωδία με κεντρικό πρόσωπο ένα απολυμένο στέλεχος χαρτοβιομηχανίας που μεταβάλλεται σε σίριαλ κίλερ, δολοφονώντας –ανόρεχτα και άγαρμπα– όλους τους προικισμένους υποψήφιους για την (πιθανή) θέση του ώστε να απομείνει χωρίς ανταγωνιστές. «Ενα φιλμ νουάρ σε φόντο οικονομικής τρομοκρατίας», δήλωνε τότε ο δημιουργός. «Εγκαταλείποντας τον ουμανισμό βαδίζουμε στον “οικονομισμό”. Κάποτε, ακόμη και τα πιο σκληρά συστήματα, οι αδίστακτες δικτατορίες, υποστήριζαν ότι όλα τα κάνουν για τον άνθρωπο. Σήμερα, όλες οι δημοκρατίες μιλούν για την οικονομία».

  Να είσαι, σημαίνει να έχεις, λέει το σύστημα. Και η παγίδα συνίσταται στο ότι εκείνος που έχει το περισσότερο, επιθυμεί το ακόμη πιο πολύ. Κάπως έτσι το σύγχρονο μοντέλο ζωής μετατρέπει το χρόνο σε οικονομικό πόρο ολοένα πιο σπάνιο και πιο ακριβό. Και αν ο χρόνος απελευθερωθεί μια μέρα αναπάντεχα; Ποιος αντέχει να διαχειριστεί την τόση πραγματικότητα που θα τον περιβάλει;

  Πόσο προετοιμασμένες είναι οι κοινωνίες να απορροφήσουν το βαρύ πένθος της ανεργίας; Να απορροφήσουν τους κραδασμούς του ανοχύρωτου φόβου και χρόνου...

  άρθρο της Μαρίας Κατσουνάκη από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
  

  
  

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κομοτηνή, 06.02.2009
• 09:04

  Η αναζήτηση Ευρωπαϊκής στρατηγικής ενέργειας

   »  Καραφατμέ

  Η πρόσφατη ρωσο-ουκρανική διένεξη που πάγωσε την Ευρώπη επανέφερε στο προσκήνιο την ανάγκη χάραξης κοινής στρατηγικής ενέργειας.

  Ο Έλληνας ευρωβουλευτής τη Νίκος Βακάλης, μέλος στην Επιτροπή Βιομηχανίας, Ερευνας και Ενέργειας εξηγεί στη Deutsche Welle ότι το θέμα θα απασχολεί την Ε.Ε. για πολύ ακόμη, διότι:

  «Πρώτον γιατί είμαστε ενεργειακά εξαρτημένοι και δεύτερον γιατί τα συμβατικά καύσιμα προκαλούν την κλιματική αλλαγή» και παραδέχεται ότι «και μέσα στην ίδια την ομάδα μας (σημ. του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος) υπάρχουν διαφορές. Με τις περισσότερες τροπολογίες των Σοσιαλιστών μάλλον θα συμφωνήσουμε τελικά, αλλά οι Πράσινοι ακολουθούν πολύ σκληρή γραμμή».

  Δεν συμφωνούν όλοι στην ενεργειακή πολιτική του μέλλοντος. Συμφωνούν όμως στην εκτίμηση ότι οι συμβατικές πηγές ενέργειας ανήκουν στο παρελθόν. Οι ευρωβουλευτές προβλέπουν μεγάλη μείωση της ζήτησης για συμβατική ενέργεια με ταυτόχρονη αύξηση στη χρήση ανανεώσιμων πηγών κατά 60%. Όσο για την πυρηνική ενέργεια, εδώ η διχογνωμία είναι πιο έντονη από ποτέ. Από τη μία πλευρά οι Πράσινοι την απορρίπτουν κατηγορηματικά, από την άλλη πλευρά οι μεγάλες πολιτικές ομάδες φαίνεται να το ...συζητούν.

  «Οι πυρηνικοί αντιδραστήρες τέταρτης γενιάς είναι η ελπίδα του μέλλοντος για τη σχάση. Δηλαδή στην τέταρτη γενιά αντιδραστήρων, όπως λένε οι ειδικοί, δεν θα υπάρχουν απόβλητα. Μπορείς λοιπόν να πεις να μην επενδύσουμε στην έρευνα για τους αντιδραστήρες τέταρτης γενιάς;»

  Nabucco και South Stream

  Οι Eλληνες ευρωβουλευτές καταβάλλουν συντονισμένη προσπάθεια για να εξασφαλίσουν ρητή δήλωση στήριξης από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στην ενεργειακή σύνδεση Τουρκίας- Ελλάδας- Ιταλίας και στον αγωγό South Stream, παράλληλα με τον βορειοευρωπαϊκό αγωγό Nabucco. Και απορρίπτουν το επιχείρημα ότι οι δύο αγωγοί μπορεί να είναι ανταγωνιστικοί μεταξύ τους:

  «Επειδή έχει δημιουργηθεί ένας μύθος περί ανταγωνιστικότητας. Σας πληροφορώ το εξής: ο ρυθμός με τον οποίο αυξάνονται οι ενεργειακές ανάγκες είναι τέτοιος που όχι μόνο Nabucco και South Stream χωράνε, αλλά θα πρέπει να ανακαλύψουμε και άλλους αγωγούς. Αυτή τη στιγμή αν θέλεις να έχεις ενεργειακή ασφάλεια, θα πρέπει να κάνεις διαφοροποίηση πηγών και διαδρομών».

  Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο προειδοποιεί ότι πρέπει να αυξηθούν τα «στρατηγικά αποθέματα» φυσικού αερίου, τα οποία ήδη διαθέτουν σε υγροποιημένη μορφή πολλές ευρωπαϊκές χώρες, μεταξύ αυτών και η Ελλάδα. Επισημαίνει ότι στηρίζει μία νέα συμφωνία ενεργειακής συνεργασίας με τη Ρωσία, αλλά κάνει έκκληση στα κράτη-μέλη «να μιλούν με μία φωνή» σε θέματα ενέργειας, γιατί μόνον έτσι διασφαλίζεται η αποτελεσματικότητα της διαπραγμάτευσης. Σημαίνει αυτό ότι η Ευρώπη είχε διχαστεί στην πρόσφατη κρίση Ρωσίας- Ουκρανίας;

  «Εγώ δεν θα έλεγα ότι είχε διχαστεί, αλλά ότι δεν είχε πάρα πολύ πειθαρχημένο λόγο», επισημαίνει ο Έλληνας ευρωβουλευτής, «δεν είχε έναν ενιαίο λόγο. Πάντως θα έλεγα ότι αυτή τη φορά έδειξε τη μεγαλύτερη δυνατή συνοχή η Ε.Ε. Απλά δεν είναι θεσμοθετημένο αυτό. Το ένστικτο της επιβίωσης μας οδήγησε να έχουμε κοινή φωνή. Πρέπει λοιπόν να θεσμοθετηθεί και αυτό ακριβώς προβλέπει η καινούρια Συνθήκη της Λισσαβόνας».

  DEUTSCHE WELLE

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κομοτηνή, 05.02.2009
• 08:03

  Φραγή στα golden boys από τον Ομπάμα.

   »  Καραφατμέ

  Αυστηρό πλαίσιο κανονισμών για τους μισθούς ανώτατων στελεχών επιχειρήσεων που έχουν λάβει «εξαιρετική οικονομική βοήθεια» παρουσίασε χθες ο Αμερικανός πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα, περιλαμβανομένων επιβολής πλαφόν στους μισθούς και νέες ρυθμίσεις για έξοδα όπως πάρτι και ιδιωτικά τζετ.

  Μολονότι οι περιορισμοί εφαρμόζονται σε μικρό αριθμό επιχειρήσεων, υπάρχουν ενδείξεις ότι η κυβερνητική προσέγγιση σε ζητήματα απολαβών, από τότε που άρχισε η κρίση, επεκτείνεται στον ευρύτερο επιχειρηματικό κόσμο.

  «Αυτό που έχει εξοργίσει τον αμερικανικό λαό -και δικαίως- είναι το γεγονός ότι τα ανώτατα επιχειρηματικά στελέχη ανταμείβονται για τους κακούς χειρισμούς τους. Ειδικά όταν η αμοιβή αυτή είναι σε χρήμα φορολογουμένων», δήλωσε ο Ομπάμα.

  Οι νέοι κανονισμοί αποτελούν μια προσπάθεια του Λευκού Οίκου να διασφαλίσει ότι οι χρηματοοικονομικοί οργανισμοί που έχουν λάβει «χείρα» κρατικής βοηθείας θα πρέπει να δαπανούν με υπεύθυνο τρόπο.

  Με βάση τους νέους κανόνες, οι εταιρείες που έχουν λάβει «εξαιρετική βοήθεια» με χρήματα φορολογουμένων δεν θα πρέπει να αμείβουν τα ανώτατα στελέχη με μισθό μεγαλύτερο των 500.000 δολαρίων ετησίως. Οιαδήποτε πρόσθετη αμοιβή θα πρέπει να καταβάλλεται σε δεσμευμένες μετοχές (restricted stocks) οι οποίες δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν προτού οι φορολογούμενοι πάρουν πίσω τα χρήματά τους.

  Διευκρινίζεται ότι οι αυστηρότεροι κανονισμοί επιβάλλονται μόνο σε επιχειρήσεις που βρίσκονται σε τόσο δεινή χρηματοοικονομική κατάσταση ώστε να χρειάζονται ιδιαίτερα μεγάλο ποσό χρημάτων ή άλλη μορφή στήριξης, όπως αυτή που δόθηκε στις AIG, Bank of America και Citigroup.
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κομοτηνή, 04.02.2009
• 08:02

  Στην Ισλανδία το λένε GAME OVER

   »  Καραφατμέ
  
  Το αυτοκίνητο (Volvo του '78) των μετακινήσεων του νέου Υπουργού οικονομικών της Ισλανδίας ενδεικτικό της οικονομικής κατάστασης της χώρας του.
  
  

  Κάθε Σάββατο κτυπούσαν τις κατσαρόλες και τα τηγάνια μπροστά στο κοινοβούλιο. Και τελικά, πήραν αυτό που ήθελαν: την παραίτηση του πρωθυπουργού. Πρώτο πολιτικό θύμα της οικονομικής κρίσης, ο συντηρητικός Γκέιρ Χάαρντε εγκατέλειψε την εξουσία την περασμένη Δευτέρα μέσα σε μια μαύρη λιμουζίνα λουσμένη στα αυγά και το μαλακό άσπρο τυρί. Αλλά η «επανάσταση της κατσαρόλας», όπως την αποκαλούν στο Ρέικιαβικ, δεν τελείωσε.

  Το περασμένο Σάββατο, για 17η φορά από τότε που ξεκίνησε η κρίση, οι εξοργισμένοι διαδηλωτές ήταν και πάλι πολλοί.

  «Δώστε μας πίσω τα λεφτά μας!», έγραφαν τα πανό. «Θέλουμε νέα πρόσωπα στις τράπεζες και την κυβέρνηση», έλεγε ο Σιγκρούν, που δουλεύει σε εταιρεία ακινήτων κι εδώ και δύο μήνες δεν έχει πουλήσει τίποτα. «Η νεογέννητη κόρη μου έχει ήδη ένα χρέος που ανέρχεται σε πολλές χιλιάδες κορώνες», διαμαρτυρόταν ο Λάρους, ένας μεγαλόσωμος γενειοφόρος που ήλθε στη διαδήλωση με το μωρό του.

  Την Κυριακή σχηματίστηκε νέα κυβέρνηση συνασπισμού. Νέα πρωθυπουργός είναι η 66χρονη σοσιαλδημοκράτις Γιοχάνα Σιγκουρνταρντοτίρ, πρώην υπουργός Κοινωνικών Υπηρεσιών και το πιο δημοφιλές στέλεχος της κυβέρνησης που παραιτήθηκε. Στις 25 Απριλίου θα διεξαχθούν πρόωρες εκλογές. «Δεν είναι αρκετό: πρέπει να φύγει και ο Ντέιβιντ Οντσον», λέει ένας συνταξιούχος, αναφερόμενος στον διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας.

  «Γέμισε τις τσέπες του και δεν έκανε τίποτα για να μας σώσει!», συμπληρώνει μια ξανθιά κυρία που φορά ένα παλτό από βιζόν.

  Οι Ισλανδοί δεν θα ξεχάσουν ποτέ την προσβολή που υπέστησαν όταν οι πιστωτικές τους κάρτες δεν έγιναν δεκτές στο εξωτερικό, αλλά ούτε και στο Διαδίκτυο. Ούτε θα ξεχάσουν ότι η βρετανική κυβέρνηση τους έβαλε στο ίδιο καλάθι με την αλ-Κάιντα και τους Ταλιμπάν, χρησιμοποιώντας τον περασμένο Οκτώβριο την αντιτρομοκρατική νομοθεσία για να παγώσει τα κεφάλαια των ισλανδικών τραπεζών στο Ηνωμένο Βασίλειο.

  Το βράδυ μετά τη δουλειά, το πρωί μέσα στις θερμαινόμενες πισίνες, οι Ισλανδοί σκέφτονται το μέλλον τους. Υπάρχουν οι ποιητές, οι μουσικοί, οι φιλόσοφοι, ακόμη και οι μασκοφόροι ακτιβιστές «που είναι έτοιμοι να ξεπεράσουν το όριο της νομιμότητας». «Πρόκειται για μια πατριαρχική κρίση», λέει η 45χρονη Κριστίν Παλσντοτίρ που εργάζεται σε μια βιβλιοθήκη. «Αυτοί οι νέοι Βίκινγκς έπαιξαν με τα χρήματά μας. Είναι καιρός να δημιουργήσουμε μια πιο δίκαιη κοινωνία».

  Πολλές κινήσεις πολιτών θέλουν να αλλάξει το Σύνταγμα ώστε να αποτραπεί στο μέλλον οποιαδήποτε συνεργασία ανάμεσα στους πολιτικούς, τους επιχειρηματίες και τη δικαιοσύνη. «Παρακολουθούμε τη γέννηση ενός τεράστιου κινήματος πολιτών, ανάλογου μ' εκείνα που ανέτρεψαν τις δικτατορίες της κεντρικής Ευρώπης», λέει ο Καρλ Μπλόντελ, βοηθός αρχισυντάκτη της εφημερίδας Μοργκουνμπλαντίντ. «Το πολιτικό μας σύστημα δεν είναι βέβαια μια δικτατορία, αλλά έχει κατηγορηθεί συχνά για διαφθορά και νεποτισμό. Το πρόβλημα είναι ότι δεν έχουμε ακόμη τον δικό μας Βαλέσα!»

  Σε αυτό το νησί, η οικονομική θύελλα παρέσυρε τα πάντα: τράπεζες, νόμισμα και αποταμιεύσεις 85.000 ανθρώπων. Επικεφαλής, το 2007, των χωρών με την καλύτερη ποιότητα ζωής, η Ισλανδία των 320.000 κατοίκων τελεί σήμερα υπό την κηδεμονία του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.

  Τα πέντε τελευταία χρόνια, το εισόδημα των νοικοκυριών είχε αυξηθεί κατά μέσο όρο κατά 45%. Ταυτόχρονα, το χρέος τους είχε διπλασιαστεί. Όλοι έκτιζαν υπέροχα σπίτια και αγόραζαν αυτοκίνητα 4Χ4, χάρις σε δάνεια που έπαιρναν σε γεν ή ελβετικό φράγκο. «Ήσασταν ένα νεαρό ζευγάρι και είχατε ανάγκη από ένα εκατομμύριο; Σας έδιναν δέκα!», λέει ένας πρώην τραπεζίτης. «Έτσι, κάνατε μια ανακαίνιση, παίρνατε κι ένα home cinema!» Για εγγύηση, ήταν αρκετό να υποθηκευτεί το πατρικό σπίτι.

  Το αποτέλεσμα είναι όλος σχεδόν ο πληθυσμός να έχει πληγεί από την κρίση. «Βλέπουμε απίστευτα πράγματα», τονίζει ο Μπλόντελ. «Όπως εκείνα τα πρώην στελέχη επιχειρήσεων, με τα σπίτια των 300 τετραγωνικών που δεν μπορούν να πουλήσουν, κι αναγκάζονται να ζουν με επιδόματα ανεργίας». Η εκείνη την οικογένεια που έρχεται στο συσσίτιο με το τελευταίο μοντέλο Range Rover, αυτό που στην Ισλανδία αποκαλούν σήμερα «Game over» (το τέλος του παιχνιδιού).

  Πολλοί Ισλανδοί αναρωτιούνται μήπως θα ήταν καλύτερα να φύγουν από τη χώρα τους, ώστε να μην περάσουν την υπόλοιπη ζωή τους αποπληρώνοντας το τεράστιο χρέος τους. Ηδη, η πρεσβεία του Καναδά δέχεται πληθώρα αιτήσεων.

  «Κι ακόμη δεν έχουμε φτάσει στο τέλος της κρίσης», λέει ο Γκούναρ Χάραλντσον, διευθυντής του Ινστιτούτου ισλανδικών οικονομικών μελετών. «Οι μισθοί έχουν παγώσει, αν δεν έχουν μειωθεί. Τα νοικοκυριά θα πρέπει να μειώσουν την κατανάλωσή τους. Πρόκειται για φαύλο κύκλο. Αργά ή γρήγορα, θα αναγκαστούμε να αυξήσουμε τη φορολογία».

  Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της κεντρικής τράπεζας, το ΑΕΠ θα μειωθεί το 2009 κατά 9,9%. Η τοπική υπηρεσία απασχόλησης αναμένει 18.000 ανέργους στα τέλη Μαϊου, δηλαδή το 10% του ενεργού πληθυσμού. Οσο για τον πληθωρισμό, έφτασε τον Ιανουάριο το 18,6%. Και όλοι ελπίζουν ότι η λύση θα έλθει από τις Βρυξέλλες, με την ένταξη της Ισλανδίας στην Ευρωπαϊκή Ενωση, που πριν χρόνια οι Ισλανδοί δεν ήθελαν ούτε να ακούσουν, για να μην τους πάρουν τα ψάρια οι Ευρωπαίοι ψαράδες.
  

  Πηγή: Le Figaro
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κομοτηνή, 03.02.2009
• 08:10

  Τα μη αποτελέσματα του Φόρουμ του Νταβός

   »  Καραφατμέ
  
  

  Δύο ήταν τα ανησυχητικά συμπεράσματα του φετινού Παγκόσμιου Οικονομικού forum του Νταβός.

  Πρώτον, οι τοπ-μάνατζερ δεν γνώριζαν πώς να χρησιμοποιήσουν τα νέα οικονομικά εργαλεία ενώ δεν είχαν καν επίγνωση των κινδύνων που εγκυμονούσε η χρήση τους.

  Οπως είπε πολύ χαρακτηριστικά ο Γιάκομπ Φρένκελ, αντιπρόεδρος της μεγάλης αμερικανικής ασφαλιστικής εταιρίας AIG, η οποία σώθηκε "στο παρά πέντε" έπειτα από ένεση δισεκατομμυρίων: "Πιστεύω ότι κανένα μέλος του διοικητικού συμβουλίου δεν γνώριζε και δεν μπορούσε να καταλάβει το ρίσκο που παίρναμε. Όλες οι επιχειρήσεις θα σας πουν το ίδιο. Εάν λοιπόν υποθέσουμε, ότι μιλάμε για σοβαρούς ανθρώπους θα πρέπει να αναζητήσουμε το πρόβλημα στο σύστημα".

  Το δεύτερο συμπέρασμα από το Νταβός είναι πως η πολιτική δεν έχει στην πραγματικότητα συγκεκριμένες προτάσεις για διέξοδο από την κρίση.

  "Το Νταβός έδειξε ότι η παγκόσμια οικονομική ελίτ προχωρά στα τυφλά", σημειώνει η γερμανική εφημερίδα Süddeutsche Zeitung. "Δεν πρόκειται κανείς μας να κερδίσει το μέλλον, εάν το αφήσει στα χέρια των πρωταγωνιστών του σήμερα, οι οποίοι -όπως φαίνεται- δεν έχουν καμία μακροπρόθεσμη στρατηγική".

  "Στο συγκεκριμένο, καυτό ζήτημα, πώς θα βγει η παγκόσμια οικονομία από την κρίση επικράτησε αμηχανία", διαπιστώνει και η ελβετική Neue Zürcher Zeitung. "Όποιος ανέμενε μια συγκεκριμένη γραμμή ή συγκεκριμένες προτάσεις προς τους πολιτικούς απογοητεύτηκε. Ακόμη και στα επίκαιρα πολιτικά θέματα, Εγγύς Ανατολή, προστασία κλίματος, φτώχεια, είχε κανείς την εντύπωση ότι από τα ίδια πρόσωπα έπαιρνε τις ίδιες απαντήσεις, άκουγε τα ίδια επιχειρήματα όπως πριν από δύο ή τρία ή τέσσερα χρόνια."

  μεταφρασμένο από την Deutsche Welle

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κομοτηνή, 02.02.2009
• 08:03

  Λογοκρισία internet στην σημερινή Κίνα.

   »  Καραφατμέ

  Η Κίνα ξεκίνησε τη νέα χρονιά με άλλη μια επίθεση εναντίον του Internet. Μια κυβερνητική υπηρεσία -με το όνομα Κέντρο Διερεύνησης Παράνομων Πληροφοριών στο Internet- προειδοποίησε 19 δημοφιλείς ιστοσελίδες ότι το περιεχόμενό τους παραβιάζει την κοινωνική ηθική και καταστρέφει τη σωματική και πνευματική υγεία της νεολαίας. Ανάμεσα στις ιστοσελίδες αυτές ήταν η Google και η Baidu (το λογότυπό της στη φωτογραφία).

  Λίγες ημέρες αργότερα, οι κινεζικές αρχές περιέλαβαν στη «μαύρη λίστα» άλλες 72 ιστοσελίδες, μεταξύ των οποίων το MSN και το MySpace. Η απαίτηση ήταν η ίδια: να ληφθούν μέτρα ώστε να αφαιρεθεί οποιαδήποτε προσβλητική αναφορά.

  Στο τέλος της περασμένης εβδομάδες, είχαν αναγκαστεί να κλείσουν 1.250 ιστοσελίδες και είχαν συλληφθεί 41 άτομα. Ανάμεσα στις δικαιολογίες που αναφέρθηκαν για αυτό το κύμα καταστολής ήταν η δημοσίευση τολμηρών φωτογραφιών. Την ίδια ημέρα, όμως, η Λαϊκή Ημερησία -όργανο της κυβέρνησης- δημοσίευσε φωτογραφίες ενός μοντέλου, της Ζανγκ Ζιγί, με μπικίνι στην παραλία. Και η ιστοσελίδα του πρακτορείου Νέα Κίνα δημοσίευσε μια σειρά από σλάιντς με τίτλο «Τα πιο καυτά μωρά της Κίνας».

  Oπως αναφέρει το «Newsweek», οι περιορισμοί που επιβάλλουν τα αυταρχικά καθεστώτα με πρόσχημα την πάταξη της πορνογραφίας αποτελούν συχνά προκάλυμμα για την πάταξη της πολιτικής διαφωνίας. Το Ιράν περιέλαβε πρόσφατα διάφορες αντικυβερνητικές ιστοσελίδες σε μια «μαύρη λίστα» με περισσότερες από 100.000 πορνογραφικές ιστοσελίδες. Και μια μελέτη του OpenNetInitiative, ενός ιδρύματος που παρακολουθεί τη λογοκρισία του Διαδικτύου σε ολόκληρο τον κόσμο, διαπίστωσε ότι το Βιετνάμ λογοκρίνει την αντιπολίτευση με πρόσχημα την πάταξη της πορνογραφίας. Η περίπτωση της Κίνας δεν αποτελεί λοιπόν κάτι πρωτότυπο. Και δεν αποτελεί έκπληξη ότι ανάμεσα στα θύματα της καταστολής είναι ο δικτυακός τόπος bullog.cn, που έχει συχνά εξοργίσει τις κινεζικές αρχές με τις αναφορές του σε επίμαχα θέματα όπως οι διαδηλώσεις εναντίον χημικών εργοστασίων.

  «Η τεχνολογία που χρησιμοποιείται για τη λογοκρισία της πορνογραφίας χρησιμοποιείται κατά παράδοση στην Κίνα και για τη λογοκρισία της πολιτικής διαφωνίας», επισημαίνει η Ρεμπέκα ΜακΚίνον, ειδικός για το κινεζικό Internet στο πανεπιστήμιο του Χονγκ Κονγκ. Η περίοδος που «ευαίσθητες ιστοσελίδες», όπως εκείνες της Διεθνούς Αμνηστίας και του Παρατηρητηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, επιτρεπόταν να λειτουργούν λόγω των Ολυμπιακών Αγώνων έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί.

  Το Πεκίνο επεκτείνει τους ελέγχους ενόψει μιας σειράς επετείων. Φέτος συμπληρώνονται 50 χρόνια από την εξέγερση στο Θιβέτ, 20 χρόνια από την αιματοχυσία στην πλατεία Τιεν Ανμέν και 60 χρόνια από την ίδρυση της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας. Ένα πιο άμεσο αίτιο της καταστολής ίσως να είναι η Χάρτα 08, μια έκκληση υπέρ των δημοκρατικών ελευθεριών που απηύθυναν αρκετοί κινέζοι διανοούμενοι πριν από μερικές εβδομάδες.

  Η σκλήρυνση του Πεκίνου σημειώνεται τη στιγμή που το Διαδίκτυο μετατρέπεται σε ένα αποτελεσματικό εργαλείο για την αποκάλυψη της κυβερνητικής διαφθοράς. Οταν ο Τσου Ζιουγκένγκ, ένας αξιωματούχος από το Νανζίνγκ, εμφανίστηκε σε μια επίσημη φωτογραφία να φορά ένα ρολόι των 15.000 δολαρίων, οι μπλόγκερ αποφάσισαν να κάνουν μια μικρή έρευνα. Και ανακάλυψαν ότι ο Τσου οδηγεί Κάντιλακ και καπνίζει πανάκριβα τσιγάρα. Η δημοσιότητα που έλαβε το ζήτημα ανάγκασε την κυβέρνηση να διατάξει επίσημη έρευνα.

  Σε ένα άλλο επεισόδιο, δύο κινέζοι αξιωματούχοι ξέχασαν στο μετρό τις αποδείξεις από μια πολυδάπανη περιοδεία στη Βόρεια Αμερική. Η κατακραυγή που προκλήθηκε από τη δημοσίευση του θέματος στο Internet οδήγησε στην άμεση παύση των αξιωματούχων.

  Η κυβέρνηση έχει εκσυγχρονίσει τον τελευταίο καιρό τις μεθόδους εντοπισμού της πολιτικής διαφωνίας. Οι λογοκριτές χρησιμοποιούν ιδιωτικές εταιρείες («επιχειρηματίες της λογοκρισίας») για τον σκοπό αυτό και τις έχουν εξουσιοδοτήσει να διατάζουν τις ιστοσελίδες να αφαιρούν τις «προσβλητικές» πληροφορίες.

  από το Newsweek της προηγούμενης εβδομάδας
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κομοτηνή, 29.01.2009
• 08:11

  Το έντυπο πείραμα των blogs

   »  Καραφατμέ
  
  

  «Ποιος είπε ότι η έντυπη δημοσιογραφία έχει πεθάνει;». Πρόσφατο εγχείρημα στο Σικάγο των ΗΠΑ φιλοδοξεί να ανατρέψει την άποψη ότι οι εφημερίδες «πνέουν τα λοίσθια». H free press εκτύπωση του περιεχομένου διαφόρων blogs είναι πλέον πραγματικότητα.

  Το έντυπο «Printed Blog», όπως ονομάζεται, θα κυκλοφορήσει στο Σικάγο και το Σαν Φρανσίσκο την Τρίτη και εντός του επόμενου μήνα θα κάνει την εμφάνισή του στη Νέα Υόρκη. «Αυτό που προσπαθούμε να πετύχουμε είναι η εφαρμογή ορισμένων αρχών που λειτούργησαν στο Διαδίκτυο στο χώρο των εφημερίδων», λέει χαρακτηριστικά ο Τζόσουα Καρπ, ένας εκ των ιδρυτών του «Printed Blog».

  Η διανομή περίπου 1.000 φύλλων θα επιτρέψει στην εφημερίδα να εισχωρήσει σε συγκεκριμένες γειτονιές της πόλης και με τον καιρό θα βγαίνει σε 50 έως και 100 διαφορετικές εκδόσεις στις μεγάλες πόλεις. Σύμφωνα με τον Καρπ, η στιγμή που οι χρήστες θα μπορούν να ψηφίζουν τι περιεχόμενο επιθυμούν να λαμβάνουν δεν θ' αργήσει.

  Το έντυπο αυτό θα επικεντρώνεται στο φυσικό κοινωνικό δίκτυο του αναγνώστη σε αντιπαράθεση με το αντίστοιχο του Διαδικτύου. «Είναι σίγουρα μια διαφορετική ιδέα από το κλασσικό concept 'ένα για όλους' της Red Eye (free press) ή της Chicago Tribune», αναφέρει ο Καρπ.

  Η προσπάθεια αυτή γίνεται σε μια περίοδο που οι ημερήσιες εφημερίδες στις ΗΠΑ προχωρούν σε περικοπές προσωπικού και προϋπολογισμού έτσι ώστε να συναγωνιστούν την διαδικτυακή διαφημιστική αγορά που βαίνει συνεχώς ανοδικά.

  Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το γνωστό περιοδικό «Christian Science Monitor» που αναγκάστηκε να σταματήσει την έντυπη διανομή του και να δραστηριοποιηθεί αποκλειστικά και μόνο στο χώρο του Διαδικτύου. «Πραγματικά ελπίζω ότι οι εφημερίδες δεν θα εξαφανιστούν», εξομολογείται ο Καρπ και εξηγεί: «Η φυσική παρουσία της εφημερίδας, το ότι μπορείς να τη διαβάσεις στο μετρό, το μελάνι που λερώνει τα δάχτυλά σου, είναι αξεπέραστη εμπειρία. Δεν είναι το ίδιο με μια οθόνη».

  Συγκριτικά με τις παραδοσιακές εφημερίδες, το «Printed Blog» διατηρεί ένα σημαντικό πλεονέκτημα όσον αφορά το κόστος. Το περιεχόμενο παρέχεται ως αντάλλαγμα με ένα ποσοστό των διαφημιστικών εσόδων αντίθετα με την παραδοσιακή πληρωμή των δημοσιογράφων.

  Δεν θα υπάρχει παρέμβαση στα κείμενα υπό τη μορφή κάποιας αρχυσυνταξίας, ενώ το layout («στήσιμο») και η διανομή σχεδιάζεται να γίνονται αυτόματα μέσω τοπικών αντιπροσώπων που θα εκτυπώνουν σε μηχανήματα 8.000 δολαρίων.

  Οι διαφημίσεις θα κοστίζουν ελάχιστα, από 15 έως 25 δολάρια, την ίδια στιγμή που οι τοπικές επιχειρήσεις, όπως καταστήματα ρούχων και εστιατόρια θα διαφημίζονται στοχευμένα.

  «Αυτή είναι η πρώτη φορά που διαφημιζόμαστε σ' ένα μέσο εκτός Διαδικτύου», επισημαίνει ο Τζον Μακόου, επικεφαλής ιστότοπου που συστήνει χώρους διαδικτυακής εκπαίδευσης.

  Ο Καρπ φιλοδοξεί να εκδίδει το «printed blog» δύο φορές ημερησίως έτσι ώστε να φτάνει στους επιβάτες όταν πάνε στην εργασία τους και μόλις επιστρέφουν από αυτήν. Όσο για το περιεχόμενο, δεν ήταν καθόλου δύσκολο να γεμίσει τις σελίδες του εντύπου, καθώς όπως ο ίδιος δηλώνει «υπάρχει ένα εξαιρετικό ποσοστό καλογραμμένων blogs εκεί έξω».

  Ένας από τους bloggers που συμφώνησαν να δίνουν κείμενα στον Καρπ, ο Κρις ο' Σέι, είναι επαγγελματίας δημοσιογράφος και αποτελεί μεγάλο του όνειρό να γίνει κάποια στιγμή full-time blogger.

  «Αποφάσισα να συμμετέχω στην προσπάθεια διότι νομίζω ότι πρόκειται για μια πολύ καλή ιδέα. Το να προσφέρεις περιεχόμενο blogs σε πολλούς και διαφορετικούς ανθρώπους, είναι σαν ν' ανοίγεις την πόρτα σ' ένα νέο κοινό. Και οι bloggers αναζητούν περισσότερη δημοσιότητα», σχολιάζει.

  από την kathimerini.gr
  

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κομοτηνή, 28.01.2009
• 08:13

  Η ψυχολογία του "πρόβατου" μέσα στο κοπάδι.

   »  Καραφατμέ
  Μια ολλανδική έρευνα, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό νευροεπιστήμης Neuron, αποκάλυψε την εγκεφαλική δραστηριότητα της νοοτροπίας του «κοπαδιού».

  Πολλές μελέτες έχουν δείξει τη σημαντική επίδραση της κοινής γνώμης στην ατομική συμπεριφορά και κρίση, καθώς όλοι λίγο-πολύ τείνουμε να λαμβάνουμε υπόψη τη συμπεριφορά των άλλων και να "καθοδηγούμαστε" ως προς το ποια θεωρείται αναμενόμενη και επιτρεπτή συμπεριφορά και ποια όχι. Έτσι, οι άνθρωποι συχνά αλλάζουν τις αντιλήψεις και τις αποφάσεις τους μόνο και μόνο για να συμμορφωθούν με τη συμπεριφορά της ομάδας όπου ανήκουν.

  Τώρα, για πρώτη φορά, ερευνητές του ολλανδικού Κέντρου Γνωσιακής Νευροαπεικόνισης F.C.Donders, με επικεφαλής τον δρα Βασίλι Κλουτσάρεφ, μελέτησαν τους νευρωνικούς μηχανισμούς της κοινωνικής συμμόρφωσης. Χρησιμοποιώντας τομογραφία μαγνητικού συντονισμού σε ομάδα εθελοντών, ανακάλυψαν ότι μια σύγκρουση αντιλήψεων με την κοινή γνώμη (τις αντιλήψεις της ομάδας) πυροδοτεί μια συγκεκριμένη δραστηριότητα στον εγκέφαλο και μια ανάλογη εγκεφαλική προσαρμογή-συμμόρφωση από την πλευρά του ατόμου.

  Η έρευνα ερμηνεύει, με όρους νευρωνικής δραστηριότητας, γιατί οι άνθρωποι, συχνά με αυτόματο τρόπο, προσαρμόζουν τη συμπεριφορά τους σε αυτήν της πλειοψηφίας, όταν ο εγκέφαλός τους λάβει το μήνυμα "λάθους" από τους γύρω. Ο εγκέφαλος συνεχώς αγρυπνεί για το πιο "θεμελιώδες κοινωνικό λάθος", που, κατά τους ερευνητές, δεν είναι παρά το να είναι κανείς πολύ διαφορετικός από τους άλλους.

  Ο εγκέφαλος, σύμφωνα με τους επιστήμονες, "επανεκπαιδεύει" τον εαυτό του, όταν αντιλαμβάνεται ότι βρίσκεται σε σύγκρουση με τους άλλους, μια διαδικασία που μπορεί να ερμηνεύσει ποικίλα φαινόμενα, όπως γιατί οι άνθρωποι ακολουθούν τις τάσεις της μόδας ή αποδέχονται ακραία πολιτικά κινήματα, όπως ο ναζισμός ή γίνονται οπαδοί ποδοσφαιρικών ομάδων.

  Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων
  

  
  

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κομοτηνή, 27.01.2009
• 08:16

  Ο γιατρός που ΠΟΤΕ δεν θα γιατρέψει τον πόνο του

   »  Καραφατμέ
  
  

  Οι φωτογραφίες του παλαιστίνιου γιατρού που θρηνούσε σε «ζωντανή» μετάδοση για το θάνατο των τριών κοριτσιών του από ισραηλινό βομβαρδισμό έκαναν το γύρο του κόσμου. Η δύναμη των εικόνων είναι συντριπτική. Και η εικόνα του ισραηλινού δημοσιογράφου Σλόμι Ελντάρ να ακούει άναυδος τον δρα Αμπού ελ-Εϊς να κλαίει για τον χαμό των κοριτσιών του στον μεγαλύτερο προσφυγικό καταυλισμό της Γάζας θα μείνει για καιρό χαραγμένη στη μνήμη των Ισραηλινών. Ο παλαιστίνιος γιατρός είναι φίλος του. Κι αυτές τις ημέρες φροντίζει τον αδελφό του και την ανιψιά του, που τραυματίστηκαν στον ίδιο βομβαρδισμό. Παράλληλα, ετοιμάζει μια έρευνα για τις επιπτώσεις του πολέμου στους κατοίκους της Γάζας και της Σντερότ, της ισραηλινής πόλης που αποτελεί τον κύριο στόχο της Χαμάς.

  Μιλώντας στον απεσταλμένο της «Figaro», ο Αμπού ελ-Εϊς διηγείται για μια ακόμη φορά τη σκηνή που σημάδεψε τη ζωή του. «Βρισκόμουν στο καθιστικό, κι όταν έπεσαν οι οβίδες έτρεξα στο υπνοδωμάτιο. Η μια μου κόρη μου δεν είχε πια κεφάλι. Λίγο νωρίτερα είχα διαβεβαιώσει τα παιδιά μου ότι θα φρόντιζα για την ασφάλειά τους». Η αφήγηση είναι σπαρακτική, αλλά ο γιατρός τονίζει πως τίποτα δεν θα αλλάξει τις πεποιθήσεις του. «Κοιτάζω πάντα προς το μέλλον. Με αυτό το πνεύμα θα μεγαλώσω τα παιδιά που μου απέμειναν. Η αντίδραση των ισραηλινών φίλων μου ενισχύει την πεποίθησή μου πως υπάρχει ελπίδα».

  Οι ισραηλινοί φίλοι είναι πράγματι εκεί. Ξεχωρίζει ο Σλόμι Ελντάρ, που έχει γράψει ένα βιβλίο για τη Χαμάς. Δεν απαντά σε ερωτήσεις, δεν θέλει να ανακατέψει την πραγματική ζωή με το θέαμα της ενημέρωσης. Εκεί είναι κι ένας άνθρωπος που δεν θα περίμενε κανείς να δει, ένας ραβίνος ονόματι Γιτζάκ Γελίν. «Από πολιτική άποψη, ανήκω στη Δεξιά. Εγώ έμαθα στον Εζεντίν τι είναι ο ιουδαϊσμός. Και η γυναίκα μου τού έμαθε εβραϊκά».

  Ο δρ. Αμπού ελ-Εϊς αρνείται να καταγγείλει τη Χαμάς, «που ανέλαβε την εξουσία ύστερα από εκλογές». Ανήκει όμως στους ανθρώπους που προσπαθούν να καταλάβουν τον άλλο. Αυτός είναι ο λόγος που παρακολούθησε τις διαλέξεις της συζύγου του ραβίνου σε μια σχολή για τους νέους Εβραίους μετανάστες.

  Η περιέργεια οδήγησε τον παλαιστίνιο γυναικολόγο και στη Βοστώνη, όπου ολοκλήρωσε τις σπουδές του. Εκεί δίδασκε ο ραβίνος, που είναι αμερικανικής καταγωγής. Από τότε δεν χωρίστηκαν ποτέ. Τον Νοέμβριο του 1995, το βράδυ του ενταφιασμού του Γιτζάκ Ράμπιν, οι δύο φίλοι πήγαν να αποτίσουν φόρο τιμής στον Εργατικό πρωθυπουργό που δολοφονήθηκε από έναν Εβραίο εξτρεμιστή. Ο ραβίνος, φίλος του Αριέλ Σαρόν, μαζί με τον Εζεντίν, παλαιστίνιο πρόσφυγα. «Στις δύο το πρωί», θυμάται ο ραβίνος, «πήγαμε στον τάφο του πρωθυπουργού. Προσευχηθήκαμε όλη τη νύχτα. Εκείνος στα αραβικά, εγώ στα εβραϊκά».

  Για τον Γιτζάκ Γελίν, αυτό που έγινε στη Γάζα «είναι μια κοσμική τραγωδία. Φαίνεται πως σ' αυτή τη σύγκρουση οι καλοί είναι καταδικασμένοι να υποφέρουν. Ο Εζεντίν είναι ένας από τους πιο αξιόλογους ανθρώπους που έχω γνωρίσει στη ζωή μου».

  Ανάμεσα στους ανθρώπους που επισκέπτονται τον Εζεντίν για να του εκφράσουν τη λύπη τους είναι και ο δρ. Ραφί Βαλντέν. Γαμπρός του προέδρου Σιμόν Πέρες, είναι ένας από τους ιδρυτές των Γιατρών για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, μιας Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης που κάθε εβδομάδα περιθάλπει δωρεάν Παλαιστίνιους στη Δυτική Όχθη. Δεν μπορεί να μεταβεί στη Γάζα, γιατί η κυβέρνηση θέλει να αποφύγει την απαγωγή Εβραίων γιατρών. Η οργάνωση στέλνει έτσι ισραηλινούς γιατρούς αραβικής καταγωγής, που θεωρούνται λιγότερο εκτεθειμένοι σε κίνδυνο.

  Ο δρ. Βαλντέν μιλά κι αυτός με τα καλύτερα λόγια για τον παλαιστίνιο συνάδελφό του. Αλλά για τον πόλεμο είναι προσεκτικός, όπως και το μεγάλο μέρος της ισραηλινής Αριστεράς. «Είμαι θιασώτης της ειρήνης, αλλά γνωρίζω πως στους πολέμους η απώλεια αμάχων είναι κάτι αναπόφευκτο».

  Le Figaro
  

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κομοτηνή, 26.01.2009
• 07:48

  Διαφήμιση στα blog

   »  Καραφατμέ
  • Μετά από πολύ σκέψη, αποφάσισα ότι θα μπορούσα να προσφέρω και τομέα της διαφήμισης-αγγελίας, αφού από ότι μαθαίνω και βλέπω με διαβάζουν αρκετοί.

  • Για όλους τους λόγους που βλέπουμε γύρω μας, οικονομική κρίση, "κανόνια", ακάλυπτες επιταγές, Τειρεσίας, μαγαζιά που μετά βίας μπορούν να πληρώσουν το ΤΕΒΕ τους ...... η σελίδα που διαβάζετε καθημερινά θα κάνει την προσφορά της στους νέους που ξεκινούν τώρα τα πρώτα τους βήματα.
    

  • ΕΝΤΕΛΩΣ ΔΩΡΕΑΝ διαφήμιση σε κάθε καινούργιο επαγγελματία που θα ανοίξει μαγαζί ή θα κάνει "έναρξη δραστηριότητας" στον Νομό Ροδόπης ή οπουδήποτε αλλού....

  • ΕΝΤΕΛΩΣ ΔΩΡΕΑΝ διαφήμιση σε κάθε νέο επιστήμονα (μηχανικό, γιατρό, δικηγόρο κλπ......) που βγαίνει στην βιοπάλη ανοίγοντας γραφείο στον Νομό Ροδόπης ή οπουδήποτε αλλού......

  Όσοι από τους αναγνώστες της στήλης γνωρίζουν κάποιους νέους που τώρα ξεκινούν ή ξεκίνησαν πρόσφατα, ας τους ειδοποιήσουν για την αποστολή στοιχείων ....... Όνομα , διεύθυνση, τηλέφωνο, σκαναρισμένη κάρτα, φωτογραφία, και ότι είναι δυνατόν να φανεί χρήσιμο στην ανάρτηση της διαφήμισης-αγγελίας.
  Η διαφήμιση θα γίνεται και στα δύο blog, karafatme.blogspot.com και karafatmesport.blogspot.com.
  Την παραπάνω ανάρτηση θα ήθελα να την γράψω και στην Τουρκική Γλώσσα αλλά δεν την γνωρίζω. Αν κάποιος φίλος της στήλης μπορούσε να μου την αποστείλει μεταφρασμένη θα του ήμουν υπόχρεος.
  
  e-mail επικοινωνίας ...... μόνο το karafatme@gmail.com
  
  ΥΓ 1 ..... πριν την ανάρτηση θα παίρνω την σύμφωνη γνώμη του διαφημιζόμενου
  ΥΓ 2..... αν o διαφημιζόμενος είναι άλλη ομάδα δεν με πειράζει .....
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κομοτηνή, 23.01.2009
• 07:59

  Ενεργειακό είναι το τελευταίο χαρτί της Τουρκίας - Αγωγός ΝΑΜΠΟΥΚΟ

   »  Καραφατμέ

  Την εκτίμηση ότι η Τουρκία «παίζει γερά» το χαρτί των ενεργειακών αγωγών, προκειμένου να δώσει νέα ώθηση στις ενταξιακές της διαπραγματεύσεις, διατυπώνει η φλαμανδόφωνη βελγική εφημερίδα «Ντε Μόργκεν», σε μια αποτίμηση της πρόσφατης επίσκεψης του Τούρκου πρωθυπουργού στις Βρυξέλλες.

  «Ο Ερντογάν προσήλθε στις συνομιλίες με ευρωπαίους αξιωματούχους αποφασισμένος να εξαργυρώσει την τουρκική συμμετοχή στον ενεργειακό αγωγό Ναμπούκο, εκμεταλλευόμενος τη βούληση των Ευρωπαίων να απεξαρτηθούν ενεργειακά από τη Ρωσία... Φρόντισε να καταστήσει γνωστή τη δυσαρέσκειά του για τη συνεχιζόμενη παρεμπόδιση των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Τουρκίας από την Κύπρο και να αξιώσει από την ΕΕ να παρέμβει, απειλώντας ότι σε αντίθετη περίπτωση δεν θα διστάσει να επανεξετάσει τη στάση της Τουρκίας σε ό,τι αφορά τη συμμετοχή στον αγωγό Ναμπούκο».

  Στο δημοσίευμα επισημαίνεται ότι, ενώ αρχικά ο Τούρκος πρωθυπουργός εμφανίστηκε πολύ απειλητικός, στη συνέχεια και αφού ακολούθησαν οι συνομιλίες με τον Επίτροπο Ολι Ρεν και τον πρόεδρο της Επιτροπής Μ. Μπαρόζο, χαμήλωσε τους τόνους. Κατά την άποψη της εφημερίδας, οι προηγούμενες απειλές «είχαν ήδη πιάσει τόπο», καθώς ο Τ. Ερντογάν κατάφερε να αποσπάσει εύσημα από τους Ευρωπαίους αξιωματούχους για την πρόοδο της Τουρκίας στην προώθηση των μεταρρυθμίσεων.

  Αυτό, επειδή -όπως σημειώνει η εφημερίδα- η Ε.Ε. βλέπει τον «Ναμπούκο» ως διέξοδο. «Ήδη από το 2006, όταν άρχισαν να εμφανίζονται τα πρώτα σύννεφα στις σχέσεις Ρωσίας - Ουκρανίας σε ό,τι αφορά τη ροή του φυσικού αερίου, η Τουρκία προσπαθεί να αναδείξει τη γεωστρατηγική της σημασία, εμφανιζόμενη ως ο πλέον φερέγγυος εταίρος της Ευρώπης στο θέμα της μεταφοράς ενεργειακών πρώτων υλών».

  Ο Ναμπούκο, ο οποίος αναμένεται να αρχίσει να λειτουργεί το 2013, θα μεταφέρει 30 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα αερίου από το Αζερμπαϊτζάν μέσω Τουρκίας, Βουλγαρίας, Ρουμανίας, Ουγγαρίας και Αυστρίας.

  Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων
  

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κομοτηνή, 22.01.2009
• 08:20

  Επιστροφή στην καλή Αμερική μετά την ορκωμοσία?

   »  Καραφατμέ
  
  η υπογραφή με την οποία ανέλαβε τα ηνία της Αμερικής
  

  «Eνας άνδρας που πριν από εξήντα χρόνια δεν θα περίμενε καν να τον σερβίρουν σε ένα εστιατόριο, ανέλαβε το ανώτατο αξίωμα της χώρας».

  Από αυτά τα λόγια, θα πρέπει να ξεκινήσει η αφήγηση μιας ημέρας κατά την οποία επιδιώχθηκε η συμφιλίωση ενός έθνους ύστερα από οκτώ χρόνια ιδεολογικών και στρατιωτικών πολέμων, «πλαστών δογμάτων και πλαστών υποσχέσεων».

  Πέρα από τη συναισθηματική ατμόσφαιρα και το τεράστιο πλήθος, που όμοιό του δεν έχει δει ποτέ η Ουάσινγκτον, ούτε σε κηδεία, ούτε σε διαδήλωση, ούτε σε κάποιο γιορτασμό, η ορκωμοσία του Μπαράκ Χουσέιν Ομπάμα αποτέλεσε το σύμβολο μιας πολιτικής και πολιτιστικής στροφής, που μπορεί να συμπυκνωθεί σε μια φράση: την ανάγκη να γίνουν σεβαστά ταυτοχρόνως το «δίκαιο» και οι «αξίες της δημοκρατίας». Το ένα δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς το άλλο.

  Όποιος περίμενε έναν κατάλογο υποσχέσεων, ασφαλώς θα απογοητεύτηκε.

  Αυτό που έκανε ο Ομπάμα, σημειώνει ο ανταποκριτής της Repubblica, Βιτόριο Τσουκόνι, ήταν να ανατρέψει τη μυωπική οπτική της ρεπουμπλικανικής κουλτούρας και να ξαναβάλει τον κόσμο στο επίκεντρο του αμερικανικού ενδιαφέροντος. Αυτή η αίσθηση της αντιστροφής της κλεψύδρας και του τερματισμού της μονομερούς πολιτικής που ακολουθούσε ο προκάτοχός του είναι που έφερε δύο εκατομμύρια ανθρώπων έξω από το Καπιτώλιο.

  Οι άνθρωποι αυτοί ήταν τουρίστες της ιστορίας και της ελπίδας, που ήλθαν για να ανανεώσουν το σύμφωνο θαυμασμού και αλληλεγγύης προς μια Αμερική που τους είχε προδώσει.

  Η πρώτη από τις πλαστές υποσχέσεις που είχαν δοθεί τα τελευταία χρόνια στους Αμερικανούς, το πρώτο από τα πλαστά δόγματα που εξαγγέλθηκαν, ήταν η ψευδαίσθηση ότι μπορείς να προστατεύσεις τη δημοκρατία από τους εσωτερικούς και εξωτερικούς της εχθρούς, καταργώντας συνταγματικά κατοχυρωμένα ανθρώπινα δικαιώματα στο όνομα της ασφάλειας.

  Ο Ομπάμα τόνισε ότι η στρατιωτική ισχύς από μόνη της «δεν μας προστατεύει, ούτε μας νομιμοποιεί να κάνουμε ό,τι θέλουμε». Είναι φανερό ότι δεν ανατρέπεται απλώς ο «μπουσισμός», που υιοθετήθηκε εν μέσω πανικού μετά τη φρίκη της 11ης Σεπτεμβρίου. Η Αμερική ξεπερνά ακόμη κι εκείνο το «θα πληρώσουμε οποιοδήποτε τίμημα, θα σηκώσουμε οποιοδήποτε βάρος» που είχε πει ο Τζον Κένεντι στη δική του ορκωμοσία, τον Ιανουάριο του 1961.

  Το πρόβλημα, τόνισε ο Ομπάμα, είναι να μπορούμε, όταν χρειάζεται, να παίρνουμε δύσκολες αποφάσεις. Πρέπει να παρακολουθούμε με προσοχή την αγορά, που άμα την αφήσεις μόνη της μπορεί να ξεφύγει από κάθε έλεγχο. Και, πάνω απ' όλα, πρέπει να επιστρέψουμε στην «ευθύνη», μια λέξη που ο Ομπάμα επανέλαβε πολλές φορές στη διάρκεια της προεκλογικής του εκστρατείας, οδηγώντας τους ρεπουμπλικανούς αντιπάλους του να τον κατηγορήσουν ότι αποτελεί ενσάρκωση του Μαρξ και του Ενγκελς.

  Η μικρή, και προς το παρόν ρητορική, πολιτιστική επανάσταση που προτείνει ο 44ος πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, ενσαρκώνοντας τη συλλογική ανάγκη για αλλαγή, είναι η επαναφορά της αλήθειας, της ευθύνης και του δικαίου στον πυρήνα της δημόσιας διοίκησης. Ο άνθρωπος που ως πριν από μια γενιά δεν θα μπορούσε να μπει σε μια δημόσια τουαλέτα, και σήμερα κοιμάται σ' ένα σπίτι όπου ακόμη κι ο Τσόρτσιλ αισθανόταν δέος, υπενθύμισε στους πολίτες ότι η Αμερική νίκησε τους πολέμους της με τη δύναμη των ιδεών της και των ιδανικών της, και όχι με πλαστά δόγματα. Είναι μια αλήθεια που ένας άνθρωπος σαν κι αυτόν την εκφράζει καλύτερα από οποιονδήποτε άλλον, σε μια μέρα που η «καλή» Αμερική μοιάζει επιτέλους να επιστρέφει ανάμεσά μας.

  Πηγή: La Repubblica
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κομοτηνή, 21.01.2009
• 08:29

  Η εξέλιξη της οικονομικής κρίσης στην Ανατολική Ευρώπη

   »  Καραφατμέ
  Η Βουλγαρία, η Ρουμανία και τα κράτη της Βαλτικής αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο πολιτικής αποσταθεροποίησης, κοινωνικής έντασης και φυλετικών συγκρούσεων, λόγω της οικονομικής κρίσης.
  

  Oι οικονομίες τους θα σημειώσουν φέτος μείωση της ανάπτυξής τους κατά τουλάχιστον 5%, ενώ ο πληθωρισμός τους θα ξεπεράσει το 13%, σύμφωνα με τις πιο πρόσφατες εκτιμήσεις.

  Την περασμένη εβδομάδα, η αστυνομία της Λιθουανίας χρησιμοποίησε δακρυγόνα εναντίον διαδηλωτών που διαμαρτύρονταν για το πακέτο λιτότητας που εφαρμόζει η κυβέρνηση. Στη Σόφια, 150 άτομα συνελήφθησαν και τουλάχιστον 30 τραυματίστηκαν σε εκτεταμένες ταραχές. Οι βούλγαροι φοιτητές διαμαρτύρονταν για το θάνατο ενός συναδέλφου τους και κατηγορούσαν τη σοσιαλιστική κυβέρνηση ότι δεν παρέχει ασφάλεια στον πληθυσμό. «Βαρεθήκαμε να ζούμε στη φτωχότερη και πιο διεφθαρμένη χώρα», ανέφεραν σε ψήφισμά τους οι φοιτητές. «Θέλουμε επιτέλους να ζήσουμε σε μια φυσιολογική ευρωπαϊκή χώρα».

  Στη Ρίγα της Λετονίας, περισσότερα από 100 άτομα συνελήφθησαν σε οδομαχίες μεταξύ αστυνομικών και διαδηλωτών, οι περισσότεροι άνεργοι, φοιτητές και μαθητές. Στη Λετονία, τα χρόνια της υψηλής οικονομικής ανάπτυξης έδωσαν τη θέση τους στην ύφεση, τον πληθωρισμό και την ανεργία.

  Πολλοί πιστεύουν ότι η επόμενη χώρα στην οποία θα σημειωθούν βιαιότητες είναι η Ρουμανία.

  «Μέσα στους επόμενους μήνες θα βγουν άνθρωποι στο δρόμο, αυτό είναι βέβαιο», λέει ο Λούκα Νικουλέσκου, ένας αναλυτής στο Βουκουρέστι. «Κάθε μέρα ακούμε για ένα εργοστάσιο που κλείνει ή μετακομίζει. Η νέα κυβέρνηση δεν δείχνει ιδιαίτερα αποτελεσματική. Είμαστε συνηθισμένοι σε υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης, κι αυτό τελειώνει. Το κοκτέιλ είναι εκρηκτικό».

  Μεταξύ των ρουμανικών εταιρειών που απειλούν με μαζικές απολύσεις είναι η αυτοκινητοβιομηχανία Dacia, όπου κυκλοφορεί ένα καταστροφικό σενάριο για την κατάργηση 4.000 θέσεων εργασίας. Η παραγωγή στη Ρουμανία έχει ήδη διακοπεί για δύο μήνες μετά τη μείωση της εγχώριας ζήτησης στο μισό. Σχέδια για μετακόμιση έχουν ανακοινώσει και άλλες μεγάλες επιχειρήσεις.

  «Θα υπάρξει πτώση των εσόδων από τη φορολογία, που θα δημιουργήσει πρόβλημα στον προϋπολογισμό. Θα μειωθεί ο αριθμός των δημοσίων υπαλλήλων, ενώ οι μισθοί τους θα έχουν όλο και μικρότερη αξία».

  Ένα άλλο πρόβλημα στη Ρουμανία, όπως και σε άλλες χώρες της περιοχής, είναι ότι πολλοί αγόρασαν σπίτια με στεγαστικά δάνεια που στηρίζονται στο ευρώ. Με το τοπικό νόμισμα να καταρρέει, η αποπληρωμή αυτών των δανείων γίνεται όλο και πιο δύσκολη.

  Ο δρ. Τζόναθαν Αϊλ, ένας Βρετανός ειδικός που ειδικεύεται στην ανατολική Ευρώπη, εκτιμά ότι οι χώρες της περιοχής δεν έχουν τα μέσα να αντιμετωπίσουν μια μείζονα οικονομική κρίση. «Στις χώρες αυτές συναντάμε εύθραυστες οικονομίες, αδύνατα πολιτικά κόμματα και ασθενείς θεσμούς», τονίζει. «Πέρυσι, οι χώρες που επλήγησαν ανήκαν στον πυρήνα της δυτικής Ευρώπης. Φέτος, το μεγαλύτερο πλήγμα θα το δεχθεί η περιφέρεια».

  Ορισμένες ανατολικοευρωπαϊκές χώρες, πάντως, δείχνουν να αντιστέκονται καλύτερα στην κρίση. Η εσθονική κυβέρνηση φρόντισε να δημιουργήσει μια αξιόλογη δεξαμενή συναλλαγματικών αποθεμάτων στη διάρκεια των χρόνων της υψηλής ανάπτυξης. «Ολοι ξέρουν ότι αυτός ο χρόνος θα είναι δύσκολος», λέει ο Ράιμο Πουμ, αρχισυντάκτης της εφημερίδας Esti Paevaleht που εκδίδεται στο Ταλίν. «Ενώ όμως στη Ρίγα και το Βίλνιους ο κόσμος είναι εξαντλημένος και οργισμένος, εδώ η κατάσταση είναι διαφορετική».

  Πολλοί ανησυχούν και για όξυνση των φυλετικών εντάσεων. Στην Τσεχική Δημοκρατία, 700 μέλη του ακροδεξιού Εργατικού(??) Κόμματος συγκρούστηκαν πρόσφατα με χίλιους αστυνομικούς στην πόλη Λιτβίνοφ επειδή τους απαγορεύτηκε να πραγματοποιήσουν πορεία σε μια περιοχή που κατοικείται κυρίως από τσιγγάνους.

  Πηγή: The Observer
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κομοτηνή, 20.01.2009
• 08:04

  Η διάσπαση της Παλαιστινιακής εκπροσώπησης είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα στην λύση του προβλήματος

   »  Καραφατμέ

  Κατά τη διάρκεια των 22 ημερών που διήρκεσε ο πόλεμος της Γάζας, οι ισλαμιστές της Χαμάς ανέβηκαν στο βήμα κατά τη σύνοδο κορυφής αραβικών και μουσουλμανικών χωρών της Ντόχα, ενώ ο πρόεδρος της Παλαιστινιακής Αρχής Μαχμούντ Αμπάς (στη φωτογραφία), ηγέτης της οργάνωσης Φάταχ, υποστηριζόμενος από τη Δύση, εμφανίσθηκε τελείως αδύναμος.

  "Τη στιγμή που είναι και οι ίδιοι διασπασμένοι, οι Αραβες χρησιμοποιούν την παλαιστινιακή διάσπαση για να ενισχύσουν τις θέσεις τους στην περιοχή", εξηγεί ο Χαλίλ Σαχίν, ανεξάρτητος πολιτικός αναλυτής στη Δυτική Όχθη.

  "Η παλαιστινιακή επανάσταση έχει αντιμετωπίσει σε όλη την ιστορία της τις απόπειρες των αραβικών χωρών να ελέγξουν τις αποφάσεις της, με αποτέλεσμα να υπάρξουν διασπάσεις", εξηγεί ο Φάχμι αλ -Ζαάριρ, εκπρόσωπος της Φάταχ. "Αλλά ποτέ δεν έφθασαν στο σημείο να προσκληθεί μία μόνο πλευρά για να εκπροσωπήσει τον παλαιστινιακό λαό, όπως συνέβη στην Ντόχα", στην οποία παρέστη ο εξόριστος ηγέτης της Χαμάς Χάλεντ Μεσάαλ, και από την οποία απουσίαζε ο Μαμχούντ Αμπάς.

  Ο Αϊμάν Νταράχμεχ, βουλευτής της Χαμάς, δηλώνει ότι δεν αντιτίθεται σε μια εξωτερική αραβική επέμβαση, εάν θα βοηθήσει τον παλαιστινιακό λαό. "Κάθε χώρα έχει την δική της πολιτική ατζέντα και επιχειρεί να ελέγξει τις παλαιστινιακές αποφάσεις. Αλλά η αδυναμία του Αραβικού Συνδέσμου οδήγησε στην εμφάνιση δύο στρατοπέδων, σε αυτούς που ανθίστανται στο Ισραήλ και σε όσους προσαρμόζονται".

  Για τον Μαχμούντ Αμπάς, η Χαμάς αποτελεί εμπόδιο για την εξεύρεση λύσης μέσω διαπραγματεύσεων για τη δημιουργία δύο κρατών.

  Για τη Χαμάς, οι διασπάσεις έχουν πλήξει τον ένοπλο αγώνα εναντίον του Ισραήλ. Οι επανειλημμένες εκκλήσεις για μια τρίτη Ιντιφάντα στη Δυτική Οχθη δεν εισακούσθηκαν, καθώς οι πιστές στον Μαχμούντ Αμπάς δυνάμεις εμποδίζουν κάθε διαμαρτυρία.

  Ο Μπάσαμ αλ Σάλχι, ηγέτης του Λαϊκού Παλαιστινιακού Κόμματος, που δεν είναι σύμμαχος ούτε της Χαμάς ούτε της Φάταχ, θεωρεί ότι η διάσπαση είναι πιθανόν να είναι ακόμη πιο επικίνδυνη μακροπρόθεσμα από τον ίδιο τον πόλεμο στη Γάζα.

  "Εάν η αποσύνθεση της πολιτικής τους εκπροσώπησης συνεχισθεί, το παλαιστινιακό εθνικό κίνημα θα αντιμετωπίσει μια κατάσταση ακόμη χειρότερη από τη Νάκμπα το 1948", προειδοποίησε, αναφερόμενος στην εκδίωξη εκατοντάδων χιλιάδων Παλαιστινίων από τα εδάφη τους κατά την ίδρυση του κράτους του Ισραήλ.

  "Ακόμη και αν η Χαμάς έχει άδικο, αυτό δεν θα έχει ως αποτέλεσμα να γίνει μια εναλλακτική λύση στην PLO, αλλά να συντελεσθεί η καταστροφή μιας ενωμένης παλαιστινιακής εκπροσώπησης", λέει.

  Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων
  

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κομοτηνή, 19.01.2009
• 08:17

  Αρμαγεδών στη Γάζα

   »  Καραφατμέ

  Η Λωρίδα της Γάζας ήταν πάντα μουντή, αλλά 20 ημέρες μετά την έναρξη των ισραηλινών επιχειρήσεων δεν διαφέρει πια πολύ από τον Αρμαγεδώνα.

  Κάτω από τη διεθνή πίεση, και για πρώτη φορά από τότε που άρχισε ο πόλεμος, οι Ισραηλινοί επέτρεψαν χθες σε μια μικρή ομάδα ξένων δημοσιογράφων να μπουν στη Λωρίδα της Γάζας.

  Όπωςγράφει ο ανταποκριτής των «Τimes» Μάρτιν Φλέτσερ, που ήταν ένας από αυτούς τους δημοσιογράφους, η ομάδα δεν οδηγήθηκε πολύ μακρυά, μόνο μέχρι το αλ-Ατάτρα, μια πόλη από τα περίχωρα της οποίας η Χαμάς εκτόξευε ρουκέτες εναντίον του νοτίου Ισραήλ.

  Το τίμημα που έχει πληρώσει η περιοχή είναι τρομερό. Τα περισσότερα σπίτια έχουν μεταβληθεί σε ερείπια. Τα θερμοκήπια έχουν καταστραφεί πλήρως. Ούτε ένας Παλαιστίνιος δεν κυκλοφορεί. Ένα άδειο καζίνο και ένας ξερός φοίνικας δεσπόζουν πάνω από μια έρημη παραλία και τη γαλάζια Μεσόγειο.

  Δεν είναι περίεργο ότι οι άμαχοι έχουν φύγει. Αυτός δεν είναι πλέον τόπος να κυκλοφορεί οποιοσδήποτε. Ο αέρας αντηχεί από τον κρότο των οβίδων και των αυτομάτων όπλων. Άρματα μάχης και γιγαντιαίες μπουλντόζες -με την καμπίνα τους «ντυμένη» στο ατσάλι ώστε να αντιστέκεται στις χειροβομβίδες- οργώνουν το έδαφος, σηκώνοντας σύννεφα σκόνης.

  Ο διοικητής της ταξιαρχίας και οι άνδρες του δεν βασανίζονταν από καμιά αμφιβολία για το δίκαιο της αποστολής τους και για την ανάγκη χρήσης μιας τόσο συντριπτικής βίας. Η Χαμάς προκάλεσε αυτή την καταστροφή, έλεγαν με πάθος. «Δεν μ'αρέσει να βλέπω αυτά τα κατεστραμμένα σπίτια», είπε ο διοικητής, ο συνταγματάρχης Χέρζι. «Αλλά δεν μας έδωσαν άλλη επιλογή... Δεν νομίζω ότι αυτός ο πόλεμος θα φέρει ειρήνη. Είναι μέρος μιας μακράς διαδικασίας. Αφού έτσι διαλέγουν οι εχθροί μας να μας αντιμετωπίσουν, πρέπει να κερδίζουμε κάθε μάχη που δίνουμε εναντίον τους. Θα παραδώσουν άραγε τα όπλα τους; Είμαι σίγουρος πως όχι».

  Ο Αβι Ρόνζκι, ένας ένστολος ραβίνος του στρατού με μακριά γκρίζα γένεια, συμφώνησε. «Είναι ένας δίκαιος πόλεμος. Ο στρατός μας αποδεικνύει ότι για να νικήσεις τον τρόμο πρέπει να χρησιμοποιήσεις συντριπτική δύναμη, όπως έκαναν οι Αμερικανοί στο Ιράκ ή το Αφγανιστάν». Οι στρατιώτες δεν θέλουν να σταματήσουν τώρα, πρόσθεσε. «Θέλουν να καταστρέψουν τη Χαμάς. Αν αφήσεις έστω κι ένα μικρό πυρήνα, θα ξεμυτίσει ξανά, κι έτσι καλό είναι να τον ξεριζώσεις».

  Αλλοι ισραηλινοί στρατιώτες εξέφρασαν τη συντριβή τους για τις σκηνές που αντίκρυσαν. «Η Γάζα είναι εντελώς κατεστραμμένη, σαν να τη βομβαρδίζαμε για χρόνια», λέει ο Αλόν, που υπηρετεί στη δύναμη η οποία κατέλαβε τον προσφυγικό καταυλισμό Τζαμπαλίγια, στη βόρεια Γάζα. «Δεν μπορείτε να φανταστείτε τι καταστροφές έχουμε προκαλέσει. Δεν θέλουμε να πεθάνουν άμαχοι, κάνουμε ό,τι μπορούμε, αλλά δεν είναι εύκολο».

  The Times
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κομοτηνή, 16.01.2009
• 07:58

  Πυλώνας της «ψηφιακής» δημοκρατίας το Ελεύθερο Λογισμικό

   »  Καραφατμέ

  Η αλματώδης εξέλιξη του διαδικτύου, τόσο σε ζητήματα δομής όσο και περιεχομένου είναι συνδεδεμένη με την εμφάνιση του «ελεύθερου λογισμικού» και των κοινοτήτων που υποστηρίζουν την φιλοσοφία της ύπαρξής του.

  Όταν χιλιάδες χρήστες-προγραμματιστές συγκροτούν κοινότητες εντός των οποίων μπορούν να μελετήσουν, να εκτελέσουν, να αντιγράψουν και να αναδιανείμουν λογισμικό ελεύθερα, χωρίς αυτό κατ' ανάγκη να είναι και δωρεάν, τότε οι προοπτικές κοινωνικής οργάνωσης που διανοίγονται είναι εξαιρετικές.

  «Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η υποχρέωση της επαναδιάθεσης του λογισμικού στην αγορά, με την αρχική άδεια που αποκτήθηκε είναι σημαντική», σχολιάζει ο κ. Καρούνος, πρόεδρος της Εταιρείας Ελεύθερου Λογισμικού/Λογισμικού Ανοικτού Κώδικα (ΕΕΛ/ΛΑΚ) και καθηγητής του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, υπογραμμίζοντας ότι η πρακτική της χρήσης λογισμικού ανοιχτού κώδικα και η μετέπειτα ιδιοποίησή του είναι ίδιον των υπανάπτυκτων αγορών.

  Αν και μέχρι στιγμής, οι servers και τα ευρύτερα προγράμματα του Διαδικτύου κυριαρχούνταν από το ελεύθερο λογισμικό, την τελευταία δεκαετία και με ιδιαίτερη «ένταση» τα τελευταία τρία με τέσσερα χρόνια, η είσοδος του ελεύθερου λογισμικού σε καθημερινή χρήση (browser, εφαρμογές office) βαίνει αυξανόμενη.

  Όπως μας πληροφορεί ο κ. Καρούνος, «στην Ελλάδα, όπως και στην υπόλοιπη Ευρώπη, το ποσοστό χρήσης σε δημοφιλή προγράμματα όπως το Firefox και το Open Office κυμαίνεται κατά περίπτωση γύρω στο 20%-30%, στο Linux η χρήση αγγίζει το 40% ενώ σε καθημερινή χρήση (e-mail) τα ποσοστά αν και είναι χαμηλά (4%) φαίνεται να κινούνται ανοδικά.

  «Κοινωνίες της αυτοοργάνωσης»

  Αν κάποιος ήθελε να περιγράψει την φιλοσοφία του ελεύθερου λογισμικού και τα οφέλη που προκύπτουν από αυτήν, τότε το κυρίαρχο δομικό στοιχείο είναι η αυτοοργάνωση.

  Από την στιγμή που δίδεται η ελευθερία στον χρήστη να τροποποιήσει κάποιο πρόγραμμα χωρίς τον «καταναγκασμό» της λήψης άδειας και την υποβολή οικονομικού αντίτιμου για αναπαραγωγή, η έννοια της ατομικής δημιουργίας περιέρχεται στα χέρια της κοινότητας.

  Οποιαδήποτε αλλαγή γίνεται στον εκάστοτε κώδικα, συμβάλει στην απρόσκοπτη διάδοση της γνώσης με γνώμονα το κοινό συμφέρον. Σύμφωνα με τον κ. Καρούνο, η χρήση και οι πόροι του ελεύθερου λογισμικού κατευθύνονται στη βελτίωση του συστήματος και όχι στην επώδυνη αγορά αδειών, όπως της συμφωνίας του Ελληνικού Δημοσίου με την Microsoft για το λειτουργικό των Windows.

  «Η εκπαίδευση ταιριάζει με τη φιλοσοφία του Ανοιχτού Λογισμικού διότι η διαδικασία της μάθησης είναι μια ανοιχτή διαδικασία όπου η γνώση διαδίδεται, συμβάλλοντας έτσι στην εξέλιξη», εξηγεί ο κ. Καρούνος και απαντά στο πως είναι δυνατόν να αμφισβητηθεί το κύρος και η «αυθεντία» του δασκάλου-καθηγητή.

  «Παρακολουθώντας αρκετά συνέδρια την περασμένη δεκαετία στο εξωτερικό, είδα ότι αρκετοί καθηγητές είχαν βρει 'συνεργάτες' στο χώρο των μαθητών. Για παράδειγμα, μια καθηγήτρια στο Tέξας άφηνε τους καλούς μαθητές, μέσα από μια mailing list, να δίνουν απαντήσεις σε δύσκολες ερωτήσεις -που ούτε και η ίδια μπορούσε- στους συμμαθητές τους. Παρόλο που αρκετές φορές τέθηκε ζήτημα κύρους, η ίδια καθηγήτρια θεωρούσε ότι ο ρόλος της ως 'προπονήτριας' της όλης διαδικασίας ωθούσε το επίπεδο της τάξης…», περιγράφει ο κ. Καρούνος.

  Το γερμανικό παράδειγμα

  Αλήθεια είναι ότι η ασφάλεια χρήσης ενός λογισμικού που προηγουμένως έχει υποστεί τροποποιήσεις και αναβαθμίσεις από πολλούς προγραμματιστές, θα μπορούσε ενδεχομένως να λειτουργήσει αποτρεπτικά στη διάδοση του.

  Η κατάσταση ωστόσο φαίνεται να είναι αρκετά διαφορετική, αφού δεν είναι λίγοι οι ιδιωτικοί και δημόσιοι οργανισμοί που χρησιμοποιούν τέτοιου τύπου λογισμικό για να καλύψουν τις ανάγκες τους σε λογισμικό.

  Χαρακτηριστικό παράδειγμα, όπως εξηγεί ο κ. Καρούνος, αποτελεί το γερμανικό υπουργείο Εξωτερικών που απαγόρευσε τη χρήση οποιουδήποτε άλλου λογισμικού εκτός του ειδικά προσαρμοσμένου στις ανάγκες του, λειτουργικού συστήματος Linux. Η εξέλιξη αυτή μάλιστα συντελέστηκε ακριβώς επειδή οι Γερμανοί διαπίστωσαν την αυξημένη ασφάλεια που μπορούσε να παρέχει το συγκεκριμένο λειτουργικό, ειδικά μετά τις μετατροπές που εφάρμοσε το υπουργείο.

  Κρίσιμο πεδίο για την ανάπτυξη του λογισμικού ανοιχτού κώδικα είναι τα πρότυπα. Η μεγάλη μάχη που δίνεται ανάμεσα στη Microsoft και υπέρμαχων ανάπτυξης του ΛΑΚ, στον Διεθνή Οργανισμό Τυποποίησης αφορά την επικράτηση ή όχι του Open Document Format, δηλαδή το πρότυπο αποθήκευσης κειμένων, που είναι κλειστό. «Ξεκλειδώνοντας το πρότυπο αποθήκευσης» εξηγεί ο κ. Καρούνος, «στην ουσία ξεκλειδώνεται και ο πελάτης», όντας πλέον ελεύθερος να χρησιμοποιήσει οποιοδήποτε λογισμικό επιθυμεί και να αποθηκεύσει τη δουλειά του.

  Στην ανάπτυξη του ΛΑΚ, εφαρμόζεται η αρχή του «ένας - δέκα - εκατό», όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο καθηγητής του ΕΜΠ. Αυτό πρακτικά σημαίνει, ότι ένας είναι εκείνος που ασχολείται ενεργά στην ανάπτυξη του προϊόντος, δέκα ακόμη συμμετέχουν πιο χαλαρά κάνοντας τροποποιήσεις, και εκατό άλλοι το χρησιμοποιούν.

  Η Ελληνική Εταρεία Λογισμικού Ανοιχτού Κώδικα, της οποίας πρόεδρος διατελεί σήμερα ο κ. Καρούνος, αριθμεί ως μέλη της περίπου 25 πανεπιστήμια, ΤΕΙ και ερευνητικά κέντρα, με στόχο τη δημιουργία μια «βιβλιοθήκη προγραμμάτων» που μπορούν να συμβάλλον στην εκπαιδευτική διαδικασία. «Βασικός μας στόχος είναι να πάρουμε προγράμματα που διατίθενται ελεύθερα και να τα διαχύσουμε σε επιστημονικές κοινότητες ώστε να χρησιμοποιηθούν στην παραγωγική διαδικασία» αναφέρει ο κ. Καρούνος. Ταυτόχρονα, στόχος της εταιρείας είναι η επικοινωνία με κοινότητες ανοιχτού λογισμικού και ο συντονισμός τους προς κοινές κατευθύνσεις, κατά βάση εκπαιδευτικού-μαθησιακού περιεχομένου.

  Η χρήση λογισμού ανοιχτού κώδικα από τις ελληνικές δημόσιες υπηρεσίες είναι κατά βάση θέμα πολιτικής βούλησης, θεωρεί ο κ. Καρούνος. Από τη στιγμή που η χώρα μας δεσμεύεται από τη Microsoft με μία σύμβαση στο υψηλότερο επίπεδο, αυτό έχει αναπόφευκτα παρενέργειες στα χαμηλότερα επίπεδα και στα υπουργεία. Σύμφωνα με την ΕΛΑΚ, η Ελλάδα θα πρέπει αφενός να καταγγείλει τη σύμβαση, όπως έχουν κάνει άλλες ευρωπαϊκές χώρες, και αφετέρου να ορίσει πολιτικές υιοθέτησης του ανοιχτού λογισμικού σε όλους τους τομείς και πάνω απ' όλα στην εκπαίδευση και στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις.

  Σημαντικότερο όφελος από τη χρήση λογισμικού ανοιχτού κώδικα για μια οικονομία, δεν είναι κατά βάση το οικονομικό, αλλά κυρίως το αναπτυξιακό που εστιάζεται στη δημιουργία μιας ανταγωνιστικής αγοράς πληροφορικής υψηλού επιπέδου.

  Ταυτόχρονα, το ανοιχτό λογισμικό καταργεί τη σχέση hardware-λογισμικού, που χαρακτηρίζει ως «φαύλο κύκλο» ο κ. Καρούνος. Χωρίς ιδιαίτερες απαιτήσεις σε ότι αφορά επεξεργαστική ισχύ, μνήμη και γραφικά περιβάλλοντα, το ελεύθερο λογισμικό μπορεί να χρησιμοποιηθεί από την πλειοψηφία των χρηστών. «Με αυτό τον τρόπο, αντί το ελληνικό Δημόσιο να αναζητά καινούργιους υπολογιστές που θα χρησιμοποιούν προγράμματα με άδεια χρήσης, θα μπορούσε να εγκαταστήσει ελεύθερο λογισμικό στους ήδη υπάρχοντες», καταλήγει ο κ. Καρούνος.

  Άρθρο των Πάνου Αθανάσαινα και Xρήστου Σύλλα από το www.kathimerini.gr

  ΥΓ . ακόμα και τώρα δεν είναι αργά να χρησιμοποιήσετε τουλάχιστον τα προγράμματα της openoffice και τα mozilla .... υποσχονται πλήρη και ΔΩΡΕΑΝ αντικατάσταση των εφαρμογών office της Microsoft (word,excel,powerpoint, outlook, Internet Explorer.......κλπ) προτείνω ανεπιφύλακτη χρήση. Οι εφαρμογές εκτός του ότι είναι τζάμπα είναι και εξελληνισμένες,πλήρως συμβατές με τις "αδελφές" ,πιο γρήγορες και πιο light(επιβαρύνοντας λιγοτερη RAM) εκδόσεις..... καλή επιτυχία.
  

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κομοτηνή, 15.01.2009
• 08:34

  Πολεμικές επιχειρήσεις και ελεγχόμενη ανταπόκριση

   »  Καραφατμέ

  Η εικόνα που αφήνουν να βγει προς τα έξω Παλαιστίνιοι και Ισραηλινοί σίγουρα δεν είναι αντικειμενική. Κάθε πλευρά προσπαθεί να εκμεταλλευθεί αυτά που συμβαίνουν στη Λωρίδα της Γάζας προς δικό της όφελος. Χαμάς και Ισραηλινοί παρουσιάζουν στον έξω κόσμο τον πόλεμο στη Λωρίδα της Γάζας μέσα από το φίλτρο της λογοκρισίας. Επιτρέπουν την μετάδοση εικόνων μόνο όταν πειστούν ότι τους συμφέρουν. Και οι δύο πλευρές πολεμούν με τα δικά τους μέσα.

  Η Χαμάς για παράδειγμα δίνει το πράσινο φως κυρίως για την μετάδοση εικόνων τραυματισμένων ή νεκρών, καθώς και γεμάτων νοσοκομείων. Και λογοκρίνει φωτογραφίες ή μαγνητοσκοπημένο υλικό που δείχνει μαχητές ή στρατιωτικές επιχειρήσεις.

  Από την πλευρά του το Ισραήλ έχει αποκλείσει την Λωρίδα της Γάζας για ξένους δημοσιογράφους επικαλούμενο λόγους ασφαλείας. Το Αλ Τζαζίρα ή το CNN παίρνουν πληροφορίες από ανεξάρτητα παλαιστινιακά πρακτορεία ειδήσεων. Το ίδιο ισχύει και για το Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων ή το Reuters.

  Ένα επιπλέον πρόβλημα για τα διεθνή μέσα ενημέρωσης είναι ότι ο όγκος του τηλεοπτικού υλικού είναι τέτοιος, που ακόμα και σταθμοί όπως το France 2 πέφτουν σε παγίδες. Ο γαλλικός σταθμός μετέδωσε εικόνες παλαιστίνιων θυμάτων, οι οποίες υποτίθεται ότι προέρχονταν από επίθεση Ισραηλινών την πρωτοχρονιά του 2008. Στην πραγματικότητα όμως ήταν ένα βίντεο του 2005 που έδειχνε θύματα έκρηξης πυραύλων της Χαμάς που βρίσκονταν πάνω σε φορτηγό.

  DEUTSCHE WELLE
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κομοτηνή, 14.01.2009
• 08:09

  Ποιοι και πως θα εξκφράσουν την νέα εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ

   »  Καραφατμέ
  Μια νέα, ηπιότερη αμερικανική διπλωματία θα αποτελέσει πρόκληση για χώρες όπως η Συρία, η Κούβα, η Βενεζουέλα και το Ιράν, για τις οποίες ο Μπους ήταν ο ιδανικός αντίπαλος που έκρυβε τις δικές τους αδυναμίες.
  

  Ο κατάλογος των αντιπάλων με τους οποίους θα πρέπει να μιλήσει η (υπό νέα διοίκηση) Αμερική είναι μακρύς. Ο πρώτος ίσως πρέπει να είναι το Ιράν. Ο Ομπάμα έχει δηλώσει ότι προτίθεται να έχει απευθείας διαπραγματεύσεις με την Τεχεράνη, ανατρέποντας την ανοιχτή εχθρότητα που για χρόνια έδειχνε ο Λευκός Οίκος.

  Βελτίωση των σχέσεων αναμένεται και με την Κούβα, όπου το εμπάργκο των τελευταίων πενήντα ετών δεν έχει κατορθώσει να λυγίσει την κυβέρνηση. Αντίθετα, μάλιστα, την έχει ενισχύσει.

  Η νέα στρατηγική δεν θα μπορούσε παρά να έχει και τους επικριτές της. Ο πρώην υπουργός Αμύνης Ουίλιαμ Πέρι προκάλεσε αίσθηση την περασμένη εβδομάδα όταν προειδοποίησε ότι ο Ομπάμα ενδέχεται να αντιμετωπίσει μια πυρηνική κρίση με το Ιράν μέσα στο 2009, με το Ισραήλ να ζητά την άδεια να βομβαρδίσει κάποια πυρηνική εγκατάσταση. Ανάλογη άποψη εκφράζουν και άλλοι συντηρητικοί αναλυτές, που πιστεύουν ότι η πολιτική του διαλόγου αποτελεί καταστροφικό λάθος. «Η πολιτική αυτή θα χαρακτηρίζεται από αδυναμία και αναποφασιστικότητα, και δεν θα μπορέσει να εμποδίσει τον πυρηνικό εξοπλισμό του Ιράν», λέει ο Νάιλ Γκάρντινερ από το συντηρητικό Heritage Foundation.

  Μια νέα, ηπιότερη αμερικανική διπλωματία θα αποτελέσει όμως πρόκληση και για χώρες όπως η Συρία, η Κούβα, η Βενεζουέλα και το Ιράν, για τις οποίες ο Μπους ήταν ο ιδανικός αντίπαλος που έκρυβε τις δικές τους αδυναμίες.

  Επιπλέον, δεν θα πρέπει να αποκλειστούν και κάποιες εντάσεις μεταξύ Ευρώπης και Ουάσινγκτον, για θέματα όπως το Αφγανιστάν. Ο Ομπάμα έχει επανειλημμένα δηλώσει ότι πρέπει να σταλούν περισσότεροι στρατιώτες του ΝΑΤΟ στην Καμπούλ, παρόλο που ο πόλεμος αυτός είναι ιδιαίτερα αντιδημοφιλής στην Ευρώπη.

  Ποια θα είναι όμως η νέα ομάδα της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής;
  

  Η πρώην πρώτη κυρία και Υπουργός Εξωτερικών Χίλαρι Κλίντον που με δήλωσή της χτες ξεκαθάρισε " Οι ΗΠΑ δεν μπορούν μόνες τους να κλείσουν όλα τα προβλήματα του κόσμου , αλλά και χωρίς τις ΗΠΑ δεν μπορούν να δοθούν λύσεις στα προβλήματα" ...... ζητάει συνενόχους ή επιδιώκει να δώσει πραγματικά λύσεις?
  

  Ο πρώην πρέσβης στα Ηνωμένα Εθνη Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ, θα οριστεί ειδικός σύμβουλος στο Αφγανιστάν και το Πακιστάν.

  Ο πρώην διαπραγματευτής για το Μεσανατολικό Ντένις Ρος θα οριστεί ειδικός σύμβουλος για το Ιράν και τη γύρω περιοχή.

  Ο Κουρτ Κάμπελ, από την περίοδο της διακυβέρνησης Κλίντον, θα είναι αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών, υπεύθυνος για την ανατολική Ασία και τον Ειρηνικό.

  Ο Φίλιπ Γκόρντον, πρώην μέλος του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας, θα είναι αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών, υπεύθυνος για την Ευρώπη.

  «Πρόκειται για ανθρώπους που αντανακλούν τη φιλοσοφία του Ομπάμα για εντοπισμό των προβλημάτων και προσπάθεια επίλυσής τους», τονίζει ο Μάικλ Φάλιλαβ από το Brookings Institution της Ουάσινγκτον. «Ο νέος πρόεδρος έχει δείξει ότι δεν θα καθοδηγείται από το κατεστημένο της εξωτερικής πολιτικής».

  Observer
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κομοτηνή, 13.01.2009
• 08:15

  Στο μεσανατολικό μπέρδεμα , η λύση περνάει από το ΙΡΑΝ

   »  Καραφατμέ

  Υπάρχουν πολλοί στη Γάζα που ήθελαν τη διακοπή της ανακωχής και των μυστικών συζητήσεων που είχε η Χαμάς με το Ισραήλ. Oπως γράφει όμως ο Αλεξάντρ Αντλέρ στη «Figaro», η απόφαση δεν ελήφθη στη Γάζα, αλλά στη Δαμασκό, από τον στρατιωτικό ηγέτη της Χαμάς Χαλέντ Μεσχάλ. Και δεδομένου ότι η Συρία διάκειται όλο και πιο εχθρικά προς τον Μεσχάλ, κάτι που θα έπρεπε να αναμένεται στο βαθμό που προχωρούν οι διαπραγματεύσεις μεταξύ του Μπασάρ ελ-Ασαντ και του Ισραήλ, πρέπει να θεωρείται βέβαιο ότι ο ηγέτης της Χαμάς έλαβε αυτή την απόφαση ύστερα από συνεννόηση με την Τεχεράνη.

  Αλλωστε, οι ιρανικές μυστικές υπηρεσίες λειτουργούν εδώ και καιρό άμεσα και έμμεσα στη Λωρίδα της Γάζας.

  Με άλλα λόγια, πίσω από αυτές τις επιχειρήσεις κρύβεται μια στιγμή ιδιαίτερης έντασης μεταξύ της Ιερουσαλήμ και της Τεχεράνης. Οι Ιρανοί προειδοποιούν τους Ισραηλινούς ότι πρέπει να είναι προσεκτικοί, αφού η χώρα τους είναι διπλά ευάλωτη στις επιθέσεις της λιβανικής Χεζμπολάχ από τον βορρά και της παλαιστινιακής Χαμάς από τον νότο. Οι Ισραηλινοί απαντούν ότι, την ώρα που εντείνεται η ιρανική πυρηνική απειλή, εκείνοι πρέπει να αμυνθούν προληπτικά , αρχίζοντας από τα σύνορα με τη Γάζα και τον νότιο Λίβανο.

  Σε αυτό το πλαίσιο, γράφει ο γάλλος αναλυτής, μπορεί κανείς να κωδικοποιήσει τα μαθήματα που διδάσκει το τελευταίο δράμα της Μέσης Ανατολής.

  Πρώτον: οι Ιρανοί και οι λιβανέζοι σύμμαχοί τους άφησαν μόνο τον παλαιστίνιο εταίρο τους απέναντι στα όπλα του Ισραήλ. Όταν μάλιστα μια μικρή ομάδα Παλαιστινίων εκτόξευσε τέσσερις ρουκέτες εναντίον του Ισραήλ, ο αρχηγός της Χεζμπολάχ έσπευσε να διαχωρίσει τη θέση του. Λίγες ημέρες πριν από την ορκωμοσία του Ομπάμα, το Ιράν θέλησε να αφήσει ανοιχτή την πόρτα των διαπραγματεύσεων με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η πολιτική αυτή είναι ασφαλώς αντίθετη μ' εκείνη που πρεσβεύει ο απερχόμενος πρόεδρος Αχμαντινεζάντ.

  Αυτή η ιρανο-λιβανική «προδοσία» επιτρέπει παραδόξως στη Χαμάς να αποκαταστήσει τις παραδοσιακές της σχέσεις με τον αραβικό κόσμο, και ιδιαίτερα τους Σουνίτες. Μετά το πλήγμα που υπέστη η Χαμάς από τις ισραηλινές επιχειρήσεις, οι μετριοπαθείς Αραβες δεν ανησυχούν πλέον ότι χάνουν έδαφος. Πρέπει απλώς να βρουν ένα είδος ανθρωπιστικής διεξόδου.

  Δεύτερον: η επιστροφή της ισραηλινής στρατιωτικής κυριαρχίας μετά την παρένθεση του Λιβάνου δικαιώνει εμμέσως τους οπαδούς της διαπραγμάτευσης, δηλαδή την Παλαιστινιακή Αρχή και τη Σαουδική Αραβία. Η μικρή στρατιωτική νίκη του Ισραήλ δεν θα πρέπει να ερμηνευτεί ως σημαντική πολιτική νίκη. Μετά την κατάπαυση του πυρός δεν θα υπάρξει ούτε ανακατάληψη της Γάζας ούτε εγκατάσταση μιας κυβέρνησης του Μαχμούντ Αμπάς.

  Το πιθανότερο είναι ότι η διοίκηση της Χαμάς που θα έχει παραμείνει στις θέσεις της θα ισχυριστεί ότι κατήγαγε μια μεγάλη νίκη τύπου Στάλινγκραντ.

  Οι στρατιωτικές νίκες δεν είναι ποτέ αποφασιστικές αν δεν συνοδεύονται από κάποιο μεγάλο στρατηγικό σχέδιο. Το Ισραήλ θα ήθελε να ησυχάσει όλο το Βόρειο Μέτωπο (Ιράν, Ιράκ, Συρία και Λίβανος). Δεδομένου ότι τις εκλογές στο Ιράν μπορεί να τις χάσει ο Αχμαντινεζάντ, και να ακολουθήσει ένας συμβιβασμός στο θέμα του πυρηνικού προγράμματος της χώρας, μια τέτοια εξέλιξη δεν πρέπει να θεωρείται απίθανη.

  Μένουν οι ηττημένοι, που με κάποιο τρόπο θα θελήσουν να κάνουν αισθητή την παρουσία τους: η Χαμάς, οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι της Αιγύπτου και οι εξτρεμιστές Σουνίτες της Σαουδικής Αραβίας που, μετά το Ιράκ, γνωρίζουν στη Γάζα μια δεύτερη ιστορική ήττα.

  από την Le Figaro
  

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κομοτηνή, 12.01.2009
• 08:17

  Δυτική Όχθη : "Είμαστε όλοι Χαμάς" - οι υποστηρικτές της Φατάχ ενώνονται για να αντιμετωπίσουν τον εχθρό.

   »  Καραφατμέ
  
  

  Ακόμη κι αν το Ισραήλ κερδίσει στο πεδίο της μάχης ή στους διπλωματικούς διαδρόμους, πληρώνει ήδη το τίμημα στη Δυτική Όχθη: το μίσος στις καρδιές των κατοίκων της μεγαλώνει, μαζί με την αμφισβήτηση του προέδρου Μαχμούντ Αμπάς -τα μεσάνυχτα, σύμφωνα τουλάχιστον με την ερμηνεία του παλαιστινιακού Συντάγματος που κάνει η Χαμάς, η θητεία του λήγει- και της οδού των διαπραγματεύσεων που έχει επιλέξει για την ίδρυση παλαιστινιακού κράτους.

  Η επιλογή αυτή είχε, έτσι κι αλλιώς, μικρή απήχηση στους Παλαιστίνιους, αφού δεν τους απέφερε ούτε χαλάρωση της καταστολής, ούτε βελτίωση της καθημερινότητάς τους. Το μόνο που έγινε ήταν να επεκταθεί ο εποικισμός της Δυτικής Όχθης. Η απογοήτευση των Παλαιστινίων οδήγησε στην ήττα της Φάταχ του προέδρου Αμπάς στις εκλογές του 2006. Και τώρα έρχεται να προστεθεί σ' αυτήν η οργή από το μακελειό στη Γάζα.

  Οι δυνάμεις ασφαλείας της Παλαιστινιακής Αρχής ακολουθούν πολιτική σιδηράς πυγμής απέναντι στις διαδηλώσεις των κατοίκων της Δυτικής Οχθης, συλλαμβάνοντας όποιον τολμά να υψώσει μια σημαία της Χαμάς. Αλλά οι ενδείξεις της ταύτισης με τους κατοίκους της Γάζας είναι παντού. Εννιάχρονα κορίτσια, με τη λέξη «Γάζα» γραμμένη με κόκκινο μελάνι στο μέτωπό τους, ήταν ανάμεσα στους διαδηλωτές που συγκεντρώθηκαν αυτή την εβδομάδα στην κεντρική πλατεία αλ-Μανάρα της Ραμάλα.

  Οι ηγέτες της Φάταχ, που έχασε τον έλεγχο της Γάζας τον Ιούνιο του 2007, είναι διχασμένοι ανάμεσα στην ελπίδα ότι η Χαμάς θα ηττηθεί, και στο φόβο που τους προκαλεί η οργή του παλαιστινιακού λαού για τις ισραηλινές επιχειρήσεις. «Αν η Χαμάς νικήσει και οι Ισραηλινοί υψώσουν λευκή σημαία, θα υπάρξει μεγάλο πρόβλημα τόσο στη Δυτική Όχθη όσο και στα αραβικά καθεστώτα», σημειώνει ο Ζιάντ Αμπού Εϊν, υφυπουργός για τους κρατούμενους, που έχει εμπειρία 13 ετών από τις ισραηλινές φυλακές.

  Ο Μπάσεμ Χούρι, πρόεδρος της Παλαιστινιακής Ομοσπονδίας Βιομηχανιών, εγκαινίασε την Εθνική Εκστρατεία για την Ανακούφιση της Γάζας κρατώντας μια φωτογραφία από την εφημερίδα αλ-Αγιάμ που δείχνει το κεφάλι ενός κοριτσιού θαμμένου στα ερείπια. «Αυτό είναι απίστευτο», λέει στον ανταποκριτή της Ιndependent. «Με ποιο τρόπο θα βοηθήσει αυτή η επιχείρηση τους Ισραηλινούς; Το μόνο που θα κάνει είναι να στρατολογήσει κι άλλο κόσμο για τη Χαμάς».

  Πολλά ηγετικά στελέχη της Φάταχ συνοδεύουν τις εκκλήσεις τους για εθνική ενότητα με κατηγορίες εναντίον της Χαμάς.

  Οι απλοί Παλαιστίνιοι, όμως, τα βάζουν με όλους τους άλλους, εκτός από τη Χαμάς. «Είμαστε θυμωμένοι με τους Εβραίους και το μίσος που αισθανόμαστε έχει αυξηθεί», λέει ένας δάσκαλος σε ένα σχολείο που διαχειρίζεται η Παλαιστινιακή Αρχή. «Είμαστε θυμωμένοι με την Παλαιστινιακή Αρχή και είμαστε έξαλλοι με τα αραβικά καθεστώτα. Όταν συγκαλούν κάποια διάσκεψη, το μόνο που κάνουν είναι να δίνουν το πράσινο φως στο Ισραήλ για να κάνει ό,τι θέλει».

  Ενας άλλος υπάλληλος της Παλαιστινιακής Αρχής από τη Νάμπλους προσθέτει: «Θέλω να εκπαιδεύσω τα παιδιά μου για να μισούν το Ισραήλ. Αν δεν μπορώ να κάνω εγώ κάτι, ίσως να μπορούν τα παιδιά μου. Θα τους εκπαιδεύσω να πολεμήσουν εναντίον του Ισραήλ».

  Πηγή: The Independent
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κομοτηνή, 09.01.2009
• 08:05

  Ενεργειακά καπρίτσια

   »  Καραφατμέ

  Η λύση στην ρωσο-ουκρανική κρίση, σύμφωνα με τον Αλεξάντερ Ραρ από τη Γερμανική Εταιρεία Εξωτερικής Πολιτικής είναι η Ουκρανία να πληρώσει τη Μόσχα σε διεθνείς τιμές, και η Ρωσία να δεχτεί τη διευθέτηση του ουκρανικού χρέους, ειδάλλως κινδυνεύει να χάσει το σημαντικότερο πελάτη της, την Ε.Ε.

  Ο κ. Ραρ στη συνέντευξη που έδωσε στο Deutschlandfunk εξηγεί την κατάσταση.

  Η Ουκρανία προσπαθεί να αξιοποιήσει τη γεωγραφική της θέση ως χώρα-τράνζιτ «για να αποσπάσει από τη Ρωσία την καλύτερη δυνατή τιμή, καθιστώντας όμηρους τους Ευρωπαίους». Είχε στο τραπέζι μία πολύ καλή ρωσική πρόταση, 200 δολάρια τα 1.000 κ.μ., αλλά την απέρριψε «διότι οι Ρώσοι πίσω από αυτή την πρόταση έκρυβαν την επιδίωξή τους για μία άλλη συμφωνία με την Ουκρανία: να ιδιωτικοποιηθεί μέρος του συστήματος αγωγών της Ουκρανίας. Αυτό όμως δεν το θέλει η Ουκρανία. Από την άλλη πλευρά η χώρα μόνη της δεν μπορεί να συντηρήσει το σύστημα αγωγών και παρουσιάζονται κάθε λίγο προβλήματα. Η τιμή που υπάρχει τώρα στο τραπέζι, 400 δολάρια τα 1.000 κυβικά μέτρα, πιστεύω ότι είναι μία τιμή διαπραγμάτευσης», λέει ο κ. Ραρ, αλλά η Ρωσία δεν δείχνει διατεθειμένη να κατεβεί, αν η Ουκρανία δεν πληρώσει τα παλαιότερα χρέη.

  «Το αέριο που έπαιρνε παλιότερα φτηνά από το Ουζμπεκιστάν και το Τουρκμενιστάν και το πουλούσε ακριβά στην Ουκρανία, αυτό το αέριο το παίρνει σήμερα η Ρωσία στην κεντρική Ασία σε τιμές της παγκόσμιας αγοράς. Η Ουκρανία αξιώνει έναν ειδικό ρόλο, που δεν μπορεί να ικανοποιηθεί. Και μην ξεχνάτε και τα πολιτικά κόμματα στην Ουκρανία που αξιοποιούν τη διένεξη στη μεταξύ τους αντιπαράθεση. Οι ειδικοί περιμένουν περί το Μάιο ή Ιούνιο του τρέχοντος έτους δραματική πτώση της τιμής του πετρελαίου, άρα θα πέσει αυτόματα και η τιμή του αερίου. Τότε θα γίνουν νέες διαπραγματεύσεις. Αλλά δεδομένο παραμένει ένα: η Ρωσία δεν πρέπει να εκφοβίσει τους σημαντικότερους πελάτες της, δηλαδή την Ε.Ε. Γι΄ αυτό και θα ήταν φρόνιμο να κλείσει τα μάτια σε μια συμφωνία για τα χρέη της Ουκρανίας, διότι υπάρχει ο κίνδυνος, αν οξυνθεί η διένεξη με την Ουκρανία, να χάσει για τα επόμενα χρόνια τις χώρες της Ε.Ε. από σίγουρους πελάτες της», σημειώνει ο Γερμανός αναλυτής.

  DEUTSCHE WELLE

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κομοτηνή, 08.01.2009
• 08:03

  H αλήθεια πεθαίνει και on line

   »  Καραφατμέ
  Λένε πως το πρώτο θύμα κάθε πολέμου είναι η αλήθεια. Και αυτό γιατί κάθε πλευρά επιδιώκει με τον μηχανισμό προπαγάνδας που διαθέτει να κατευθύνει προς το συμφέρον της την ενημέρωση. Συνήθως οι ρεπόρτερ και οι απεσταλμένοι δημοσιογράφοι μπορούν να επιβεβαιώσουν ή να διαψεύσουν τους ισχυρισμούς κάθε πλευράς.
  
  Στην περίπτωση του πολέμου στη Γάζα αυτό είναι αδύνατο. Τα διεθνή ΜΜΕ δεν έχουν απεσταλμένους στις περιοχές των συγκρούσεων, καθώς δεν τους επιτρέπει το Ισραήλ την είσοδο και είναι αναγκασμένα να αναμεταδίδουν πληροφορίες που διοχετεύουν οι δύο αντιμαχόμενες πλευρές.
  
  Πληροφορίες αμφιβόλου αξιοπιστίας, που δεν είναι δυνατόν να επιβεβαιωθούν και κατά κανόνα διαψεύδονται από την αντίπαλη πλευρά, και μάλιστα μέσω Ιντερνετ. Στον πόλεμο του Ιράκ και του Κουβέιτ είχαμε τουλάχιστον λογοκριμένες ανταποκρίσεις. Στην περίπτωση του πολέμου της Γάζας η αλήθεια πεθαίνει και online.
  
  Πριν ακόμη αρχίσουν οι χερσαίες επιχειρήσεις στην Γάζα, το Ισραήλ εξαπέλυσε μια ηλεκτρονική «επίθεση ενημέρωσης». Βίντεο από τις επιχειρήσεις προβάλλονται στο YouTube από τις ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις που χρησιμοποιούν ακόμα και το Twitter για να ενημερώνουν. Και όπως αναφέρει ο εκπρόσωπος Τύπου του ισραηλινού στρατούΜπένιαμιν Ρούτλαντ: «Εκτός από τα τεκταινόμενα στην ξηρά, τη θάλασσα και τον αέρα, θεωρούμε το πεδίο των μέσων ενημέρωσης ως ένα ακόμη μέτωπο. Είναι ένας τόπος που μπορεί ποικιλοτρόπως να κερδηθεί ή να χαθεί ο πόλεμος».
  
  Στο Διαδίκτυο φιλοξενούνται πλάνα από κάμερα που έχει τοποθετηθεί στο πιλοτήριο ισραηλινού μαχητικού και στα οποία τεκμηριώνεται η εκτόξευση ρουκέτας Κασάμ από το προαύλιο σχολικού συγκροτήματος και από άλλα κυβερνητικά κτήρια στη Γάζα. Με τα στοιχεία αυτά το Ισραήλ θέλει να καταδείξει ότι η Χαμάς χρησιμοποιεί τον άμαχο πληθυσμό ως ζωντανή ασπίδα. Βέβαια οι ισραηλινοί ισχυρισμοί δεν πιάνουν πάντα. Παράδειγμα, η υπόθεση του βαν, στο οποίο υποτίθεται ότι μέλη της Χαμάς φόρτωναν ρουκέτες Κασάμ και το οποίο βομβαρδίστηκε από ισραηλινό μαχητικό. Τελικά απεδείχθη ότι οι εργάτες φόρτωναν στο βαν σωλήνες από παρακείμενο εργαστήριο. Αλλά αυτό δεν πτοεί το Ισραήλ που συνεχίζει να χρησιμοποιεί το YouTube για να παρουσιάσει τη δική του οπτική γωνία του πολέμου.
  
  Ενός πολέμου, με πολεμικές ανταποκρίσεις, όχι από ανταποκριτές, αλλά από τις αντιμαχόμενες πλευρές.
  
  DEUTSCHE WELLE
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κομοτηνή, 07.01.2009
• 07:56

  H μετάλλαξη της τρομοκρατίας

   »  Καραφατμέ

  H δολοφονική επίθεση εναντίον των αστυνομικών ήλθε να επιβεβαιώσει με τον πιο τραγικό τρόπο την -προ δύο εβδομάδων περίπου πρόβλεψή μας- ότι «στο περιθώριο της ιδιότυπης νεανικής εξέγερσης κυοφορείται ένα νέου τύπου “αντάρτικο πόλεων”. Κατά πάσα πιθανότητα δεν θα είναι επανάληψη του μοντέλου της “17 Νοέμβρη”. Θα μοιάζει με το διάσπαρτο ένοπλο κίνημα της αυτονομίας στην Ιταλία».

  Οι βομβιστικές επιθέσεις, οι ριπές εναντίον του αστυνομικού λεωφορείου και το τελευταίο περιστατικό είναι κρίκοι της ίδιας αλυσίδας. Το γεγονός, μάλιστα, ότι υπάρχει κλιμάκωση είναι αλάνθαστη ένδειξη για όσα θα επακολουθήσουν. Είναι σαφές ότι η ριζοσπαστικοποίηση της νεολαίας και οι συγκρούσεις του Δεκεμβρίου τροφοδότησαν τη δεξαμενή απ’ όπου αντλεί ο αντιεξουσιαστικός χώρος. Εξίσου σαφές είναι ότι υπό την επήρεια αυτού του κλίματος ακραία στοιχεία ωθούνται στην ένοπλη δράση.

  Οι ορίζουσες του τρομοκρατικού φαινομένου αλλάζουν. Δεν υπάρχει μόνο η διαδοχή της «17 Νοέμβρη» από τον «Επαναστατικό Αγώνα». Αντί για μία κλειστή και σχεδόν επαγγελματική οργάνωση με ιδεολογικοπολιτικές αναφορές και κώδικες συμπεριφοράς, πιθανότατα θα προκύψουν διάσπαρτες ένοπλες ομάδες, που θα λειτουργούν σχεδόν στοιχειακά ενίοτε στο όριο μεταξύ πολιτικού και ποινικού. Ο ερασιτεχνισμός τέτοιων ομάδων θα τις καταστήσει περισσότερο ευάλωτες, αλλά και περισσότερο απρόβλεπτες.

  Από την άλλη πλευρά, ο βαρύτατος τραυματισμός του νεαρού αστυνομικού παροξύνει την προσωπική ανασφάλεια των συναδέλφων του, γεγονός που αυξάνει κατακόρυφα τις πιθανότητες να προκύψουν επικίνδυνες παρενέργειες. Σίγουρα, πάντως, ο τραυματισμός τροφοδοτεί τον φαύλο κύκλο που άρχισε με τον φόνο του Αλέξη.

  Μέχρι τώρα, η αστυνομία ήταν στο στόχαστρο των κάθε λογής διαδηλωτών, αλλά όχι ο βασικός στόχος τους. Τα κινήματα αντιλαμβάνονταν πως η αστυνομία είναι κατασταλτικός μηχανισμός στα χέρια της κάθε εξουσίας και όχι η αιτία των προβλημάτων. Αυτήν τη φορά η αντι-αστυνομική αιχμή κυριαρχεί. Μια πρώτη εξήγηση είναι πως την έκρηξη πυροδότησε μια ακραία πράξη αστυνομικής αγριότητας και όχι μια κυβερνητική απόφαση. Ο φόνος του μαθητή, όμως, ήταν η αφορμή και όχι η αιτία της εξέγερσης. Οι αιτίες ανάγονται στη χρόνια κρίση θεσμών και πολιτικής αντιπροσώπευσης και οξύνθηκαν λόγω οικονομικής κρίσης.

  Γι’ αυτήν την πολύπλευρη κρίση, την κύρια ευθύνη έχουν οι εξουσιαστικές ελίτ, οι οποίες όχι μόνο δεν την ανέλαβαν, αλλά και με επιδεξιότητα βγήκαν από το πλάνο. Με κύριο μοχλό τα ΜΜΕ, μάλιστα, φρόντισαν εμμέσως πλην σαφώς να αναγορεύσουν την αστυνομία στο μοναδικό και απόλυτο κακό και να μετατοπίσουν το κέντρο βάρους της ευθύνης.

  Η αστυνομία δεν είναι αθώα. Έχει τεράστια ελλείμματα επαγγελματισμού και αποτελεσματικότητας. Γι’ αυτό, όμως, φταίνε οι κυβερνήσεις, που επιλέγουν την ηγεσία και καθορίζουν το πλαίσιο και τους κανόνες. Εάν κρίνουμε από τις παραλείψεις τους, φαίνεται να βολεύονται μ’ αυτήν την κατάσταση. Η μετατροπή της αστυνομίας σε αποδιοπομπαίο τράγο είναι ο εύκολος, αλλά υποκριτικός τρόπος συνολικά των εξουσιαστικών ελίτ να υπεκφύγουν από τις δικές τους καθοριστικές ευθύνες για την παρακμή της χώρας.

  Όσο για εκείνους (ΜΜΕ) που υιοθέτησαν πολιτικά τις άκριτες και συλλογικές επιθέσεις στην Ελληνική Αστυνομία, ας καταλάβουν, έστω και τώρα, τι ζημιά προκαλούν. Και ας απομονώσουν πολιτικά και ηθικά τους νέους τρομοκράτες, αντί να καλύπτονται πίσω από τριτοκοσμικές συνωμοσιολογίες περί παρακράτους και προβοκάτσιας
  

  
  Σταύρος Λυγερός (ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κομοτηνή, 04.01.2009
• 22:33

  MME εναντίον blogs

   »  Καραφατμέ
  "Τους τελευταίους μήνες, με την άνοδο της επισκεψιμότητας των blogs, σε αντίθεση με τις πωλήσεις των εφημερίδων αλλά και των νούμερων της AGB στα δελτία ειδήσεων, έχουμε όλοι οι Έλληνες παρατηρήσει την επίθεση των δημοσιογράφων στα blogs. Ακόμα και δημοσιογράφων που "κρυφά" ή "φανερά" διατηρούν blogs ή κρύβονται πίσω από αυτά.
  Οι δημοσιογράφοι δεν μπορούν να αντιληφθούν ότι ερασιτέχνες στην ενημέρωση έχουν καταφέρει να έχουν μεγαλύτερη αναγνωσιμότητα από τους ίδιους, οι οποίοι έχουν σπουδάσει, έχουν μελετήσει, έχουν κουραστεί για να γίνουν δημοσιογράφοι και να εργάζονται σε μία εφημερίδα ή έναν τηλεοπτικό σταθμό. Όμως αυτό το οποίο συμβαίνει είναι άδικο ή δίκαιο?...
  Θα ξεκινήσουμε λέγοντας σας ότι ένας επώνυμος δημοσιογράφος, ο οποίος εργάζεται σε μια εφημερίδα ή έναν τηλεοπτικό σκοπό, με τη θέληση του, ή άθελα του εξυπηρετεί πρώτα απ' όλα τα συμφέροντα του εκδότη ή του καναλάρχη αντίστοιχα. Δεν νομίζουμε ότι υπάρχει έστω και ένας που να μπορέσει να μας το αρνηθεί αυτό. Η ενημέρωση λοιπόν που λαμβάνει ο πολίτης από τα ΜΜΕ είναι πέρα για πέρα κατευθυνόμενη. Εδώ λοιπόν ήρθαν τα blogs τα οποία πρόσφεραν στο πολίτη την ενημέρωση όπως ακριβώς θα έπρεπε να είναι. Παρουσιάζει καθημερινά την αλήθεια και τα γεγονότα όπως ακριβώς αυτά συμβαίνουν.
  Δεν θα αρνηθούμε ότι όπως σε όλους τους τομείς της ζωής μας υπάρχουν οι καλοί και οι κακοί έτσι και στην blogoσφαιρα υπάρχουν και οι δύο πλευρές. Όμως ο κόσμος που επιλέγει τα blogs για την ενημέρωση του μπορεί εύκολα να αντιληφθεί ποια blogs είναι αντικειμενικά και ποια υποκειμενικά. Διαβάζει, συγκρίνει, αναζητά και βρίσκει στο τέλος την αλήθεια.
  Πιστεύουμε ότι από το να προσπαθούν οι δημοσιογράφοι να σταματήσουν τα blogs θα έπρεπε να θυμηθούν όλοι τους τι ακριβώς σπούδασαν στα φοιτητικά τους χρόνια. Τι ακριβώς σημαίνει η λέξη ρεπορτάζ και η λέξη ρεπόρτερ. Γιατί όπως ξεκάθαρα φαίνεται το έχουν ξεχάσει. Όταν το αντιληφθούν και το κάνουν πράξη τότε οι πολίτες θα είναι ακόμα πιο κερδισμένοι. Διότι θα λαμβάνουν την ενημέρωση που τους αξίζει και από τα blogs αλλά και από τα ΜΜΕ."
  
  http://enimerwsi-gr.blogspot.com
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κομοτηνή, 02.01.2009
• 08:40

  Η ζωή αναπηδά πάντα μέσα από στάχτες.... ένα παράδειγμα

   »  Καραφατμέ
  
  

  Η ΕΙΔΗΣΗ:
  

  "Περισσότερα από 1.000 αυτοκίνητα πυρπολήθηκαν στη Γαλλία τη νύχτα της παραμονής της Πρωτοχρονιάς και 288 άτομα συνελήφθησαν, σύμφωνα με ανακοίνωση του υπουργείου Εσωτερικών.

  Συνολικά πυρπολήθηκαν 1.147 αυτοκίνητα, έναντι 878 την περασμένη χρονιά, αύξηση δηλαδή 30,64%, επισημαίνεται στην ανακοίνωση του υπουργείου.

  Ο Γάλλος πρόεδρος υποσχέθηκε ότι θα κάνει ό,τι μπορεί για να σταματήσουν οι εμπρησμοί αυτοί. Ο Σαρκοζί ζήτησε από τις αρμόδιες αρχές να είναι ιδιαίτερα αυστηροί με τους εμπρηστές αυτοκινήτων και πρόσθεσε πως όσοι συλλαμβάνονται πρέπει να ανακαλούνται οι άδειες οδήγησής τους μέχρι να αποζημιώνουν τα θύματα.

  Οι περισσότεροι εμπρησμοί σημειώθηκαν στα προάστια του Παρισιού και στο Στρασβούργο, αλλά και για πρώτη φορά αυτοκίνητα πυρπολήθηκαν και σε ορισμένες αγροτικές περιοχές.

  Στο Παρίσι περίπου 550.000 άνθρωποι συγκεντρώθηκαν στα Ηλύσια Πεδία για την αλλαγή του χρόνου."

  ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΙΔΗΣΗΣ:

  Καίγοντας τόσα αυτοκίνητα οι μόνοι που ζημιώνονται πραγματικά είναι οι ασφαλιστικές εταιρίες ..... και οι ιδιοκτήτες αν είχαν πράγματα αξίας μέσα (αλλά ποιος αφήνει σήμερα)
  

  1. Ο ιδιοκτήτης θα κερδίσει αφού δεν χρειάζεται να βρει αγοραστή για να πουλήσει το καμένο του αυτοκίνητο. Η εύρεση αγοραστή την σήμερον ημέρα είναι ίσως το πιο δύσκολο πράγμα .... ρωτήστε και τους εμπόρους μεταχειρισμένων.

  2. Η διαδικασία παραγωγής (βιομηχανία, εργάτης βιομηχανίας κλπ) αυτοκινήτων ή η εμπορία μεταχειρισμένων θα κερδίσει, αφού από την αποζημίωση που θα λάβει ο "καμένος" θα στραφεί είτε στην αγορά καινούργιου ή μεταχειρισμένου αυτοκινήτου.

  3. Το κράτος θα κερδίσει αφού θα μειωθεί η ανεργία, θα εισπράξει ΦΠΑ, θα φορολογήσει την παραγωγή, θα εισπράξει τέλη.

  4. Έμμεσα θα κερδίσουν και οι ασφάλειες αφού θα ανεβάσουν τα ασφάλιστρα πυρκαγιάς και θα εισπράξουν περισσότερα χρήματα από τους "άκαυτους".

  ΤΟ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ :

  είναι μάλλον χρήσιμο το έθιμο καύσης αυτοκινήτων παραμονή προτοχρονιάς στη Γαλλία .... το οικολογικά σωστό θα ήταν να τα "απαλλωτρίωναν" για ανακύκλωση και να δηλώνονταν κλοπή.
  

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κομοτηνή, 31.12.2008
• 09:07

  Με την ελπίδα επαλήθευσης των προσδοκιών

   »  Καραφατμέ
  
  

  Οι ευχές δεν έχουν καμιά αποτελεσματικότητα, αλλά δεν μπορούμε να απαλλαγούμε από την επιθυμία να συμπέσει η πραγματικότητα με τις προσδοκίες μας ή να μην επαληθευτούν οι φόβοι μας.

  Το 2008 μάς αφήνει με μια πικρή γεύση, αλλά είμαστε καταδικασμένοι να είμαστε αισιόδοξοι, ακόμη κι αν δεν ντύνουμε με αμεριμνησία το 2009. Είθε ο νέος χρόνος να μας φέρει λιγότερες ιστορίες σκότους. Ισως τα λιγότερα είναι περισσότερα.
  

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Κομοτηνή, 30.12.2008
• 08:46

  Φόβοι για κλιμάκωση της ανάφλεξης στην Μέση Ανατολή

   »  Καραφατμέ
  
  Θα γίνουμε μάρτυρες ενός νέου ανοιχτού πολέμου, που θα έχει σχέση με το πισωγύρισμα του Ισραήλ και της Χαμάς σε μια περίοδο του παρελθόντος, που ελλείψει οράματος και σχεδίου για την ειρήνη, χρησιμοποιήθηκε βία;
  

  Χυμένος μόλυβδος. Έτσι έχουν ονομάσει οι Ισραηλινοί την νέα πολεμική επιχείρηση από αέρος εναντίον στόχων της Χαμάς, στη Λωρίδα της Γάζας. Στο ερώτημα «γιατί τώρα», αρκετοί συνδέουν την «αποφασιστικότητα» των Ισραηλινών με τις βουλευτικές εκλογές του Φεβρουαρίου. Το κράτος του Ισραήλ δικαιολογεί την επιχείρηση με τις συνεχιζόμενες ρίψεις πυραύλων Κασάμ από μαχητές της Χαμάς εναντίον της ισραηλινής επικράτειας.

  Οι επικεφαλής της ισλαμικής οργάνωσης, καλούν τώρα σε αντίποινα κι αν δεν συμβεί κάποιο θαύμα, θα γίνουμε μάρτυρες ενός νέου ανοιχτού πολέμου με ανυπολόγιστες συνέπειες. Είναι και η τελευταία απόδειξη, ότι οι υποσχέσεις των συμμετεχόντων στη διάσκεψη της Ανάπολης τον Νοέμβριο του 2007, ότι εντός του 2009 θα υπήρχε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων μια ειρηνευτική συμφωνία, ήταν μια κούφια υπόσχεση. Αν τελικά ο ανοιχτός αυτός πόλεμος ξεκινήσει σε λίγες μέρες, αυτό δεν θα έχει καμιά σχέση με τους πυραύλους Κασάμ της Χαμάς. Θα έχει με το πισωγύρισμα του Ισραήλ και της ισλαμικής οργάνωσης σε μια περίοδο του παρελθόντος που ελλείψει οράματος και σχεδίου για την ειρήνη, χρησιμοποιήθηκε βία. Βία που έφερε βία και οδήγησε σε ένα φαύλο κύκλο με θύματα τους λάθος ανθρώπους, τον άμαχο πληθυσμό.

  DEUTSCHE WELLE

  
  
  Περισσότερα... »