
Στις 14 Φεβρουαρίου του 1990 (ημέρα των ερωτευμένων για πολλούς κατοίκους του πλανήτη μας) το Voyager 1 βρισκόταν σε απόσταση πάνω από 4 δισεκατομμύρια μίλια μακριά από τη Γη, έξω από το ηλιακό μας σύστημα και περίπου 32 μοίρες πάνω από την εκλειπτική των πλανητών.
Τότε, έπειτα από ιδέα που (ευτυχώς) είχε ο Carl Sagan, η NASA έδωσε εντολή στο σύστημα να γυρίσει τις φωτογραφικές του μηχανές προς τη μεριά μας και να αποθανατίσει τη στιγμή. Περισσότερες λεπτομέρειες στην Wikipedia:
Λεπτομέρειες της φωτογραφίας:
Ο Ερμής τη στιγμή εκείνη ήταν πολύ κοντά στον Ηλιο έτσι ώστε να είναι ορατός στη φωτογραφία. Επίσης μη ορατός στη φωτογραφία είναι και ο Αρης αλλά για πολύ διαφορετικό λόγο, αφού η περιοχή εκείνη παρουσίαζε παραμόρφωση λόγω της αντανάκλασης του φωτός του Ηλίου πάνω στα οπτικά της φωτογραφικής μηχανής. Από την άλλη πλευρά, ο Πλούτωνας δε φαίνεται καν λόγω του μικρού μεγέθους του αλλά και της απόστασής του από τον Ηλιο.
Οι φωτογραφίες τραβήχτηκαν με τρία χρωματικά φίλτρα (βιολετί, πράσινο και μπλε) και έπειτα συντέθηκαν οι τελικές απεικονίσεις από συνολικά 60 καρέ.
Εικόνα 1: το σχεδιάγραμμα του “οικογενειακού πορτραίτου” που τράβηξε το Voyager 1.
Εικόνα 2: 6 μέλη της “οικογένειας” σε κοντινό πλάνο (Αφροδίτη, Γη, Δίας, Κρόνος, Ουρανός, Ποσειδώνας).
(Πατήστε στις εικόνες για μεγέθυνση)
Σχετικοί σύνδεσμοι:
Η Wikipedia για το “οικογενειακό πορτραίτο”.
NASA: solar system portrait - 60 frame mosaic
NASA: αφιέρωμα για τα 30 χρόνια των Voyager 1 & 2
Περισσότερα... »





