Για τον Παναθηναϊκό έπρεπε να έχουμε γράψει εδώ και καιρό, όχι τόσο τις προβλέψεις μας, όσο τους προβληματισμούς μας. Από την αρχή φαινόταν ότι κάτι δεν πήγαινε καλά, αλλά λέγαμε ότι είναι πολύ νωρίς ακόμα και ίσως ήμασταν αδικαιολόγητα αυστηροί. Εξακολουθεί να είναι νωρίς για σίγουρα συμπεράσματα, αλλά η υπομονή έχει και τα όριά της. Στο κάτω κάτω, ελάχιστοι βάζελοι περιμέναμε να πάει η ομάδα καλύτερα από πέρσι, αλλά το να βγαίνουν στην επιφάνεια κουσούρια του παρελθόντος πάει πολύ.Ελάχιστες θεωρώ πως είναι, προς το παρόν τουλάχιστον, οι ευθύνες της διοίκησης, τόσο της πρώην, όσο και της νυν. Πράγματι το να μη δέχεται ο Τζίγγερ δώρο τον Γκαλάς από τον Πατέρα και μετά από ένα μήνα να του χαρίζει την ΠΑΕ είναι καραγκιοζιλίκι, όπως βέβαια και το αντίστροφο: το να προσφέρει ο Πατέρας δώρο έναν παίκτη απαραίτητο και απ' την άλλη να μη θέλει (τότε) να συμμετέχει στην αύξηση μετοχικού κεφαλαίου. Τελικά ο Μπουμσόνγκ δεν ήταν αυτό που θέλαμε, αλλά δεν ήταν απόκτημα για γέλια, όπως παλαιότερες εμπνεύσεις του Βαρδινογιάννη. Θεωρώ πως διοικητικά πρέπει να γίνουν δύο κινήσεις: πρώτον, να ανακοινωθεί σύντομα (ως το Νοέμβρη) η απόκτηση κεντρικού αμυντικού για το Γενάρη. Δημοσιοσχεσίτικη κίνηση μεν, αλλά θα επαναφέρει έστω ελάχιστη ηρεμία στους οπαδούς και στη διοίκηση. Είναι πολλά τα μεγάλα ονόματα που μένουν ελεύθερα το καλοκαίρι, και αυτούς είναι σοφό να τους αγοράσεις το Γενάρη φθηνά (πόσο μάλλον από τώρα) αντί να περιμένεις να πλακώσει ενδιαφέρον από ομάδες που τους θέλουν ελεύθερους. Δεύτερον, πρέπει να συμμετέχει και πάλι πιο ενεργά ο Τζίγγερ στη διοίκηση και μη με βρίσετε οι φίλοι Παναθηναϊκοί. Μπορεί ο Πατέρας να είναι ο άρχοντας του παρασκηνίου, αλλά νομίζω ότι ο Βαρδινογιάννης ξέρει περισσότερη μπάλα από εκείνον.
Αντίθετα με τη διοίκηση, πολλές ευθύνες έχει ο Νιόπλιας για την εμφάνιση της ομάδας στα μέχρι τώρα ματς. Αρχικά επειδή επιλέγει να ανεβάζει ψηλά την άμυνα, παρόλο που έχει δύο πολύ αργούς αμυντικούς (Μπουμσόνγκ - Καντέ) και μάλιστα τους δίνει την ελευθερία, με σκοπό να μαρκάρουν στενά τους αντιπάλους, να αφήνουν τη θέση τους. Το μπέρδεμα που δημιουργείται το είδαμε όλοι σε όλα τα ματς του ΠΑΟ. Ώρες ώρες έχω την εντύπωση ότι το κάνει επίτηδες ο κόουτς, για να στείλει μήνυμα στη διοίκηση ότι δε μπορεί να δουλέψει με αυτούς τους παίκτες. Επίσης τεράστιο πρόβλημα υπάρχει όταν πρέπει να βγει η μπάλα από την άμυνα. Είτε κουτουλάνε οι αμυντικοί μεταξύ τους, είτε διώχνουν στο πουθενά, είτε βγάζουν ασσίστ στον αντίπαλο επιθετικό. Νομίζω πως με τον Κατσουράνη δίπλα στον Μπουμσόνγκ αντί για τον Καντέ, αφού έχει την ίδια ταχύτητα αλλά πολύ περισσότερο μυαλό και τεχνική τα πράγματα θα ήταν πολύ καλύτερα. Και βέβαια η αμυντική λειτουργία του Παναθηναϊκού έχασε φέτος το μεγάλο της περσινό όπλο, που δεν ήταν άλλο από τις βοήθειες από τα χαφ. Ο Ζιλμπέρτο είναι και γερασμένος και κουρασμένος μετά το Μουντιάλ, το ίδιο κι ο Καραγκούνης (ο οποίος μάλιστα θεωρώ ότι είναι και ξεπερασμένος), ενώ ο Σιμάο παίζει άμυαλα, επιπόλαια και νευρικά. Και όχι μόνο δεν βοηθούν αυτοί αμυντικά, αλλά καταστρέφουν και επιθέσεις, αφού δε μπορεί να περάσει η μπάλα στους πλάγιους παρά μόνο αν γυρίσουν κάτω από τη σέντρα. Τέλος ο τραγικότερος της υπόθεσης είναι μάλλον ο Νίνης, που όχι μόνο δεν κινείται σα δεύτερος φορ, ώστε να βοηθάει στην επίθεση, αλλά δεν κάνει καν σωστές μπαλιές ούτε και ξεμαρκάρεται, πράγματα αυτονόητα για έναν μεσοεπιθετικό. Τέλος, θα παραδεχθώ ότι είχα άδικο για τον Τζόρβα, τον οποίο πίστεψα πολύ. Δε με πειράζει τόσο η κακή του έξοδος ούτε η αστάθειά του, ούτε ότι είναι πολύ κακός στα πόδια, ώστε να μη μπορούν οι συμπαίκτες του να του γυρίσουν μια φορά τη μπάλα με σιγουριά. Μου τη σπάει που με περίσσιο θράσος φωνάζει στους υπόλοιπους παίκτες για κάθε μαλακία που γίνεται, ακόμα κι αν είναι δική του. Το κρίμα είναι ότι όλα αυτά γίνονται ενώ ο Σισέ μοιάζει καλύτερος από πέρσι, ενώ Λουίς Γκαρσία και Γκοβού δείχνουν τεράστια όρεξη για μπάλα. Ο δε Νιόπλιας, ο οποίος σε πέντε ματς πρέπει να σηκώθηκε απ' τον πάγκο σύνολο 10 λεπτά καταντάει εκνευριστικός. Δε θα μιλήσω για το Βαζέχα, που ακόμα δεν έχω καταλάβει ποιος είναι ο ρόλος του στην ομάδα, πέρα από τη μίζα για τη μεγάλη αλλά περασμένη προσφορά του.
Για να κάνουμε τη σούμα, καταλήγω σε δύο πράγματα. Πρώτον ότι επίσημα πλέον Έλληνας προπονητής σημαίνει αγύμναστη ομάδα. Ο ΠΑΟ πέρυσι και ο Ολυμπιακός πρόπερσι απέδειξαν ότι η φυσική κατάσταση είναι το σημαντικότερο προσόν του πρωταθλητή και αυτό το έχασε φέτος ο ΠΑΟ. Όποιος και να έρθει τώρα δε μπορεί να κάνει τη δουλειά που δεν έγινε στην προετοιμασία. Δεύτερον, ότι ο Νιόπλιας έχει χάσει το παιχνίδι της πειθαρχίας και μάλιστα από παίκτες που είναι δικά του παιδιά αλλά μπορούν να δημιουργήσουν και κλίκα στα αποδυτήρια (Τζόρβας,Νίνης, Κατσουράνης, Λέτο). Μ' αυτά και μ' αυτά, την προλαβαίνει την παρέλαση ο κόουτς Νικόλας;
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Πίτσα Μπύρα Μπάλα" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
