Ο Χρήστος Ρούφος, όπως γράφει η ταυτότητά του, γεννήθηκε στις 10 Νοεμβρίου 1934. Ό ίδιος λέει, μάλλον είναι λίγο τρανύτερος. Είναι το πρώτο παιδί του Βαγγέλη Ρούφου και της Κατερίνας Γεωργαντά και γεννήθηκε στη Λευκίμη του Σουφλίου Έβρου.

Έζησε τη νομαδική ζωή, με τις μετακινήσεις των Σαρακατσάνικων τσελιγκάτων μέχρι το 1947, μεταξύ των βουνών του Λειβαδίτη Ξάνθης, της Κίρκης Έβρου, Κασσιτερά Σαππών , Καλαντζί-ντερέ και Αλεξανδρούπολης.

Το 1990, όπως λέει ο ίδιος στα «πεπρωμένα» του Συλλόγου :

Ο Παππου-Μιχάλης όπως τον λέγαν ήταν πανέξυπνος, ήξερε πολλά γράμματα και ιστορία. Θυμάμαι μας έκανε τρείς ώρες μάθημα και λογαριασμούς και μιά ώρα τραγούδια κλέφτικα και μας εξήγαγε για το κάθε τραγούδι που αναφέρονταν σε όνομα, τοποθεσία, πόλη, χωριό κλπ, γιατί το τραγουδούν, ποιός ο σκοπός που πρέπει να μάθουμε τα τραγούδια ιστορικού περιεχομένου και άλλα. Λές και ήταν μάντης, αυτά που συναντάμε σήμερα , μας τα έλεγε όλα. Όπως όλοι οι γερόντοι μας έλεγαν , «θα έρθουν τα χρόνια που θα ξαναπάμε στα μέρη που έχουμε εγκαταλείψει εξαίτίας των Τούρκων» , εννοούσαν τα Τζουμέρκα και τα Άγραφα. «Θα σμίξουμε με τον κόσμο μας που έχουνε μείνει εκεί στην οροσειρά της Πίνδου και νοτιότερα». Και αυτό έγινε πραγματικότητα απο το 1981 με το Πανελλήνιο Αντάμωμα Σαρακατσαναίων.

Το 1956 πήγε φαντάρος στο Γουδί, καμαρώνει γιατί έκανε υποδεκανέας, ομαδάρχης ομάδας υποστήριξης λέει, μέχρι τον Ιούλιο του 1958.

Δυσκολεύτηκε λίγο να παντρευτεί, ζόρικος όπως ήταν δεν ανέχονταν να τον περνούν από τις δοκιμασίες ανάγνωσης και λογαριασμών, για να δούν αν γνωρίζει γράμματα. Έτσι έγινε το προξενειό, κάποιος δάσκαλος απο τα Γιάννενα, με την φωτογραφία της μετέπειτα συζύγου του και με την υποστήριξη της αδελφής της μάνας του, στην Αισύμη, αυτοί το ξεκίνησαν. Ετσι, όπως λέει ο ίδιος, στις 20 Νοεμβρίου του 1960, ο πατέρας του ο Βαγγέλης, η αδελφή του η Μαρία, ο Τατσίνας, ο Καράλης ο Βαγγέλης, ο Μπουρντούνης ο Χρήστος και ο ίδιος, με ένα επταθέσιο ταξί, ξεκίνησαν, διανυκτέρευσαν στη Θεσσαλονίκη την πρώτη μέρα, την δεύτερη στα Γιάννενα, πήγαν στο Αβγό Ιωαννίνων, βρήκαν και είδαν απο κοντά την Λευκοθέα Τζήμα και την άλλη μέρα πίσω ξανά όλοι μαζί, διανυκτέρευση στην Κατερίνη και μετά Αλεξανδρούπολη και έτσι παντρεύτηκαν. Ευτύχισαν να κάνουν τρία κορίτσια, την Κατερίνα, την Μαρία και την Περιστέρα. Και οι τρείς είναι παντρεμένες με Σαρακατσάνους γαμπρούς,. Το Γούλα απο την Ευκαρπία Σερρών, τον Μπάτζιο απο το Παλλάδιο Ροδόπης και τον Καραλή τον Θανάση απο την Αλεξανδρούπολη.

Το όνομα “Τρανός”, που τον συνοδεύει σε όλη του την ζωή το «χρωστάει» στον αρχιτσέλιγκα τον Νίκα τον Πιστόλα, ο οποίος η αλήθεια είναι οτι το ξεκίνησε όχι με τόσο θετική αντίληψη, μάλλον ήταν λίγο ειρωνικά. Αφορμή ήταν η διανομή αγροτικού κλήρου. Επειδή εκείνη την εποχή στους Σαρακατσάνους σαν κτηνοτρόφους δεν τους έδιναν γεωργικό κλήρο, ή αν τους έδιναν τους έδιναν μισό, ξεκίνησε λοιπόν ο «Τρανός», ηγούμενος μιας κίνησης διαμαρτυρίας, υποστηρίζοντας οτι πρέπει και οι Σαρακατσάνοι γιατί το δικαιούνται, να πάρουν πλήρη γεωργικό κλήρο, πράγμα το οποίο αμφισβητούσε ο Νίκας ο Πιστόλας λέγοντας «σιγά μην γένει …Τρανός άνθρωπος .. αυτός .. που θα το πετύχει……» - και το πέτυχε, αυτός και άλλοι λίγοι πήραν κανονικό κλήρο, αλλά πέτυχε να τον συνοδεύει σε όλη του την ζωή και το όνομα «Τρανός».

Έκανε πολλές δουλειές, αγρότης , κτηνοτρόφος, θηροφύλακας , οικοδόμος και άλλες, εκείνο όμως που δεν χόρτασε ποτέ είναι τα γίδια, όπως λέει ο ίδιος.

Η ενασχόληση με Σύλλογο άρχισε το 1962 όταν για πρώτη φορά άκουσε την λέξη σύλλογος από την αείμνηστη Ελένη Φιλιππίδου. Μετέπειτα εντυπωσιάστηκε από τους Σαρακατσάνους φοιτητές Θεσνίκης μεταξύ των οποίων οι Βαγγέλης Μπίκος, Βασίλης Σερμπέζης, Σταύρος Μπόνιας κ.α, οι οποίοι ήδη είχαν λειτουργήσει το Σύλλογο Φοιτητών. Το 1969 ο Χαραλαμπίδης Κυριάκος (Πόντιος μεν αλλά λάτρης της παράδοσης και Δντής της Α.Τ.Ε. στην Αλεξανδρούπολη) τον υποκίνησε και πάλι για την δημιουργία Συλλόγου Σαρακατσαναίων. Το 1975 γράφτηκε ως μέλος στον Μορφωτικό Σύλλογο των εν Θράκη διαβιούντων Σαρακατσάνων, με έδρα την Κομοτηνή. Το 1976-77 ξεκίνησε (Ιδρύθηκε) ο Σύλλογος Σαρακατσαναίων Ν. Έβρου, με τον οποίο και ενεπλάκη στη συνέχεια.

Ο ίδιος σε γραπτά του λέει « Το 1962, η αείμνηστη Ελένη Φιλιππίδου σε μια προσωπική συζήτηση σχετικά με την παράδοση, τα ήθη και έθιμα των Σαρακατσαναίων, του συνέστησε δημιουργία Πολιτιστικού Συλλόγου. Αποφασίζεται η ίδρυση απο 30 μέλη, σαν μια συμβολική επιτροπή να διατηρηθεί η παράδοση, το 1976 τα μέλη γίνονται πέρα των 150, καλείται Γ.Σ, εκλέγεται Δ.Σ και λειτουργεί βάση Καταστατικού, διοργανώνει εκδηλώσεις και συμμετέχει σε πάρα πολλές γιορτές και πανηγύρια στην Περιοχή. Το 1980 πρωτοστατούν στην δημιουργία Πανελλήνιας Ομοσπονδίας με έδρα την Θεσσαλονίκη και καθορίζεται και το αντάμωμα»

Το 1980 εκλέγεται Αντιπρόεδρος του Συλλόγου Σαρακατσαναίων Ν. Έβρου, το 1987 εκλέγεται Πρόεδρος μέχρι τον Μάρτιο του 2000 συνεχόμενα. Το 1988 διοργανώνεται απ’ τον ίδιο ως Πρόεδρο, αφού προηγουμένως το είχε ξαναοργανώσει ο Αποστόλης Ντόλας ως Πρόεδρος, αντάμωμα στην περιοχή «Τρείς Βρύσες» και την ίδια χρονιά ξεκίνησε η ιδέα του οικισμού, η οποία ιδέα εξελίχθηκε σε επεισόδιο. Τότε ήταν Νομάρχης ο κ.Πάχτας, Δασάρχης ο κ.Αλεξανδρής και Πρόεδρος της Αισύμης ο κ.Τσαγιαννίδης, γίναν φασαρίες με τους Μουσουλμάνους κατοίκους της περιοχής και όχι μόνον, ακολούθησαν δικαστήρια για την περιοχή, με μεσολάβηση ακόμη και του τότε Μουσουλμάνου βουλευτή ΣΑΔΙΚ-ΣΑΔΙΚ, αλλά τελικά με το πείσμα του το 1991 κατάφερε να στήσει τα καλύβια με μιά παρέα απο όλα τα χωριά, από Πυλαία , Μελία, Άβαντα, Συκορράχη, Αισύμη.

15 αυγούστου του 1992, γίνονται τα εγκαίνια του Οικισμού με τις ευλογίες του Μητροπολίτη Ανθίμου του Α΄και απο εκεί και πέρα συνέχισαν να γίνονται τα ανταμώματα κανονικά.

Το 1997 κατάφερε επι προεδρείας του , με ένα αξιοζήλευτο Δ.Σ , να εγκανιάσει την στέγη του Συλλόγου 120 τ,μ. , η οποία αγοράστηκε με χρήματα απο συνδρομές των μελών και άλλων φίλων.

Ο ίδιος για όλα αυτά λέει πολλά , κάποια σημεία είναι τα εξής:

Το 1980 ο Σύλλογος συμμετέχει σε πολιτιστικές εκδηλώσεις της περιοχής μας και όχι μόνον, έρχεται σε επαφή με τους Σαρακατσανους της Βουλγαρίας.

Το 1990 πυκνώνουμε τις επαφές μας με τους Σαρακατσάνους που ζουν στην Βουλγαρία, διοργανώνουμε πολιτιστικές εκδηλώσεις, διαλέξεις με ειδικούς, κάνουμε ενέργειες, φέρνουμε παιδιά στην κατασκήνωση Μάκρης μέχρι το 1993. Γίνονται , οργανώνονται σε 19 Συλλόγους, τους βοηθάμε με τα σχολειά, με τα βιβλία, καθιερώσαμε να γίνεται το αντάμωμα στην ΚΑΡΑΝΤΙΛΑ του ΣΛΙΒΕΝ. Ερχόμαστε σε επαφή με τον κ.Εμφιετζόγλου να τους βοηθήσει για να κάνουν πολιτιστικό κέντρο. Είμαστε ο συνδετικός κρίκος των ομογενών μας .

Το 1992 με την ευλογία του Μητροπολίτη κ.κ. Άνθιμου γίνονται τα εγκαίνια του Παραδοσιακού Οικισμού, το 1996 ξεκινάμε την αγορά ιδιόκτητου γραφείου, που βρίσκεται στην Κομνημών 50 και εκθέτουμε πολλά εκθέματα από την Σαρακατσάνικη τέχνη, είναι ένα στολίδι στην περιοχή της πόλης μας , αυτά είναι τα μέχρι τώρα δρώμενα του Συλλόγου μας και θα συνεχίσουμε να συνεργαζόμαστε με όλες τις Ελληνικές οργανώσεις, αλλά και με όσους τους έχουμε την ανάγκη, διότι το επιβάλλουν οι καιροί.»

Εκλεχθηκε μέλος της ΠΟΣΣ 3 φορές. Απο τον Μάρτιο του 2000 του απονεμήθηκε ο τίτλος του επίτιμου Προέδρου του Συλλόγου Σαρακατσαναίων Έβρου, συνεχίζει με την παρουσία του να συμμετέχει ενεργά στα διαδραματιζόμενα του Συλλόγου Σαρακατσαναίων Έβρου και όχι μόνον. Είναι μια κινητή βιβλιοθήκη, σε ότι αφορά την Σαρακατσάνικη παράδοση, τα ήθη και έθιμα, τραγούδια, ονόματα αλλά κυρίως για την Ελληνική ιστορία.

Χαρακτηριστικές φράσεις του, τις οποίες έχει πεί κατά καιρούς , ανάλογα με την περίσταση και οι οποίες έχουν μείνει ανεξίτηλες , είναι :

- Τι θα απογίνει το Έθνος! Την έλεγε μόλις ζοριζόταν λίγο και έβλεπε καμιά κατάσταση λίγο να παρεκτρέπεται ήταν η πρώτη φράση, που χρησιμοποιούσε.

- Ο σύλλογος πρέπει να έχει εθνική προσφορα και να προσέχει ιδιαίτερα τα εθνικά θέματα.

- Πρέπει να έχουμε συνεργασία με τις αρχές.

- Εθνικοί λόγοι το επιβάλλουν να γένει αυτό

- Για τις γυναίκες έλεγε « Άφτες αυτές τι τ’ς θες και τ’ς αναφέρ’ς ; »

Είχε ιδέες και προτάσεις όπως π.χ γραπτές ,προκειμένου να συμπεριληφθούν στον κώδικα δεοντολογίας της ΠΟΣΣ, ήτοι:

1^ον : Έλεγχος της σωστής διατήρησης της παράδοσης , με την αυθεντική αναπαράσταση ηθών , εθίμων, τραγουδιών και χορών απο τους συλλόγους

2^ον : Οργάνωση τομέα κοινωνικής προσφοράς σε κάθε σύλλογο για συμπαράσταση σε άτομα με ειδικές ανάγκες, ορφανά, άρρωστοι κλπ

3^ον : Οργάνωση τομέα εθνικής προσφοράς τους συλλόγους, όπου θα ενηρώνει και θα ενημερώνεται ο σύλλογος ,γιατί το κράτος και οι αρμόδιες αρχές στηρίζονται στο λαό.

4^ον : Οργάνωση τομέα Δημοσίων σχέσεων με όλα τα στρώματα του λαού

Όλα αυτά απο έναν «αγράμματο», που λέει οτι έμαθε απο τον παππού του πέντε κολυβογράμματα.

Κάθε φορά που κάθομαι με ένα μικρόφωνο απέναντι σε έναν γέροντα Σαρακατσάνο αισθάνομαι συγκίνηση και εναν απέραντο σεβασμό. Αυτή τη φορά αισθάνομαι το ίδιο (αν και έχω απέναντι μου ένα νεώτερο, έναν 65άρη), αλλά επι πλέον και θαυμασμό γιατί ο Κώστας Νάκας κατάφερε να εκφράσει τα βιώματα του μέσα από τα τραγούδια. Η εξαιρετική φωνή του ερμηνεύει με μοναδικό τρόπο το γνήσιο Σαρακατσάνικο τραγούδι και 40 χρόνια τώρα (από το 1970 μέχρι σήμερα) αποτελεί σταθερή αξία και σημείο αναφοράς για όλους μας. Τον ευχαριστώ που με προθυμία παραχώρησε τη συνέντευξη αυτή.

Ας αρχίσουμε αγαπητέ Κώστα με ορισμένα προσωπικά βιογραφικά στοιχεία.

Γεννήθηκα στις 15 Μαρτίου του 1945 στην Πλασιά, ένα μικρό χωριό της Αγιάς στη Λάρισα απ έξω, εκεί που τότε είχε τα κονάκια ο πατέρας μου, στο ρμάνι, όπως το ΄λεγαν. Είμαι γραμμένος στο Καστρί, εκεί ανήκε το χωριαδάκι αυτό. Το 1950 κάναμε αγορά και πήγαμε πιο δίπλα, στη Δήμητρα. Ο πατέρας μου ήταν ο Βασίλης και η μάνα μου η Δήμητρα, ήταν από τους Λιαγκαίους και στην οικογένεια είμαστε δυό αδέλφια και τέσσερις αδελφές - εγώ είμαι ο τελευταίος. Είκοσι χρόνια ήμουνα το χ΄μώνα στην Τσούξανη (τη Δήμητρα) και το καλοκαίρι στο Βέρμιο. Εκεί στο Σιδεράκι αγρείκσα, απ΄ το 1950 μέχρι το 1970 που τσάκσα τ΄ γκλίτσα κι έφυγα.

Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΝΑΚΑ

Πες μου για την οικογένεια Νάκα, τους προγόνους σου. Ποιοί ήταν και που έβγαιναν ;

Ο πατέρας μου ο Βασίλης γεννήθηκε το 1909 και έβγαινε με τον παππού μου τον Χρήστο στα βουνά του Ασπροποτάμου. Εκει ξεκαλοκαίριαζαν και το χειμώνα ξεχείμαζαν κοντά στα Φέρσαλα. Τον παππού μου τον σκότωσαν. Έτσι έμειναν ορφανά, ο πατέρας μου με τον μπάρμπα μου και είχαν και δυό αδελφές. Η μία όμως πέθανε το 1917 με τη γρίπη και η άλλη γκύλησε με το ζαλίκι, την πήρε ο αέρας και σκοτώθηκε.

Τον πατέρα μου και τον μπάρμπα μου, όταν ορφάνεψαν, τους πήραν τα σόια της βαβά μ΄ οι μπαρμπάδες τους οι Μπλετσαίοι. Είχαν εξακόσια γιδόπρατα και τριάντα άλογα και πήγαν μαζί. Η βαβά μ΄ ήταν του Μπλέτσα στο Βελεστίνο στο Μπερσεφλί (το Αερινό). Εκεί ήταν το λιβάδι. Οι Μπλετσαίοι πριν να παν στη Μακεδονία, έβγαιναν στα χωριά των Αγράφων, στην Αργιθέα, εκεί ξεκαλοκαίριαζαν. Το 1929 οι Καραθοδωραίοι, που ήταν συγγενήδες με τσ΄ Μπλετσαίοι, προξένεψαν στον παππού μ΄ τον Γαλάνη τον Μπλέτσα το λιβάδι στο Σιδεράκι και τότε πήγαν στο Βέρμιο, απάνω στη Μακεδονία.

Και το χειμώνα μένατε πάντα στην Πλασιά ;

Τα λιβάδια στην Πλασιά τα είχε ο πατέρας μου με το ενοικιοστάσιο, που χάλασε περίπου το 1958. Αργότερα πήγαμε στη Δήμητρα και εκτός από τους Νακαίους, είναι εκεί οι Σαμουρελαίοι, Φιλοκωσταίοι, Γιαννακαίοι, Μπλετσαίοι, Πλαταίοι, Βουλγαραίοι, Κωτουλαίοι, Τσιουραίοι, Λωλαίοι, Μπακογιανναίοι. Tο ένα τρίτο του χωριού είναι Σαρακατσάνοι, 25 – 27 οικογένειες.

Η ΣΤΡΑΤΑ ΓΙΑ ΤΟ ΒΕΡΜΙΟ

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν τη στράτα για το Βέρμιο.

Τον Αύγουστο του 1946 τους έδιωξε ο στρατός από τα β΄νά και από το 50 την άνοιξη και μετά ξανακίν΄σαμε με το καραβάνι. Από 5 χρονών μέχρι τα 25, έζησα το πάνω-κάτω. Τα πρώτα χρόνια με τα πόδια, όλοι μαζί. Ξεκίναγαμε όλες οι οικογένειες αντάμα. Καραβάνι, στράτα, τσιατούρες.

Στη στράτα αυτή, φεύγαμε από Λάρισα, Τύρναβο, Ελασσώνα, Σαραντάπορο, Σέρβια Κοζάνης (τότε δεν υπήρχε η λίμνη) και βγαίναμε στο Βέρμιο, από εκεί που τώρα είναι τα εργοστάσια της ΔΕΗ. Μετά, ανεβαίναμε στο Σιδεράκι, που είναι ακριβώς πάνω από τη Νάουσα, από τον Άγιο Νικόλα ίσια απάνω. Άμα έπαιρνες το μονοπάτι από κει, σ΄ έβγαζε στα καλύβια τα θ΄κά μας, δεν είχε άλλα στο στρατί να συναντήσεις.

Το φθινόπωρο πάλι, όταν έφευγαμε από κει, πάλι έκαναμε τη στράτα προς τα κάτω, καραβάνι με κονάκια και τσιατούρες, κάναμε πάνω από δέκα κονάκια. Οι μισοί οι θ΄κοί μας έμεναν στο Αερινό και οι άλλοι μισοί έμεναν εδώ στο χωριό το δικό μας, την Δήμητρα).

Τα έχω ζήσει όλα από μικρός, όλη αυτή τη σειρά και σ΄ αμπροστά με τις βαβές.

Πάντα την ίδια στράτα κάνατε ;

Όχι. Μερικά χρόνια αργότερα, την άνοιξη φόρτωναμε τα πρότα και τα άλογα στο τραίνο, από τη Λάρισα και τα ξεφορτώναμε στη Νάουσα. Και οι οικογένειες μέσα. Μερικές φορές το χ΄νόπωρο κατεβαίναμε με τα πρότα όλοι μαζί μέχρι την Κατερίνη και μετά τραίνο, γιατί τα Τέμπη ήταν δύσκολα. Τα φορτηγά ήρθαν αργότερα, τη δεκαετία του ΄70.

Η ΖΩΗ ΣΤΗ ΣΤΑΝΗ ΣΤΟ ΣΙΔΕΡΑΚΙ

Το Σιδεράκι από ό,τι είδα στο χάρτη, ήταν στο βόρειο τμήμα του Βερμίου. Πώς ήταν οργανωμένο το τσελιγκάτο και πώς ήταν η ζωή στη στάνη ;

Στο Σιδεράκι είχαμε ένα τσελιγκάτο με 20-25 κονάκια. Οι οικογένειες ως επι το πλείστον είμασταν όλοι συγγενήδες απ΄ το σόι το Μπλετσαίικο. Ήταν οι Πριντζαίοι, οι Βουλγαραίοι, οι Αρκουδαίοι και ο Κουμπούρας. Τσέλιγκας ηταν ο παππούς ο Κώστας ο Μπλέτσας ή Γαλάνης (γιατί ήταν γαλανομάτης) και από το 1950 και μετά ανέλαβε ο γιός του ο Νίκος, ο οποίος ζεί ακόμα. Το τσελιγκάτο είχε 3,5 - 4.000 γιδόπρατα και ήταν τέσσερα γαλαροκόπαδα, δύο στερφοκόπαδα, 2 ζγουροκόπαδα και τα γίδια.

Τα κονάκια ήταν στημένα στα 1.850 μέτρα υψόμετρο, σε μιά γούρνα, ήταν ψήλωμα σπανό, δεν είχε δάσος. Κάθε οικογένεια είχε τέσσερα καλύβια. Είχε το τρανό το κονάκι, είχε με τον αργαλειό, είχε με τα τυριά και δίπλα είχε με τα πελεκούδια.

Όταν πηγαίναμε στο Βέρμιο, καμμιά δεκαπενταριά μέρες είμασταν χαμ΄πλότερα, δεν είμασταν στα κονάκια στα σπανά, γιατί είχε χιόνι ακόμα. Μας κράταγαν οι γερόντοι εκεί εμάς τα παιδιά και βάραγαμαν στρούγκα.

Το γάλα το έπαιρνε ο γαλατάς το έφτιαχνε μπασκί, το φόρτωνε και το πήγαινε στο Σέλι. Εκεί γίνονταν η επεξεργασία. Μέχρι 13 Ιουλίου ήταν ο γαλατάς. Μετά σταμάταγε ο γαλατάς και ο καθένας ανάλογα τι πρότα γαλάρια είχε, έπαιρνε το γάλα και τ΄όφτιανε τυρί για την οικογένεια στα τομάρια. Το γιδόγαλο το κάναμε ξυνόγαλο. Τ’ Α΄η Αποστόλου κούρευαμε τα ζγούρια και τα γίδια.

Είχαμε και προστριβές με τους πρόσφυγες από το Μέγα Ρέμα (Ροδοχώρι). Ανάμεσα από μας και το Μπλιάκι που ήταν οι Καραθοδωραίοι ήταν το Τσανακτσί, ένα λιβάδι που το είχαν δώσει στους πρόσφυγες. Αυτοί είχαν γελάδια, πολλά γελάδια και τα έφερναν και σε μας. Οι θ΄κοί μας ούτε ήθελαν να βλέπουν γελάδια.

Το λιβάδι ηταν Σελιώτικο. Τώρα υπάρχει ένας ξάδελφος μου που βγαίνει ακόμα εκεί, ο Φώτης ο Μπλέτσας.

Στα είκοσι χρόνια που έζησες στο Βέρμιο, συνάντησες κίνδυνο από άγρια ζώα η κάποιο περιστατικό;

Από αστραπές μόνο, και έπαθαμε και ζημιές. Μιά βολά το 1950 μας τα έκαψε στο τσαρδάκι. Πέφτει ο κεραυνός και από τα χίλια πρότα κάηκαν 50 και μια γίδα. Θυμάμαι τις γ΄ναίκες να κλαίν.

Να πω ότι όλα τα χρόνια που έζησα εκεί, δεν είχαμε ούτε ένα νεκρό στα βουνά. Ούτε από ατύχημα ούτε πέθανε κανένας. Το χειμώνα εντάξει, η στη στράτα. Αλλά επάνω στα βουνά στα κονάκια, νεκρό δεν διώξαμε, ποτέ. Ήταν χα΄ρλίτικο λιβάδι.

Στο Βέρμιο δεν υπήρχε στάνη που να μην είχε δάσκαλο για τα παιδιά.

Όταν έβγαιναμε απάν στα καλύβια, μας ήφερναν το δάσκαλο. Όταν ήταν καλός ο καιρός έκαναμε όξω μάθημα. Κάναμε ό,τι δεν είχαμε κάνει στο χωριό και μετά μας έκανε για σιά μπροστά.

Στα χειμαδιά στο χωριό, εγώ δεν έκατσα ποτέ να τελειώσω το σχολειό μέχρι τον Ιούνιο. Στις 20 Μάη έφευγαν τα κοπάδια και θυμάμαι μας έβαζε ο δάσκαλος διαγώνισμα πιό πριν, για να φύγουμε.

Πες μου για την ιεροτελεστία με το ράψιμο του φλάμπουρα και τα τραγούδια του.

Αυτά δεν τα έζησα. Το 1955 μιά αδελφή μου εκεί απάν παντρεύτηκε, στα κονάκια. Τα προζύμια την Πέφτη, πήγαν για ξύλα την Παρασκευή τα ήφεραν, έσφαξαν τα σφαχτά, έκαναν τις κλούρες, Σάββατο γλέντι και τραγούδια με το στόμα, την Κυριακή γίναν τα στέφανα και πάλι γλέντι, άπλωσαν τα προικιά τη Δευτέρα αλλά τον φλάμπουρα τον είχαν σταματήσει. Στο τραγούδι τραγούδαγαν παρέα- παρέα. Άρχιζαν οι άντρες και μετά έλεγαν : άντε, πάρτε το γ΄ναίκες. Κι αυτές συνέχιζαν.

ΑΠΟ ΠΑΙΔΙ ΣΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ

Πώς ξεκίνησες το τραγούδι και ποιά ήταν τα πρώτα ερεθίσματα για να ασχοληθείς με αυτό ;

Από μικρός τραγούδαγα στα πρότα - ήταν μέσα μου. Πάντα πάλευα με κάτι φλογέρες, και έφτιαχνα κλαρίνο από ξύλο. Και τραγούδαγα εκεί, σε συγγενήδες και σε χαρές.

Η μάνα μου η Δήμητρα ήταν από τους Λιαγκαίους. Η Μαρία η Λιάγκα που έχουμε τραγουδήσει μαζί και έχουμε βγάλει δίσκους είναι πρώτη μου ξαδέλφη. Ο μπάρμπας μου, ο πατέρας της Μαρίας ήταν πολύ μερακλής. Μού ‘λεγε ένα στιχάκι, τό ‘γραφα εγώ. Πολλά από τα τραγούδια τα παλιά που έχω καταγράψει και έχω συγκεντρώσει μου τα είπε ο μπάρμπας μου, αλλά και άλλοι παλιοί.

Ο πατέρας του παππού μου ο Γιώργος ο Νάκας είχε κι έναν αδελφό κι έχω ένα τραγούδι γι αυτόν. “Τρείς περδικούλες κάθονταν στο Καταφύγι στη ράχη” (Το Καταφύγι είναι στα Πιέρια). Είχε κάνει κλέφτης δεκαοκτώ χρόνια και είχε φτάσει μέχρι και τα Σκόπια πού ήταν Τούρκικο, η Ελλάδα ήταν απ΄ τον Τύρναβο και κάτω. Και για τον μπάρμπα μου τον Γιάννη έχω βγάλει τραγούδι. “Αναστενάζουν τα βουνά και κλαίνε τα ελάτια – μοιρολογάνε οι οξυές και δεν λαλούν τ΄ αηδόνια”. Αυτό το τραγούδι ταιριάζει σε πολλά επίθετα συνήθως δισύλλαβα.

Οι θ΄κοί μας οι παλιοί τραγούδαγαν τα Σαρακατσάνικα, αλλά μετά βγήκαν και τα τραγούδια του γραμμοφώνου. Πολλά τραγούδια δεν τ΄άχα ακούσει, δεν τ΄άξερα κι όλα. Και πήρα κι από άλλους.

1970 - Η ΠΡΩΤΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

Καί έρχεται η στιγμή, που όπως είπες παίρνεις τη μεγάλη απόφαση και κατεβαίνεις στην Αθήνα.

Το 1966, μόλις είχα απολυθεί από φαντάρος, έλεγα στον πατέρα μου : θα φύγω, θα πάω να γένω τραγουδιστής. “Μα, θα παρατήσουμε τη δ΄λειά μας εδώ, θα αφήκουμε τα πρόβατα;”, αλλά εγώ επέμεινα και πράγματι το 1970 το Γενάρη ήρθα στην Αθήνα. Στην αρχή έπιασα δουλειά σε ένα τυροπωλείο και από εκεί ξεκίνησα σιγά-σιγά.

Το 1971 ηχογράφησα ένα δισκάκι, στο οποίο τα τραγούδια τα είχα γράψει εγώ. Ένα από αυτά ήταν το “Άσε με χάρε άπονε” το οποίο είχα γραψει για ένα ξάδελφο μου, που ενώ βόσκαγε τα πρόβατα έξω απ’το χωριό, σκοτώθηκε όταν τον χτύπησε ένα αυτοκίνητο.

΄΄ Άσε με χάρε άπονε, τα νειάτα να γλεντήσω – γιατι είμαι νιός και ορφανός, θέλω κι εγώ να ζήσω – από μικρός δεν γνώρισα μανούλα και πατέρα - θέλω κι εγώ μεσ΄ στη ζωή να δω μιά άσπρη μέρα – τα νειάτα τώρα ανθίζουνε, κι ο χάρος με τα παίρνει – η μοίρα μου η άπονη, τώρα σκληρά με δέρνει΄΄.

Η πρώτη διαφήμιση που ακούστηκε τ΄ όνομα μου ήταν στο ραδιοφωνικό σταθμό της Άμφισας, που έβαζε δημοτικά τραγούδια. Θυμάμαι άκουσα τον ραδιοφωνικό παραγωγό να λέει “Και τώρα θα ακούσετε το ΄΄ Άσε με χάρε άπονε΄΄ από τον Κώστα Νάκα”.

Εκείνη την ώρα δάκρυσα και με πήρε το παράπονο.

ΟΙ ΕΚΠΟΜΠΕΣ ΣΤΟ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ

Η συνέχεια ήταν καλή για σένα ; Ήταν όπως τα περίμενες ;

Στο ξεκίνημα βοήθησε και ο παράγοντας τύχη εκτός από τις δυνατότητές μου. Ήταν ένας θ΄κος μας στην ΥΕΝΕΔ, ο Θόδωρος ο Τυμπλαλέξης. Τότε παρουσίαζε από το 1971 έως το 1973 δημοτικά τραγούδια και λέει ΄΄κε Διονυσόπουλε γιατί δεν βάζεις Σαρακατσαναίικα τραγούδια ; - Δεν έχω του απαντά εκείνος. – Θα σε στείλω εγώ του λέει να βρείς΄΄. Πράγματι ήρθε αυτός, με βρήκε και μου ζήτησε να τραγουδήσω. Πήρα ένα άλλο παιδί τον Θανασάκη τον Ντόβα και πήγαμε να τραγουδήσουμε Σαρακατσαναίικα. Είπαμε το ΄΄Κίνησαν τα Τζαμόπουλα - Κάτω στον κάμπο τον πλατύ - Πήρε ο Μάρτης δώδεκα΄΄ και άλλα. Η εκπομπή έγινε απ΄ ευθείας, ζωντανή και για πρώτη φορά τότε ακούστηκε το Σαρακατσάνικο τραγούδι στα ΜΜΕ.

ΣΥΝΘΕΣΗ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ

Τού άρεσε του Διονυσόπουλου και μου είπε να πάω στις 25 Μαρτίου να τραγουδήσω Σαρακατσαναίικα. Πήγαμε στην Παιανία και έκαναμε έναν κούρο με αναπαράσταση το άρμεγμα στα πρόβατα. Μετά πήγε στην ΕΡΤ και με ξανακάλεσε. Εκεί μου είπαν να κάνω δοκιμαστικό. Παίρνω λοιπόν μία ορχήστρα, κάνουμε μία ηχογράφηση, με εγκρίνανε και την έπαιξαν στο ραδιόφωνο. Κάποια στιγμή με παίρνουν τηλέφωνο : Κύριε Νάκα, ελάτε να κάνουμε εκπομπή. Μού είπε τότε ο Διονυσόπουλος : “ Κωστάκη, ετοιμάσου να κάνουμε εκπομπή για τους Σαρακατσαναίους που έρχονται από τα β΄νά στα χειμαδιά ”. Σκεφτόμουν ποιό τραγούδι να βρώ, τότε ήταν που έγραψα το ΄΄ Φεύγουν τα λάια πρόβατα΄΄. Έγραψα και τους στίχους και τη μουσική. Στη συνέχεια ειδοποίησα τους συγγενείς μου για την εκπομπή. Τότε τα σπίτια δεν είχαν τηλεόραση και οι θ΄κοί μας οι Σαρακατσαναίοι μάσαν τα κοπάδια μέσα και πήγαν στο καφενείο ούλοι. Μαζώχκαν γ΄ναίκες, άντρες, μπαρμπάδες και με είδαν. Όλοι οι συγγενήδες, η μάνα μου, ο πατέρας μου συγκινήθηκαν, έβαλαν τα κλάμματα. Και είπε τότε ένας χωριάτης στον πατέρα μου : “ Βασίλη, τον Κωστάκη μην τον κλαίς – τώρα να τον καμαρώνεις, γιατί αυτός τραγούδαγε πέρα στα καραούλια και τώρα μας έμασε όλο το χωριό εδώ για να τον δούμε”.

1973 - ΤΟ ΚΑΛΕΣΜΑ ΤΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ

Και βέβαια αρχίζεις και γίνεσαι καθαρός επαγγελματίας.

Μετά άρχισαν και με καλούσαν οι συλλόγοι. Το 1973 με ανακάλυψε ο μπάρμπα Βασίλης ο Τσαούσης. Με είδε στην τηλεόραση, ήρθε στην Αθήνα με έψαξε, με ήβρε και με κλείνει στο χορό των Σερρών, που τότε ήταν πρόεδρος. Ήρθαν απο τη Θράκη ο Χρήστος ο Δαλακούρας και ο Τάκης ο Καραγιάννης ο ιδρυτής της εφημερίδας μας ΄΄Ηχώ των Σαρακατσαναίων΄΄. Με βρίσκουν και μου λένε, είμαστε απο το σύλλογο Θράκης και θέλουμε ν΄άρθεις. Είχαν ένα σύλλογο τότε, και θα γίνονταν ο χορός στην Ξάνθη. Τους είπα ότι δεν μπορούσα γιατί είχα πάρει μία μέρα άδεια για να πάω στις Σέρρες. Αυτοί ήθελαν δύο μέρες πριν και είπε ο Χρήστος: “ Εμείς άμα δεν σε πάρουμε μας είπαν να μην πάμε απάνω”. Τελικά παρακάλεσαν το αφεντικό μου και αυτός με άφησε.

1974 - ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΞΙΩΣΗ

Πάντως δεν αρκέστηκες στην ερμηνεία των παραδοσιακών Σαρακατσάνικων τραγουδιών, αλλά δημιούργησες και αρκετά δικά σου.

Το 1974 έκανα την πρώτη ραδιοφωνική εκπομπή στο ραδιομέγαρο της ΕΡΤ με τον Παναγιώτη Μυλωνά. Μου είπε: “ Κωστάκη, θέλω να μου φέρεις τραγούδια για τους Σαρακατσαναίους που φεύγουν την άνοιξη για τα βουνά ”. Πάλι κάθησα, σκέφτηκα και έγραψα το τραγούδι ΄΄ Το Μάη νύχτα γκυζερώ ΄΄ και τους στίχους και τη μουσική. Τα τραγούδια βγαίνουν στη στιγμή. Αν έχεις βιώματα, σου έρχονται απο μόνα τους.

Έγραψα επίσης τα τραγούδια : ΄΄ Αναστενάζουν τα βουνά΄΄ - ΄΄Πεθύμησα τα νειάτα μου ΄΄ - Ένα που έγραψα για τον φίλο μου τον Τάκη τον Δαλακούρα, και ένα κλέφτικο, το : ΄΄28 απ΄ τον Αλλωνάρη κι ο Αύγουστος δεν μπήκε΄΄ για έναν κουμπάρο μου απ΄ τον Αλμυρό, τον Τάκη τον Μπέη.

Τα τραγούδια ΄΄θα σε ρωτήσω ξάδερφε΄΄ και το ΄΄αφέντη μου στην τάβλα σου΄΄ μου τα ΄δωσε ο Θόδωρος ο Γιαννιώτης.

Είμαι καθαρά επαγγελματίας τραγουδιστής. Δεν έχω άλλη δουλειά. Αυτό είναι το επάγγελμα μου και έτσι ζω την οικογένεια μου. Τα δικά μου τραγούδια τα έχω κατοχυρώσει σαν πνευματική ιδιοκτησία. Τα παραδοσιακά Σαρακατσάνικα τραγούδια δεν μπορεί και δεν πρέπει να τα κατοχυρώσει κανένας γιατί είναι του λαού. Εγώ έχω κάνει μόνο εκτέλεση.

1976 – Ο ΓΑΜΟΣ

Από τη δουλειά μου στο τυροπωλείο σταμάτησα το 1976 όταν παντρεύτηκα τον Νοέμβριο. Η γυναίκα μου δεν είναι Σαρακατσάνα. Είναι από το χωριό Άγραφα Ευρυτανίας και λέγεται Λουίζα Κωστούλα. Κάναμε τρία παιδιά, δυό κόρες και ένα γιό, η μία κόρη είναι παντρεμένη στη Λάρισα, έχουμε ένα εγγονάκι και τα άλλα τα παιδιά είναι στην Αθήνα.

ΤΟ ΣΗΜΕΡΑ ΚΑΙ ΤΟ ΑΥΡΙΟ

Συμμετέχεις σε όλες τις εκδηλώσεις για τη Σαρακατσάνικη παράδοση. Είσαι ικανοποιημένος από αυτά που γίνονται και πώς βλέπεις το αύριο ;

Για το αύριο … δεν ξέρω,… μακάρι. Δεν υπάρχουν στα παιδιά τα βιώματα αυτά που ζήσαμε εμείς. Αλλά, πάλι από μας τους ίδιους εξαρτάται. Θα ΄θελα πάντως, όσοι αναλαμβάνουν τους συλλόγους, να αναλαμβάνουν με όλη τη σημασία της λέξεως. Αλλιώς να κάθονται παραδίπλα. Δηλαδή νάχουμε τον τίτλο και να μην κάνουμε τίποτα; Κι όταν μπαίνεις σε τέτοιο χορό να μπαίνεις για να προσφέρεις και να ξέρεις ότι θα χάσεις κι από πάνω. Θέλει ανθρώπους που να ξέρουν με τι θα ασχοληθούν.

Όσον αφορά τις εκδηλώσεις, συμμετέχω και προσπαθώ να δίνω πάντα το παρών, όπως στο αντάμωμα του Περτουλίου όπου δεν έχω λείψει ποτέ παραμερίζοντας γάμους και δουλειές όλα αυτά τα τριάντα χρόνια.

Για να κλείσουμε, όπως καταλαβαινω, οι καλυτερες αναμνησεις σου είναι από το Σιδερακι - Τι έχει μείνει μέσα σου ;

Εμεις τράνεψαμε εκεί απάν, πόνεσαμε. - Όποτε περνάω απ΄ τη Νάουσα, τηράω πάνω τις κορφές και με πιάνει το παράπονο.

Ο Μορφωτικός Σύλλογος Σαρακατσαναίων Θράκης σας προσκαλεί στον ετήσιο χορό του, το Σάββατο 30 Ιανουαρίου και ώρα 20:30 στο Ποσειδώνιο Παλλάς στο 7^ο χλμ Κομοτηνής-Πόρτο Λάγους.

Στο τραγούδι:

Ο Αποστόλης Ρούντος

Ο Δημήτρης Δροσάκης

Ο Στέριος Τσιλιγκίρης

και ο Κώστας Ζλατίνης

στο κλαρίνο ο Γιάννης Μωραίτης.

Σας περιμένουμε για μια αξέχαστη σαρακατσάνικη βραδιά!

Τιμή πρόσκλησης 25 ευρώ. Φαγητό και απεριόριστο ποτό!

Κρατήσεις καθημερινά στο 2531026861

Πραγματοποιήθηκε την Κυριακή (27/12) στην αίθουσα εκδηλώσεων της Νομαρχίας Ροδόπης η καθιερωμένη τελετή βραβεύσεων των αριστούχων Σαρακατσάνων μαθητών και αυτών που εισήχθησαν σε Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα το έτος 2008-2009, από το Μορφωτικό Σύλλογο Σαρακατσάνων Θράκης.

Πριν τις βραβεύσεις πραγματοποιήθηκε η κεντρική ομιλία του Νομάρχη Ροδόπης, Άρη Γιαννακίδη, με θέμα «Σαρακατσάνοι της Θράκης, Ιστορία και διαρκής προσφορά στην ανάπτυξη του τόπου μας». Με την ολοκλήρωση της ομιλίας του ο Νομάρχης Ροδόπης τιμήθηκε από το Δ.Σ. του Μορφωτικού Συλλόγου Σαρακατσάνων Θράκης, για την πολύχρονη και πολύτιμη προσφορά του στο σύλλογο.

Γιώργος Νάκος : «Είμαστε περήφανοι για την προκοπή και τις επιδόσεις αυτών των παιδιών»

Ο πρόεδρος του Μορφωτικού Συλλόγου Σαρακατσάνων, Γιώργος Νάκος, δήλωσε ότι «ο Μορφωτικός Σύλλογος Σαρακατσάνων Θράκης βραβεύει τα παιδιά, που αρίστευσαν στα Γυμνάσια και Λύκεια και αυτούς που πέρασαν σε Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα της χώρας. Φέτος ο αριθμός των παιδιών που θα βραβεύσει ο σύλλογος είναι αυξημένος από πέρυσι και είναι στο σύνολο 107 παιδιά. Είναι μια εκδήλωση που κάνει κάθε χρόνο ο σύλλογος, να αναγνωρίζει την προσπάθεια των παιδιών που καταβάλλουν κατά τα μαθητικά τους χρόνια και είναι τιμή μας, τους καμαρώνουμε και είμαστε υπερήφανοι για την προκοπή τους και τις επιδόσεις τους. Μαζί με τον έπαινο δίνουμε στα παιδιά και το dvd του συλλόγου με θέμα Σαρακατσάνοι της Θράκης».

Άρης Γιαννακίδης : «Όνειρό μου να δημιουργήσω κάτι για αυτήν την κοινωνική ομάδα»

Ο Νομάρχης Ροδόπης, Άρης Γιαννακίδης, τόνισε πως «θεωρώ η πρόσκληση του προέδρου και του ΔΣ του συλλόγου να είμαι ο κενρικός ομιλητής είναι ιδιαίτερη τιμή και μάλιστα συμπίπτει με τη βράβευση των αριστούχων μαθητών. Αν θέλετε είναι και μια κατάθεση ψυχής, ένα όνειρο δικό μου, να δημιουργήσω κάτι για αυτήν την κοινωνική ομάδα, που έχει προσφέρει πολλά σε αυτόν τον τόπο».

Οι εισακτέοι σε Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα το έτος 2009

Δαλακούρα Αγγελική στην Οδοντιατρική Θεσ/νίκης, Γιάτσος Ιωάννης στη Φαρμακευτική Πάτρας, Μωραϊτης Γεώργιος στη σχολή Αξιωματικών Ελληνικής Αστυνομίας, Χατζηγιαννάκος Γεώργιος Χημείας Θεσ/νίκης, Καραγιάννης Αθανάσιος Μαθηματικών Θεσ/νίκης, Μπάτζιου Κρυσταλέννια Βιολογίας Θεσ/νίκης, Παχούμης Ιωάννης Εφαρμοσμένης Πληροφορικής Μακεδονίας, Αποστολακούδη Αναστασία Αξιωματικών Νοσηλευτικής Σάμου, Μακρή Στέλλα Αρχιτεκτονικής Ξάνθης, Καρανάσιος Διονύσιος Αξιωματικών Ελληνικής Αστυνομίας, Μπακάλη Στυλιανή Βιολογίας Θεσ/νίκης, Κουτσογιάννης Αλέξανδρος Παιδαγωγικό Δημοτικής Εκπαίδευσης Αλεξ/πολης, Τζελέπης Χρήστος Αξιωματικών Ελληνικής Αστυνομίας, Μαρούλα Κωνσταντινιά Ελληνικής Φιλολογίας Δ.Π.Θράκης, Κυριακού Χριστίνα Νηπιαγωγών Ιωαννίνων, Παπακώστας Νικόλαος σχολή Αστυφυλάκων, Κοτζαμπάση Κωνσταντινιά Ελληνικής Φιλολογίας Δ.Π.Θράκης, Ζιώγας Κωνσταντίνος σχολή Αστυφυλάκων, Μακρή Χρυσάνθη Μηχανικών Περιβάλλοντος Κρήτης, Μαυροπούλου Βαρβάρα Δικονομικών Επιστημών Μακεδονίας, Μουτσάνα Μαρίνα Επιστημών Εκαπίδευσης στην Προσχολική ηλικία Θράκης, Στούρου Ελένη Επιστημών Εκπαίδευσης στην Προσχολική ηλικία Θράκης, Μπαμπαλή Αικατερίνη Διοίκηση Επιχειρήσεων Θράκης, Μπαμπαλής Βασίλειος σχολή Αστυφυλάκων, Μούρου Ειρήνη Ελληνική Φιλολογία Θράκης, Μπανιώτη Αγγελική Λογοθεραπείας Ηπείρου, Γιαγατσινού Παναγιώτα Ιστορίας και Εθνολογίας Θράκης, Λαφτσής Γεώργιος Πολιτικών Επιστημών Θράκης, Ντόντη Ζωή Γερμανικής Φιλολογίας Μακεδονίας, Κοτζαμπάση Χρύσα Αρχειονομίας και Βιβλιοθηκονομίας Ιονίου, Σερμπέζη Λαμπρινή Δημοσίων Σχέσεων και Επικοινωνίας Μακεδονίας, Καρακίτσου Άννα Λογιστικής Μακεδονίας, Φλωροκάπης Κωνσταντίνος Τεχνολογίας Πετρελαίου Μακεδονίας.

Αριστούχοι μαθητές του Λυκείου το έτος 2008-2009

Ζιώγας Παναγιώτης του Δημητρίου, Γάκης Νικόλαος του Αλεξάνδρου, Γιαννακόπουλος Αθανάσιος του του Κωνσταντίνου, Γιαννακόπουλος Νικόλαος του Νικολάου, Καζάκου Αναστασία του Δημητρίου, Καρυώτου Αικατερίνη του Δημοσθένη, Κούτρας Γεώργιος του Κωνσταντίνου, Λεπίδα Λαμπριάνα του Αντωνίου, Μελέγκου Βασιλική του Κωνσταντίνου, Μπανιώτου Δήμητρα του Αθανασίου, Αποστολακούδη Αναστασία του Αθανασίου, Δαλακούρα Αγγελική του Θεοδώρου, Κουτσογιάννης Αλέξανδρος του Οδυσσέα, Μούρου Ειρήνη του Γεωργίου, Μπακάλη Στυλιανή του Θεοδώρου, Μπανιώτη Αγγελική του Κωνσταντίνου, Μπάτζιου Κρυσταλέννια του Ευάγγελου, Παχούμης Ιωάννης του Χρήστου, Στούρου Ελένη του Στέργιου και Χατζηγιαννάκος Γεώργιος του Παύλου.

Αριστούχοι μαθητές στο Γυμνάσιο το έτος 2008-2009

Βιδούρα Βάγια του Χρήστου, Γεωργαντά Καλλιόπη του Ιωάννη, Γιαννακόπουλος Ευάγγελος του Αναστασίου, Γιαννακοπούλου Βασιλική του Κωνσταντίνου, Κουρκούτα Αικατερίνη του Δήμου, Κουτάβα Δήμητρα του Αθανασίου, Κουτσογιάννη Χρυσή του Αντωνίου, Λαφτσής Χρήστος του Γεωργίου, Μπίκου Αικατερίνη του Νικολάου, Ρόϊδου Βάγια του Σταύρου, Ρόϊδου Ειρήνη του Ιωάννη, Σαταμέτου Φωτεινή του Χρήστου, Τζιώτζου Λαμπρινή του Γεωργίου, Τσιμουρτακίδης Απόστολος του Στυλιανού, Φλώρου Στυλιανή-Μαρία του Σπυρίδων, Χατζόπουλος Χρήστος του Νικολάου, Γεωργαντά Ζωή του Ιωάννη, Ζιώγα Μαρία-Ιωάννα του Δημητρίου, Καρανάσιος Νικόλαος του Κωνσταντίνου, Κρόκος Απόσολος του Κυριάκου, Κρυστάλλης Ζήσης του Γεωργίου, Μπανιώτη Ιωάννα του Κωνσταντίνου, Μπανιώτης Ραφαήλ-Κωνσταντίνος του Γεωργίου, Μπάτζιου Παναγιώτα του Στέργιου, Μπομπότα Αικατερίνη του Ανδρέα, Νάστου Άννα του Γεωργίου, Παπαδόπουλος Λεωνίδας του Δημητρίου, Παπασσάβας Αθανάσιος του Νικολάου, Παχούμη Ζαχαρούλα του Κωνσταντίνου, Παχούμης Ιωάννης του Δημητρίου, Πελτέκης Πασχάλης του Κωνσταντίνου, Ράπτης Αλέξανδρος του Αθανασίου, Σκαμνού Αικατερίνη του Γεωργίου, Τζελέπης Πάρης του Απόστολου, Τσαραγκλής Απόστολος του Βασιλείου, Βουλγαρίδου Δήμητρα του Χρήστου, Γεωργαντάς Στέργιος του Ιωάννη, Γούλα Μαρία-Άννα του Νικολάου, Γούλα Πηνελόπη του Κωνσταντίνου, Ζιώγας Παναγιώτης του Γεωργίου, Κατσανούδη Χριστίνα του Δημητρίου, Κουλτούκη Αικατερίνη του Νικολάου, Κουτάβας Χρήστος του Αποστόλου, Κούτρα Ζωή του Κωνσταντίνου, Κούτρας Ευάγγελος του Κωνσταντίνου, Κρόκος Κωνσταντίνος του Κυριάκου, Μπίκου Μαρίνα του Νικολάου, Νάκος Γρηγόριος του Κωνσταντίνου, Ντόντης Ιωάννης του Χρήστου, Σπαθάρας Αρχοντής του Αθανάσιου, Τζιότζου Αικατερίνη του Δημητρίου.

Στέφανος Κούκλαρης

Πηγή : Φωνή της Ροδόπης

Ο κ. Μπίκος Νικόλαος, ταμίας του Συλλόγου μας

συντονίζει την εκδήλωση.

Ο Νομαρχης Ροδόπης επιδίδει τον τιμητικό έπαινο στην Σαρακατσάνα Δαλακούρα Αγγελική του Θεοδώρου που συγκέντρωσε 19076 μόρια και επέτυχε στην Οδοντιατρική Θεσ/νικης.

Η φ'τσέλα που δώρισε ο Σύλλογος μας στον κ. Νομάρχη.

'Αριστη η προσπάθεια του φίλου Γιώργου! Του ευχόμαστε τα καλύτερα!

Το χορευτικό συγκρότημα συμμετείχε στον ετήσιο χορό του συλλόγου που πραγματοποιήθηκε στις 17 Ιανουαρίου 2009, στον ετήσιο χορό του Πολιτιστικού συλλόγου γυναικών Διαλαμπής Ροδόπης στις 25 Ιανουαρίου 2009, στα Ελευθέρια Θράκης στις 14 Μαϊου 2009, στις πολιτιστικές εκδηλώσεις του Δήμου Σαπών Ροδόπης στις 17 Μαϊου 2009, στις εκδηλώσεις του Δ.Δ. Διαλαμπής Ροδόπης στις 20 Μαϊου 2009, στις πολιτιστικές εκδηλώσεις του Θρησκευτικού συλλόγου Αγίας Μαρίνας Ιμέρου Ροδόπης στις 12 Ιουλίου 2009, στο 28ο περιφερειακό Αντάμωμα Συλλόγων Σαρακατσαναίων στην Ελατειά Δράμας στις 18 Ιουλίου 2009, στις εκδηλώσεις του συλλόγου γυναικών Παλλαδίου Ροδόπης στις 19 Ιουλίου 2009, στο 9ο τοπικό Ξανθιώτικο Αντάμωμα Σαρακατσαναίων στο Λειβαδίτη Ξάνθης στις 26 Ιουλίου 2009, στις πολιτιστικές εκδηλώσεις του πολιτιστικού συλλόγου Καρυδιάς Ροδόπης στις 4 Αυγούστου 200,9 στις πολιτιστικές εκδηλώσεις της Κάρυανης Ν. Καβάλας στις 22 Αυγούστου 2009 και στις εκδηλώσεις του Δ.Δ. Γλυκονερίου στις 29 Αυγούστου 2009.

Αξιοσημείωτο είναι ότι παρά την κούραση από το πολύωρο ταξίδι στην Ελατειά Δράμας και την επιστροφή του, τις πρώτες πρωϊνές ώρες στην Κομοτηνή, τα μέλη του χορευτικού, δεν αρνήθηκαν να συμμετάσχουν την αμέσως επόμενη βραδυά, στις εκδηλώσεις του συλλόγου γυναικών Παλλαδίου. Πραγματικά αξίζουν πολλά συγχαρητήρια στα άτομα του χορευτικού, γιατί με την παρουσία τους, έδειξαν ότι υπάρχει μέλλον, είναι άξιοι συνεχιστές και πως δεν πρόκειται να σβήσει ποτέ η σαρακατσάνικη παράδοση, παρά την κρίση που περνάει γενικά η ελληνική δημοτική παράδοση.

ΚΥΡΙΑΚΗ 30/8/09 : ΚΑΡΓΙΩΤΗΣ-ΤΣΑΟΥΣΗΣ

ΔΕΥΤΕΡΑ 31/8/09 : ΜΩΡΑ΄Ι΄ΤΗΣ-ΖΛΑΤΙΝΗΣ-ΤΣΙΛΙΓΓΙΡΗΣ ΣΤ.

ΤΡΙΤΗ 1/9/09 : ΜΩΡΑ΄Ι΄ΤΗΣ-ΖΛΑΤΙΝΗΣ-ΤΣΙΛΙΓΓΙΡΗΣ ΣΤ.

ΤΕΤΑΡΤΗ 2/9/09 : ΜΩΡΑ΄Ι΄ΤΗΣ-ΖΛΑΤΙΝΗΣ-ΤΣΙΛΙΓΓΙΡΗΣ ΣΤ.

ΠΕΜΠΤΗ 3/9/09 : ΔΡΟΣΑΚΗΣ-ΠΥΛΑΡΙΝΟΣ

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 4/9/09 : ΚΑΡΓΙΩΤΗΣ-ΤΣΑΟΥΣΗΣ

ΣΑΒΒΑΤΟ 5/9/09 : ΚΑΡΓΙΩΤΗΣ-ΤΣΑΟΥΣΗΣ

ΚΥΡΙΑΚΗ 6/9/09 : ΚΟΥΤΡΑΣ-ΓΙΑΝΝΙΟΣ-ΤΣΙΛΙΓΓΙΡΗΣ Ν.

Δήμητρα Συμεωνίδου

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 10 ΙΟΥΛΙΟΥ 2009

ΑΝΑΧΩΡΗΣΗ ΑΠΟ ΤΑ ΓΡΑΦΕΙΑ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΠΕΡΙ ΤΗΝ 07:30. -ΑΦΙΞΗ ΣΤΟΝ (ΠΥΡΓΟ)- ΜΠΟΥΡΓΚΑΣ-ΜΕΣΗΜΒΡΙΑ ΤΗΣ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑΣ ΠΕΡΙ ΤΗΝ 14:00. ΦΑΓΗΤΟ-ΤΑΚΤΟΠΟΙΗΣΗ ΣΤΟ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ . ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΧΡΟΝΟΣ ΓΙΑ ΒΟΛΤΑ ΣΤΗ ΜΕΣΗΜΒΡΙΑ.

ΣΑΒΒΑΤΟ 11 ΙΟΥΛΙΟΥ 2009

ΠΡΩΙΝΟ- ΒΟΛΤΑ ΣΤΟ ΜΠΟΥΡΓΚΑΣ

ΑΝΑΧΩΡΗΣΗ ΓΙΑ ΣΛΙΒΕΝ - ΑΦΙΞΗ ΣΤΟ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ ΤΑΚΤΟΠΟΙΗΣΗ.-ΞΕΚΟΥΡΑΣΗ.

ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΟ ΝΥΧΤΕΡΙΝΟ ΣΑΡΑΚΑΤΣΑΝΙΚΟ ΓΛΕΝΤΙ, ΜΕ ΤΟΥΣ ΣΑΡΑΚΑΤΣΑΝΟΥΣ ΤΗΣ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑΣ

ΚΥΡΙΑΚΗ 12 ΙΟΥΛΙΟΥ 2009

08:00 ΑΝΑΧΩΡΗΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ -ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΟ ΧΩΡΟ ΤΟΥ ΑΝΤΑΜΩΜΑΤΟΣ (ΚΑΡΑΝΤΙΛΑ).ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΙΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ -ΑΝΑΧΩΡΗΣΗ ΓΙΑ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΠΕΡΙ ΤΗΝ 15:30-ΑΦΙΞΗ ΣΤΗΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗ ΠΕΡΙ ΤΗΝ 23:30

ΚΟΣΤΟΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ: 120 € ΤΟ ΑΤΟΜΟ

ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΕΙ ΕΞΟΔΑ ΛΕΩΦΟΡΕΙΟΥ -ΔΙΑΝΥΚΤΕΡΕΥΣΕΙΣ ΣΤΟ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ ΜΕ ΠΡΩΙΝO.ΟΣΟΙ ΕΠΙΘΥΜΟΥΝ ΜΟΝΟΚΛΙΝΟ ΕΠΙΒΑΡΥΝΣΗ 12 € ΤΗ ΒΡΑΔΥΑ.

ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΣΤΟ ΣΥΛΛΟΓΟ ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 5 ΙΟΥΛΙΟΥ, ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟ ΔΙΑΒΑΤΗΡΙΟ Η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ

ΤΗΛ- ΦΑΞ: 2551 0 20217

Τους χοροδιδάσκαλους συνόδευαν η Γεν . Γραμματέας και ο ταμίας του Συλλόγου Σαρακατσαναίων Ν. Έβρου κ. Μαρία Κλειτσιώτη και Ευάγγελος Γαλαζούλας αντίστοιχα.
Στα γραφεία του Συλλόγου μας τους υποδέχτηκαν ο Πρόεδρος του Συλλόγου μας κ. Γεώργιος Νάκος , ο χοροδιδάσκαλος και μέλος του Δ.Σ. κ. Στέφανος Κούκλαρης, ο επίτιμος Πρόεδρος κ. Βασίλης Σερμπέζης και ο πρώην Πρόεδρος κ. Γεώργιος Σερμπέζης.

και παρουσίαση των χώρων και της ιστορίας της πολιτιστικής μας στέγης από τον πρώην Πρόεδρο κ. Γεώργιο Σερμπέζη.

Οι χοροδιδάσκαλοι που μας επισκέφθηκαν είναι οι:
Έλενα Δημήτροβα Κοζάροβα από Ρετζίτσα (Elena Dimitrova Kozareva-Retsitsa),
Γιάνκο Σπύροβ Μπίκοβ από Σαμακώβ (Yanko Spirov Bikov-Samokov),
Αγγελίνα Κωνσταντίνοβα Χρίστοβα από Καζανλάκ (Angelina Kostadinova Hristova-Kazanlak),
Χρίστο Νικόλοβ Χριστόβ από Σλήβεν (Hristo Nikolov Hristov-Sliven),
Πέτυα Ανγκέλοβα Γιάνεβα από Τσότσοβο (Petya Angelova Yaneva-Chochoven), Σύλβια Μαρίνοβα Συμεώνοβα από Τσότσοβο (Silviya Marinova Simeonova-Chochoven),
Κατερίνα Γιάνκοβα Κώστοβα από Μαγκλίζ (Katerina Yankova Kostova-Magliz),
Βελίνα Γεωργίεβα Γεωργίεβα από Κότελ (Velina Georgieva Georgieva-Kotel),
Γιάννα Μιχαήλοβα Χρίστοβα από Κάρλοβο (Yana Mihaylova Hristova-Karlovo),
Κωνσταντίν Γεωργίεβ Χρίστοβ από Κάρλοβο (Kostadin Georgiev Hristov-Karlovo).

Σύμβουλος Παραγωγής: Κουτσογιάννης Χρήστος

Συμμετείχαν οι (αλφαβητικά) :

1) Καζάκου Χάιδω, 2) Κούκλαρης Στέφανος 3) Κούτρας Σπύρος, 4) Λιάπη Μόρφω, 5) Λιάπης Κώστας, 6) Μπίκος Νικόλαος, 7) Μπίκου Γιάννα, 8) Νάκος Γεώργιος, 9) Παχούμης Κώστας, 10) Πιστόλας Αλέκος, 11) Ράπτης Νίκος, 12) Ρούφος Απόστολος, 13) Ρούφου Βάσω, 14) Σερμπέζη Όλγα, 15) Σουφλέρη Αικατερίνη, 16) Τζελέπη Χρυσούλα, 17) Τζελέπης Ιωάννης, 18) Τσάκαλος Γεώργιος, 19) Τσάκαλου Μαρία, 20) Τσάκαλου Παναγιώτα, 21) Τσάουσης Αντώνιος, 22) Χαρίσης Γιώργος, 23) Χατζόπουλος Νικόλαος, 24) Χατζοπούλου Κωνσταντίνα, 25) Χατζοπούλου Μαρία

Καθώς και οι μικροί (αλφαβητικά):

1) Γιαννακόπουλος Αθανάσιος, 2) Γιαννακοπούλου Άρτεμη, 3) Κυριακού Αλέξανδρος, 4) Κυριακού Δημήτρης, 5) Μπαζδάνης Ευάγγελος, 6) Μπαζδάνης Χρήστος, 7) Ράπτη Ιωάννα, 8) Ράπτη Μαρία, 9) Τσαούσης Αντώνιος